Για όσους έχουμε περάσει τα 22-23, το
ποδόσφαιρο πλέον έχει ταυτιστεί με το τρίπτυχο πίτσες-μπίρες-Champions League
με μερικά "δημιουργικά" διαλείμματα για "Pro" και
"Football Manager".
Τα πράγματα, όμως, δεν ήταν πάντοτε έτσι.
Ξεσκονίζοντας τις προάλλες την αποθήκη
μου, έπεσα πάνω σε ένα κιτρινισμένο τετράδιο που στο εξώφυλλο είχε κολλημένα
ξεθωριασμένα αυτοκόλλητα της Panini με παίκτες που αγωνιζόντουσαν στο ελληνικό
πρωτάθλημα στις αρχές της δεκαετίας του '90.
Το άνοιξα με ανυπομονησία για να δω και
τα υπόλοιπα αυτοκόλλητα της τότε συλλογής μου, αλλά έπεσα πάνω σε κάτι που δεν
περίμενα.
Στην πρώτη σελίδα έγραφα “Πρωτάθλημα
1993-1994”. Δεν επρόκειτο για το πρωτάθλημα της τότε Α' Εθνικής, αλλά όπως
μαρτύρησαν οι επόμενες σελίδες του τετραδίου, για ένα πρωτάθλημα μεταξύ των δύο
ομάδων που είχαμε φτιάξει στην 5η δημοτικού. Υπήρχαν γραμμένα τα ονόματα των
συμμαθητών μου και πλάι τους τα γκολ που είχαν πετύχει σε κάθε αγώνα, ενώ
υπήρχε και ένας πίνακας με τη βαθμολογία των δύο ομάδων.
Τότε η νίκη έδινε ακόμα δύο βαθμούς και η
ισοπαλία έναν.
Στην επόμενες σελίδες υπήρχαν και άλλα
αντίστοιχα “πρωταθλήματα”, ενώ στη μέση του τετραδίου υπήρχε γραμμένος ένας
άλλος τίτλος: “Άλλα σχολεία”. Εκεί είχα περάσει τα αποτελέσματα των αγώνων του
δικού μας κόντρα στα υπόλοιπα σχολεία της γειτονιάς.
Υπήρχαν σελίδες με τα ονόματα των παιδιών
του κάθε σχολείου και πλάι σε αυτά το πόσο καλή μπάλα ήξερε κάθε παιδί και μια
υποσημείωση για το δυνατό του σημείο, σε ένα άτυπο σκάουτινγκ της εποχής...