Οι τράπεζες αδειάζουν. Όχι τα ράφια στα σούπερ
μάρκετ.
Οι πληρωμές έχουν παγώσει. Από το δημόσιο, στα
δάνεια, στις υποχρεώσεις ακόμη και σε μισθούς των ιδιωτών.
Κανείς όμως δεν διαμαρτύρεται πια.
Τα νοσοκομεία λειτουργούν περίπου σε κατάσταση
έκτακτης ανάγκης.
Το αντιμετωπίζουν καρτερικά ασθενείς και
συγγενείς.
Από τον Ιούνιο του 2014 στην Ελλάδα δεν έχει
επενδυθεί ούτε ένα ευρώ!
Διαπραγμάτευση ούτε έγινε ούτε γίνεται.
Διαπραγμάτευση ποτέ δεν ήταν να καλείς τον άλλο
να συμφωνήσει με τις θέσεις σου. Ούτε το να λες ψέματα καθημερινά και ξεδιάντροπα.
Το κλίμα μοιάζει με τις τελευταίες ημέρες της
Πομπηίας.
Μόνο που οι Ρωμαίοι δεν το ήξεραν.
Εμείς το ζούμε αδιάφορα, παγερά κι ας
μνημονεύουμε το μνημόνιο πιο συχνά κι από την Παναγία.
Έχουμε μελετήσει τη χρεοκοπία τόσο πολύ που πια
το συνηθίσαμε.
Ή έτσι νομίζουμε...