Υπερβολές και κοινοτοπίες…

Στα καθ’ ημάς, το ευτύχημα είναι ότι δεν ακούστηκαν οι γνωστές αριστερές παρόλες του παλιού κακού καιρού, όπως ότι «οι βομβιστές αυτοκτονίας είναι τα τανκς των φτωχών». Ούτε καν η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίνα Κασιμάτη δεν στεναχωρήθηκε που ανάμεσα στα θύματα των βομβιστών δεν ήταν και κάποιος γνωστός της πρώην πρωθυπουργός.

Σποραδικές μπαταριές ακούστηκαν για τις «ευθύνες της Δύσης» και αυτές ήταν ξέπνοες. Αλλά ας κρατάμε μικρό καλάθι διότι σήμερα θα κυκλοφορήσουν τα οχήματα της αριστερής διανόησης και ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις πότε κάποιος θα χαρακτηρίσει τη φρίκη «έργο τέχνης». Πάντως, γενικώς και επισήμως, ο ΣΥΡΙΖΑ καταδίκασε χωρίς αστερίσκους και υπεκφυγές το νέο τρομοκρατικό χτύπημα κι αυτό είναι κατάκτηση για τη χώρα…

Το παιχνίδι χάθηκε… να ετοιμαζόμαστε για εμβατήρια!

Έγραψα πρόσφατα ένα «άρθρο», για το πώς όλα αυτά που κάνει ο Σύριζα, και ειδικά στο μεταναστευτικό ζήτημα, είναι βούτυρο στο ψωμί της Χρυσής Αυγής, η οποία μαζί με τον Λεβέντη είναι αυτοί που καρπώνονται τις ψήφους των απογοητευμένων συριζαίων, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις. Αμέσως, ως συνήθως, πέσανε κάποιοι να με φάνε, χαρακτηρίζοντάς με «κινδυνολόγο» στην καλύτερη, και «φασίστα» στη χειρότερη.

Εγώ όμως απλά αισθάνομαι σαν τον λοστρόμο του Τιτανικού, που ένας «αστικός μύθος» τον θέλει να προσπαθούσε να προειδοποιήσει το πλήρωμα στη γέφυρα του πλοίου για τον σκοτεινό όγκο στο βάθος του ορίζοντα, κι εκείνοι τον αγνοούσαν, ασχολούμενοι με τον … χορό στην κεντρική σάλα!

Αμετανόητη…

Συνέντευξη της αντιπροέδρου της Βουλής, Τασίας Χριστοδουλοπούλου φιλοξενεί στην ηλεκτρονική της σελίδα η εφημερίδα La Republica, με αναφορά στη συμφωνία Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας για το προσφυγικό.

«Πρώτα από όλα, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η αντίθεση είναι έντονη και το μέτρο αυτό δεν πρόκειται να περάσει. Και ως αριστερή γυναίκα αισθάνομαι την ανάγκη να εργασθώ για να τύχουν σεβασμού τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία», τονίζει η κα Χριστοδουλοπούλου…

Το ωστικό κύμα από τις Βρυξέλλες χτυπάει και την Ελλάδα!

Μια ακόμη... 11η Σεπτεμβρίου στην Ευρώπη έστησαν οι φανατικοί τζιχαντιστές σκοτώνοντας δεκάδες και τραυματίζοντας πολλούς ακόμη.

Πέρα από τα θύματα, η επίθεση κυρίως στο αεροδρόμιο, αλλά και στο μετρό, είχε άλλη στόχευση. Ήταν το μήνυμα που έστειλαν οι μουσουλμάνοι φανατικοί ότι μπορούν να χτυπήσουν παντού. Είτε είναι η καρδιά της Ευρώπης, η πρωτεύουσά της οι Βρυξέλλες, είτε το Παρίσι, είτε η Κωνσταντινούπολη.

Η τρομοκρατία δεν μπορεί να αναχαιτιστεί και ο τρόμος θα υπάρχει πάντα σε όλη την Ευρώπη, σε όλο τον κόσμο. Όμως, υπάρχει μια πολύ σοβαρή πτυχή από το τρομοκρατικό χτύπημα. Είναι το προσφυγικό, τα κλειστά σύνορα, η δημιουργία της... Νήσου Έλις στην Ελλάδα.

Comfortably Numb...

Pink Floyd

Πώς την φαντάζεσαι την Αριστερά Γαβριήλ;

Το διάστημα που καλούμαστε να εμπεδώσουμε την έννοια της Αριστεράς ως πραγματικότητα δεν είναι αρκετό. Πέρασε μόλις ένας χρόνος. Είμαστε στη φάση που αγανακτούμε με τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του αλλά δεν έχει γίνει ακόμα ξεκάθαρη η «ποιότητα» της καθαγιασμένης ιδεολογίας της οποίας το δόγμα καλείται να διοικήσει την κοινωνία.

Ίσως γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, εμφανίζονται διάφοροι «αγνοί» και «ρομαντικοί» αγωνιστές της Αριστεράς – βετεράνοι και νεόκοποι- οι οποίοι επιμένουν στη θρησκευτική της διάσταση. Είναι σαν να αντιδρούν με ατάκες του τύπου «δεν είναι αυτό που νομίζεις», «είναι καλό παιδί κατά βάθος αλλά έμπλεξε με τον καπιταλισμό»...

Αντί την Ευρώπη άλλαξε de facto την Ελλάδα…

 «Θα αλλάξουμε την Ευρώπη», κόμπαζε στα προεκλογικά μπαλκόνια ο Αλέξης Τσίπρας.

«Θα διαπραγματευθούμε όρθιοι κι όχι όπως εσείς στα τέσσερα», φώναζε από του βήματος της Βουλής, ο συνοδοιπόρος του Πάνος Καμμένος.

Κι η πραγματικότητα είναι ότι όντως άλλαξαν την Ελλάδα.

Όχι μόνο με το προσφυγικό ζήτημα, μετά τα νεύματα του τύπου «ελάτε σας περιμένουμε με ανοικτές αγκάλες να… λιαστείτε»…

Φόρτωσαν τη χώρα με ένα τρίτο και πιο επώδυνο μνημόνιο, προκειμένου να μη γίνει δεκτό το email Χαρδούβελη. Η Ελλάδα έφτασε στο σημείο να βρεθεί σχεδόν και με τα δυο πόδια εκτός του σκληρού πυρήνα της Ευρωζώνης.

Επεβλήθησαν τα capital controls. Η ανεργία μεγαλώνει. Οι εξαθλιωμένοι πολλαπλασιάζονται…

ΣΕΒαστά και Συριζαίικα…

Διαπιστώνει ο ΣΕΒ στο τελευταίο του εβδομαδιαίο δελτίο, ότι τα νούμερα της ελληνικής οικονομίας δεν βγαίνουν. Πιστεύει μάλιστα ότι χρειάζονται χαμηλότεροι φορολογικοί συντελεστές, μείωση του μη μισθολογικού κόστους, φορολογικά κίνητρα για ιδιωτικές επενδύσεις, καθολική χρήση των ηλεκτρονικών συναλλαγών για πάταξη της φοροδιαφυγής κ.ο.κ.

Μείωση του μη μισθολογικού κόστους λοιπόν…

Με άλλα λόγια να μην συμμετέχουν οι εργοδότες στην ασφάλιση των εργαζομένων. Για να σβήσει εντελώς η δημόσια υγεία, και η δημόσια ασφάλιση. Αυτό ζητά ο ΣΕΒ, κι αυτό τρέχει να υλοποιήσει η αριστερά του Σύριζα, (σίγουρα όχι η δική μας αριστερά των εργατικών αγώνων), γιατί πιέζεται από τους δανειστές –η κακομοίρα!  Άλλωστε τον περασμένο Σεπτέμβρη που τους ψηφίσαμε, τα ξέραμε αυτά, όπως μας λένε ξανά και ξανά. Το τί ψηφίσαμε στο δημοψήφισμα το οποίο τσαλαπάτησαν δεν μας το λένε…

Η «άχρηστη γνώση» και ο πολιτικός της ρόλος…

Είναι προϊόν πνευματικής οκνηρίας; Είναι έλλειψη ενδιαφέροντος; Είναι απροθυμία για πρόσβαση στην κριτική σκέψη; Ή μήπως πρόκειται για φόβο μπροστά στην αλήθεια η οποία συνήθως προβάλλει μέσα από την πληροφόρηση που μετατρέπεται σε γνώση; Ίσως να πρόκειται για όλα τα παραπάνω.

Δεν χωρά καμμία αμφιβολία ότι ζούμε στην εποχή της πληροφορίας. Ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία τόσοι πολλοί άνθρωποι δεν είχαν πρόσβαση σε απίστευτες μάζες πληροφοριών και γνώσεων. Ποτέ η επικοινωνία δεν υπήρξε τόσο άφθονη και γρήγορη, ώστε να είναι πανταχού παρούσα. Δεν εκπλήσσει έτσι το γεγονός ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, πολλοί στοχαστές κάνουν λόγο για έναν νέο πολιτισμό, κεντρικό στοιχείο του οποίου είναι η πληροφορία. Μία πληροφορία, όμως, η οποία όλο και περισσότερο παραμορφώνεται, κυρίως από αυτούς που την αντλούν και την διακινούν, ενώ την ίδια στιγμή την αποφεύγουν αυτοί που θα έπρεπε να την δεχτούν. Με άλλα λόγια, στην εποχή της υπερπληροφόρησης, παρατηρείται σημαντική αντίσταση στην πληροφόρηση και ευρεία παραχάραξή της…

Πως και γιατί αντέχει ακόμη ο ΣΥΡΙΖΑ;

Διαβάζω, και εδώ και στο τουίτερ, σχόλια απογοήτευσης για την, σχετική, αντοχή που δείχνει ο ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις. Κατά την άποψή μου είναι εντελώς φυσιολογική. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιμετωπίζει για πρώτη φορά αξιωματική αντιπολίτευση μετά από 12 μήνες. Η ΝΔ ήταν απασχολημένη το πρώτο εξάμηνο,της εθνοσωτηρίου Α', με το πως θα "παραιτήσει" τον Σαμαρά και το δεύτερο με την εκλογή προέδρου. Αν εξαιρεθεί ο Agent Smith Άδωνις Γεωργιάδης οι υπόλοιποι ήταν σε άλλη χώρα για τους λόγους του ο καθένας.

Η εθνοσωτήριος Α' έχοντας τεράστια ανοχή, ακόμη και από ανθρώπους που δεν την ψήφισαν, διεξήγαγε μια "περήφανη διαπραγμάτευση" τους πρώτους έξι μήνες και η τελική ήττα είχε τα χαρακτηριστικά μιας ήττας με αναφορές στον Παπαφλέσσα. Τα ΜΜΕ για να μην κατηγορηθούν για μεροληψία, αλλά και υπό την διαρκή απειλή των τηλεοπτικών αδειών, τη στήριξαν…