Αυτή (δεν) είναι Αριστερά…

Κατανοώ απόλυτα την απογοήτευση του κάθε παραπλανημένου (συνήθως ηλικιωμένου) Αριστερού με την σημερινή κατάσταση. Περίμενε ο άνθρωπος 100 χρόνια να πάρει την εξουσία και τώρα που το πέτυχε τον χτυπάει η πραγματικότητα κατακούτελα. Προσπαθεί να περπατήσει με το κεφάλι ψηλά και να εφαρμόσει όλα όσα πίστευε τόσα χρόνια και τρώει την μία καρπαζιά μετά την άλλη.

Πρώιμη μπουτού!

Κατανοώ απόλυτα πως προσπαθεί να βρει δικαιολογίες και διέξοδο όχι τόσο για τους άλλους όσο για τον εαυτό του. Για να μην αισθανθεί πως σπατάλησε τη ζωή του για ένα παραμύθι μικρών παιδιών. Ωραίο μεν, αλλά παραμύθι…

Όλη η αλήθεια για τους μετανάστες…

Μια γιατρός μίλησε για ότι βίωσε τον τελευταίο καιρό, καθώς εργάζεται εθελοντικά σε ΜΚΟ, για την φροντίδα των μεταναστών και προσφύγων.

Η μαρτυρία της είναι «σκληρή» και με έντονους χαρακτηρισμούς, ενώ φαίνεται ξεκάθαρα πως έχει απαυδήσει με την κατάσταση που επικρατεί τόσο στα λιμάνια όπου καταφθάνουν οι πρόσφυγες, όσο και στα Κέντρα Φιλοξενίας.

Ακολουθεί ολόκληρη η μαρτυρία της γιατρού:

Απόγνωση με φόντο «τον βήχα της Ειδομένης»…

Μια νεαρή πρόσφυγας από τη Συρία πλησιάζει Ελληνίδα δημοσιογράφο στον καταυλισμό και ζητάει να μάθει πού μπορεί να αγοράσει ένα κραγιόν. Η δημοσιογράφος έκπληκτη τη ρωτάει, τι να το κάνει το κραγιόν ζώντας σ’ αυτές τις άθλιες συνθήκες. Η απάντηση είναι αφοπλιστική: «Θέλω να με δει μακιγιαρισμένη και όμορφη ο άντρας μου με το που θα φτάσω στη Γερμανία...».

Η ελπίδα δεν έχει πεθάνει στην Ειδομένη, παρότι, όσο οι μέρες περνούν, οι συνθήκες χειροτερεύουν στον καταυλισμό με τις 13.000 τσακισμένες ψυχές...

Λουμπεναριό, μπούρκα και σαπιοκοιλιές ακυρώνουν το 1821…

Μαύροι χαλκείς κατασκευάζουν δεσμά δια τους λαούς εν τη βαθυζόφω σκοτία του αιωνίου εργαστηρίου των.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης.

Η αισθητική, καθώς και η αρχιτεκτονική του αστικού τοπίου διαιωνίζουν την συλλογική μνήμη, οριοθετούν την πολιτιστική ταυτότητα ενός έθνους, περιγράφουν την ιστορική του πορεία στον χώρο και τον χρόνο και εδραιώνουν τις διεκδικήσεις του σε μία «Γεωγραφική Περιοχή» αναφέρει ο ιδιοφυής θεωρητικός του Παντουρκισμού Πρωθυπουργός της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου στο έργο του το «Στρατηγικό Βάθος». Ταυτόχρονα, οι «αρχιτεκτονικές ταυτότητες», προσδιορίζουν την ατομική και κοινωνική συμπεριφορά, την εμφάνιση, την ψυχολογία και την κοινωνική διάθεση.

Επί παραδείγματι, οι πολίτες του κέντρου των Αθηνών κινούνται, ενδύονται και συμπεριφέρονται εντελώς διαφορετικά από τους πολίτες του κέντρου του Στρασβούργου. Οι πρώτοι, συνεχώς έρχονται σε επαφή με εικόνες βανδαλισμένων και πυρπολημένων κτηρίων, σκουπιδιών, αντιαισθητικού γκράφιτι και μιας τριτοκοσμικής αρχιτεκτονικής στερούμενης χωρικής και χρονικής μνήμης, που βεβαίως αντανακλά την αντίστοιχη ατομική και συλλογική συμπεριφορά, εξαθλιώνει το πνεύμα και μειώνει τις αντιστάσεις στο σκοταδισμό και συντελεί στην περαιτέρω πνευματική και αισθητική εξαθλίωση...

Είναι το αντιμνημόνιο (έτσι, σκέτα, χωρίς «ηλίθιε»)…

Μου τη σπάει όταν ο κάθε τενεκές προκειμένου να δώσει βάρος στο ηλίθιο άρθρο του κλείνει τον τίτλο του με τον επιθετικό προσδιορισμό του Κλίντον. Άρθρα για: Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε, είναι ο κομμουνισμός, η λιτότητα, οι μεταρρυθμίσεις, η παιδεία, οι θεσμοί, οι άνθρωποι, το αδιέξοδο, η εφαρμογή, και ένα σωρό ακόμη… ηλίθιε, ανόητε. Το να προσβάλλεις τους αναγνώστες σου δεν προσδίδει στο κείμενό σου βαρύτερη αξία. Όσο και να το παλεύεις, αν το κείμενο σου είναι μαλακία, έτσι θα μείνει. (Έτσι κι αλλιώς το ίδιο μπορεί ίσως να ισχύει και για το δικό μου.) Αλλά πάντα θα υπάρχουν και οι εκάστοτε κύκλοι του Μαξίμου που θα απαντούν στον κάθε Σόιμπλε  ότι «Δεν ερμηνεύουμε το “ηλίθιε” επιθετικά».

Η χώρα τα τελευταία 6 χρόνια της κρίσης έχει παράγει πλούτο ΑΕΠ 1,2 τρις ευρώ. Kάθε πολίτης χονδρικά έχει παράγει περίπου 110 χιλιάδες ευρώ. Έτσι ακριβώς δείχνουν οι μετρήσεις του ΑΕΠ. Η Ελλάδα της ανθρωπιστικής κρίσης έχει φτιάξει 1,2 τρις ευρώ σε 6 χρόνια. Και δεν μας φτάνουν να τα μοιράσουμε δίκαια; Αρκεί να σκεφτείς ότι η Σλοβακία το αντίστοιχο διάστημα έχει παράγει 450 δις ευρώ. Η Σλοβακία δανείζει εμάς! Είναι δυνατόν η Σλοβακία να δανείζει εμάς; Μα δεν έχουν αυτοί ανθρωπιστική κρίση; Δηλαδή, αν είχαν και αυτοί 1,2 τρις ευρώ πόσα ακόμη θα τους ζητούσαμε να μας δώσουν;

Πόσο παίρνουν οι πιλότοι μας και πόσο οι... Καρανίκες;

Με πόσα χρήματα αμείβονται οι περίπου 1.400 ιπτάμενοι της Πολεμικής Αεροπορίας και ποιος είναι ο μισθός των περίπου 2.000 μετακλητών υπαλλήλων και ειδικών συμβούλων στα υπουργεία;

Εικοστή πέμπτη Μαρτίου. Ημέρα εθνικής εορτής. Πολλοί αναγνώστες με μηνύματα ή με τα τηλεφωνήματά τους σχολιάζουν τις μισθολογικές «συγκλίσεις» μεταξύ των πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας οι οποίοι βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού 24 ώρες το 24ωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα, 365 ημέρες το χρόνο συγκριτικά με τις αποδοχές των κομματικών συμβούλων ή των μετακλητών υπαλλήλων στα υπουργεία, οι οποίοι έχουν ένα πολύ πιο χαλαρό καθεστώς εργασίας...

Η Ελληνική Επανάσταση – Σύμβολο Ενότητας και Πατριωτισμού!

«Ο Θεός έβαλε την υπογραφή του για τη λευτεριά της Ελλάδας και δεν την παίρνει πίσω»

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

Σήμερον η Ελλάδα φορά τα εορταστικά της και είναι έτοιμη να τιμήσει και να δοξάσει τα 195 έτη από την ηρωική επανάσταση του 1821 που αποτελεί πλέον εδώ και πολλά συναπτά έτη στοιχείο της ελληνικής ταυτότητας κάθε πολίτη με ελληνική ιθαγένεια και υπηκοότητα.

Ας δούμε όμως συνοπτικά και με σεβασμό το λόγο αυτό που η Επανάσταση του’21 αποτελεί σύμβολο στην Ελλάδα, σύμβολο ενότητας, πατριωτισμού, πίστης και δέους ...

Από τον πούτζον του Καραϊσκάκη στον Φίλη…

«Σεις δε σκιαί των γνησίων Ελλήνων και του Ιερού Λόχου, όσοι προδοθέντες επέσατε θύματα δια την ευδαιμονίαν της Πατρίδος, δεχτήτε δι’ εμού τας ευχαριστήσεις των ομογενών σας! Ολίγος καιρός και στήλη θα αναγερθή να διαιωνίση τα ονόματα σας. Με χαρακτήρες φλογερούς είνε εγκεχαραγμένα εις τα φίλτρα της καρδίας μου, τα ονόματα εκείνων όσοι μέχρι τέλους μ’ έδειξαν πίστιν και ειλικρίνειαν. Η ενθύμησις των θα είναι πάντοτε το μόνον δροσιστικόν της ψυχής μου»…

Οι παραπάνω γραμμές είναι από την τελευταία διαταγή που συνέταξε στο Ρίμνικο ο Πρίγκιπας Αλέξανδρος Υψηλάντης, Αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας, με καταγωγή από τα Ύψηλα της Τραπεζούντας, προς τους επιζώντες αγωνιστές, που έσωσε με την γενναία παρέμβαση του ο Γεωργάκης Ολύμπιος κατά την μάχη στο Δραγατσάνι…

Φεγγαράκι μου λαμπρό φέξε και γλίστρησα…

Κάθε 25η Μαρτίου κάποιος που ξέχασε να κάνει την δική του επανάσταση πριν 40 χρόνια φέρνει το θέμα εάν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός σήκωσε το λάβαρο την συγκεκριμένη ημερομηνία. Εκτός αν νοιώθει τολμηρός και πει ότι δεν υπήρχε κρυφό σχολειό. Ή πολύ τολμηρός και πει ότι ο πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε’ αφόρισε την επανάσταση.

Επειδή όλες αυτές οι παρτίδες έχουν παιχτεί περισσότερες φορές από την σικελική άμυνα να προσθέσω ότι όλα αυτά κανένα ρόλο δεν παίζουν στην μεγάλη εικόνα. Καμία σημασία δεν παίζει αν το λάβαρο σηκώθηκε στις 23 ή τις 25, στην Αγία Λαύρα, την Καλαμάτα ή την Μάνη. Ακόμα λιγότερη αν στην διάρκεια της τουρκικής κατοχής τα ελληνόπουλα πήγαιναν πρωί στο σχολείο ή έπρεπε να πηγαίνουν στην ζούλα το βράδυ...

Το 1821 δεν το έκαναν … ντιντήδες!

«Οι Τούρκοι δεν έχουν ξεχάσει. Κάτι πάνκηδες Αρβανίτες, τα μαλλιά ξυρισμένα γύρω –γύρω και στην κορυφή μακριά για ν’ ανεμίζουν στη γιούργια με το γιαταγάνι, μαζί με μανιάτες κι άλλους τρελούς Ρωμιούς απ’ όλα τα μέρη του Έθνους ξεκινήσανε την διάλυση του οθωμανικού «πολυπολιτισμικού» παραδείσου».
Αυτά έγραφε ο Φαήλος πριν από ένα περίπου χρόνο, και τα θυμήθηκα τώρα τελευταία, με τον τζερτζελέ που γίνεται με αφορμή το ντοκιμαντέρ για το 1821 που προβάλλει ο Σκάϊ.

Πάνκηδες Αρβανίτες, αγράμματοι γύφτοι, νταβραντισμένοι τσομπάνηδες, και γενικά διάφοροι πειραγμένοι, που το μάτι τους γυάλιζε, ήταν αυτοί που πήραν τα όπλα, και είπαν να στείλουν τον Τούρκο σπίτι του.
Δεν ήταν ούτε οι ντιντήδες, ούτε οι... λιμοκοντόροι της εποχής, αλλά ούτε και οι επιτήδειοι γραμματιζούμενοι, που ίσως κατά βάθος θα θέλαμε να ήταν.
Όχι, αυτοί ήρθαν μετά, και καπέλωσαν τον αγώνα που ξεκίνησαν κάποιοι αγροίκοι, απολίτιστοι,  και άξεστοι Έλληνες, με το Ε κεφαλαίο…