Ψυχραιμία… αυτοί θα φοβούνται!

Απέναντι στα ψεύδη και στο φτηνό λαϊκισμό της κυβερνητικής εκπροσώπου, κ. Γεροβασίλη τα μόνα όπλα που η λογική μπορεί να αντιτάξει, σε αυτό το κρίσιμο σημείο καμπής για την εθνοσωτήριο, είναι η λογική, η αυτοσυγκράτηση, η εγρήγορση και η αμείλικτη στάση κάθε ανθρώπου που θεωρεί ότι διαθέτει υγιή δημοκρατικά αντανακλαστικά.

Δυσκολεύομαι να ανασύρω, είτε από τη μνήμη μου, είτε (πολύ περισσότερο) από τα βιβλία μου, δηλώσεις κυβερνητικού εκπροσώπου τόσο θεσμικά έκτροπες απέναντι στην ίδια τη λειτουργία της δικαιοσύνης…

Η μεγάλη καμπή του καθεστώτος ΣΥΡΙΖΑ…

Η ήττα την οποία υπέστη η κυβέρνηση με την απόφαση του ΣτΕ για τις τηλεοπτικές άδειες είναι μία ήττα καθολική και πολλαπλών διαστάσεων.  Κατά αρχάς, το προφανές, σε πρώτη ανάγνωση, ότι η κυβέρνηση και η στενή ομάδα του Μαξίμου -Τσίπρας, Παππάς, Γεροβασίλη κ.λπ.- όχι μόνο απέτυχαν να διευθετήσουν κατά το δοκούν το τηλεοπτικό τοπίο, αλλά βρίσκονται πλέον μπροστά σε μια  πραγματικότητα απολύτως αρνητική για την κυβέρνηση.

Ας δούμε τις βασικές της παραμέτρους:

 

Αρχικώς, αντί για τέσσερα ευκολότερα ελεγχόμενα κανάλια θα βρεθεί μπροστά σε δέκα εχθρικά κανάλια. Εκείνα που οδηγούνταν σε κλείσιμο έχουν προφανώς στραφεί ενάντιά της· αλλά και οι τέσσερεις εκλεκτοί «υπερθεματιστές», ιδιαίτερα οι δύο νέοι αδειοδοτηθέντες –ο Μαρινάκης και ο Σαββίδης– μετά το φιάσκο που τους οδήγησε σε οικονομική αιμορραγία και εξευτελισμό,  θα στραφούν και αυτοί αναπόφευκτα άμεσα ή σε βάθος χρόνου ενάντια στους κυβερνητικούς χειρισμούς. Διότι είναι διαφορετικό πράγμα να συμμετέχεις σ’ ένα κλειστό και στενό κλαμπ «αδειούχων» και διαφορετικό σε μια αγορά δέκα τουλάχιστον καναλιών που ήδη μαστίζεται από διαφημιστική συρρίκνωση και κρίση.

Τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ;

Οι αριστεροί της Ελλάδας που είδαν για πρώτη φορά εξουσία;
Η Γενιά που γεννήθηκε στο Πολυτεχνείο;
Αντιμνημονιακοί Πατριώτες;
Δίκαιοι πολιτικοί που τα έβαλαν με το κατεστημένο;

Απλοί άνθρωποι σαν εμάς που ήρθαν να μας υπερασπιστούν στο δάσος του Sherwood από την βασιλεία της μεταπολίτευσης, με Ρομπέν των δασών τον Τσίπρα;
Μην είναι οι κάμποι, μην είναι τα βουνά;
ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ!

28η Οκτωβρίου: Αλήθειες & Ψέματα

Είναι μια θλιβερή αλήθεια πως παρά το γεγονός ότι ζούμε σε μια από τις πιο όμορφες χώρες του κόσμου, παρά το ότι έχουμε μεγάλη και ένδοξη ιστορία, αρνούμαστε να εκτιμήσουμε αυτά που έχουμε, Δεν δεχόμαστε να μελετήσουμε και να αγαπήσουμε την ιστορία μας. Αδιαφορούμε για το παρελθόν του έθνους μας και αφήνουμε χώρο στις αντεθνικές αντιλήψεις να επικρατήσουν ιδεολογικά.

Πίσω ολοταχώς…

Ανάμεσα στις σημαντικές κατακτήσεις που  μας κληροδότησε η γαλλική επανάσταση, ήταν και ο διαχωρισμός των εξουσιών σε τρεις: στην εκτελεστική, την δικαστική και τη νομοθετική, διαχωρισμός που φθάνει μέχρι τις μέρες μας κατοχυρωμένος στο Σύνταγμα της χώρας μας.

Καθόλου τυχαία. Η ρύθμιση αυτή στόχευε στο να αρθρωθούν αυτές οι διαδικασίες μέσω των οποίων θα υπήρχε ο έλεγχος της μιας εξουσίας πάνω στην άλλη, εμποδίζοντας την αυθαίρετη ανάπτυξη μιας και μόνο εξουσίας που δεν θα ελέγχεται και άρα δεν θα μπορεί να περιοριστεί. Ήταν μια κληρονομιά και κατάκτηση την οποία μέχρι τώρα η αριστερά υπερασπιζόταν…

Another Day...

Νάνοι

Η κληρονομιά του κομμουνισμού…

Λ​​οιπόν, για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Επαναλαμβάνω ότι ο κ. Γεωργιάδης έκανε μια άστοχη δήλωση. Ξέρουμε ότι σε καμία χώρα δεν συλλαμβάνονται οι κομμουνιστές, όσο κι αν είναι απαξιωμένοι όχι μόνον σε χώρες που έχουν ζήσει τη μαγεία του κομμουνισμού, αλλά και σε άλλες που πέρασε χωρίς να τις αγγίξει.

Αρχές δεκαετίας του ογδόντα στη Γαλλία, το Κ.Κ. είχε φτάσει σε ποσοστά πάνω από 20% στις βουλευτικές εκλογές, αν δεν κάνω λάθος, και συμμετείχε με υπουργούς στην πρώτη κυβέρνηση Μιτεράν. Να μην παραγνωρίζουμε και το γεγονός ότι στις βιομηχανικές περιοχές του Βορρά οι ψηφοφόροι του εστράφησαν προς το Εθνικό Μέτωπο. Το αποτέλεσμα είναι ότι σήμερα συγκαταλέγεται «στα λοιπά» των αποτελεσμάτων. Στην Ιταλία της απλής αναλογικής, επί Μπερλινγκουέρ το Κ.Κ. ήταν ρυθμιστής της πολιτικής κατάστασης. Σήμερα απλώς δεν υπάρχει. Πώς να το κάνουμε; Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες έχουν ξεκαθαρίσει τις σχέσεις τους με τον κομμουνισμό και τις ιδέες του. Και έχουν κλείσει τα βιβλία του. Exeunt που λένε...

Η ομηρία Τσίπρα από τον Σκουρλέτη…

Τα μάθατε φαντάζομαι. Ο υπουργός Σκουρλέτης, διαφωνεί με το σπάσιμο του υπουργείου του, όπως σκέφτεται το Μαξίμου κι ο Τσίπρας για να απεγκλωβιστούν από τις ιδεοληψίες του, αναφορικά με τις αποκρατικοποιήσεις και την Ενέργεια.

Ο Σκουρλέτης, μετά την «ημιανταρσία» του στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, αρνείται να εγκαταλείψει και την υπουργική του καρέκλα. Κι αν αναγκαστεί, λέει, θα

μείνει απλός βουλευτής και δεν θα πάει σε άλλο υπουργείο. Λες κι είναι δική του η καρέκλα ή εκείνος αποφασίζει...

Να πούμε ΟΛΗ την αλήθεια!

Το κόμμα που θα διώξει το ΣΥΡΙΖΑ, για τα καλά, πρέπει να έχει δύο χαρακτηριστικά: Πρώτον, να είναι αληθινά μεταρρυθμιστικό: Δηλαδή να έχει πρόγραμμα φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων και να συσπειρώνει τις μεταρρυθμιστικές δυνάμεις.

Δεύτερον, να χτυπά τη χρόνια ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς! Που έχει πάρει πια χαρακτηριστικά ιδεολογικής τρομοκρατίας! Και αποτελεί ιδιόμορφη στρέβλωση της Ελλάδας.  Και μόνον αυτής σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Δεν μπορεί ιδεοληψίες και στερεότυπα που έχουν χρεοκοπήσει παντού αλλού (εντός κι εκτός Ευρώπης) να εξακολουθούν να κυριαρχούν στη χώρα μας.

Δεν μπορεί να γίνει καμία απολύτως μεταρρύθμιση, όσο τέτοιες ιδεοληψίες παραμένουν ισχυρές. Και τώρα είναι η ιστορική ευκαιρία να εξαλειφθούν! Γιατί μετά από ενάμιση χρόνο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δοκιμάστηκαν με οδυνηρά αποτελέσματα, οδηγώντας σε αληθινό εφιάλτη...

Η εγκληματική αναβίωση του εμφυλίου…

Μετά την ιδιοποίηση του κόμματος από τον κ. Τσίπρα στο πρόσφατο συνέδριο του με την σταλινικού τύπου ψηφοφορία που επιβεβαίωσε την πρωτοκαθεδρία του, λειτούργει πλέον από το Μέγαρο Μαξίμου. 

Εκεί με τον εξ απορρήτων σύντροφό του Υπουργό Επικρατείας Ν. Παππά και εκπρόσωπό των την  κ. Γεροβασίλη, ένα επιτελείο εμπίστων ομοϊδεατών  συντρόφων τους, μεθοδεύουν την δημιουργία ολοκληρωτικού καθεστώτος λατινοαμερικανικού τύπου, με απροκάλυπτες πλέον μεταξύ άλλων επεμβάσεις για την αλλαγή στα μέτρα τους του Συντάγματος, την ποδηγέτηση της  Δικαιοσύνης και τον αφελληνισμό της παιδείας…