Η εποχή των τεράτων…

Είναι σωστό να μιλάμε εμείς για την εκλογή του Τραμπ στις ΗΠΑ;

Και να κρίνουμε τον αμερικανικό λαό; Εμείς που εκλέξαμε δυο φορές τον λαϊκιστή, Αλέξη Τσίπρα; Τους Παπανδρέου; Τόσους και τόσους;

Είναι δυνατόν να ανησυχούμε που εξελέγη στις ΗΠΑ ένας επιχειρηματίας, όταν εμείς εκλέγουμε συστηματικά ανέργους και επαγγελματίες της πολιτικής;

Προσωπικά δεν με ανησυχεί η εκλογή του Τραμπ σε επίπεδο διεθνών σχέσεων και ισορροπιών. Πολύ περισσότερο αφού ακόμη δεν είναι ορατό προς τα πού θα πορευτεί σε πολιτικό και ιδεολογικό επίπεδο και κυρίως στην εξωτερική πολιτική. Αυτή θα τη συζητήσουμε μόλις γίνει γνωστή η σύνθεση της ομάδας που θα ασκήσει πολιτική…

Ο Τσίπρας, ο Τραμπ και ο Καμμένος…

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ έχει πρωταγωνιστή τον Π. Καμμένο (φωτογραφία) και τον Ντόναλντ Τραμπ. Κατά έναν παράξενο τρόπο ο υπουργός Αμυνας ήταν ο πλέον φανατικός οπαδός του κ.Τραμπ στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Τον προσκάλεσε να έρθει στη Σούδα, τον προσκάλεσε να έρθει επισήμως στην Ελλάδα, είχε επαφές με τους στενούς συνεργάτες του και γενικά στοιχημάτιζε (που λέει ο λόγος) ότι ο κ. Τραμπ θα είναι ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ. Τότε που οι δημοσκοπήσεις έδειχναν τη Χίλαρι Κλίντον να προηγείται 15 μονάδες. Ολα αυτά τα μετέφερε στον κ. Τσίπρα μια Κυριακή μεσημέρι όταν του έκανε στο σπίτι του το τραπέζι…

Ο Michael Moore απασφάλισε…

Χθες το μεσημέρι ο γνωστός κινηματογραφιστής-ακτιβιστής Michael Moore ανέβασε στο προφίλ του στο φέισμπουκ μια λίστα για τις ενέργειες στις οποίες θα πρέπει να προβούν από σήμερα οι Δημοκρατικοί της Αμερικής, μετά το σοκ της εκλογής Τραμπ. Ήδη την ανάρτηση αυτή την έχουν κοινοποιήσει οι χρήστες του ΦΒ πάνω από 180.000 φορές, την έχουν σχολιάσει 20.000 άτομα, και έχει πάρει σχεδόν 400.000 likes!

Στην κορυφή της εν λόγω λίστας ο  Moore προτρέπει τα στελέχη των  Δημοκρατικών  να «επιστρέψουν το κόμμα στον λαό». Επίσης τους συνιστά να απολύσουν όλους τους ειδικούς, τους δημοσκόπους, και τους δημοσιογράφους, που τόσους μήνες αρνήθηκαν να βάλουν στην άκρη το αφήγημα που είχαν δημιουργήσει για τις προεδρικές εκλογές, και το οποίο αποδείχτηκε λάθος…

Το σοκ από την εκλογή του Τραμπ…

Από το 1948, όταν η Chicago Tribune βγήκε με πρωτοσέλιδο Dewy defeats Truman ενώ ο Τρούμαν είχε κερδίσει τις εκλογές, δεν έχει συμβεί τόσο μεγάλη έκπληξη όσο με την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην προεδρία. Αιτίες υπάρχουν διαφορετικές, αλλά και ένα κοινό στοιχείο με δύο άλλες εκλογές. Όπως στο ελληνικό δημοψήφισμα του 2015 και το βρετανικό για το Brexit 2016, και στις αμερικανικές εκλογές οι δημοσκοπήσεις και οι αναλυτές υποτίμησαν την ψήφο που στήριζε τη λαϊκίστικη επιλογή.

Στις δημοσκοπήσεις, ένας λόγος που οι εκτιμήσεις ήταν λάθος είναι η διάθεση κάποιου να φανεί καλύτερος από εκείνο που είναι. Τα Μέσα από την αρχή της καμπάνιας είχαν προβάλει σαν politically correct θέση τη στήριξη της Κλίντον. Οι βαμμένοι οπαδοί του Τραμπ φυσικά θα δήλωναν την προτίμηση τους. Ένας αριθμό όμως από χλιαρούς υποψηφίους ψηφοφόρους του για να φανούν μορφωμένοι, σοφιστικές και προοδευτικοί πρέπει να δήλωσαν ότι θα ψηφίσουν Κλίντον ενώ έριξαν την ψήφο τους στον Τραμπ...

Κι από ενημερότητα… σπανακόρυζο!

Κάθε τόσο, όλο και κάτι γίνεται και μας κάνει να κουνιόμαστε. Τρόπος του λέγειν δηλαδή κουνιόμαστε και να μη παρεξηγηθούμε τώρα στα γεράματα.
Κάθε τόσο λοιπόν, κάποιο γεγονός συμβαίνει και μας αναγκάζει να ξεσκονίσουμε την άγνοιά μας.

Επί παραδείγματι:

·       Μιλάει η κ. Ρεπούση για κάποιον συνωστισμό και τρέχουμε όλοι να μάθουμε τι έγινε τότε. Και τέτοια είναι η τρεχάλα και η σπουδή μας, που ανοίγουμε και λάθος βιβλία.

·       Μιλάει κάποιος (συνήθως ξένος, που ξερογλείφεται για κάποιο κομμάτι της Πατρίδας μας) για τους Τσάμηδες και να κάτω οι τόμοι (αν υπάρχουν) για το «Τσάμικο», που μέχρι σήμερα νομίζαμε ότι είναι εκείνος ο χορός, που χορεύει ο θείος ο Μήτσος, από το χωριό, στα πανηγύρια…

Now I Ride Alone...

The Dream Syndicate

Το τέλος της «πολιτικής ορθότητας»…

Το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών υπήρξε ανατρεπτικό, αλλά όχι εντελώς απροσδόκητο. Όλοι οι δείκτες βάσει των οποίων μπορούν να γίνουν προβλέψεις έδειχναν πιθανή επικράτηση του Trump. Λόγου χάρη, πολιτείες που πάντα βγάζουν Πρόεδρο, όπως το Missouri, το Ohio και η Florida, όλες οι έρευνες έδειχναν πως κατά πάσα πιθανότητα θα τις κέρδιζε ο Ρεπουμπλικάνος υποψήφιος. Επίσης πάρα πολλές επιμέρους κομητείες, που παραδοσιακά δείχνουν ποιος θα βγει Πρόεδρος των ΗΠΑ, έδειχναν τα ίδια πράγματα. Λόγου χάρη, το Hillsborough στη Florida.

Στο αποτέλεσμα αυτό συνέβαλε επίσης το γεγονός ότι οι Δημοκρατικοί, παρά τη μεγάλη πολιτική τους εμπειρία, κάνουν τα τελευταία χρόνια ένα τραγικό λάθος. Εκλέγουν υποψήφιο από τον Βορρά. Από την εποχή όμως που εξελέγη πρόεδρος ο John Kennedy -και τη μεταστροφή προς τους ρεπουμπλικάνους του κυβερνήτη του Τέξας Connally- οι Δημοκρατικοί δεν έχουν ξαναεκλέξει Πρόεδρο που προέρχεται από το Βορρά. Διότι δίχως τη στήριξη ενός μέρους του συντηρητικού εκλογικού σώματος του Νότου, είναι αδύνατον να εκλέξουν τους αναγκαίους εκλέκτορες. Εξαίρεση υπήρξε μόνο ο Barack Obama, ο οποίος όμως αφενός μεν πήρε όλες τις ψήφους των μειονοτήτων στην κάλπη, ευνοήθηκε δε και από τη μεγάλη οικονομική κρίση που μόλις είχε ξεσπάσει. Διαφορετικά και τότε πρόεδρος θα είχε εκλεγεί ο McCain...

H σπορά του Τραμπ, ο Αλέξης και η κυριαρχία του λαϊκισμού…

Όλο αυτό που συμβαίνει με τον Ντόναλντ Τραμπ και τη μεγαλειώδη πορεία του είναι πέρα και πάνω από το ποιος διαδέχεται τον Μπ. Ομπάμα στο Λευκό Οίκο. Είναι ο μεγάλος νικητής ανεξαρτήτως από το αν είναι ρατσιστής, βρόμικος, σεξιστής, οπαδός της Κου Κλουξ Κλαν, βίαιος ή… βιαστής, επικίνδυνος για την παγκόσμια ειρήνη. Είναι ο μεγάλος νικητής γιατί απλά κατάφερε να μετατρέψει τις αμερικανικές εκλογές σε σόου και να κυριαρχήσουν οι ιδέες του σε όλο τον πλανήτη.

Από εδώ και στο εξής τίποτε δεν θα είναι όπως χθες και αυτό δεν έχει σχέση με τον νικητή. Είναι κάτι βαθύτερο που περνά καθέτως και οριζοντίως τις κοινωνίες όλων των χωρών, ανεξαρτήτως ηπείρου...

Η νίκη Τραμπ και οι επιπτώσεις της για την Ελλάδα…

Η επικράτηση του Donald Trump στις αμερικανικές εκλογές, επηρεάζει χωρίς αμφιβολία τη ζωή και του τελευταίου πολίτη του πλανήτη.

Από τις πολιτικές του Αμερικανού προέδρου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η οικονομία, οι διεθνείς σχέσεις ακόμα και η πολιτική για το κλίμα. Οι επιπτώσεις αυτές, θα έχουν αναπόφευκτα επιπτώσεις στη ζωή και του τελευταίου Έλληνα πολίτη...

Αυτ-απατεώνες…

Επιτρέψτε μου να ασχοληθώ με ένα, ασήμαντο κατά τα άλλα περιστατικό, που δείχνει ωστόσο πολύ σοβαρά πράγματα για την πνευματική κατάντια της χώρας. Και την αθλιότητα του ΣΥΡΙΖΑίκου ήθους.  Ο νέος υπουργός οικονομικής ανάπτυξης, υπεύθυνος για τις επενδύσεις κλπ., στο παρελθόν είχε συγγράψει και υπογράψει πονήματα για τη μετάβαση της Ελλάδας σε διπλό νόμισμα! Κι όχι μία φορά, αλλά τέσσερις τέτοιες «εργασίες» φέρουν την υπογραφή του, όπως μαθεύτηκε εκ των υστέρων.

Μέχρις εδώ καλά. Καθένας έχει δικαίωμα να λέει την άποψή του. Και να κάνει και λάθη, βρε αδελφέ…  Όμως, το πρόβλημα αρχίζει από δω και πέρα.

Την άποψη αυτή ουδέποτε αναθεώρησε δημόσια (όπως δημόσια τη διατύπωνε επί χρόνια), μέχρι που τον έκανε ο Τσίπρας υπουργό! Οπότε, όταν ο Τύπος εντόπισε τις απόψεις που εξέφραζε ως πρόσφατα, απάντησε το όντως …αποστομωτικό:

--Αυτή ήταν η «ακαδημαϊκή μου άποψη, τότε. Τώρα κατάλαβα πως ήταν λάθος. Και δεν την υποστηρίζω πια.

Τι σημαίνει αυτό;