Νομίζω ο καθένας από εμάς, σε κάποια στιγμή της
ζωής του έχει σκεφτεί ή αναρωτηθεί ποιός θα μπορούσε να ήταν αν δεν ήταν αυτός
που είναι. Οι περισσότεροι ίσως έχουμε ταυτιστεί με κάποια σπουδαία
προσωπικότητα του παρελθόντος κι έχουμε μπει στην διαδικασία -στα πλαίσια της
φαντασίας, αλλιώς πάμε αλλού!- να σκεφτούμε πως θα ήταν αν ήμασταν στη θέση του
Περικλή, του Ποντίου Πιλάτου, της Μεγάλης Θεοδώρας, του Θωμά Ακινάτη, του
Δάντη, της Βιρτζίνιας Γουλφ, του Τόμας Μαν, του Χέρμαν Γκαίρινγκ ή του Πολ Ποτ.
Δεν ξέρω βέβαια κατά πόσον έχει μπει κανείς στην
ανάποδη διαδικασία, δηλαδή να σκεφτεί σε ποιάς προσωπικότητας τη θέση δεν θα
ήθελε να βρίσκεται με τίποτα, σκέψη επίσης αρκετά ερεθιστική κατά τη γνώμη μου.
Λοιπόν, αν εμένα μου έλεγαν σε τίνος τη θέση αυτή τη στιγμή δεν θα ήθελα να
είμαι, είναι του Κυριάκου Μητσοτάκη. Και εξηγώ το γιατί…









