Περί φόνου και άλλων αμαρτημάτων…

Στην παράσταση «Άγριος Σπόρος» στο Επί Κολωνώ, ο ιδιοκτήτης παράνομης καντίνας σε παραλία, θεωρείται ύποπτος για την εξαφάνιση ενός τουρίστα. Έρχονται ανακριτικά κλιμάκια απο το εξωτερικό τα οποία τον εξετάζουν εξονυχιστικά και τον στοχοποιούν, γεγονός το οποίο ξαφνικά κάνει τους συντοπίτες του να θυμηθούν ότι δεν είναι και τόσο νόμιμος, ότι έχει δεκάδες παραβάσεις, ότι χρωστάει, ότι δεν πληρώνει τις κλήσεις του.

Ακόμα και οι πιο παραβατικοί τύποι του χωριού, ξαφνικά τον αντιμετωπίζουν ως τον αρχιερέα της παρανομίας και τον καρφώνουν στεγνά, δημιουργώντας βαρύ κλίμα σε βάρος του. Οι μέχρι χθες συνήθεις παρανομίες του ξαφνικά βαραίνουν σαν τεκμήρια εγκληματικής φύσης πάνω του και το μπατσονάκι επαρχίας, μέχρι πρότινος φίλος του, τόσο πείθεται ότι κάτι δεν πάει καλά ώστε καταλήγει ο μεγαλύτερος Ιαβέρης του. Ακόμα και όταν τα ανακριτικά κλιμάκια από το εξωτερικό αλλάζουν ρότα στις έρευνές τους, το μπατσονάκι κηρύσσει ανένδοτο και του υπόσχεται ότι "δεν ξεχνάει" και θα τον ξεσκεπάσει κάποια μέρα…

Επαναστάτες του κ...υ.

Σκέφτομαι τον Πρωθυπουργό κ. Τσίπρα, σε τι δύσκολη θέση έχει βρεθεί. Και φυσικά έχει βρεθεί εξαιτίας των τραγικών του λαθών. Λάθη που όμως τα πληρώνει ο Ελληνικός Λαός.

 

Δώσε κανά φράγκο ρε μπος...

Τον θυμάμαι που απειλούσε τον Αντώνη Σαμαρά "να μην υπογράψει τίποτα που θα δεσμεύει την επόμενη Κυβέρνηση". Και ο ίδιος με τις υπογραφές του δέσμευσε άραγε πόσες Κυβερνήσεις για τα επόμενα 99 χρόνια; Μήπως όλες;

The White Rabbit...

The Cosmic Dead

Γράμμα στη κόρη μου…

Δεν είναι που δεν θέλω να ξαποστάσω. που να ξημερώσει η μέρα και να πω δεν έχω τάχατες τίποτα να κάνω. Κενό μπροστά μου μαύρο. Όταν το κεφάλι μου πίσω στη ζωή μου στρέψω τα παλιά να αναπολήσω και μετρήσω, να δω τι έχω κάνει, είναι που με τρομάζει πως κάποια στιγμή μπορεί να πω, είχα τον νου και δεν ονειρεύτηκα δεν έφτιαξα το όραμα, δεν έφτιαξα εγώ τους κανόνες αλλά άλλων νόμους ακολουθούσα.

Και εγώ; Τι; πνευματικά ανήμπορος να φτιάξω τους δικούς μου; Την δικιά μου ζωή εγώ να σφυρηλατήσω; Κακιά η άσχημη δεν με νοιάζει, δική μου όμως θα ήταν…

Η τηλεόραση μετά το «Survivor»…

Τα ποσοστά θεαματικότητας του «Survivor» παραπέμπουν σε επιδόσεις της ΥΕΝΕΔ. Μόνο που τότε υπήρχαν δύο κανάλια. Αλλά, μεταξύ μας, σήμερα είναι σαν να υπάρχει μόνο ένα, ο ΣΚΑΙ.

Αν το Survivor ήταν φθηνή παραγωγή, ήδη θα είχαμε άλλες τέσσερις-πέντε στη σχάρα που ψήνει το πρόγραμμα της επόμενης σεζόν. Ετοιμάζει μία ο Antenna. Θα φορτώσει celebrities σε ένα αεροπλάνο, θα τα πάει στην Αφρική και, υποτίθεται, θα τα παραδώσει στη φύση και σε έναν αγώνα επιβίωσης. Θα βλέπεις τον Τρύφωνα Σαμαρά να τρέχει στη ζούγκλα ή να θέλει να χτενίσει τη μαϊμού και, υποτίθεται, θα γελάς...

Ο εξευτελισμός του ελληνισμού…

Στο ελληνικό πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα, ο πρόεδρος της κυβέρνησης είναι και θα έπρεπε να είναι ένα πρόσωπο που, πέρα από πολιτικές και άλλες σκοπιμότητες, εκπροσωπεί προς τα έξω τόσο την ιστορία όσο και τον πολιτισμό της χώρας του. Πρέπει λοιπόν να έχει γερές πλάτες, ευρύτατο πεδίο γνώσεων και ισχυρά πνευματικά ερείσματα.

Το επαναλαμβάνουμε: Η Ελλάδα δεν είναι μία οποιαδήποτε χώρα. Δεν είναι ένας απλός γεωγραφικός χώρος. Είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο και άρρηκτα συνυφασμένο με τον άνθρωπο και την πνευματική του ανάπτυξη. Υπό αυτή την έννοια, ο Ελληνισμός είναι τρόπος ζωής, συμπεριφοράς και αντίληψης. Η αναδρομή στο παρελθόν δείχνει ότι η ιστορική παρουσία της Ελλάδος έχει μία έντονη πολυεδρικότητα. Και από αυτήν, κορυφαία είναι η πνευματική παρουσία του Ελληνισμού, η οποία συναρπάζει, γοητεύει και δημιουργεί προδιάθεση σεβασμού προς ό,τι υποδηλώνει. Όπως δε έχει γράψει και ο καθηγητής κ. Τάκης Τζαμαλίκος, «ο Ελληνισμός είναι το γεγονός της ιστορικής και πνευματικής υπάρξεως των Ελλήνων κατά έναν “τρόπο” ορισμένο εν χώρω και εν χρόνω».

Ως τρόπος υπάρξεως, λοιπόν, ο Ελληνισμός περιέχει το ελληνικό πνεύμα, προϋπόθεση ανάπτυξης του οποίου είναι η ελευθερία...

Μας κοροϊδεύουν, ή είναι ανόητοι;

Η μία μας λέει πως «άνοιξαν οι δουλειές», ο άλλος πως «ήρθε η ανάπτυξη», ο τρίτος πως «επιτέλους μας αναγνωρίζουν οι Ευρωπαίοι», ενώ οι Ιταλοί περίπου μας θαυμάζουν απ’ όταν ανέλαβε η COSCO στον Πειραιά…

Τελικά οι άνθρωποι που μας κυβερνούν ζουν ανάμεσα μας; Πιστεύουν πραγματικά ότι άλλαξε η ζωή μας με τον ΣΥΡΙΖΑ;  Όλες αυτές οι… επικές αναφορές που γίνονται για να  τονίσουν την διαφορά με όλους τους προηγούμενους κυβερνήτες, πώς νομίζουν ότι αποτυπώνονται στην καθημερινότητα μας;  Τι άλλαξε για παράδειγμα που έφυγαν οι Γιακουμάτοι και τους αντικατάστησαν οι Κατρούγκαλοι κι οι Φλαμπουράρησες;

Μπαχαλοποίηση της καθημερινότητας…

Το μεγαλύτερο πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι η αξιολόγηση. Μην το συζητάτε, αυτή κουτσά στραβά θα κλείσει. Το μεγαλύτερο πρόβλημα θα αρχίσει αμέσως μετά. Όταν θα κληθούν επιτέλους να κυβερνήσουν. Να διαχειριστούν την καθημερινότητα. Μέχρι τώρα έχουν άλλοθι τη διαπραγμάτευση και τη... σκανδαλολογία. Έρχεται και το πραγματικό απόλυτο μπάχαλο...

Μην σας παραξενεύει. Σκεφτείτε το. Μέχρι σήμερα ό,τι μέτρο έλαβαν, ότι καθυστέρηση υπήρχε, όλες τις αδυναμίες και τα τεράστια προβλήματα στην παιδεία, την υγεία, τις μεταφορές, τις υπηρεσίες, στην αντιμετώπιση του πολίτη ευρύτερα και στις κρατικές λειτουργίες τις "κουκούλωναν" υπό το άλλοθι της σκληρής διαπραγμάτευσης. Και όπου το πράγμα δεν προχώραγε έριχναν και μερικά σκάνδαλα στο τραπέζι. Αξιοποιώντας το θυμικό μιας πληγωμένης κοινωνίας…

Come to Me

Bjork

Στην εποχή της τηλε-πείνας…

Οι φτηνές παραγωγές reality shows (ή, αλλιώς, τηλε-πραγματικότητας) εμφανίζονται στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ’90 και στη συνέχεια προβάλλονται, με τις απαραίτητες προσαρμογές, σε 70 χώρες ανά τον κόσμο. Αποκορύφωμα το περίφημο Big Brother, εμπνευσμένο από το «1984» του Οργουελ, που σήμανε την «ανανέωση» του τηλεοπτικού τοπίου.

 

Η Βαλαβάναινα του δίνει και καταλαβαίνει...

Τα τηλεπαιχνίδια τύπου «Survivor» βασίζονται σε παλιές συνταγές των κινηματογραφικών ταινιών «καταστροφής ή αποκάλυψης», εκ των οποίων κάποιες έγραψαν ιστορία («Mad Max 2», «Οι 12 πίθηκοι», κ.ά.). Οι ήρωες καλούνται να επιβιώσουν μετά από μια ολοκληρωτική φυσική, κοινωνική, βιολογική ή τεχνολογική καταστροφή.Ρίζες αυτών των σεναρίων βρίσκουμε σε εσχατολογικές αντιλήψεις που κατακλύζουν τα μίντια περί του επερχόμενου «τέλους» του κόσμου…