Heroes...

David Bowie

Το «μυστικό» τώρα αποκαλύπτεται…

Πριν λίγες μόλις μέρες, ο Τσίπρας ανακοίνωσε «περιχαρής», πως τα νέα για το Eurogroup της 22ας Μαϊου ήταν «τόσο καλά», που ο και ο ίδιος δεν μπορούσε να τα πιστέψει! Θα βρισκόταν, λέει, «ικανοποιητική λύση» για το Ελληνικό χρέος, ανάμεσα στους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ… Too good to be true, παρατήρησε ο… ασυγκράτητος «αγγλομαθής»!

Πλην, έγινε το Eurogroup την 22ας Μαϊου, χθές, και «άνθραξ ο θησαυρός»!

«Τζίφος η κατάσταση»… Μετά από μαραθώνιες διαπραγματεύσεις (με απουσία της Ελλάδας), ούτε λύση για το χρέος βρέθηκε, ούτε καν η εκταμίευση της δόσης αποφασίστηκε! Γιατί όπως σας έχω προειδοποιήσει εδώ και καιρό, χωρίς λύση για το χρέος αποδεκτή και από το ΔΝΤ, δεν υπάρχει συμφωνία του ΔΝΤ… Και χωρίς ΔΝΤ, δεν υπάρχει Πρόγραμμα! Και δεν μπορεί να γίνει ούτε εκταμίευση, παρά το γεγονός ότι «έκλεισε» η αξιολόγηση… (Άσε που και η αξιολόγηση έχει ακόμα μερικές «ουρές»…)

Η πραγματικότητα του ενός άκρου…

Όταν ήρθαν τα μνημόνια, απέναντι στον όψιμα απορριπτέο δικομματισμό διαμορφώθηκαν δυνάμεις, που δια του λόγου του μίσους, του «ακτιβισμού», της απειλής, της λάσπης, ενίοτε της αυτοδικίας, ήλκυσαν στις τάξεις των υποστηρικτών τους μεγάλο κομμάτι των Ελλήνων. Η ιδεολογία στη διαδικασία αυτή δεν έχει κεντρική θέση.

Στο επιθετικό αντιμνημόνιο δεν συντάχθηκαν πολίτες, που από τη μια μέρα στη άλλη μετετράπησαν σε ριζοσπάστες αριστερούς, νεοκομμουνιστές, αναρχικούς, εθνικιστές, εθνικοσοσιαλιστές, αλλά άνθρωποι μιας συγκεκριμένης αισθητικής και ιδιοσυγκρασίας, που επέλεξαν κόμμα από ένα μπουκέτο αντιδραστικών επιλογών ανάλογα με την πολιτική τους προδιάθεση και προϊστορία. Τα λεγόμενα «άκρα» αντλούν από το ίδιο υποσύνολο ψηφοφόρων...

Ας το τολμήσει…

Κατά την πρόσφατη συνεδρίαση της ολομέλειας της Βουλής, ο Κώστας Καραμανλής πλησίασε τον Ευάγγελο Βενιζέλο και, αντί άλλου χαιρετισμού, τον τσίμπησε στο μάγουλο. H σχέση μεταξύ των δύο πολιτικών ουδόλως δικαιολογεί τέτοιες διαχύσεις. Tο νόημα της χειρονομίας -εκ μέρους του γνωστού για την οξυδέρκειά του και την ευφράδεια με την οποία χειρίζεται ακόμα και τη γλώσσα των συμβόλων πρώην πρωθυπουργού- ήταν σαφές: "Ό,τι κι αν ισχυρίζεσαι, καθόμαστε στο ίδιο κλαδί, Βαγγέλη μου. Συνομήλικοι, αμφότεροι θεσσαλονικάρχες, δρομείς μεγάλων αποστάσεων... Μεταξύ κατεργαραίων

ειλικρίνεια.

Ο Βενιζέλος πάγωσε. Του έριξε αμέσως έπειτα ένα σκαιό βλέμμα. Καλά έκανε. Ο Βενιζέλος έχει επανειλημμένα μιλήσει για αφανή εταίρο της κυβέρνησης Συριζανέλ. Θα αποτελούσε ασυνέπεια ολκής να ανταποκριθεί στην εγκαρδιότητα του Κώστα Καραμανλή… 

Ο δημιουργικός συνδικαλισμός…

Κ​​άποια στιγμή θα γινόταν κι αυτό. Ετυχε να γίνει ως ιστορικός σαρκασμός: Ο ΣΥΡΙΖΑ (ο πολύς, ο μάγκας ο βαρύς και καραμπουζουκλής) υπέγραψε και το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές και την εφαρμογή του μέτρου που θέλει τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα (ΜΗΣΥΦΑ) να πωλούνται και εκτός φαρμακείου.

Τέλειωσαν οι ωραίες εποχές της αντιπολίτευσης, που τα στελέχη του χάριζαν αδαπάνως στον παππού τις Κυριακές, η «Αυγή» έκανε αστειάκια με τίτλους «Ποτέ την Κυριακή» και ο κ. Λουράντος έκανε τα φαρμακεία προεκλογικά μετερίζια του ΣΥΡΙΖΑ. Η απελευθέρωση της οικονομίας θα γινόταν και χωρίς το μνημόνιο. Είναι –και με βάση τις διδαχές του Μαρξ– νομοτελειακή, γιατί είναι οικονομικά πιο αποδοτική…

Cocaine Cat...

Tess Parks

Υπήρξε πράγματι «επιχείρηση Νομισματοκοπείο» το 2015;

Τι συνέβη τελικά το 2015; Υπήρξε πράγματι «επιχείρηση Νομισματοκοπείο»; Γιατί σύμφωνα με τον Γιάνη Βαρουφάκη, ο Αλέξης Τσίπρας προειδοποίησε το καλοκαίρι του 2015 τον τότε υπουργό Οικονομικών, να φοβάται ένα νέο Γουδή;

Τα ερωτήματα όχι μόνο είναι πολλά, αλλά ο Γιάνης Βαρουφάκης, τα ανατροφοδοτεί με συνεχείς δηλώσεις του, άρθρα, και συνεντεύξεις.

Σταχυολογώντας κάποιες από τις δεκάδες τωρινές του τοποθετήσεις για το δημόσιο εξωτραπεζικό σύστημα πληρωμών, το παράλληλο νόμισμα ή το χρέος, και αντιπαραβάλλοντας τις με όσα είχε πει στην διάρκεια της θητείας του στο υπουργείο Οικονομικών, θα επιχειρήσουμε να λύσουμε το παζλ γύρω από το τι ακριβώς συνέβη πριν από δύο χρόνια...

O ΣΥΡΙΖΑ του 2015 δεν υπάρχει πια…

Ο Τσίπρας του 2012, ο οποίος ήθελε να νικήσει τον "Μερκελισμό" και να καταγγείλει μονομερώς όλες τις συμφωνίες της Αθήνας με τους πιστωτές, αποτελεί παρελθόν. Δεν υπάρχει πια όμως ούτε ο Τσίπρας του 2015, ο οποίος μετά τη νίκη του στις εκλογές είχε υποσχεθεί ότι τερματίζεται άμεση η πολιτική της λιτότητας.

Η διαπίστωση είναι της Frankfurter Allgemeine Zeitung, αλλά είναι πολλοί Έλληνες, μεταξύ των οποίων και υψηλόβαθμοι παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης, οι οποίοι την ασπάζονται…

Μπορείς να δέσεις γραβάτα με τσουνάμι, αν τρέχεις με την ταχύτητα του φωτός;

Σε ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πείραμα θα συμμετέχει ο κος Τσίπρας και η κυβέρνησή του, αφού –σύμφωνα με δηλώσεις του ιδίου–, πιθανότατα να αναγκαστεί να φορέσει γραβάτα τη στιγμή που η ελληνική οικονομία θα εκτοξεύεται μπροστά και η εκπαίδευση θα τρέχει με την ταχύτητα του φωτός μέσα σε ένα επενδυτικό τσουνάμι, το οποίο θα κατακλύσει την χώρα πανταχόθεν!

Και πότε θα συμβούν όλα αυτά; Μα τώρα, αμέσως, σε μερικές ημέρες… μόλις το επόμενο eurogroup σφραγίσει και επισήμως το τέλος της αξιολόγησης. Η φράση «θα έρθει επενδυτικό τσουνάμι» δεν είναι δικό μας ευφυολόγημα, είναι λόγια του πρωθυπουργού, τα οποία συνοδεύτηκαν και από τη δήλωση πως «η δοκιμαστική έξοδος στις αγορές θα γίνει ενδεχομένως και μέσα στο καλοκαίρι». (Κάτι σαν déjà vu μου έκανε αυτό, προμνησία για όσους δεν κατέχουν την γαλλικήν…)

Μόνοι και κουρασμένοι…

Σταματάς έναν άνθρωπο στον δρόμο Τον μέσο πολίτη, μονάδα του τυχαίου δείγματος μίας δημοσκόπησης. Kαι τον ρωτάς αν γνωρίζει τι άλλαξε στη ζωή του με το τέταρτο μνημόνιο. Το πιθανότερο είναι να μην έχει ιδέα. Θα ξέρει, βέβαια, ότι η ζωή του έγινε χειρότερη και πώς το ζωνάρι θα σφίξει περισσότερο στη μέση. Όμως αυτό δεν μπορεί να το περιγράψει με λεπτομέρειες.

Εντάξει, εδώ οι βουλευτές δεν γνωρίζουν τι ακριβώς ψήφισαν, πώς είναι δυνατόν να γνωρίζει ο μέσος πολίτης; Θεωρητικά θα έπρεπε, γιατί το καλοκαίρι του 2015 απάντησε με σαφήνεια, με Ναι ή Όχι, σε ένα εξαιρετικά τεχνικό ερώτημα. Αλλά ας προσπαθήσουμε να το δούμε στα σοβαρά…