Και γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;

Μέχρι χθες, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πρέπει να ήταν ο τελευταίος εν ζωή άνθρωπος που συνυπήρχε στην ίδια φωτογραφία με τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Και ασφαλώς ένας από τους πιο τυχερούς που ανέπνεαν στον τόπο.

Εζησε έναν αιώνα, αφήνοντας ευδιάκριτο το αποτύπωμά του. Απόλαυσε την ισχύ της εξουσίας, την ασφάλεια του πλούτου και έπλεξε τα δάχτυλά του σε νήματα που χορηγούν δύναμη. Δημιούργησε πολιτική δυναστεία. Πίσω από το φέρετρο του θα στοιχηθεί μία πολυάριθμη γραμμή συγγενών εξ αίματος και εξ αγχιστείας. Και πολλά, πάρα πολλά βαφτιστήρια...

Η λεκτική υπερβολή του Κ. Ζαχαριάδη…

Μπορούμε να κοιμόμαστε ήσυχοι. Να είμαστε υπερήφανοι. Και εμείς και τα παιδιά μας... Ο διευθυντής της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ σύντροφος Ζαχαριάδης μας ξεκαθάρισε πως η "ατάκα" του "...οι δανειστές μας πιάνουν το χέρι και μας βάζουν να γράφουμε νόμους" ήταν λεκτική υπερβολή. Είχε μεταφορική έννοια... Άρα δεν είμαστε παγκόσμιοι ρεζίληδες... Ούτε θεομπαίχτες... 

Είναι όμως και αυτά "λεκτικές υπερβολές"; Και ας τα δούμε από την αρχή του 2015. Για να μην ξεχνιόμαστε όταν θα μας παρουσιάσουν, ως "λεκτική υπερβολή", τη δήλωση Τσίπρα ότι δεν θα εφαρμόσουμε τα μέτρα αν δεν μας ρυθμίσουν το χρέος και δεν μας δώσουν αντίμετρα. Γιατί τα μέτρα θα τα εφαρμόσουμε και χωρίς αντίμετρα. Και θα πούμε και ένα τραγούδι... μαντινάδα κατά προτίμηση…

Δώσε κάτι, καλέ κυρία…

Δώστε κυρία κάτι να σταθώ στα ποδαράκια μου
να ’χουν και υγεία τα καημένα τα παιδάκια μου (...)
Τουλάχιστον να πάρω μισή καλή φρατζόλα
ή να δοκιμάσω φιλέτο γκοργκοτζόλα.

Ημισκούμπρια, «Η μπαλάντα του ζήτουλα»

Στην αρχή θα διαγράφαμε μονομερώς το μεγαλύτερο μέρος του χρέους, έπειτα είπαμε να μην το κάνουμε μόνοι μας, αλλά να διοργανωθεί μια διεθνής διάσκεψη όμοια με εκείνη που διέγραψε μέρος των χρεών της Γερμανίας το 1953. Στο τέλος καταλήξαμε να ζητάει ρύθμιση του χρέους η Μπέτυ Μπαζιάνα από την Κριστίν Λαγκάρντ…

Η πολιτική «απάτη» με την οποία πέρασε το 4ο μνημόνιο…

Ακόμα ηχούν στα αυτιά μας οι διθυραμβικές δηλώσεις του πρωθυπουργού περί «απρόσμενων θετικών εξελίξεων» για το χρέος αλλά και η κλασική πλέον φράση στα αγγλικά που χρησιμοποίησε και έκλεψε την παράσταση: «Τoo good to be true».

Η συνέχεια όμως δεν ήταν ανάλογη και μόλις μερικά 24ωρα αργότερα, όλα άλλαξαν. Το ναυάγιο των Βρυξελλών ουσιαστικά γκρέμισε το νέο success story που επιχείρησε να δημιουργήσει το Μέγαρο Μαξίμου…

Experiment Number One...

John Cale

Ο άνθρωπος που βλέπει την Ιστορία αλλιώς…

Η Ιστορία, ο μόνος διαχρονικός κριτής, επιλέγει τη στιγμή που θα μας θέσει ενώπιον της. Ειδικά, εκείνους που την έχουν σημαδέψει ανεξίτηλα στο πέρασμα τους. Κι αν για τον πολιτικό Σαμαρά είχε αποφασίσει εδώ και καιρό να κάνει ταμείο, διαρκώς το αναβάλλει, γιατί είναι από τους ελάχιστους που κερδίζουν μια άξια πίστωση χρόνου.

Θα μπορούσαμε να μιλάμε και να γράφουμε ώρες ατελείωτες για τον πολιτικό που μετρά 40 χρόνια παρουσίας στα κοινά του τόπου. Αυτόν που έχει φανατικούς υποστηρικτές και άσπονδους εχθρούς. Εκείνον που έγινε ο νεότερος βουλευτής του ελληνικού Κοινοβουλίου και περπάτησε ένα μονοπάτι αμφιλεγόμενο και μαγικό συνάμα, με πολλές μοναχικές στιγμές…

Το φαινόμενο Πολάκης…

«Γκεσταμπιτες, μενουμεευρώπηδες, βαστασοιμπλέδες ……μη χαίρεστε….ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ …όσο καθυστέρηση κι αν μας παίξει ο αρχηγός σας…..δεν έχει πολύ χρόνο ακόμα …… »

Αυτό ήταν το προχθεσινό στάτους στο Facebook του αναπληρωτή υπουργού Υγείας Παύλου Πολάκη που έκανε πάταγο. Εντάξει, η λέξη «πάταγος» σχετική είναι. Αυτά που γράφουν οι συριζαίοι στα σόσιαλ μίντια σπάνια ταράζουν τα νερά, όσο τερατώδη και αν είναι. Βλέπετε, αν δεν έχεις έμμισθα τρολ να το “diedwsoun” και υπάκουα site ανθυποδημοσιογράφων να στοχοποιήσουν τον εκάστοτε «γερμανοτσολιά»/ «ανθέλληνα» δεν πας μακριά. Τέλος πάντων. Δεν είναι αυτό το θέμα μας. Δεν πρόκειται καν να στηλιτεύσω τον τρόπο που εκφράζεται ο Πολάκης στo Facebook, εγώ έχω γράψει χειρότερα. Θα μου πεις πως ο Πολάκης είναι κοτζαμάν υπουργός αλλά δε βαριέσαι…

Ο Φιλιππάκης ΖΕΙ !!!!!!

Αυτά τα σόσιαλ μίντια πΧια… κυριαρχούν παντού. Εδώ και χρόνια. Αφού να φανταστείτε δεν είναι μόνο τα δικά μας τα κανάλια, που λόγω κρίσης έκοψαν τους ξένους ανταποκριτές και τις συνδρομές στα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, αναπαράγοντας απλώς τα τουίτς πολιτικών και μη… το ίδιο κάνουν εδώ και χρόνια ακόμη και τεράστια διεθνή ΜΜΕ.

Δεν συνέβη κάτι αν δεν έχει ανέβει στο φέισμπουκ ή στο τουίτερ. Δεν πα να ξεβρακώνεται από το πρωί ως το βράδυ η οποιαδήποτε μπίμπο; Δεν τρέχει τίποτα. Αν όμως ανεβάσει την φωτό της στο ίνσταγκραμ τότε απαξάπαντες θα ασχοληθούν μαζί της. Δεν πα να παράγει πολιτική ο οποιοσδήποτε; Δεν μας νοιάζει. Αν όμως γράψει κάτι στο τουίτερ, αμέσως γίνεται είδηση. Ακόμη κι αν είναι ανορθόγραφο, όπως π.χ. τα τουίτς του συγκαμένου…

Φιλιππάκης: Εκτός του Παπαδήμου υπάρχουν κι άλλοι που σύντομα θα έρθει η σειρά τους!

Η προσοχή όλων έπεσε πάνω στην πρώτη ανάρτηση του Γιώργου Φιλιππάκη. Κι αυτό ήταν απόλυτα φυσιολογικό. Ο ειδικός γραμματέας ενός πνευματικού σωματείου, της ΕΣΗΕΑ, έλεγε ότι δεν θα τον ενοχλούσε αν έσκαγε ακόμη μία βόμβα στα πόδια του κ. Στουρνάρα. Μπορεί το σωματείο των δημοσιογράφων να έχει ξεπέσει. Αλλά τόσο; Κι ο κατήφορος δεν έχει τέλος. Ο κ. Φιλιππάκης προειδοποιεί ότι σύντομα θα υπάρξουν κι άλλοι στην θέση του  Παπαδήμου…

Πέρασε σχεδόν απαρατήρητο, καθώς όλη η προσοχή έπεσε στην πρώτη του ανάρτηση. Ο γίγαντας της ελληνικής δημοσιογραφίας Γιώργος  Φιλιππάκης απαντά σε ένα σχόλιο στο facebook ως εξής:

«Δεν έχω το παραμικρό πρόβλημα κ. Νικολαρόπουλε να με πείτε και «ηθικό αυτουργό» Κάτι παρόμοια μας έλεγαν και οι βασανιστές στο ΕΑΤ ΕΣΑ στη διάρκεια της δικτατορίας. Τους ενοχλούσε που σαν φοιτητές κάναμε καταλήψεις πορείες και συναφή. Πάντως εκτός του Παπαδήμου υπάρχουν και άλλοι υπάλληλοι του κεφαλαίου που σύντομα θα έρθει η σειρά τους»…

Ψήφισες τον εχθρό σου…

Η " θεωρία των δυο άκρων " είναι μια πραγματικότητα. Η επίθεση  δολοφονίας  του πρώην πρωθυπουργού  Λουκά Παπαδήμου  είναι ένα τρομοκρατικό χτύπημα και δεν είναι το πρώτο στην Ελλάδα. Οι αντιδράσεις όμως και η ανάγνωση πραγματικά άρρωστων πανηγυρισμών σερφάροντας στο διαδίκτυο χτες , είναι η πρώτη φορά που με προβλημάτισαν τόσο.

Άνθρωποι που ζουν ανάμεσα μας να φτύνουν δηλητήριο και αγανάκτηση , που η βόμβα στον φάκελο δεν ολοκλήρωσε την αποστολή της να σκορπίσει τον θάνατο . Όχι δεν είναι περιγραφή  από ένα block buster movie περιπέτειας . Είναι η διάθεση μιας ομάδας ανθρώπων που ζουν σε μια χώρα οπού προσπαθούν να πλήξουν την δημοκρατία...