Τα ήθη του πρωτανθρώπου…

Η δυσκολία ερμηνείας των ηθών του πρωτανθρώπου έγκειται κυρίως στην απόσταση που τα χωρίζει από τη δομή της σκέψης μας και τα δικά μας ήθη. Πώς να εξηγήσεις φερ’ ειπείν τη συμπεριφορά μιας ομάδας νέων οι οποίοι κακοποιούν έναν συνομήλικό τους μόνον και μόνον επειδή αισθάνθηκαν ότι σκέφτεται διαφορετικά από την αγέλη τους; Να την αποδώσεις στην ιδεολογία τους, αυτήν που παπαγαλίζουν όπως τα μαθήματά τους;

Η ιδεολογία λειτουργεί ως άδεια κυκλοφορίας της βαρβαρότητας, όμως η βαρβαρότητα δεν έχει ιδεολογία. Να αποδώσεις τη συμπεριφορά τους στην ανατροφή της αυθαιρεσίας που τους έδωσαν το σπίτι, το σχολείο, και την επιβράβευσε το πανεπιστήμιο; Στη βεβαιότητα της ατιμωρησίας του ασύλου, ενισχυμένη από την ασφάλεια που τους παρέχει η αγέλη; Ολα αυτά μαζί, διανθισμένα κι από διάφορα ψυχολογικά σύνδρομα, το θράσος και την κοινή, κοινότατη βλακεία…

Kurz. Πως λέμε Τσίπρας; Καμία σχέση…

Ο ηλικίας μόλις 31 ετών Sebastian Kurz, μάλλον θα είναι ο πρώτος millennial πολιτικός που θα αναλάβει τις τύχες μιας χώρας, και μάλιστα ευρωπαϊκής. Όπου millennial θεωρείται ένα μέλος της generation Y, που γεννήθηκε δηλαδή την δεκαετία του 1990 και αργότερα.

Ο νεαρός Αυστριακός υπουργός Εξωτερικών είδε το κόμμα του να κερδίζει τις χθεσινές εκλογές, και αν και κανένα κόμμα δεν κέρδισε την αυτοδυναμία όλα δείχνουν πως ο φωτογενής νεαρός πολιτικός θα είναι εκείνος που θα αναλάβει τα καθήκοντα του καγκελαρίου…

Τι φοβούνται περισσότερο οι Αμερικάνοι…

Το 2017, μαζί με τον Τραμπ,  φέρνει και νέες φοβίες στους Αμερικανούς πολίτες. Ο Christopher Bader του Chapman University δημοσίευσε την τέταρτη κατά σειρά ετήσια δημοσκόπηση Survey of American Fears και τα αποτελέσματα είναι χαρακτηριστικά.

Όπως λέει, για πρώτη φορά τα τελευταία 4 χρόνια οι φόβοι σχετικά με τα περιβαλλοντολογικά ζητήματα έχουν μεγάλη προτεραιότητα στον ψυχισμό των Αμερικανών…

The Future's So Bright...

Timbuk 3

Εφιάλτης στο Ντουμπάι…

Aπλά δεν ήθελε να χύσει το ποτό του. Αυτό λέει ένας Σκοτσέζος τουρίστας στο Ντουμπάι, που συνελήφθη ως κίναιδος επειδή ακούμπησε έναν άγνωστο άνδρα κατά λάθος μέσα σε ένα μπαρ. Πρόκειται για τον 27χρονο Jamie Harron, που όπως ισχυρίζεται απλώς περπατούσε με το ποτό στο χέρι μέσα στο γεμάτο κόσμο Rock Bottom Cafe, όταν στη προσπάθειά του να μην τρακάρει με έναν άλλο άπλωσε το χέρι του αγγίζοντάς τον στον γοφό.

Η αστυνομία όμως τον συνέλαβε για προσβολή της δημοσίας αιδούς καθώς και για κατανάλωση αλκοόλ, κάτι που απαγορεύεται αυστηρά στην μουσουλμανική αυτή χώρα. Το περιστατικό έγινε την 27^η Ιουλίου, όταν ο νεαρός ηλεκτρολόγος βρέθηκε για μερικές μέρες στο Ντουμπάι, ταξιδεύοντας για επαγγελματικούς λόγους στο Αφγανιστάν. Από κείνη τη μέρα  ο Harron ζει έναν διαρκή εφιάλτη που δεν δείχνει να τελειώνει, όπως τονίζει η Radha Stirling, επικεφαλής μιας ΜΚΟ ονόματι Κρατούμενοι στο Ντουμπάι (ναι υπάρχει και τέτοια ΜΚΟ), που σκοπό της έχει να αναδείξει το πόσο ευάλωτοι είναι οι τουρίστες στο Ντουμπάι απέναντι στις τοπικές αρχές…

Είναι... ψυχάκιας ο Ντόναλντ;

Από την πρώτη ημέρα που ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη πρόεδρος των ΗΠΑ, πριν ακόμη αναλάβει τα καθήκοντά του, πολλοί ήταν εκείνοι που μιλούσαν για μια ιδιάζουσα και επικίνδυνη προσωπικότητα με έντονα τα στοιχεία της τρέλας. Και δεν εννοούσαν... καλή τρέλα.

Διάφοροι Ρεπουμπλικάνοι τον χαρακτήριζαν «ανήθικο», «πλανεμένο», «φαντασιόπληκτο», «νάρκισσο», «βίαιο», κλπ ενώ οι χαρακτηρισμοί των Δημοκρατικών ήταν ακόμη πιο… σκληροί και πιο πεζοί, με τους περισσότερους να τον αποκαλούν απλά «ψυχάκια για δέσιμο». Σήμερα, με βάση διάφορες δημοσκοπήσεις που κυκλοφορούν, ο ένας στους τρεις Αμερικάνους θεωρεί ότι στο ζήτημα της ψυχικής υγείας ο Τραμπ δεν πάει καθόλου καλά. Παίζει, λένε, με «λειψή τράπουλα»...

Σπάστε, κάψτε, τελειώσατε…

Κάθε νοήμων και λογικός πολίτης αυτής της χώρας δεν μπορεί να καταλάβει πώς στην Ελλάδα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, οι Ρουβίκωνες μπορούν να εισβάλλουν σε ιδιωτικές εταιρίες, σε δήμους, σε δημόσιες υπηρεσίες, ακόμα και στην ίδια την Βουλή και να προστατεύονται προκλητικά από την κυβέρνηση, που διατάζει την αστυνομία όχι μόνον να τους αφήνει να φύγουν αλλά και να τους μεταφέρει με περιπολικά, όπου θέλουν να πάνε. Ακόμα κι όταν τα σπάνε με βαριοπούλες.

Είναι αδιανόητο για μια κανονική χώρα, για ένα κράτος δικαίου, που προφανώς δεν είναι η Ελλάδα των τσιπροκαμμένων. Ομοίως, είναι αδιανόητο ότι η πρώτη φορά που οι Ρουβίκωνες οδηγήθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου (όπου για πρώτη φορά τιμωρήθηκαν με έξι μήνες φυλάκιση, έστω και με αναστολή), όπως έπρεπε να είχε συμβεί από την πρώτη φορά της παράνομης δράσης τους, ήταν όταν μπούκαραν στην πρεσβεία της Ισπανίας…

Σκηνές Ταραντίνο…

Ενας γνωστός δικηγόρος δολοφονείται απόγευμα μέσα στο γραφείο του. Οι δράστες είναι αλλοδαποί και είτε βρίσκονται εκτός χώρας, είτε λουφάζουν κάπου ασφαλείς μέχρι να κάτσει η σκόνη. Θα μπορούσε να συμβεί και αλλού στην Ευρώπη; Θεωρητικά ναι, αλλά θα έχετε και εσείς την αίσθηση ότι κάτι τέτοιο γίνεται πιο εύκολα στην Αθήνα παρά στο Παρίσι, στη Μαδρίτη ή στη Λισαβόνα.

Είναι τρομοκρατία ή κοινό έγκλημα; Η πρώτη εκδοχή ταυτίζεται με την ελληνική ιδιαιτερότητα των ένοπλων οργανώσεων. Η δεύτερη -δηλαδή η πιο πιθανή- με την ευελιξία που έχει το οργανωμένο έγκλημα στη χώρα. Οπως και να έχει, η αίσθηση είναι κοινή: στην Ελλάδα αυτά τα πράγματα γίνονται με μεγαλύτερη ευκολία…

Hold on Tight...

E.L.O.

Δαγκωτό κι ασταύρωτο…

Ένα από τα γοητευτικότερα παιχνίδια για έναν πολιτικό επιστήμονα είναι να πειραματίζεται με τα εκλογικά ποσοστά και τα εκλογικά συστήματα. Να υπολογίζει πόσες έδρες θα εξασφάλιζε ένα κόμμα αν οι εκλογές γίνονταν με εκλογικό σύστημα που χρησιμοποιείται σε άλλη χώρα. Κάτι τέτοιο κάνει η Μαρίν Λεπέν διαμαρτυρόμενη, γιατί παρότι το κόμμα της πήρε στις βουλευτικές εκλογές σχεδόν το ίδιο ποσοστό με αυτό που απέσπασε η AfD στις πρόσφατες Ομοσπονδιακές Εκλογές εξέλεξε μόλις 8 βουλευτές, ενώ οι Γερμανοί ομοϊδεάτες της εξέλεξαν 94 βουλευτές.

Το παίγνιο μπορεί να είναι γοητευτικό, αλλά δεν μπορεί να συνεισφέρει στην εξαγωγή αξιόπιστων πολιτικών συμπερασμάτων, καθώς αυτή η σύγκριση δεν λαμβάνει υπ’ όψιν της μια σημαντική παράμετρο: τον ρόλο που παίζει το ίδιο το εκλογικό σύστημα στη διαμόρφωση της εκλογικής συμπεριφοράς. Ιδιαίτερα, αν αυτό το εκλογικό σύστημα χρησιμοποιείται σταθερά απαράλλακτο επί συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Έχουμε αναλογιστεί άραγε πόσο έχουν επηρεάσει τους Έλληνες εκλογείς, αλλά και τους επίδοξους υποψηφίους τα εκλογικά συστήματα που εφαρμόστηκαν στη χώρα μας;