Σύμπτωμα…

Απορώ με όσους απορούν για τον Ζουράρι. Δηλαδή σε μια κυβέρνηση Τσίπρα, Καμμένου, Πολάκη, Κουρουμπλή, Κοτζιά και Θεανώς Φωτίου ποιος περιμένατε να είναι υφυπουργός Παιδείας;Ο Παπανούτσος, ο Γληνός ή ο Κωνσταντίνος Τσάτσος;

Είναι ζήτημα απλής λογικής. Αν πας στο τσίρκο, θα δεις κλόουν. Δεν θα δεις τη Μέριλ Στριπ ούτε τον Ντάνιελ Ντέι Λιούις. Κι εμείς, καλώς ή κακώς, έχουμε ανοίξει νταραβέρια με τσίρκο…

Anybody Seen My Baby...

Rolling Stones

Ζουραριάδα…

Σε ποια κυβέρνηση, ποιάς ευρωπαϊκής χώρας- μηδέ εξαιρουμένης και αφρικανικής-θα υπηρετούσε ως υφυπουργός Παιδείας ο Ζουράρις ο οποίος κατά δήλωσή του: «Οι Γερμανοί μας έπρηξαν τα μέζεα του στεατοπυγικού μας υποσυστήματος». Ασχολίαστο.

  

Ποιος πρωθυπουργός ευρωπαϊκής χώρας- έστω κι αν την είχε καταντήσει τριτοκοσμική- θα εμπιστευόταν υπουργείο στον Ζουράρι και δή το της Παιδείας, ο οποίος είχε προτείνει να περιστοιχίσουν οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής στη Βουλή τη Μαρία Ρεπούση ώστε να καταλάβει τι εστί συνωστισμός, ενώ ταυτόχρονα υπερασπίστηκε τον Αλέξανδρου Γιωτόπουλου στη δίκη της 17 Νοέμβρη;

Αλέξη, έτσι θα κατακτήσεις την εξουσία!

 Ή αλλιώς: Εξουσία αλά … αριστερά.

Με αφορμή τις νέες κινητοποιήσεις των αγροτών, που επί δεκαετίες τώρα αποτελούν παράδοση τέτοια εποχή, σε σημείο να λέγεται πως θα καθιερωθεί και ημέρα του Αγίου Τραχτερίου (του εμμονικού), έγραφα σε άλλο σημείωμα για το ποια τύχη περίμενε τους αγρότες της ΕΣΣΔ όταν ανέλαβαν την χώρα οι μπολσεβίκοι, τα ινδάλματα δηλαδή του Κουτσούμπα (και των ριζοσπαστών αριστερών του Σύριζα). Εκείνων που σήμερα είναι στα χαρακώματα μαζί με την αγροτιά, ανεβασμένοι πάνω στα τραχτέρια, υποσχόμενοι στους αγρότες την γη της Επαγγελίας μόλις ο λαός ξυπνήσει και φέρει τον πραγματικό κομμουνισμό στα πράγματα.

Σήμερα, παίρνοντας ως αφορμή το παράπονο της πρώτης μας κυρίας, ότι δηλαδή ο σύριζας έχει την κυβέρνηση αλλά δεν έχει την εξουσία, είπα να θυμίσω στους αναγνώστες μας το τι έγινε στην Σοβιετική Ένωση όταν οι Μπολσεβίκοι φίλοι του λαού που λέγαμε, εκτός από τα χειμερινά ανάκτορα και την κυβέρνηση, πήραν στα χέρια τους και την εξουσία…

Με Μεγαλοοικονόμου αμέσως καλύτερα…

Η Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου δεν θα υποχρεωθεί να φωτογραφηθεί με φόντο πίνακα του Βελουχιώτη, όπως φωτογραφήθηκε ο Σπίρτζης. Δεν είναι απαραίτητο να ψάξει για t-shirt στο νούμερο της με κοριτσάκι που πετάει μολότοφ σαν και αυτό που φορούσε η Γαϊτάνη. Δεν θα χρειαστεί να απαριθμήσει τους αγώνες των προγόνων της όπως ο Ιάσονας Σχινάς –Παπαδόπουλος.

Αν φυσικά θέλει μπορεί να τα κάνει. Όπως και να γραφτεί μέλος στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Φιλίας με την Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας, του αγλαού Τριαντάφυλλου Μηταφίδη ή σε κάποια επιτροπή δικαιωμάτων του ΣΥΡΙΖΑ. Φτάνει να μην ασχολείται με Τούρκους που ζητάνε άσυλο αλλά με το πρόβλημα της αστυνομικής βίας στην Ελλάδα…

Ο ΣΥΡΙΖΑ φεύγει. Ο δεξιός Τσίπρας έρχεται…

Την ερχόμενη Δευτέρα μπορεί να ανακοινωθεί ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης. Ενισχυμένος με ένα πιο δεξιό ένδυμα για το πολιτικό σχήμα που τη στηρίζει. Ίσως δεν είναι μόνο η αντικατάσταση του Ζουράρι με ένα μόνο στέλεχος των ΑΝΕΛ αλλά και μία ακόμα μεγαλύτερη συμμετοχή της "Λαϊκής Δεξιάς". Μία ενίσχυση δηλαδή, που θα ικανοποιήσει περισσότερο το μέρος εκείνο του εκλογικού σώματος το οποίο δεν ικανοποιείται από την σημερινή ρητορική της ΝΔ αλλά δεν θέλει να ψηφίσει Χρυσή Αυγή.

  

Και αυτό θα είναι μόνο η αρχή. Γιατί όσο περνάει ο χρόνος και πλησιάζουν οι εκλογές, τόσο περισσότερο θα μεταλλάσσεται ο ΣΥΡΙΖΑ και θα αλλάζει τρίχωμα ο λύκος για να γίνει αρνί…

Too Sad to Tell You...

Brian Jonestown Massacre

Η ευθύνη της γενιάς των βολεμένων…

Κάποτε είχαν πολλοί κατηγορήσει πολιτικά τον Μιχάλη Χρυσοχοίδη για την φράση "δεν διάβασα το Μνημόνιο". Αλήθεια σήμερα πόσοι είναι οι κυβερνητικοί βουλευτές που υπερψήφισαν το πολυνομοσχέδιο που πραγματικά το διάβασαν;

Αμφιβάλλω αν υπάρχει ένας... Κοπαδιαστά είπαν ναι σε όλα χωρίς καλά καλά να γνωρίζουν τι ψηφίζουν. Όχι δηλαδή ότι αν γνώριζαν θα έπρατταν διαφορετικά.

Έχουν αποδείξει ότι η "καρέκλα" είναι πάνω από ιδεολογίες, πάνω από όλα. Αλλά καλά κάνουν. Μήπως αντιδρά σοβαρά κανείς; Άλλωστε έχουν και το άλλοθι. Θα βγάλουν τη χώρα από τα Μνημόνια... Των άλλων όχι το δικό τους. Αυτό δεν πιάνεται... Αυτό αναγκάστηκαν να το υπογράψουν ως συνέπεια της πολιτικής των προηγούμενων... Όχι επειδή πήγαν να τινάξουν τη χώρα στον αέρα...

Φάντασμα…

Eνα φάντασμα πλανιέται πάνω από τον Καμμένο. Το φάντασμα της κωλοτούμπας.

Είτε θα την κάνει και θα την πληρώσει πολιτικά ο ίδιος.

Είτε δεν θα την κάνει και θα το πληρώσει πολιτικά η κυβέρνηση.

Τρίτος δρόμος δεν υπάρχει. Διότι δεν υπάρχει πλέον περίπτωση να λύσει η κυβέρνηση το Σκοπιανό με κάποιους άλλους «χρήσιμους ηλίθιους».

Ή με τον Καμμένο και βλέπουμε ή με κανέναν.

  

Ο Μητσοτάκης ξεκαθάρισε ότι δεν μπαίνει στην κουβέντα κι ότι δεν θα πάει καν σε Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών, αν δεν υπάρξει προηγουμένως ενιαία κυβερνητική θέση. Και θα είναι πολύ δύσκολο να κάνει μόνη της η υπόλοιπη αντιπολίτευση το μαξιλαράκι του Τσίπρα - άσε που δεν το θέλει κιόλας. Ακόμη κι ο Θεοδωράκης θα το ξανασκεφτεί. Ετσι ο υπουργός Αμυνας προσπαθεί να επινοήσει διάφορες οδούς διαφυγής μήπως γλιτώσει το πικρό ποτήρι…

Η Αριστερή Ελπίδα και οι αγρότες…

Με αφορμή τις κινητοποιήσεις των αγροτών μας, που τα έβαλαν (αργά είναι η αλήθεια) με την κυβέρνηση της Αριστεράς και της Ελπίδας, την οποία πρόπερσι τέτοιο καιρό ψήφιζαν με δυο χέρια και υποστήριζαν με νύχια και με δόντια, για να τους σώσει από τους κακούς σαμαροβενιζέλους, θα ξαναγράψω μερικά πράγματα για το πώς έβλεπε και πως αντιμετώπιζε ο μαρξισμός (ο κανονικός και όχι ο γιαλαντζί του Τσίπρα) τους αγρότες. Και για να μην πέφτουν θύματα των σκουρλέτηδων ή του «Αγρότη ακούμπα στους ώμους του Κουτσούμπα» ΚΚΕ. 

Ένα λοιπόν από τα κυρίαρχα ζητήματα που απασχόλησαν τους πρώτους μαρξιστές ήταν και το περίφημο «αγροτικό ζήτημα». Ένα ζήτημα όχι τόσο οικονομικό, όσο πολιτικό. Αυτό που ανησυχούσε τους μαρξιστές ήταν αν η αγροτική τάξη θα τους βοηθούσε, αν δηλαδή θα συμμαχούσε με τους προλετάριους στην ανατροπή του καπιταλισμού, ή αν θα ήταν μια ακόμη αντιδραστική και αντεπαναστατική δύναμη…