Τα παλιά καλά χρόνια, τότε που αγοράζαμε σαν δεύτερο αμάξι μέχρι και Mitsubishi Evolution με 72 δόσεις, τότε
που λεφτά υπήρχαν, ο περισσότερος κόσμος δεν ασχολούνταν με την πολιτική, και
καλά έκανε.
Όποιος κι αν ήταν στο Μαξίμου, ποσώς ενδιέφερε, αφού τα δανεικά απ’ έξω
έφταναν και περίσσευαν για να ζούμε σαν μπρούκληδες.
Το μόνο που ενδιέφερε τους πολλούς ήταν ποιος ή ποια τραγουδάει που ή πότε,
και τι θα κάνει ο ΠΑΟΚ ή ο Πλατανιάς, κ.ο.κ. Να θυμίσω ότι κυκλοφορούσαν περισσότερες
αθλητικές εφημερίδες απ’ ότι πολιτικές;
Μετά ήρθε η κρίση, τα κεφάλια μπήκαν μέσα, και ξαφνικά πολιτικοποίηθηκαν
βιαίως άτομα που μέχρι πρότινος δεν ήξεραν το όνομα του εκάστοτε πρωθυπουργού.
Όπως στην Αμερική φερ’ ειπείν, όπου ανά πάσα στιγμή υπάρχει ένα μετρημένο
ποσοστό της τάξης του 25-35% που δεν γνωρίζει ποιος είναι πρόεδρος…









