Και πολύ μας πέφτει ο Αλέξης…

Είπα να γράψω και σήμερα ένα από τα συνήθη παραληρήματά μου με αφορμή τα νέα μαργαριτάρια που «τουίταρε» χθες από το Παρίσι ο ευρυμαθής Αλέξης, η άλλοτε ελπίδα της Ευρώπης, σχετικά με τον Α’ Π.Π. που στο καθαρό του μυαλό σε αυτόν πρωταγωνίστησαν ο … Χίτλερ και ο Μουσολίνι, αλλά δεν έχει κανένα νόημα.

Δεν έχει κανένα νόημα διότι πέραν ενός στενού κύκλου ομοϊδεατών φίλων μου, και «φρεντς» μου στο φέσιμπουκ, που όλοι είναι σχετικά φιλτραρισμένοι, ο έξω κόσμος, ο κανονικός, αυτός δηλαδή που κυκλοφορεί στους δρόμους, που εργάζεται, που ερωτεύεται, και κυρίως που ψηφίζει, δεν έχει ιδέα…

Οι στενές σχέσεις Τουρκίας-Βενεζουέλας, και ο Τραμπ…

Πριν από λίγες μέρες ο πρόεδρος Τραμπ υπέγραψε προεδρικό διάταγμα με το οποίο επιβάλλονται κυρώσεις στις εξαγωγές χρυσού της Βενεζουέλας. Ως μέτρο τιμωρίας για την κυβέρνηση του Καράκας, οι κυρώσεις αυτές έχουν μια λογική. 

Η Βενεζουέλα διαθέτει ένα από τα μεγαλύτερα αποθεματικά χρυσού στον πλανήτη. Και όσο τα έσοδα της από το πετρέλαιο μειώνονται τόσο ο Μαδούρο επεκτείνει την όρυξη και την πώληση χρυσού για να εξασφαλίσει νέα δημόσια έσοδα…

Είμαστε πιο έξυπνοι από όσο νομίζει ο Τσίπρας;

Το μετατραυματικό στρες από την επικράτηση του λαϊκισμού το 2015 κάνει πολλούς να αποδίδουν υπερφυσικές πολιτικές δυνάμεις στον Αλέξη Τσίπρα. Και αυτό είναι φυσικό ιδίως όταν μιλάει χωρίς αντίλογο, όπως στον Alpha. Τι ισχύει όμως;

«Ο Τσίπρας είναι πανέξυπνος, ξέρει ακριβώς τι θέλει ο Ελληνας». Κυρία, κάποιας ηλικίας, συζητά με συνεπιβάτη της για την κατάσταση στην Ελλάδα σε πτήση από τη Μυτιλήνη (Λέσβο, ξέρετε) στην Αθήνα. Ο 60άρης συνομιλητής της υπερθεματίζει: Περιγράφει τον ΣΥΡΙΖΑ ως τη «χωματερή της μεταπολίτευσης», υποστηρίζει ότι «εκεί συγκεντρώθηκαν οι χειρότεροι» αλλά… «τι τα θες, αυτά θέλει ο κόσμος»…

Ο Τσίπρας, το σύνδρομο του σωτήρα, και η χώρα των Λωτοφάγων…

Ο πρωθυπουργός, πήγε να μιλήσει στο συνέδριο του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας (SPD) στο Βερολίνο και πολλοί αναρωτήθηκαν γιατί. Γιατί ο αριστερός Αλέξης Τσίπρας πήγε να μιλήσει σε ένα κόμμα που στη χώρα του έχει χρεοκοπήσει και μόλις πριν μερικές ημέρες απέδειξε ότι είναι υπό κατάρρευση καθώς κανείς δεν το πιστεύει πια;

Γιατί πήγε να μιλήσει στο σοσιασδημοκρατικό κοινό που ανά την Ευρώπη εξαφανίζεται σταδιακά και δεν πήγε π.χ. στο Die Linke ή σε κάποιο αριστερό κόμμα που έχει διαφορετικές πολιτικές;

Ο λόγος είναι απλός…

Κι εσύ τρελή με τυραννάς...

Μαρίζα Κωχ

Τα βάσανα της Βενεζουέλας συνεχίζονται…

Όλοι θυμόμαστε το πάθος των συριζαίων για τη χώρα «φάρο του σοσιαλισμού», όπως την έλεγαν, δηλαδή τη Βενεζουέλα.

Στην οποία έσπευδαν ομαδικά για προσκύνημα και για σέλφις με τον Τσάβεζ και αργότερα τον Μαδούρο, η Ρένα η Δούρου, ο Κουράκης, ο Παππάς, και λοιποί σαψάληδες.

Αυτά όλα πριν μας σώσουν. Τώρα που μας έσωσαν, ή μάλλον εδώ και 2-3 χρόνια, οι συριζαίοι τηρούν σιγήν ιχθύος όσον αφορά στο οικονομικό θαύμα της λατινοαμερικανικής αυτής χώρας, την οποία είχαν σαν πρότυπο.

Ούτε καν ο χέφε μας, ο Τσε Παπάρα, δεν την αναφέρει καν…

Κάτι ξέρουν στην κυβέρνηση;

Είναι πολλοί εκείνοι που νομίζουν ότι «στην κυβέρνηση κάτι ξέρουν, το οποίο εμείς οι απλοί πολίτες αγνοούμε». Είναι ο μόνος τρόπος να εξηγήσουν την αυθάδεια διώξεων πολιτικών αντιπάλων, τα ψεύδη και τις παροχές σε μια χώρα που έχει την οικονομία στάσιμη και τους πολίτες να στενάζουν από τους φόρους.

Κάποιοι φαντάζονται «κρυφές δημοσκοπήσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ να κρατά δυνάμεις του» και συμμερίζονται την αισιοδοξία του Μαξίμου ότι «κάτι θα κάνει ο Τσίπρας για να γυρίσει τελευταία στιγμή το παιχνίδι»…

The Gnome...

Pink Floyd

Σε κλαίει ο λαός…

Ο καθένας και οι μνήμες του. Ο καθένας και οι «ήρωές» του. Και οι θρύλοι του. Και τα σύμβολά του. Και οι αθάνατοι νεκροί του.

Και τα τραγούδια που γράφτηκαν γι’ αυτούς. Που δεν είναι θρηνητικά «μοιρολόγια»…

Είναι «συμβόλαια» μνήμης ανάμεσα στις γενιές. Είναι η «κόκκινη γραμμή» που ενώνει αγώνες Ελευθερίας, και Αξιοπρέπειας. Και κρατάει όρθια την εθνική συνείδηση.

Χωρίς την οποία δεν υπάρχει καθόλου συνείδηση.

Γιατί όσοι δεν έχουν «αίσθηση του ανήκειν», δεν έχουν ιδανικά, δεν έχουν φραγμούς, δεν έχουν πρότυπα, δεν έχουν «ρίζες», δεν έχουν «κλαδιά», δεν έχουν συνέχεια.

Είναι ένσαρκα «τίποτα»…

Χωρίς «πατρίδα», δεν είσαι απλά «ορφανός». Χωρίς «πατρίδα», δεν έχεις «κοινωνία» με το χθες και με το αύριο. Δεν έχεις «σχέση» με τους γύρω σου και με «το μέσα σου».

Χωρίς «πατρίδα» είσαι «άτομο», δίχως «ταυτότητα», δίχως «πρόσωπο»…

Ο καθένας με τα σύμβολα και με τους θρύλους του, λοιπόν…

Ένα καλό παιδί από τη Συρία…

Αλιευμένο από το facebook

Εχθές το βράδυ ήμουν στην ασφάλεια Θεσσαλονίκης.

Ο λόγος που πήγα εκεί ήταν για να αναγνωρίσω τον Renaas Belo και να μου δώσουν πίσω το κλεμμένο τηλέφωνο μου που είχε στην κατοχή του.

Ο Renaas Belo που έκλεψε το τηλέφωνο μου ήταν εκεί, μόλις τον είχαν συλλάβει. Είναι Σύριος πρόσφυγας, 22-25 χρονών σε ηλικία, ψηλός, ξυρισμένος, μια χαρά παιδί. Καλοντυμένος και χαμογελαστός με τα Nike Air του και το Diesel το τζιν, αν τον γνώριζα έξω και δεν ήξερα ότι είναι ένα γαμημένο κλεφτρόνι μάλλον θα τον συμπαθούσα και θα σκεφτόμουν ότι είναι ΟΚ άτομα οι Σύριοι…