Ο Αλέξης, ο Σαμαράς, και ο αμετανόητος φίλος μου…

Μιλούσα το πρωί με φίλο συριζαίο (πρώην πασόκο) από εκείνους τους αμετανόητους που ακόμη πιστεύουν το γελαστό παιδί.

Είχε να λέει για το πώς ο Αλέξης τα έβαλε με τα θηρία, πάλεψε σαν Σπαρτιάτης, αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσε να καταφέρει ούτε τα μισά απ’ όσα ήθελε για την προκοπή του τόπου.

Γιατί δεν τα κατάφερε; Επειδή είναι ένας ανίκανος ψευτοθόδωρος;

Όχι… δεν τα κατάφερε διότι είχε να αντιμετωπίσει υπέρτερες δυνάμεις, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό.

Τα έβαλε με τους Γερμανούς, μου έλεγε, αλλά δεν μπόρεσε να τους νικήσει διότι οι ντόπιοι συνεργάτες τους υπονόμευαν την κάθε του προσπάθεια.

Τα έβαλε με την διαπλοκή, αλλά δεν μπόρεσε διότι τα συμφέροντα είναι πολλά.

Ακόμη και για τον Μπαρουφάκη είχε μόνο καλά να πει, ο οποίος προσπάθησε να μας σώσει, αλλά… ας όψονται οι πουλημένοι πολιτικάντηδες μας, ακόμη και μέσα στον Σύριζα, που του τραβούσαν το χαλί κάτω από τα πόδια…

Υποψήφιοι για… θαλάμους με λαστιχένιους τοίχους!

Έβλεπα το πρωί, όπως σχεδόν κάθε πρωί, τον ΣΚΑΙ.

Μια «επαγγελματική» διαστροφή μου  θα έλεγα, χωρίς όμως να είμαι επαγγελματίας του είδους, άρα μια απλή διαστροφή…

Παλιά την έβρισκα με Τράγκα, Κακαουνάκη, Τριανταφυλλόπουλο, Βερύκιο, και άλλα τέτοια ιερά τέρατα της ενημέρωσης… χικ.

Σήμερα, ελλείψει αυτών (ο Τράγκας δεν αντέχεται)  ο καθείς την βγάζει με ότι μπορεί… άρα ΣΚΑΙ, όπως προείπα.

Και τι είδα στο πρωινό πάνελ; Τον Ανδρέα Ρουμελιώτη!

Έναν δημοσιογράφο, που κάποτε διάβαζα τα άρθρα του στην τότε πανίσχυρη Ελευθεροτυπία (ζωή σε λόγου της).

Και τον οποίο συμπαθούσα, και εν πολλοίς συμφωνούσα μαζί του.

Στο ενδιάμεσο τον έχασα, μέχρι που έπεσα επάνω του σήμερα.

Πρωί πρωί, πριν καν προλάβω να πιω τη φραπεδιά μου…

Δόκτωρ Μπαρουφάκης, ή αλλιώς ένας Σώρρας πιο παραμυθάς...

Γράφει ο Δρ. Μπαρουφάκης σε ένα τουίτ του: «Όταν πρότεινα από το 14 δημόσιο παράλληλο σύστημα ψηφιακών πληρωμών βασισμένο στο blockchain, οι μνημονιακοί φωστήρες με λοιδωρούσαν. Τώρα η Facebook ετοιμάζει ένα τέτοιο σύστημα για να οικειοποιηθεί τα οφέλη εναντίον των πολλών.Μόνο το πρόγραμμα του Μέρα25 δείχνει το δρόμο».

Ο άνθρωπος αυτός είναι ένας απατεώνας επιπέδου Σώρρα ίσως και λίγο χειρότερος. Είναι ένας Σώρρας με interface παραμυθά.

Συγκεκριμένα:
- Η πρότασή του στο α' εξάμηνο του 2015 ήταν για έκδοση IoU (και όχι κρυπτονόμισμα). Τα ΙοU ήταν ένα "παράλληλο" κουπόνι σε χαρτί (ή έναν κωδικό με SMS όπως έλεγε...), το οποίο σκόπευε κατ' αρχάς να μοιράσει στους Δημοσίους Υπαλλήλους (αντί μισθού...) και στους Συνταξιούχους (αντί σύνταξης)… χωρίς καμία εξασφάλιση, χωρίς ασφαλή στοιχεία, χωρίς εξασφάλιση της αξίας του...

Οι πιο μισητοί της Μεταπολίτευσης!

Στους χώρους της ευρύτερη Αριστεράς, πλην ΚΚΕ, είχε μεγάλο σουξέ κατά τη Μεταπολίτευση ο στίχος του Ελύτη «όταν ακούς «τάξη» ανθρώπινο κρέας μυρίζει».

Ήταν η «ελευθεριακή» υπόκρουση με αντιστασιακή εσάνς, ενάντια στο… αστυνομικό κράτος της μεταπολίτευσης. Που ήταν τόσο αστυνομικό ώστε ούτε ένας συνδικαλιστή δεν φυλακίστηκε ποτέ (και καλώς φυσικά), ούτε ένας χουλιγκάνος των γηπέδων, ούτε ένα μπαχαλάκιας δεν πλήρωσε για τις ζημιές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας που πραγματοποίησε εν αγωνιστική «μέθεξη», ούτε ένας νόμος δεν υπήρξε που να μην καταπατηθεί…

Βγάζουμε κέρατα λόγω των… κινητών!

Ακούγεται εξωφρενικό… όμως είναι μια επιστημονική αλήθεια.

Οι άνθρωποι άρχισαν πλέον να βγάζουν «κέρατα» στο πίσω μέρος του κρανίου τους.

Δεν το λέει κάποια κίτρινη φυλλάδα, ούτε ο Βελόπουλος, ούτε ο Χίος.

Το λέει το επιστημονικό περιοδικό Scientific Reports με άρθρο Αυστραλών ερευνητών, οι οποίοι μετά από κοπιώδεις έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα πως οι (νέοι κυρίως) άνθρωποι άρχισαν να εμφανίζουν ή να «φυτρώνουν»  διευρυμένες εξωτερικές ινιακές προεξοχές, ή αλλιώς μικροσκοπικά κερατάκια, στο πίσω μέρος του κρανίου, λίγο πιο πάνω από το λαιμό…

Όχι άλλα «νούμερα» στην επόμενη Βουλή…

Ένα από τα αρνητικά συμπτώματα της χρεοκοπίας της χώρας και της πολύχρονης οικονομικής κρίσης είναι ότι στα χρόνια αυτά πραγματοποιήθηκε μια τεράστια αλλαγή προσώπων στη Βουλή και μια οβιδιακή μεταμόρφωση στο πολιτικό σύστημα της χώρας. Και αν αυτές οι αλλαγές και η ανανέωση αναβάθμιζαν και εκσυγχρόνιζαν το πολιτικό προσωπικό της χώρας, θα λέγαμε ουδέν κακόν αμιγές καλού.  

Ομως αν ανατρέξουμε στα πρόσωπα που μπήκαν από το πουθενά στη ζωή μας και μάλιστα αποφάσιζαν για τις τύχες μας, θα διαπιστώσουμε ότι οι περισσότεροι νέοι βουλευτές ευτέλισαν την πολιτική ζωή της χώρας στον έσχατο βαθμό…

Οι νέοι (όψιμοι) κομΟνιστές του Σύριζα…

Μπορεί ο Αλέξης να τα έσπασε οριστικά με τον συγκαμένο, τον άλλοτε σύντροφο και συνοδοιπόρο του στον δρόμο για τα συσσίτια και  για τον σοσιαλιΖμό σε μία χώρα, και μπορεί ο Μπάνος με νέα εμφάνιση (έβαλε, λένε, δαχτυλίδι στο στομάχι και μείωσε τους πατσάδες σε μόλις τρεις την ημέρα) να έχει αφήσει πίσω του την σωτηρία μας και να γλεντάει στα νησιά με το νέο πανάκριβο κότερό του, όμως τα πήγαινε έλα στον Σύριζα καλά κρατούν.

Έτσι, εκτός από τα διάφορα λιμά του παλιού βρώμικου Πασόκ, που έσπευσαν από νωρίς στον Σύριζα, όταν μυρίστηκαν ξανά μανά εξουσία και οφίτσια, και εκτός από τους όψιμους συριζαίους πρώην πασόκους ιδεολόγους, που επίσης έσπευσαν τώρα τελευταία μπας και βρουν κομματική στέγη, εκτός δηλαδή από τους Κουρουπλήδες, τους Ραγκούσηδες, τις Μαριλένες, και όλους εκείνους τους μισθοφόρους της πολιτικής, ο Σύριζα κατεβαίνει ενισχυμένος στις εκλογές, συμπεριλαμβάνοντας στα ψηφοδέλτιά του όλη την πολυσυλλεκτική αφρόκρεμα της πολιτικής μας σκηνής…

Τα «μεγάλα πνεύματα» συναντώνται;

Δεν ξέρω αν με διαβάζει ο Κυριάκος, ή αν με έχει καν ακουστά… αυτό όμως που ξέρω είναι ότι με βάση πολλά από αυτά που λέει είναι σαν όντως να με διαβάζει, ή τουλάχιστον  σαν να έχει μπει μέσα στο μυαλό μου.

Αλλιώς δεν εξηγείται…

Αδελφές ψυχές;

Συμπαντική επικοινωνία;

Τηλεπάθεια;

Κβαντική διάδραση ηλεκτρονίων;

Ποιος ξέρει;

Αναφέρομαι στο πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας, και πιο συγκεκριμένα σε ένα μικρό περιεκτικό «φυλλάδιο», με τίτλο «Το σχέδιό μας», που έπεσε στα χέρια μου σήμερα, και που το ξεφύλλισα την ώρα της ηλιοθεραπείας…

Πόσο δεξιός είναι ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης;

Ομολογώ είμαι προκατειλημμένος θετικά με τον κ. Μαρκουλάκη. Μου αρέσει σαν ηθοποιός, έχω δει πολύ ωραίες παραστάσεις που έχει σκηνοθετήσει ο ίδιος και μου αρέσει επίσης το ότι, αν και διάσημος, παραμένει σεμνός. Και εργασιομανής. Ομολογώ, επίσης, ότι συμφωνώ με την πολιτική του επιλογή, ελπίζοντας κι εγώ ότι δεν θα διαψευστώ (και πάλι).

Αλλά άλλος είναι ο λόγος που θέλησα να γράψω για τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη και την επιλογή του να συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της ΝΔ. Είναι γιατί θεωρώ ότι ο κ. Μαρκουλάκης "σπάει ταμπού" και αυτό είναι από μόνο του θετικό και απελευθερωτικό...

Τα μαργαριτάρια του Αλέξη (του ευρυμαθή)

Ή αλλιώς: Πέστα Αλέξη!

Το κείμενο που ακολουθεί είναι φανταστικό, αλλά όχι τόσο. Οι προτάσεις που βρίσκονται ανάμεσα σε εισαγωγικά προέρχονται από ομιλίες και συνεντεύξεις του πρωθυπουργού.

Σύντροφοι, εμείς που «οριζοντιωθήκαμε με τις γραμμές των οριζόντων», στις εκλογές «δεν προσερχόμαστε τάμπουλα ράσα, χωρίς προτάσεις».

Εμείς διαθέτουμε «άλλη προοπτική ενόρασης του προβλήματος», όπως είπε και η «συντρόφισσα Ναόμι Κάμπελ» που τόσους αγώνες έδωσε κατά της «διεθνής δικτατορίας» του «Διεθνές Νομισματικού Ταμείου» που δυναμώθηκε «κατά τη διάρκεια του frozen war».

Δώσαμε μάχες στη «Βουλή, το άντρο της δημοκρατίας», παρόλο που τα συμφέροντα «επέβαλαν προσχώματα» και η διαπλοκή ήταν «η πηγή βάση της οποία εγήρθη όλη αυτή ιστορία».

Όμως εμείς διαθέτουμε «άλλη προοπτική ενόρασης του προβλήματος». Ναι, «διακατέχομε την αλήθεια», όπως ο Κλιντ Ίστγουντ «στη ταινία Γκραν Τσερόκι» ή ο Τομ Κρουζ στο «Too hard to die»…