Like a Hurricane...

Neil Young

Ο Ανδρέας, ο Τσε, και το … γελαστό παιδί!

Ο Ανδρέας Παπανδρέου είχε διδακτορικό στα οικονομικά, είχε διατελέσει καθηγητής πανεπιστημίου στον Καναδά, και στην Αμερική, είχε γράψει βιβλία, είχε διωχτεί επί χούντας, είχε διατελέσει υπουργός, και ήξερε τέλεια αγγλικά.

 

Τσε Παπάρα και Χοσέ Καρούμπαλο

Ξεκίνησε τροτσκιστής και κατέληξε σοσιαλδημοκράτης, μια διεθνής χαρισματική προσωπικότητα, που σε ένα μεγάλο βαθμό άλλαξε την Ελλάδα ως πρωθυπουργός…

Το παραμύθι του «αλλαγμένου Τσίπρα»…

Με συγκίνηση (που διακόπτεται μόνο για το νευρικό γέλιο που έρχεται και φεύγει) διαβάζω και ακούω τους συμπολίτες οι οποίοι, με αφορμή τις δηλώσεις του συντρόφου Αλέκση το βράδυ των εκλογών, διαπιστώνουν ότι έχουμε να κάνουμε με «έναν άλλο Τσίπρα».

Ακόμα πιο συγκινητικός είναι ο τρόπος με την οποία αιτιολογούν τη διαπίστωση και ο οποίος μπορεί να συμπυκνωθεί στη φράση «το λέει ο ίδιος»…

Μεγάλα λόγια και τζούφιες υποσχέσεις; Ή μήπως όχι;

Είμαι πια αρκετά μεγάλος σε ηλικία ώστε να έχω ζήσει ουκ ολίγες αλλαγές κυβέρνησης.

Και απ’ όσες Θυμάμαι, όλες είχαν μια κοινή συνισταμένη, πέρα από τις

πομπώδεις δηλώσεις, τις υποσχέσεις για στρώσιμο στη δουλειά, τους δεκάρικους για προσφορά, για μια νέα αρχή, κλπ.

Η κοινή συνισταμένη όμως που χαρακτηρίζει κάθε νέα κυβέρνηση άμα τη αναλήψει της εξουσίας είναι πάντα η υπόσχεση για αποδέσμευση των αστυνομικών από τα γραφεία στους δρόμους, η μείωση εκείνων που φρουρούν μεγαλόσχημους, η μείωση των διάφορων μετακλητών, και τέλος η άρνηση χρήσης κρατικών λιμουζίνων.

Ήμουνα νιος και γέρασα και κάθε φορά που μια νέα κυβέρνηση παραλαμβάνει τη σκυτάλη, τα ίδια και τα ίδια…

Ελληνική Λύση: Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα…

Τους πείραξε η ζέστη ή το τσίπουρο στην Ελληνική Λύση Λάρισας: Ο Κυριάκος Βελόπουλος μήνυσε υποψήφιο βουλευτή του, ο οποίος οδηγήθηκε στο κρατητήριο.

Όλα ξεκίνησαν όταν ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης αποφάσισε να κρατήσει ο ίδιος την έδρα της Λάρισας, στην οποία εκλεγόταν ο Θανάσης (Νασιούλας) Νασίκας, πρώην αγροτοσυνδικαλιστής της ΝΔ και πρώην δήμαρχος Τυρνάβου, ο οποίος είχε εδώ και καιρό προσχωρήσει στο κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου και είχε χριστεί “θεσσαλάρχης”…

Και τώρα με ποιους θα γελάμε;

Ανακοινώθηκε χθες το νέο υπουργικό συμβούλιο, και αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι πρόκειται περί κανονικών ανθρώπων.

Ούτε ένα σούργελο ανάμεσά τους… ούτε ένα ταγάρι… ούτε ένας χαϊβανοντολμάς.

Που είναι εκείνες οι πρώτες ηρωικές μέρες της Πρώτη Φορά Αριστεράς, τότε που οι μπουτούδες χόρευαν καρσιλαμάδες στις πλατείες και τα υπουργεία γέμιζαν από διάφορους σαλεμένους, ο καθένας με τη δική του ιδεοληπτική ατζέντα, που έλεγαν την μια σαχλαμάρα μετά την άλλη;

Θυμάμαι φίλη νέα βουλευτίνα, που μου έλεγε πως στην αρχή, όταν πήγε να ορκιστεί, τρόμαξε… ο χώρος ήταν γεμάτος από διάφορους περίεργους τύπους, κυρίως με αλογουρές,  άλλος με πέδιλα, άλλος με στρατιωτικό σακίδιο, άλλος με ψαράδικο γιλέκο, άλλος με χαϊμαλιά, άλλη με 4-5 εμφανή τατουάζ, κ.ο.κ….

«Πρώτη Φορά Δεξιά»…

Επειτα από τέσσερα και πλέον χρόνια, ο Αλέξης Τσίπρας χάνει και την κυβέρνηση, χάνει και την εξουσία.

Μέσα σε όλα τα άλλα, έχει κατορθώσει κάτι πρωτοφανές. Απάλλαξε πολλούς αριστερούς «ράτσας» από σύνδρομα και συμπλέγματα δεκαετιών και τους έστειλε στην πολιτική αγκαλιά του Μητσοτάκη. Μπορεί αυτή και να είναι η προσφορά του στην Ιστορία…

Πέρασαν τέσσερα και πλέον χρόνια από τότε που ο Αλέξης Τσίπρας, η παρέα του και οι οπαδοί τους πανηγύριζαν για την «πρώτη φορά Αριστερά».

Το να θυμηθεί κανείς όλα τους κατορθώματα όλα αυτά τα χρόνια είναι εξαιρετικά δύσκολο.

Το να τα ξεχάσει είναι αδύνατο και θα είναι και λάθος…

Μουδιασμένη νίκη…

Σχεδόν πέντε χρόνια τώρα ο Σύριζα (παρέα με τους ΑνΕλ) κατέστρεφαν συστηματικά τη χώρα.

Όλο αυτό το διάστημα ζήσαμε ένα τσίρκο του παραλόγου, ένα πραγματικό freak show, με διάφορα φρούτα που κανονικά ούτε για γιδοβοσκούς δεν θα τους προσλάμβανε κανείς να νομοθετούν.

Και άντε ο πολύς κόσμος μάσησε από τις υποσχέσεις του Αλέξη για σκίσιμο μνημονίων, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ, κλπ.

Και άντε μετά το καταστροφικό πρώτο εξάμηνο ο Αλέξης ας πούμε ότι έβαλε μυαλό και έγινε πιο μνημονιακός κι από τον Άδωνι, και πιο μερκελικός κι από τον Σόιμπλε…

Ναι, αλλά σήμερα;

Πως εξηγείται αυτό το 31 και κάτι τοις εκατό που άρπαξε ο Αλέξης και το τσούρμο των απατεώνων του;

Η ιστορική μάχη του αεροδρομίου John F. Kennedy…

Πριν από λίγες μέρες η μεγαλύτερη χώρα του πλανήτη, η Αμερική, γιόρτασε όπως κάθε 4^η Ιουλίου, την επέτειο της ανεξαρτησίας της.

Και επειδή εμείς εδώ ήμασταν φουλ απασχολημένοι με τα των εκλογών, αλλά και με τα μπάνια μας, δεν δώσαμε ιδιαίτερη σημασία σε κάτι που άλλες φορές θα γίνονταν viral στα σόσιαλ μύδια.

Αναφέρομαι στον Βελόπουλο των ΗΠΑ, εκείνον τον κοκορόμυαλο με το μαλλί αλά Παπαχριστόπουλου, τον πρόεδρο ντε… τον Ντόναλντ.

Που μάλλον συναγωνίζεται σε αμορφωσιά τον δικό μας Αλέξη, και σε ιστορικές γνώσεις τον ιστορικό(!) Βελόπουλο που λέγαμε, ο οποίος εκτός του ότι αγνοεί ότι η ιστορία ως επιστήμη δεν παραδέχεται την ύπαρξη του Ιησού, και γι’ αυτό εμπορεύεται χειρόγραφες επιστολές του (στα γαλλικά παρακαλώ), αλλά είχε πει πρόσφατα και το αμίμητο πως η Γερμανία δεν διέθετε πολεμικό ναυτικό στους δυο παγκοσμίους πολέμους.

Μιλάμε για επιστήμονα, όχι αστεία… για φτυχιούχο…

Σήμερα σύντροφε, δεν θα έρθει η Μερσεντές…

Ναι σύντροφε υπουργέ, δυστυχώς σήμερα το πρωί, το αμάξι με τον οδηγό δεν θα σε περιμένει έξω απ’ το σπίτι σου για να σε πάει στο υπουργείο. Πήγε, λέει, να πάρει άλλον.

Ο αφέντης-λαός (τι ωραία αριστερή φράση, ε;) σε ξωπέταξε από την θέση για την οποίαν τόσο καμάρωνες (κι ας έκανες τάχατες τον υπεράνω καρέκλας) αποφαινόμενος τελεσιδίκως πως είσαι άχρηστος.

Και για σένα σύντροφε γενικέ γραμματέα του υπουργείου, η ιδιαιτέρα σου δεν έχει σημειώσει κανένα ραντεβού σήμερα στο γραφείο σου. Ποιο γραφείο σου δηλαδή, που το έπιπλο άδειασε απ’ τα χαρτιά σου, καθαρίστηκε, γυαλίστηκε και περιμένει έναν καινούριο που εκλέχτηκε χθες.

Ομολογώ πως την λυπήθηκα λιγάκι την ιδιαιτέρα σου, μαζεύει και τα δικά της πραγματάκια η συφοριασμένη, ψιλοδακρυσμένη είναι και τρέχει η μάσκαρα από τα ναζιάρικα ματάκια της…