Never tear us apart...

INXS in Never Tear Us Apart!

Η «αθώα» αποκριάτικη περιβολή της Ουρανίας…

Η φωτογραφία αυτή διέρρευσε στο διαδίκτυο και στον κυριακάτικο Τύπο.

Είναι η Ουρανία Μιχαλολιάκου ντυμένη Χιονάτη με κάποια φίλη της, έτοιμες προφανώς για πάρτι μπαλ - μασκέ.

Κι αν δε γνωρίζαμε πως η εν λόγω κορασίδα είχε βγει παγανιά στο κοντινό παρελθόν με τάγμα εφόδου, επιτιθέμενη σε αλλοδαπό υπάλληλο σουβλατζίδικου, θα τη βρίσκαμε έως και χαριτωμένη.

Προσωπικά, απ' την πρώτη στιγμή που είδα τη φωτογραφία, με παραξένεψε το ότι η Ουρανία διάλεξε να ντυθεί Χιονάτη και όχι...Αμαλία ή Μπουμπουλίνα, που λέει ο λόγος, μια και δεν έχουν καλύτερο οι όμοιοι της απ' την πατριδολαγνεία και την προγονοπληξία.

Και γιατί όχι Σπανιόλα; θα ρωτούσε εύλογα κανείς!

 Ξέρω γω, θα απαντούσα, έχει γούστο το κορίτσι και δε γουστάρει βλαχιά και σκούρους μεσογειακούς, θέλει το στοιχείο της Αρείας Φυλής να υπάρχει μέχρι και στα αποκριάτικα που φοράει μια φορά το χρόνο.

Ιουράσειο πάρκο…

 Αν μια μέρα το κόμμα της Χρυσής Αυγής αναλάμβανε τη διακυβέρνηση της χώρας με απόφαση της πλειοψηφίας του λαού –για να το πω κομψά– τι θα άλλαζε στην Ελλάδα; Καθαρή υπόθεση εργασίας κάνω, βάσει των μέχρι τούδε διακηρυγμένων πολιτικών τους τοποθετήσεων.

Η χώρα θα διέκοπτε διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ, τις μουσουλμανικές χώρες, τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τη Γαλλία και κατ’ επέκταση την υπόλοιπη Ευρώπη.

Ως γνωστόν, όλοι αυτοί απεργάζονται τον αφανισμό της φυλής μας στη χειρότερη περίπτωση, στην καλύτερη την αλλοίωση της καθαρότητάς μας.

Για την Τουρκία δεν γεννάται θέμα.

Επειδή η Ελλάς θα διεκδικούσε την πραγματική της πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη, είναι βέβαιο ότι το Αιγαίο θα μετατρεπόταν σε θάλασσα πραγματικής ειρήνης μετά την εξάντληση του οπλισμού και των πυρομαχικών.

Ένας σκασμός λεφτά.

Πριν από είκοσι δυο χρόνια σε μια εταιρία που συνεργαζόμασταν τότε με την Parallaxi, μια εταιρία που είχε διάφορες δραστηριότητες και ανάμεσα τους και γραφίστες που έστηναν έντυπα, κάθε φορά που γινόταν εκλογές έβλεπα με έκπληξη να αδειάζουν τα γραφεία τους και να περιορίζουν τις δραστηριότητες τους στις αποθήκες στο πίσω μέρος του ορόφου, όπου μαζεύονταν άρον άρον όλοι οι υπάλληλοι.

Το μπροστινό μέρος των γραφείων, που είχε πρόσοψη στην οδό Β. Ηρακλείου, το παραχωρούσαν πάντα χωρίς αντίτιμο στο δημοφιλή τότε βουλευτή Άκη Τσοχατζόπουλο, για να το χρησιμοποιήσει ως προεκλογικό κέντρο.

Στον όροφο υπήρχε οργασμός πήγαινε έλα και οι άνθρωποι της εταιρίας με τις πολλές δραστηριότητες έκαναν τα πάντα για να πάνε τα πράγματα καλά.

Για κείνον και για τους ίδιους.

Η εταιρία στην πορεία αφού γνώρισε δόξες μεγάλες φαλίρισε, ο Άκης έγινε μεγάλος και τρανός.

Βουλευτές μέσα από τα κάγκελα…

Μέλη του κοινοβουλίου μέσα στη φυλακή μπορούν να παραμείνουν για πολλά χρόνια ο γενικός γραμματέας της Χρυσής Αυγής Ν. Μιχαλολιάκος, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος Χρ. Παππάς και ο βουλευτής Γ. Λαγός, οι οποίοι προφυλακίστηκαν.

Η εξέλιξη της υπόθεσης με την εγκληματική δράση του νεοναζιστικού κόμματος μάλλον αιφνιδίασε και το ίδιο το… σύνταγμα.

Ακόμη και με τη δυσμενέστερη ποινική εξέλιξη για τους κατηγορούμενους, κανείς δεν μπορεί να τους αφαιρέσει τη βουλευτική έδρα.

Και αν οι βουλευτές εκλέγονται, με σκοπό να νομοθετούν, οι υπόδικοι της Χρυσής Αυγής δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να ασκήσουν τέτοιο δικαίωμα, καθώς βρίσκονται στις φυλακές, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν θα καταλαμβάνουν θέσεις -έστω κενές- στο κοινοβούλιο.

«Αυτό είναι παράδοξο, καθώς οι βουλευτές εκλέγονται να νομοθετούν, όμως δεν προβλέπεται κανένα μέτρο, στην περίπτωση που δεν είναι παρόντες, παρά μόνον η διακοπή της αποζημίωσής τους», επιβεβαιώνουν καθηγητές της Νομικής και παραδέχονται πως πρόκειται για μία παράμετρο που δεν έχει προβλεφθεί σε καμία διάταξη.

Ζωή χωρίς μύθους

Για να πω την αλήθεια, τη δική μας πλατεία των «αγανακτισμένων», αυτήν που στήθηκε κάτω από το Λευκό Πύργο, δεν την πήρα στα σοβαρά.

Ίσως φταίει που την πρώτη κιόλας μέρα έπιασαν εκεί στασίδι δυο παλιοί συμμαθητές μου, που τους έβαλε στον ΟΤΕ ο μπαμπάς τους, πέρασαν είκοσι κάτι χρόνια δουλεύοντας με το μάτι στο ρολόι, βγήκαν λίγο πριν από τα πενήντα με εθελουσία, τσέπωσαν εφάπαξ καμιά εκατόν πενήντα χιλιάδες και τώρα είναι πολύ αγανακτισμένοι με το πολιτικό σύστημα.

Κάτι μου είπαν για Εβραίους και συνωμοσίες αλλά δεν τα συγκράτησα.

Μετά, όσες φορές πέρασα, είδα καντίνες, μαλλί της γριάς και μια «λαϊκή συνέλευση», όπως στα αμφιθέατρα των πρωτοετών.

Με «επί της διαδικασίας» άρχιζε, με «επί της διαδικασίας» τελείωνε, συμπέρασμα, πάντως, δεν έβγαινε.

Ελληνική παρασιτική επιχειρηματικότητα…

Η αλήθεια είναι ότι η Sprider είχε πτωχεύσει εδώ και αρκετά χρόνια.

Πριν από καιρό είχα κοιτάξει τον ισολογισμό της και είχα βγάλει το συμπέρασμα ότι η εταιρεία θα έπρεπε να είχε κλείσει προ καιρού.

Μάλιστα, ακόμα και υπό την κατοχή των τραπεζών να πέρναγε, ακόμα και τότε, οι πιθανότητες να μπορούσε να διασωθεί (να είναι going concern), υπό την πτώση του τζίρου της και υπό το βάρος των απαιτήσεών της, ήταν αδύνατον.

Με λίγα λόγια, η ρευστότητα σταμάτησε διότι δεν έχει νόημα να δίνεις λεφτά σε κάποιον που προκαταβολικά ξέρεις ότι δεν θα σε πληρώσει.
Η αγορά βέβαια γνωρίζει πολύ καιρό τώρα ότι η εταιρεία έχει τεράστιο πρόβλημα βιωσιμότητας και είχε μηδενίσει το χαρτί της προ πολλού.

By my side....

INXS in by my side...

Οκτωβριανή κληρονομιά της σύγκρουσης και της σποράς…

Καιρός φέρνει τα λάχανα, καιρός τα παραπούλια.

Σε δέκα μόνον μέρες, 17-28 Σεπτεμβρίου, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς αντέστρεψε πλήρως το πολιτικό πεδίο και, από αμυνόμενος, βρίσκεται επιτιθέμενος. Αντίστροφα οι αενάως επιτιθέμενοι αντίπαλοί του βρίσκονται αμυνόμενοι και βαριά εκτεθειμένοι.

Η αιφνιδιαστική αυτή τροπή υπερβαίνει τις κινήσεις τακτικής και, υπό όρους, δυναμική στρατηγικής.

Η Αξιωματική Αντιπολίτευση και ο αρχηγός της έχασε το πολιτικό στοίχημα.

Αυτά παθαίνουν όσοι σχεδιάζουν ερήμην της Ιστορίας.

Κινητοποίησε τους επαγγελματίες συνδικαλιστές του Δημοσίου, που μετεστέγασε ομαδικά από το βαθύ ΠΑΣΟΚ, προετοίμασε το μεγάλο απεργιακό κύμα και εξαπέλυσε πανστρατιά «να ανατρέψει την κυβέρνηση ο Λαός».

Οι απεργίες ήσαν μαζικές αλλά, παρά τα αλλεπάλληλα κύματα, πολύ σύντομες.

Ο Λαός απλώς δεν θέλει εκλογές.

Λιγότερα από 2.500 άτομα -μετρημένα- έτρεξαν να ακούσουν τον κ. Τσίπρα στην «πλατειά συγκέντρωση του αδούλωτου δημοκρατικού Λαού» μπροστά στον Λευκό Πύργο -και αναγκαστικά μακρυά του!

Τα χάπια μου!!!!!!!!!

Στα πλαίσια της δημοκρατίας, και επειδή ισχύει ο νόμος της πλειοψηφίας, έχουμε δει κατά καιρούς να εκλέγονται βουλευτές όπως η Τσιτσιολίνα στην Ιταλία, ή κάποιοι αντίστοιχης πολιτικής ποιότητας, πραγματικοί «καραγκιόζηδες» στα καθ ημάς.

Βλέπετε η ψήφος είναι ίση για όλους.

Όπως ψηφίζει φερ’ ειπείν ο Νανόπουλος, έτσι ψηφίζει και ο Μητσάρας ο Πετούγιας, που πάει στην κάλπη για … τζερτζελέ και μπουλκουμέ,

Δυστυχώς δηλαδή, όπως η μάζα προτιμά να ακούει ΛεΠα αντί Μότσαρτ, έτσι επιλέγει και τους πολιτικούς της εκπροσώπους.

Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που πάμε κατά διαόλου, και μάλιστα έρχονται στιγμές και συγκυρίες, που απογοητευμένοι οι άνθρωποι από αυτά τα «δημοκρατικά» φαινόμενα, σπεύδουν να αγκαλιάσουν και να στηρίξουν τραμπούκικες οργανώσεις και σχήματα του στυλ της Χ.Α. με αποτέλεσμα να τίθεται σε κίνδυνο το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα.