Από τα φρέσκα φασολάκια στο παντεσπάνι…

Η​​ κυρία Θεανώ συστήθηκε στο πανελλήνιο με την ιστορική (για τον χώρο της κωμωδίας) πρώτη δήλωσή της ως μέλος της κυβέρνησης, όταν διέγνωσε ότι η θεραπεία του προβλήματος της χώρας βρίσκεται στη σοφία που ενσαρκώνουν «τα γεμιστά του ελληνικού λαού». Δεν ήταν κάποιες τυχαίες κουβέντες αυτές, το επαναλαμβάνω. Η σοφία των γεμιστών (με κιμά, άραγε, ή με ρύζι και μυρωδικά;) ήταν ο τρόπος που επέλεξε, μόλις είχε ορκιστεί, η αναπληρώτρια υπουργός Εργασίας για να τη μάθουν όλοι.

Εξάλλου, όπως σημειώνει σχετικά με την αγωνιστική προέλευσή της, στο επίσημο βιογραφικό της στην ιστοσελίδα της Βουλής, «εργάστηκε στο πρωτόγνωρο πεδίο των δομών κοινωνικής αλληλεγγύης που δημιούργησε ο ελληνικός λαός για να επιβιώσει και να αντισταθεί». Καταλάβαμε τότε και είπαμε ότι, τουλάχιστον, θα γελάσουμε με αυτή την αστεία κυρία, που είχε και κάτι από το τσαγανό της «τσούγδως», κατά τη διατύπωση του Ευ. Γιαννόπουλου…

Τι πρέπει να απαντήσει ο Κυριάκος στον Αλέξη…

Ζητά ο κος Πρωθυπουργός από τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης να του πει "που θα βρει τα χρήματα"…

Αγαπητέ Κυριάκο η απάντηση ακολουθεί....

Αυτή είναι η απάντηση που πρέπει να του δώσεις αγαπητέ Κυριάκο αν έχεις χιούμορ...  Έλεος με το "και κερατάς και δαρμένος" έλεος!

Καλογρίτσας: Ο Κοσκωτάς του Αλέξη…

Μπροστά στο αναδυόμενο σκάνδαλο Καλογρίτσα, εκείνο του Κοσκωτά φαντάζει ασήμαντο, και το άλλο, με τον Γούκο… ανθυπολεπτομέρεια.

Γιατί τα συγκρίνω; Διότι όταν έσκασε το θέμα με τον Κοσκωτά, ήμουν ενήλικος, και δούλευα κιόλας. Χώρια του ότι τότε διάβαζα και δυο τρεις εφημερίδες την ημέρα. Συνεπώς τα θυμάμαι όλα σαν χτες.

Εν ολίγοις, ο Ανδρέας, που ζούσε στο πετσί του την φθορά μετά από 7-8 χρόνια διακυβέρνησης και κυβιστήσεων, θέλησε να αντικαταστήσει τα παλιά τζάκια με νέα δικά του, και να ξεδοντιάσει τους τότε βαρόνους των μίντια, που ήταν οι εφημερίδες, βάζοντας έναν δικό του στη θέση τους.

Και επέλεξε τον Κοσκωτά, έναν χρόνιο φυγόστρατο απατεώνα, ούτε καν 30 ετών, που με κόλπα ζόρικα και υπόγειες μεθοδεύσεις είχε καταφέρει να πάρει στα χέρια του μια τράπεζα στην οποία ξεκίνησε ως κλητήρας...

Στείρα άρνηση : η μέθοδος των ανόητων…

Ο Τουργκένιεφ έχει γράψει μια μικρή ιστορία:
Σε μια πόλη, ζούσε ένας πολύ έξυπνος άνθρωπος, μια μεγαλοφυΐα. Και στην ίδια πόλη, ζούσε ένας ηλίθιος. Μια μέρα, ο ηλίθιος πλησίασε τον έξυπνο και του ζήτησε να του δείξει έναν τρόπο να γίνει έξυπνος.

Ο έξυπνος ρώτησε τον ηλίθιο αν ήθελε να γίνει έξυπνος ή να φαίνεται έξυπνος, επειδή το να γίνεις έξυπνος, είναι μια μεγάλη διαδικασία, το να φαίνεσαι όμως έξυπνος, είναι εύκολο. Ο ηλίθιος απάντησε ότι ήθελε να του δείξει με τον ευκολότερο τρόπο ό,τι χρειαζόταν για να φαίνεται έξυπνος. Δεν ανησυχούσε για το πώς θα γίνει έξυπνος…

Το αριστερίζον σφουγγαρόπανο…

Ο "καθαριστής", συνήθως δρα αμέσως μετά από το έγκλημα, όπου, συνήθως υπάρχουν ανθρώπινα θύματα και αίμα, παντού, προκειμένου να καθαρίσει τον τόπο του εγκλήματος, να εξαφανίσει αποδεικτικά στοιχεία, να απομακρύνει υλικά ή αντικείμενα που χρησιμοποιήθηκαν, να καθαρίσει το χώρο και τους γύρω χώρους από αίμα, σωματικά υγρά, δακτυλικά αποτυπώματα και τη σωρό ή τις σωρούς... θυμάτων, ή και εκτελεστών! 

Ο "καθαριστής", όμως, μπορεί να παίξει και άλλους ρόλους... μπορεί να είναι και ο ίδιος "εκτελεστής" και να αναλαμβάνει ένα φόνο, προκειμένου να σκεπάσει έναν άλλον, η να αποπροσανατολίσει τις διωκτικές αρχές και να τις οδηγήσει σε λανθασμένες υποθέσεις και πορίσματα...                 

Πολλάκις εκτεθειμένος…

Όταν ακούει κάποιος τις φιλόνικες ατάκες του Παύλου Πολάκη οφείλει να είναι προετοιμασμένος, όπως είπε και ο  Βασίλης Λεβέντης, για φαρμακερές αλήθειες. 

Τόσο δηλητηριώδεις, σαν τα βλίτα από τοξικά ραντισμένη σοδειά.

Όταν, όμως, διαβάζει κανείς τα εριστικά σχόλια του στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης πρέπει να είναι και ενδυματολογικά αμερόληπτος. Θιασώτης, τουλάχιστον, της λεβέντικης Κρητικής βράκας, τσόχινης, κεντητής με γαϊτάνι στη ραφή και περιτυλιγμένης γύρω από τη μέση με μακρύ ζωνάρι. Γιατί, ο αψίκορος Σφακιανός βουλευτής το τελευταίο το έχει λυμένο για καβγά εδώ και καιρό...

Απάθεια…

Όπως σε κάθε πληθυσμιακή ομάδα έτσι και μεταξύ των Εβραίων της μεσοπολεμικής Ευρώπης υπήρχαν οι αισιόδοξοι και οι απαισιόδοξοι. Οι πρώτοι επέκριναν τους δεύτερους ότι διακατέχονται από φοβίες, πως ερμηνεύουν το παρόν με βάση το τραυματικό παρελθόν -"ο 20ος αιώνας" τους δασκάλευαν "'έχει αφήσει οριστικά πίσω του τη βαρβαρότητα!". Ελάχιστα χρόνια αργότερα, οι πρώτοι, οι αισιόδοξοι, κατέληξαν στα Άουσβιτς και στα Νταχάου. Οι απαισιόδοξοι είχαν -ως επί το πλείστον- διαφύγει στην Αμερική. 

Είμαι αισιόδοξος. Δεν συντάσσομαι με εκείνους που ισχυρίζονται ότι στρατηγικό στόχο της κυβέρνησής μας αποτελεί η αλλαγή του πολιτεύματος, η εγκαθίδρυση ενός απολυταρχικού καθεστώτος. Τους φετφάδες της κυβερνητικής εκπροσώπου και του υπουργού επικρατείας, τα καμώματα του υπουργού αμύνης τα ερμηνεύω σαν λεονταρισμούς ανθρώπων βουλιμικών για προβολή και για εξουσία. Οι οποίοι εν τούτοις δεν θα διακινδύνευαν την εκτροπή και τις συνέπειες που θα είχε αυτή -σε βάθος χρόνου- επάνω τους. "Όποιος επιβάλλει δικτατορία, ρισκάρει να βρεθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα. Ετούτοι εδώ είναι η προσωποποίηση της τζάμπα μαγκιάς. Το απέδειξαν με την πελώρια κωλοτούμπα ευθύς μετά το δημοψήφισμα" μου είπε ένας παλαιός δημοσιογράφος. Τον πίστεψα…

Forgetting You...

James Carr

Ενας αυθεντικός δεξιός…

Ο Κλίντ Ιστγουντ, όπως ακριβώς και ο Γούντι Αλεν, μοιάζει να πιστεύει πως μόνο δουλεύοντας μπορεί να  βρίσκεις δύναμη για ζωή. Η διαφορά μεταξύ των δυο είναι ωστόσο μεγάλη: ο 81χρονος Γούντι Αλεν έχει το άγχος να είναι χαριτωμένος και να κάνει παρατηρήσεις χαμογελώντας, ο 86χρονος Κλιντ Ισγουντ, αντίθετα, διηγείται ιστορίες λιτά και χωρίς αστειάκια, αλλά με τη βαριά διάθεση κάποιου που τις έχει ζήσει.

Βλέποντας μια ταινία του Κλιντ Ιστγουντ νοιώθεις σαν ν ακούς τον βαρύ, τραχύ τόνο της φωνής του: οι πράξεις των πρωταγωνιστών του φιλτράρονται πάντα από τη ματιά του και, μολονότι υπάρχουν πάντα άξιοι συνεργάτες (διευθυντές φωτογραφίας, σεναριογράφοι, σπουδαίοι ηθοποιοί όπως ο Τομ Χάνκς στο «Σάλι» κτλ), ο τόνος της αφήγησης είναι πάντα δικός του…

Είσαι κανίβαλος!

Εσύ που το παίζεις στελεχάρα, και παριστάνεις πως δεν γνωρίζεις πως αν σε μια μικρή επιχείρηση της κλείσεις το ρεύμα ή της μπλοκάρεις το λογαριασμό, τότε την κλείνεις, είσαι κανίβαλος!

Εσύ που παριστάνεις τον κοινωνικό μαχητή, αλλά κάνεις πως αγνοείς ότι το όριο της ακραίας φτώχειας των 7.000 ευρών το χρόνο (12.000 για τετραμελή οικογένεια) καταπατείται από τη φορολόγηση 29% από το πρώτο ευρώ συν 100% προκαταβολή φόρου, συν 27% ασφαλιστικές εισφορές, συν 650 ευρώ τέλος επιτηδεύματος στους ελεύθερους επαγγελματίες, μη αφήνοντάς τους ούτε γάλα στο παιδί τους να πάρουν είσαι κανίβαλος!