Entrance Song...

The Black Angels

Βλέπεις Survivor; Φτου σου!

Σιγά που θα ξέφευγε το «Survivor» από τη διαδικασία της εμφύλιας διαμάχης. 

Αυτής που συναντάται κυρίως στα κοινωνικά δίκτυα και χωρίζει τους χρήστες σε καλούς και κακούς, συμπαθείς και αντιπαθείς γιατί έτσι αρέσει σε όποιον διατυπώνει άποψη.

Στην παρούσα φάση ήλθε η ώρα του πιο επιτυχημένου ριάλιτι του Survivor να γίνει η αφορμή να χωριστούμε στα δύο: σε αυτούς που κακώς το βλέπουν και σε αυτούς που καλώς δεν το βλέπουν. Φυσικά, την πρώτη κατηγορία αναθεματίζει η δεύτερη. Συνηθίζεται άλλωστε να νιώθουν πολλοί ότι το ποστάρισμα τους κάνει πανίσχυρους...

Το μουτρωμένο παιδί…

Η Ελλάδα είναι η πιο απαισιόδοξη χώρα στην Ευρώπη. Είναι απαισιόδοξη για τον εαυτό της. Είναι απαισιόδοξη για την Ευρώπη. Ή μάλλον, για την ακρίβεια, είναι απαισιόδοξη για τον εαυτό της επειδή είναι απαισιόδοξη για την Ευρώπη. Και το αντίστροφο.

Σ’ αυτό το ανοιχτό ρέμα της απαισιοδοξίας, που μεταφέρει όλα τα λύματα της ευρωπαϊκής μας ένταξης, επιπλέει ο ευρωπαϊκός μηδενισμός της σημερινής κυβέρνησης. Μηδενισμός ή κυνισμός. Η διαρκής διαπραγμάτευση χορηγείται στο χριστεπώνυμο πλήρωμα ως μεθαδόνη της διαρκούς επανάστασης…

Το προδομένο ’21…

Ἔφτασε πάλι ἡ ἐπέτειος τῆς ἑλληνικῆς Παλιγγενεσίας καί πᾶμε γιά μιάν ἀκόμη φορά νά τήν προσπεράσουμε χωρίς νά ἀποκτήσουμε τήν παραμικρή ἰδέα γιά τό νόημά της. Τίς σκέψεις αὐτές πυροδότησε ἡ παρουσία μας σέ διάλεξη γιά τήν Ἐπανάσταση ὅπου ἐγέρθησαν πάλι τά γνωστά ἀναπάντητα ἐρωτήματα, διατυπώθηκαν πάλι οἱ μετανεωτερικοί μῦθοι γιά τήν προέλευσή της ἀλλά καί βεβαιώθηκε πώς ἡ ἀρρώστεια τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους εἶναι πολύ βαθύτερη ἀπό τήν οἰκονομική δυσπραγία τῶν τελευταίων 7 χρόνων.

Δέν θά μείνω στά ἐπιμέρους ζητήματα πού ἀκούστηκαν, π.χ. τῆς γνωστῆς ἄμεσης (καί ἀνεδαφικῆς) σύνδεσης τοῦ ‘21 μέ τήν Γαλλική Ἐπανάσταση, ἤ πώς τά φιλελεύθερα πολιτικά κείμενα τῶν ἐπαναστατῶν – σάν τῆς Ἐπιδαύρου – ἦταν μόνο γιά τά μάτια τῶν Εὐρωπαίων (τή στιγμή πού τά συνέτασσαν ἐπαναστάτες / καρμπονάροι καί στήν Εὐρώπη κυριαρχοῦσε ἡ ἀπολυταρχία καί ἡ Ἱερά Συμμαχία!), ἤ πώς ἡ ἔμπνευση τοῦ ‘21 ἦταν ἡ ἀρχαιότητα κι ὄχι τό Βυζάντιο (ὅταν ὅλοι οἱ ἀγωνιστές ἀναφέρονται στήν Πόλη, στόν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο κτλ). Θά σημειώσω ὅμως τόν διάλογο πού ἀκολούθησε σχετικά μέ τήν μελέτη τῆς ἱστορίας τοῦ ‘21 στό ἑλληνικό Πανεπιστήμιο…

Ο Κυριάκος αρνείται να πάει σπίτι του…

Η άρνηση της ΝΔ να “βάλει πλάτη” στην κυβέρνηση για να περάσουν τα δυσβάστακτα μέτρα της β’ αξιολόγησης που “διαπραγματεύτηκαν” αποκλειστικά και ...πολιτικά, οι κ.κ. Τσίπρας – Τσακαλώτος, δεν συνιστά άρνηση στη συναίνεση για “να σωθεί η χώρα”. 

Συνιστά άρνηση σε ύπουλες γενικεύσεις του τύπου “όλοι ίδιοι είναι”, “τα ίδια θα κάνουν κι επόμενοι”, δηλαδή “ό,τι τους πουν τα “ξένα αφεντικά” τους”. Αν επικρατήσει η παραπάνω αντίληψη επικρατεί δυο πράγματα θα συμβούν:

Η καταστροφική ηθική της κυβερνώσας «Αριστεράς»…

Δύο κορυφαίοι Υπουργοί της «κυβερνώσας Αριστεράς» προσπάθησαν πριν από λίγες μέρες να δικαιολογήσουν απαράδεκτα το «παχυλό εφάπαξ» των 258 .000 (!) ευρώ που πήρε ο Διευθύνων Σύμβουλος της κρατικής εταιρείας του φυσικού αερίου ΔΕΣΦΑ με τη συνταξιοδότησή του! 

Βεβαίως ο συγκεκριμένος Διευθύνων Σύμβουλος είχε διοριστεί από τη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ! Επομένως την πολιτική ευθύνη για τις πράξεις του την είχε η σημερινή κυβέρνηση ( είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι)...

Ich Bin Klang...

The Brian Jonestown Massacre

Μηχανεύονται συνεχώς νέα ψευτοδιλήμματα…

Η «αξιολόγηση» δεν κλείνει! Κι αν έκλεινε, έρχεται μετά και το… Μεσοπρόθεσμο!

(Που είναι ακόμα πιο… «παλούκι» για τον Τσίπρα!) Γιατί χωρίς Μεσοπρόθεσμο δεν μπαίνει το ΔΝΤ, έστω και με «εποπτικό» ρόλο. Και χωρίς ΔΝΤ και Μεσοπρόθεσμο, δεν περνάει η επόμενη εκταμίευση από τα Ευρωπαϊκά Κοινοβούλια.

Τώρα λοιπόν, έχουν σκαλώσει στην «δεύτερη αξιολόγηση», αλλά ακόμα κι αν την «κλείσουν» κάπως, μετά θα έχουν το «βουνό» που λέγεται Μεσοπρόθεσμο! Κι εκεί τα πράγματα είναι ακόμα πιο δύσκολα. Και στο μεταξύ «ψήνεται» ήδη αναθεώρηση των στόχων ανάπτυξης για το 2017 και πέρα. Που θα φέρει αναθεώρηση και των δημοσιονομικών στόχων για το 2017 και πέρα. Που μπορεί να σημάνει και νέα μέτρα λιτότητας. Από φέτος!

Κι αν είναι κομμουνιστής;

Από τη μία, μπορεί να ροκανίζει το χρόνο περιμένοντας τις εξελίξεις, μήπως, κόντρα σε κάθε πρότερη εμπειρία, αντί για το λογαριασμό της καθυστέρησης, εισπράξει κάποιου είδους «πολιτική απόφαση». Ποτέ δεν ξέρεις, ίσως να σκέπτεται, ποια διεθνής συναστρία ενδεχομένως προκύψει – η παγκόσμια ρευστότητα είναι πρωτοφανής. Ίσως ελπίζει, πως μπορεί να καταφέρει να πάρει κάτι, που θα του επιτρέψει να υποδυθεί τον νικητή.

Από την άλλη, ίσως να υπολογίζει τη διαδρομή της πολιτικής του σωτηρίας μέσα από εσωτερικά γεγονότα, που θα οδηγούσαν ενώπιον αδιεξόδου στην εκ των πραγμάτων ανάγκη συγκρότησης κάποιου τύπου κυβέρνησης ευρύτερου φάσματος και εθνικής ανάγκης, ή συνεννόησης. Η καραμανλική πλευρά, την οποία τέτοια σενάρια αφορούν, διαχωρίζει τη θέση της αποστρεφόμενη τη φημολογία. Κανείς δεν ξέρει, όμως, τί φέρνει το μέλλον...

Ερασιψεύτες…

Ας μου επιτραπούν η αυθαιρεσία και ο νεολογισμός «ερασιψεύτες», αλλά δεν βρίσκω άλλη λέξη που να συνδυάζει τα δύο κύρια χαρακτηριστικά του κυβερνητικού συνασπισμού – είναι ερασιτέχνες και ψεύτες ταυτόχρονα. Για την ακρίβεια, είναι παθολογικοί ψεύτες, εραστές του ψεύδους και το έχουν αναγάγει σε τέχνη.

Ο ερασιτεχνισμός τους φάνηκε από την πρώτη στιγμή που ανέλαβαν τη διακυβέρνηση της χώρας, με την αφελέστατη προσδοκία ότι ο –κατά τα λεγόμενά του– βασιλιάς της θεωρίας των παιγνίων Βαρουφάκης θακούφαινε τους πιστωτές με την ίδια άνεση, με την οποία είχε θαμπώσει τον ανίδεο περί τα οικονομικά Τσίπρα…