The Waterboys
15.7.17
Οι πιο επικίνδυνες πόλεις του πλανήτη…
Μπορεί να είμαστε από τους πρώτους παγκοσμίως σε δείκτες
οικονομικής ανέχειας, ανεργίας, φτώχιας, και δημοσιονομικής πενίας, μπορεί ο Σύριζας να
μας γέμισε «παράτυπους μετανάστες» ακόμη κι από το μακρινό Νεπάλ, Ρομά από
Βουλγαρία, Γεωργιανούς πιστολέρο, και Ρουμάνους διαρρήκτες, αλλά όπως και να
έχει, από πλευράς ασφάλειας είμαστε ακόμη «ζωντανοί»…
Με την έννοια ότι όση εγκληματικότητα κι αν
ζούμε τα τελευταία χρόνια, όσο απαξιωμένη και δεμένη χεροπόδαρα κι αν είναι η
αστυνομία μας, σε σχέση με κάποια άλλα κράτη, οι δικές μας πόλεις είναι ακόμη σχετικά
ασφαλείς. Ποιες είναι όμως οι δέκα πιο επικίνδυνες πόλεις του πλανήτη; Κλασικά,
η πρώτη σε επικινδυνότητα πόλη είναι η πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, το Καράκας
δηλαδή του σοσιαλιστή Μαδούρο, του ινδάλματος (μέχρι και σήμερα) των συριζαίων
κυβερνόντων μας…
ΣΥΡΙΖΑ: Η... αφασία στην εξουσία!
Οι... καφέδες και τα
νερά, με τα οποία «έλουσαν» τον Νίκο Φίλη και τον Νίκο Ξυδάκη τα μέλη αριστερών
οργανώσεων και συλλογικοτήτων του αντιεξουσιαστικού χώρου, το απόγευμα της
Παρασκευής, στη συγκέντρωση συμπαράστασης προς την κρατούμενη Ηριάννα Β.Λ., στο
Σύνταγμα, δεν θα έπρεπε να εκπλήσσουν κανέναν.
Πολύ περισσότερο, δεν θα έπρεπε να εκπλήσσουν τα
δύο στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, που υπέστησαν μια τέτοιου είδους δημόσια διαπόμπευση,
ούτε φυσικά και τους συντρόφους τους στην Κουμουνδούρου, όσο και αν ο Μπαλάφας
επιμένει ότι οι οδηγοί σταματάνε τα μηχανάκια τους στον δρόμο για να τον...
αποθεώσουν και να του δώσουν συγχαρητήρια για το πόσο... καλώς καμωμένα είναι
όλα από την «πρώτη φορά αριστερή» κυβέρνηση...
14.7.17
13.7.17
12.7.17
Παρά θίν' αλός…
Αποτελεί ερώτημα, αίνιγμα σχεδόν, προς
επιστημονική εξιχνίαση, το πώς ενώ οι Έλληνες -πρωτίστως οι νεότερες ηλικίες-
μαστίζονται στο μη παρέκει από την κρίση, οι ΄Ελληνες -πρωτίστως οι νεότερες
ηλικίες- ξεχύνονται μόλις πιάσουν οι ζέστες σε βότσαλα, αμμουδιές, βράχια, και
σε πισίνες ενίοτε ξενοδοχείων.
Εάν, προκειμένου να πληρώσουν τις διακοπές ή τις
σύντομες αποδράσεις τους, παραμελούν τις φορολογικές υποχρεώσεις τους, ίσως και
ορθώς να πράττουν.
Αφ'ενός διότι ο απολύτως συνεπής φορολογούμενος
στις μέρες μας αποτελεί ένα ανθρώπινο ράκος, ένα μάτσο από κόκαλα και οργή, το
οποίο ανά πάσα στιγμή κινδυνεύει να εκραγεί και να δυναμιτίσει την κοινωνική
ειρήνη. Αφ'ετέρου επειδή το υστέρημα των πολιτών προτιμότερο είναι να
διοχετεύεται στην αγορά, παρά να μπαίνει στον κορβανά του κράτους για να
μετατραπεί, όσο θα πλησιάζουν οι εκλογές, σε καταιγίδα επιδομάτων και διορισμών
προς άγραν ψήφων...
11.7.17
Ποιον ΣΥΡΙΖΑ θέλουμε;
Στο ερώτημα του τίτλου, οι απηνείς πολέμιοι του
ΣΥΡΙΖΑ πιθανότατα θα απαντήσουν: «Κανέναν. Να εξαφανιστεί θέλουμε». Και
τελειώνουν. Όμως, επειδή η συζήτηση πρέπει να γίνεται επί πραγματικών δεδομένων
και όχι επί επιθυμιών, ας πάμε παρακάτω.
Δεύτερο ερώτημα. Η ανάληψη της διακυβέρνησης από
τον ΣΥΡΙΖΑ, ένα από τα κομμάτια της παραδοσιακής Αριστεράς στην Ελλάδα, ήταν
τέκνο της ανάγκης (ή) και ώριμο τέκνο της οργής; Ισως. Ο αντίλογος λέει ότι
ήταν αποτέλεσμα του πλήθους των άμετρων υποσχέσεων που έδωσε, δηλαδή προϊόν
πολιτικής εξαπάτησης. Ισως, επίσης. Σε κάθε περίπτωση, με την Αριστερά του
ΣΥΡΙΖΑ ολοκληρώνεται ένας κύκλος. Μετά την παραδοσιακή Δεξιά (ΝΔ) και το Κέντρο
ή Κεντροαριστερά (ΠΑΣΟΚ), κυβερνά και ένα κομμάτι της παραδοσιακής Αριστεράς…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)