Down In The Hole...

John Campbell

Οι μετακλητοί υπάλληλοι της Δημοκρατίας…

Τα τελευταία  χρόνια, με αφορμή την ανάληψη της διακυβέρνησης του τόπου από τη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, έχει γίνει μία εκτενής αναφορά στους λεγόμενους μετακλητούς υπαλλήλους, και πιο συγκεκριμένα στον αριθμό αυτών που απασχολεί η συγκεκριμένη κυβέρνηση σε σχέση με τις προηγούμενες.

Σύμφωνα με τις εφημερίδες και τα μέσα που ελέγχονται από την αντιπολίτευση των φιλελεύθερων, οι μετακλητοί υπάλληλοι υπερβαίνουν τους 2.000 (Αυξάνονται και πληθύνονται οι μετακλητοί υπάλληλοι – 198 νέοι σε ένα χρόνο). Τα μέσα που ελέγχονται από την αριστερή κυβέρνηση απαντούν ότι δεν είναι όλοι τους «κομματικός στρατός.

Τι είναι όμως οι μετακλητοί υπάλληλοι; 

Τόσα φτυχία… τόση βλακεία;

Είναι γιατρός, χωρισμένος με γιατρέσσα, παντρεμένος ξανά με γιατρέσσα, και έχει ερωμένη επίσης γιατρέσσα, την οποία μάλιστα έπεισε ότι παντρεύονται, σκηνοθετώντας μαϊμού πολιτικό γάμο στο Δημαρχείο Χαλκίδας, με κουμπάρους, μάρτυρες, και καλεσμένους … γιατρούς και γιατρέσσες!

Μιλάμε δηλαδή για πολύ ιατρική επιστημοσύνη…

Και όμως, κανείς ή καμιά γιατρός ή γιατρέσσα, δεν κατάλαβε ότι ο τύπος είναι ένας ακόμη μυθομανής απατεώνας, ούτε όταν τους έπειθε επί δεκαετίες ότι εκτός από γιατρός του ΕΣΥ, είναι παράλληλα και μάχιμος μυστικός πράκτορας της ΕΥΠ!

Με μυστικές αποστολές, κυρίως τα σαββατοκύριακα, σε μακρινές χώρες, όπως το Αφγανιστάν…

Η Μερόπη και τα γίδια…

Πέτυχα σήμερα το πρωί στη στάση την παλιά σπιτονοικοκυρά μου την Μερόπη, που αν και αναμπάμ μπαμπαντάμ νεοδημοκράτισσα, ψήφισε Σύριζα για να καταργηθεί ο ΕΝΦΙΑ που είχε επιβάλλει ο «προδότης» Σαμαράς για να τσακίσει τους νοικοκυραίους.

Η Μερόπη είναι κληρονόμος 5-6 ακινήτων, διαζευγμένη μητέρα, και ζούσε άνετα μια ζωή από τα νοίκια, αλλά και από τη διατροφή του πρώην, καθότι συνειδητά άνεργη…

Όταν την πρωτογνώρισα το 2009 ζούσε μέσα στα λούσα, με τα σκι της, τα ταξίδια της, τα εξοχικά της, και τα μπουζούκια κάθε σαββατοκύριακο.

Το 2012 άρχισε να εκφράζεται πολιτικά, παπαγαλίζοντας, όταν με έβλεπε στο ασανσέρ, τις κορώνες των αγαναΧτιστών της εποχής....

Psycho...

Beasts of Bourbon

Βουλγαρία, η ανοιχτή πληγή της Ευρώπης…

Ο πρόσφατος βάναυσος θάνατος της δημοσιογράφου Viktoria Marinova, την ώρα που έκανε τζόγκινγκ, προκάλεσε το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινής γνώμης για την Βουλγαρία.

Η δολοφονία της έγινε αμέσως μετά την προβολή της εκπομπής της στη τηλεόραση που είχε να κάνει με ένα τεράστιο σκάνδαλο διασπάθισης κονδυλίων της ΕΕ. Και όπως έχει γίνει στο παρελθόν και με άλλες παρόμοιες ιστορίες διαφθοράς από πλευράς της βουλγαρικής κυβερνητικής ολιγαρχίας, έτσι και αυτή τη φορά τα mainstream ΜΜΕ της χώρας αγνόησαν επιδεικτικά την εν λόγω αποκάλυψη.

Mountains...

Socrates Drank the Conium

Κεφάτο, ακομπλεξάριστο και τρισχειρότερο…

Στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έφθασε το ζήτημα της βίας και της αναρχίας στα ελληνικά πανεπιστήμια, μέσω ερώτησης που υπέβαλε η Μαρία Σπυράκη της Ν.Δ. στην Ευρωβουλή, και η Ολγα Γεροβασίλη αντέδρασε με τρόπο που επιβεβαιώνει ότι, ναι, πράγματι, γεννήθηκε για την καταστροφή και όχι μόνο των πανεπιστημίων.

Στην ερώτηση που κατέθεσε η Σπυράκη, περιγράφεται η κατάσταση στα πανεπιστήμια, ιδίως το τελευταίο διάστημα που παρατηρείται επιδείνωση, και η Επιτροπή ερωτάται αν το καθεστώς παραβατικότητας που έχει επιβληθεί στα πανεπιστήμια περιορίζει το δικαίωμα των Ευρωπαίων πολιτών στην εκπαίδευση, όπως κατοχυρώθηκε στο άρθρο 14 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων…

Space...

Its Immaterial

Ήρθαν τα πάνω κάτω…

Επί εκατοντάδες χρόνια, ίσως και χιλιάδες, οι νόμοι που υπήρχαν, όπου υπήρχαν, γραπτοί ή άγραφοι, ήταν πάντα με το μέρος του ισχυρού.

Μέχρι πριν από λίγους αιώνες, ακόμη και στην αναπτυγμένη δυτική και βόρεια Ευρώπη το ισχύον νομικό σύστημα πάντα ευνοούσε τους έχοντες και κατέχοντες.

Εξ ου και οι διάφοροι ξεσηκωμοί, εξεγέρσεις, επαναστάσεις κλπ.

Εξ ου μας προέκυψε και ο μαρξισμός …

Επειδή όλοι οι «καταπιεσμένοι», οι χαμηλές τάξεις δηλαδή, επεδίωκαν ισονομία. Να εφαρμόζεται ο νόμος σε όλους και επί ίσοις όροις.

Κάτι που στον 20 αιώνα επετεύχθη, με αποτέλεσμα οι δυτικές κοινωνίες να γνωρίσουν μια κοινωνική (και άρα και οικονομική) άνθηση.

Άσχετα αν υπήρξαν ακραίες εξαιρέσεις, π.χ. ναζισμός, φασισμός, σταλινισμός, κλπ. όπου εκεί οι νόμοι χειραγωγήθηκαν κατά το δοκούν της εξουσίας καταπιέζοντας τους μη προνομιούχους, τους διαφωνούντες, τις μειονότητες, κλπ.

Γενικά όμως, σε θεσμικό επίπεδο, οι φιλελεύθερες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες νίκησαν, και κατάφεραν να εμπεδώσουν το αίσθημα της ισονομίας σε ένα μεγάλο βαθμό, δημιουργώντας συντεταγμένα και ευνομούμενα κράτη, όπου όλοι οι πολίτες ήταν και είναι ίσοι απέναντι στον νόμο.

Οπότε και έπαψε να ισχύει το «νόμος είναι το δίκιο του ισχυρού»...