Όποιος αντέχει ας ακολουθήσει…

Ένα βράδυ της περασμένης εβδομάδας ενώπιον στενών συνεργατών και φίλων του, ο Πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς, σε χαλαρούς ρυθμούς εξηγούσε πώς θα αφήσει πίσω του όσα ταλαιπωρούν το κόμμα του τα τελευταία χρόνια αλλά και σήμερα.

Πριν λίγες ημέρες είχε τελειώσει το 9^ο τακτικό συνέδριο της ΝΔ και το σύνθημα «Νέα Ελλάδα» κυριαρχούσε παντού.

Ο ίδιος ήταν αρκετά ευδιάθετος.

Το κόμμα έμπαινε σε νέα εποχή.

Στον απόηχο του συνεδρίου, μόλις είχαν κάνει αισθητή την παρουσία τους, οι Βύρων Πολύδωρας, Νικήτας Κακλαμάνης και Γιώργος Βλάχος που άσκησαν κριτική. Δύο τουλάχιστον από την παρέα του Αντ. Σαμαρά, επέμεναν ότι, αν συνεχισθεί αυτό το κλίμα, θα διαμορφωθεί μια κακή εικόνα στην κοινή γνώμη.

Ο Πρωθυπουργός όμως δεν έχασε την αισιοδοξία του, λέγοντας: «Μην ανησυχείτε, θα κάνουμε το άλμα που πρέπει και όποιος θέλει ας ακολουθήσει».

Η συζήτηση ξέφυγε προς στιγμήν από την κομματική δραστηριότητα και πήγε στην επίσκεψη της τρόικας, αλλά επανήλθε με μια σύντομη αναφορά του προέδρου της ΝΔ στη στρατηγική του για τη νέα πορεία του κόμματος.

 

Τα ΜΜΕ, και η κυβέρνηση.

Για πρώτη ίσως φορά στην Ελλάδα, μία κυβέρνηση έχει με το μέρος της σχεδόν το σύνολο των μέσων μαζικής επικοινωνίας, αλλά απομένει να δει κανείς ποιαν απήχηση έχουν τα τελευταία στην κοινή γνώμη.

Σε απόλυτους αριθμούς, από τα 740.000 φύλλα που πούλησαν οι εφημερίδες το Σαββατοκύριακο που πέρασε, τα 426.000 ήσαν φιλικά προς την κυβέρνηση.

Οι κριτικές που διατυπώθηκαν αφορούσαν κυρίως επιλογές προσώπων σε δημόσιους οργανισμούς, αλλά όχι τους βασικούς προσανατολισμούς της.

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι τα σοβαρά φύλλα γνώμης ήσαν σαφώς θετικά προς την δικομματική κυβέρνηση και έδειξαν πολλά να περιμένουν από αυτήν.

 

Πρωτεία για την Ελλάδα!

Όχι ακριβώς πρωτεία, αλλά τέτοιες ώρες τέτοια λόγια…

Μια ενδέκατη θέση σε μια παγκόσμια κατάταξη δεν είναι και λίγο πράγμα.

Όπως και να’ναι, η πατρίς είναι ευγνωμονούσα…

Έτσι, στους χαλεπούς αυτούς καιρούς για τη πατρίδα μας, που εξαιτίας της κρίσης λοιδορείται σε παγκόσμιο επίπεδο, και με μόνο εκπρόσωπό της τον σέξι Αλέξη, αυτόν με το στραβό στόμα (απ’ τη μαγκιά) και τα «κολυβοαγγλικούλια» του, που περιοδεύει ανά την υφήλιο δυσφημίζοντάς μας, η αναγνώριση της Ελλάδας κάπου είναι μια ανάσα!

Ο παντελώς άσχετος Αλέξης Τσίπρας!

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ προσωπικά όποτε ακούω Τσίπρα μου γυρίζει το στομάχι. Τόσο μεγάλο δούλεμα;

Τέτοια αναξιοπρέπεια;

Τέτοια ξεφτίλα;

Για ποιους μας περνάει;

Για ηλίθιους; 

 Μάλλον. Δεν εξηγείται αλλιώς.

Και ίσως να είμαστε για να του συγχωρούμε την όποια αμετροέπεια, την κάθε ανοησία που αμολάει.

Βλέπετε είναι αριστερός και δεν είναι σαν τους άλλους που κυβερνάνε.

Παρά το γεγονός ότι όλες οι κινήσεις και οι θέσεις του υποδηλώνουν ότι πάσχει από το σύνδρομο του Ιζνογκούντ, θέλει διακαώς να γίνει Χαλίφης στη θέση του Χαλίφη.
Και χρησιμοποιεί όλα τα γνωστά κόλπα της επίσημης πολιτικής με πρώτη την ανειλικρίνεια.
Για να μη μου πει κανείς γιατί «τα πήρες» με τον Τσίπρα πάλι, διευκρινίζω αμέσως. Διαβάσατε την ομιλία του χθες στην Πάτρα;

Αν όχι, τότε να σας διαφωτίσω.

Πότε πρόλαβες ρε συ;

Γεννήθηκες το 1974…

Το 1981 όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ανέλαβε τη εξουσία ήσουν 7 ετών…

7 ετών φαντάζομαι ακόμα σε τάιζε η μαμά σου… 

Άρα: δεν είχες σχέση με πολιτική εμπειρία! 

Το 1985 όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ξανα-ανέλαβε ήσουν 12 ετών… 

12 ετών φαντάζομαι άρχιζες να ανακαλύπτεις κάτι ανάμεσα στα σκέλια σου που το λένε τσουτσούνι!

Άρα: είχες σοβαρότερο λόγο από το να αποκτήσεις πολιτική εμπειρία!

Το 1993 όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ξανά-μανά-ανέλαβε ήσουν 19 ετών…

19 ετών φαντάζομαι ήταν η μεταβατική περίοδος στη ζωή σου από τον αυνανισμό στο πήδημα!

Άρα: δεν είχες χρόνο ελεύθερο για πολιτική εμπειρία!

65 +1 πράγματα που αγαπάμε στο ελληνικό καλοκαίρι!

1. Φημίζεται για τους ωραιότερους ήχους που έχουν εφευρεθεί ποτέ: τον παφλασμό των κυμάτων, τον ήχο που κάνει το καρπούζι όταν σκάει, το νανούρισμα των τζιτζικιών.
2. Το γυρεύουν, το ονειρεύονται, το νοσταλγούν όλοι: ρομαντικοί, αναίσθητοι, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, ηδονιστές, ανέραστοι, τεχνοκράτες και αναχωρητές...
3. Τίποτα δεν είναι πιο βαθύ, πιο ξεκούραστο, πιο γαλήνιο από τον μεσημεριάτικο ύπνο στην παραλία: διαλογισμός και κάτι παραπάνω. 
4. Συγχωρείς με μεγαλοθυμία, όλους όσοι θέλουν να σου πιουν το αίμα. Και τα κουνούπια. Κι ας μη σε αφήνουν να κοιμηθείς.

5. Έχεις γραμμένη στα παλιά σου τα παπούτσια τη ΔΕΗ: ήλιος, ξαστεριές και φεγγαράδες, τι παραπάνω να σου πει, ο ηλεκτρισμός; Το φυσικό φως συμφέρει- τζάμπα πράγμα.
6. Ακόμα και οι πιο «αντηλιακοί» τύποι παραδίδονται αμαχητί στην ζάλη του: ο ελληνικός ήλιος «για καλές παραισθήσεις φημίζεται». 
7. Ζαλίσεσαι από τα αρώματα: φασκόμηλο, ρίγανη, γασεμιά, βασιλικός, αγιόκλημα, μαστίχα, καρπούζια, ροδάκινα, πεπόνια.
8. Από το θρυλικό «σινέ-Αντιγόνη» της Γερακινής ως το κλασσικό «Ναταλί», τα θερινά σινεμά είναι ο θρίαμβος του ασπρόμαυρου Χίτσκοκ πάνω στο 3D…

Η Ελλάδα πεθαίνει ταχύτερα…

Η καγκελάριος Μέρκελ ίσως είναι το πλέον μισητό πρόσωπο στην Ελλάδα και εμφανίζεται σαν ένα από τα πλέον αντιπαθή στην Ευρώπη.

Ακόμη και νεοφιλελεύθεροι αγγλοσάξονες, για δικούς τους ιδιαίτερους, που άπτονται της γεωπολιτικής, λόγους, την οικτίρουν για την εμμονή της με την λιτότητα.

Μετά το ’47 το σχέδιο Μάρσαλ λειτούργησε και έβγαλε τη Δύση από την κρίση.

Άρα, ένα σχέδιο Μάρσαλ θα βγάλει και τώρα την Ευρώπη και ειδικά το νότο από την κρίση...

Ακροδεξιά και αυριανισμός.

Η νέα κυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ, είναι η μόνη εναλλακτική λύση που έχει η χώρα για να αποφύγει την χρεοκοπία, την έξοδο από την Ευρώπη και την καταστροφή.

Το δείχνει και η δυσκολία των διαπραγματεύσεων με την τρόικα.

Σχέδιο Β, δυστυχώς δεν υπάρχει, όπως σωστά επεσήμανε ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Καμία πειστική ρεαλιστική πρόταση δεν έχει κατατεθεί από εκείνους που επιδίδονται σε αοριστολόγες καταγγελίες και σε καταστροφολογίες. 

 Η επιτυχία αυτής της κυβέρνησης είναι όρος ύπαρξης για την χώρα.

Δυστυχώς όμως, η κυβέρνηση δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο το μέτωπο της άρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΞΕΛ- Χρυσής Αυγής.

Έχει να αντιμετωπίσει και ανθρωπάκια εντός της κυβερνητικής πλειοψηφίας, που δεν έχουν καταλάβει πού βρισκόμαστε και εξακολουθούν να παίζουν μικροκομματικά παιχνίδια.

Αυτά βρίσκονται κατά κύριο λόγο στην Ν.Δ.

Ο πολύς κ. Βορίδης, θυμήθηκε ότι για όλα τα δεινά της χώρας φταίει ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Στόχος του να πάρει ρεβάνς για την μη υπουργοποίησή του και να αναδειχθεί ηγέτης, συσπειρώνοντας το καθυστερημένο κομμάτι της Ν.Δ., που ζει ακόμη στην εποχή των γαλάζιων και πράσινων καφενείων.

Πουλήστε το Μέγαρο… στηρίξτε τα ΕΑΣ

Τα Ενιαία Αμυντικά Συστήματα περιλαμβάνουν την ιστορική ΠΥΡΚΑΛ και την Ελληνική Βιομηχανία Όπλων.

Πάσχουν κι αυτά από τις χρόνιες ασθένειες του ελληνικού δημοσίου. Κακοδιοίκηση, χρέη, ελλείμματα.

Έχει ήδη γίνει μια προσπάθεια συμμαζέματος.

Από 2000 εργαζόμενους, σήμερα έχουν μείνει 850, αξιοθαύμαστη τεχνογνωσία και ποιότητα προϊόντων.

Φτιάχνουν πολυβόλα, τυφέκια, πιστόλια, όλμους, συναρμολογούν πυραύλους, συντηρούν τους πυραύλους των PATRIOT κι άλλων προηγμένων όπλων. Κατασκευάζουν επίσης ποικιλία υψηλής ποιότητας πυρομαχικών, για μερικά από τα οποία υπάρχει τρομακτική ζήτηση από τις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ και άλλων χωρών.

Έχουν επίσης μεγάλη ακίνητη περιουσία στην Μάνδρα, στο Λαύριο, στην Σύρο, στο Μαρτίνο και στο Χαϊδάρι.

Κυρίως όμως έχουν τεχνογνωσία, ποιότητα και παραγωγικές δυνατότητες.

Μας διαβάζει και ο Κυριάκος! Τέλος…

Όλοι μάλλον συμφωνούμε σε δυο τρία πράγματα:

1-Ο «σοσιαλιστής»κ. Μανιτάκης δεν κολλούσε στη κυβέρνηση, και μάλιστα έκανε ότι περνούσε από το χέρι του στο να κωλυσιεργήσει σε ζητήματα μεταρρύθμισης του δημοσίου, και πιο ειδικά στην απόλυση των επίορκων, των πλαστογράφων, των κοπανατζήδων, κλπ.

2-Ο Κυριάκος μάλλον θα βάλει μπρος τις απαιτούμενες διαδικασίες, αν και στη περίπτωσή του, όντας κρατικοδίαιτος και μάλιστα από σόι κρατικοδίαιτων, κανονικά δεν θα δικαιούτο δια να ομιλεί, οπότε οψόμεθα για τα περαιτέρω.

3-Ο δημόσιος τομέας μας δεν σώζεται με τίποτα άμα λάχει να ‘ ουμ….

Από κει και πέρα, ευχόμενοι κάθε επιτυχία στον νέο υπουργό, θα θέλαμε να ευλογήσουμε λίγο και τα γένια μας, εδώ στον Ορθογράφο.

Διότι όπως αποδεικνύεται δια μίαν εισέτι φοράν, αυτοί που πρέπει να μας διαβάσουν μας διαβάζουν, και μάλιστα εισακουόμαστε!