Οι κυρίες της ζωής μας…

«Αυτοκτόνησε από τύψεις»!

Σπάνια η περίπτωση να δείτε τέτοιο τίτλο στην ειδησεογραφία. 

Οι άνθρωποι μπορεί να αυτοκτονούν από έρωτα, από φτώχεια, αλλά από τύψεις δεν αυτοκτονούν ποτέ.

Ένας το έκανε και λεγόταν Ιούδας.

Αν ήταν κάτι συνηθισμένο, η ιστορία της προδοσίας για να είναι εντυπωσιακή και διαχρονική, θα είχε άλλη εξέλιξη και όχι τον προδότη να κρεμιέται σε μια συκιά. 

Γι αυτό θεωρώ τον Ιούδα παρεξηγημένο πρόσωπο.

Είναι μισητός, ενώ έκανε μια τεράστια πράξη μεταμέλειας, είπε μια μεγαλοπρεπή συγγνώμη για ό,τι έκανε.

Ο Ιούδας είχε τσίπα και φιλότιμο, κάτι που δεν έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι…

Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν θράσος.

Έχουν αμετανόητο μίσος και ζήλια, ενώ συντηρούν τεράστιο θαυμασμό για τον εαυτό τους. 

Οι ναζί, και οι αρχαίοι Έλληνες…

«Ο Χίτλερ γράφει, στο Mein Kampf, ότι υπάρχει φυλετική ενότητα ανάμεσα στους αρχαίους Ελληνες, τους Ρωμαίους και τους Γερμανούς, και ότι αυτούς τους τρεις λαούς τους ενώνει η ίδια μακραίωνη πάλη».

Έτσι εισάγει ο Jean Chapoutot το ζήτημα της σχέσης των ναζί με τον ελληνορωμαϊκό κόσμο στο γενναιόδωρο σε στοιχεία βιβλίο του «Εθνικοσοσιαλισμός και αρχαιότητα», που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πόλις.

Η χρήση των ελληνικών προτύπων από τους εθνικοσιαλιστές, και των ρωμαϊκών από τον ιταλικό φασισμό, υπήρξε ένα από τα βασικά στοιχεία του ιδεολογικού τους οικοδομήματος.

Δεν περιορίστηκε μόνο στη θεωρητική τους επεξεργασία.

Επηρέασε καταλυτικά όλες τις μορφές προπαγάνδας, από την αρχιτεκτονική και τη γλυπτική ώς το θέατρο και τον κινηματογράφο.

Όσοι έχετε δει την ταινία «Η πτώση», θα θυμάστε πως ενώ το έδαφος σείεται από τα πυροβόλα του σοβιετικού στρατού ο Speer δείχνει στον Χίτλερ τη μακέτα του νέου Βερολίνου και αυτός τον ρωτάει πού βρίσκεται το ομοίωμα του Παρθενώνα.

Οι αδικημένοι…

Κάποτε ένας παιδικός μου φίλος, που είχε κάνει πολλά χρόνια σε διάφορα κράτη της Δυτικής Ευρώπης και ερχόταν στην πατρίδα μόνον τα καλοκαίρια, μου είχε πει: «Μόνο στη χώρα μας οι άνθρωποι, όλοι οι άνθρωποι πιστεύουν ότι προορίζονταν για κάτι μεγαλύτερο από αυτό που είναι».
 

Δεν συμφώνησα.

Του είχα αντιτείνει ότι αυτό λέγεται «ανθρώπινη φιλοδοξία», ότι είναι θεμιτή και πως αποτελεί την κινητήρια δύναμη του ανθρώπινου γένους.

Στην επιμονή του ότι αυτή η νοοτροπία είναι μόνον ελληνική και δεν συναντάται πουθενά στον πολιτισμένο κόσμο υποστήριζα πως αυτό είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που κάνει τη φυλή μας να ξεχωρίζει και τους Έλληνες να προοδεύουν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

Υπήρξε ο Ιησούς;

Είναι σίγουρο πως ανέκαθεν η θρησκεία χρησιμοποιούνταν ως ένα αποτελεσματικό μέσο διατήρησης της τάξης σε μια κοινωνία.

Στην εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ο αυτοκράτορας αυτός χρησιμοποίησε τον Χριστιανισμό για να ολοκληρώσει την απόλυτη κυριαρχία του.

Τι θα λέγατε όμως αν ο Χριστιανισμός αποτελούσε μια συνομωσία, που εξυφάνθηκε πολύ πιο πριν από την εποχή του Κωνσταντίνου;

Σύμφωνα με έναν Αμερικανό ερευνητή και λόγιο των Γραφών, η χριστιανική πίστη αποτελεί ίσως το πιο πετυχημένο πρόγραμμα ψυχολογικού πολέμου στην ανθρώπινη ιστορία!

Περί Στουρνάρα…

Ο Στουρνάρας είναι αυτός που είναι.

Ένας τεχνοκράτης οικονομολόγος, ο οποίος εκλήθη από τον πρωθυπουργό (ως εναλλακτική επιλογή) προκειμένου να βάλει πλάτη και να βοηθήσει τη χώρα να βγει από το βαθύ πηγάδι στο οποίο βρίσκονταν.

Πολλοί μπορεί να συμφωνούν με τις οικονομικές και πολιτικές του επιλογές, και άλλοι πάλι, πολλοί περισσότεροι, να διαφωνούν.

Το ζήτημα όμως είναι πως ο συγκεκριμένος υπουργός έχει τη ευθύνη του πιο δύσκολου ίσως υπουργείου, στο οποίο και ο Ιησούς ο ίδιος να ήταν υπεύθυνος… θα τα άκουγε, και κάνει αυτά που θεωρεί πως πρέπει να γίνουν, χωρίς να δεσμεύεται από «πολιτικάντικες» νοοτροπίες και συμπεριφορές.

Και κατά τη γνώμη μου το κάνει αρκετά καλά.

Διότι είδαμε και τους φίλους του λαού επαγγελματίες πολιτικούς, που μας έφεραν.

Ψεκασμένοι… που ψηφίζουν κιόλας!

Οι θεωρίες συνομωσιολογίας γύρω από τους αεροψεκασμούς κάνουν θραύση σε συζητήσεις παντός τύπου.

Από τις παρέες και τα επιστημονικά πένελ μέχρι και τη Βουλή όπου δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν κατατεθεί σχετικές ερωτήσεις.

Μάλιστα, το θέμα μπήκε και ως ερώτημα σε δημοσκοπήσεις προκειμένου να ανιχνευτεί κατά πόσο υπάρχει η αίσθηση στους πολίτες για το ότι μας... ψεκάζουν.

Το ερώτημα: «ορισμένοι πιστεύουν ότι μας ψεκάζουν. Συμφωνείτε ή διαφωνείτε με την άποψη αυτή;» μπήκε ακόμη και στις δημοσκοπήσεις.

Πόσοι λοιπόν πιστεύουν ότι μας... ψεκάζουν;

Τα λάθη που όμως είναι το βούτυρο στο ψωμί του φασίστα.

Ανάμεσα σε συνταγές μαγειρικής και φωτογραφίες με οπίσθια απλώνονται αυτές τις μέρες στις οθόνες μας βαθυστόχαστες αναλύσεις για το ναζισμό, το φασισμό, τη Χρυσή Αυγή και τις συλλήψεις στελεχών της.

Πολλές από αυτές είναι τόσο ρηχές που οι συνταγές δίπλα τους φαντάζουν εμβριθείς και τα οπίσθια περισσότερο καλογραμμένα.

Απόψεις αστόχαστες σε ένα χυλό που μέσα του ανακατεύονται, σαν να είναι ισότιμα συστατικά, το αίμα και οι τρίχες.
Ακόμα χειρότερα, ικανή ποσότητα από αυτά τα τραγικά και ανιστόρητα λάθη δεν είναι καν λάθη αλλά μια προπαγάνδα, μια ηθική και νοητική μηχανή του κιμά, με σκοπούς αλλότριους από την αντιμετώπιση του φασισμού.

Η βία τοκίζεται και θα συνεχίσει…

Με τη Χ.Α., τη μακρά αφήγηση που πλέκεται γύρω της, τη μιντιακή απεικόνιση και αναπαράσταση προσώπων, λόγου, πράξεων, ιδεολογικών αναφορών κ.λπ. δημιουργείται μια εξοικείωση με την αισθητική τής βίας και του τρόμου.

Δεν είναι μόνο οι φάτσες και οι βίαιες συμπεριφορές που αναπαριστώνται από τα Μέσα, είναι η επιμονή του βραδύνοος κόσμου να μετέχει σε μια τέτοια συμφωνία.

Γιατί το πρόβλημα με το νεοφασισμό είναι ότι αισθητικά και συμπεριφορικά είναι «νόμιμος», κοντινός, σχεδόν οικείος με το συνηθισμένο αίσθημα του κόσμου.

Για την ακρίβεια, παρασιτεί στις λαϊκές ροπές και τους αυτοματισμούς, διαστρέφοντάς τα φυσικά.

Όταν λείπει κάθε εργαλείο για να διαχειριστεί ο κόσμος τις διαψεύσεις του, τότε αναδύεται ο φασισμός ως η πιο δόκιμη και εμπεριστατωμένη μορφή οφθαλμαπάτης.

Προσπαθώντας να στηρίξω την άποψή μου, ας σημειώσω ορισμένες πλευρές του αδιεξόδου πάνω στο οποίο, νομίζω, ότι αγκιστρώνεται ο φασισμός(1):

Ο γερμανικός λαός στηρίζει το ευρώ.

Σύμφωνα με την τρέχουσα αφήγηση και τη συμβατική σοφία, η κρίση του ευρώ έχει συντελέσει στο να μειωθεί η εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων πολιτών στην ΕΕ, και στους ευρωπαϊκούς θεσμούς γενικότερα, σε όλα τα κράτη μέλη.

Κάποιες πρόσφατες μελέτες μάλιστα, θέλουν τους Γερμανούς πολίτες να έχουν στρέψει οριστικά τη πλάτη τους στην Ευρώπη.

Για παράδειγμα, μια πρόσφατη εργασία εκ μέρους της Open Europe ισχυρίζεται ότι οι Γερμανοί εμπιστεύονται το ευρωκοινοβούλιο πολύ λιγότερο από ότι το δικό τους, και εντοπίζει μια σταθερή μείωση εμπιστοσύνης προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς από την αρχή της κρίσης.

Εξάρχεια και Σκουριές…

Οι υποκλοπές τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και οι καταγραφές τηλεφωνικών στιγμάτων θα είναι όπως φαίνεται το νέο πεδίο σύγκρουσης Κυβέρνησης και ΣΥΡΙΖΑ.

Προς το παρόν και οι δύο πλευρές αρνούνται να πουν ξεκάθαρα τι γνωρίζουν και αρκούνται στην ανταλλαγή γενικόλογων πολεμικών ανακοινωθέντων.

Η κυβέρνηση, σύμφωνα με πληροφορίες, προσπαθεί να αξιοποιήσει ευρήματα από «σάρωση» που έγινε στην περιοχή των Εξαρχείων για την εύρεση τηλεφωνικών στιγμάτων, έπειτα από την επίθεση στην πολυκατοικία που μένει ο αδελφός του κυβερνητικού εκπροσώπου.