Στις κανονικές χώρες, εκεί όπου η αντιπροσωπευτική
δημοκρατία είναι από καιρό πλήρως λειτουργική, όταν μιλάνε για πολιτική μιλάνε
για πολιτική.
Ιεραρχούν τα ζητήματα ανάλογα με τη σοβαρότητά τους και
τους αφιερώνουν το χρόνο που τους αναλογεί βάσει αυτής.
Δεν υπάρχει περίπτωση π.χ. η Ολλανδία να έχει σοβαρό
πρόβλημα παραγωγικότητας στη βιομηχανία της και η κουβέντα που να κυριαρχεί να
είναι αν θα πληρώνει ο κάθε αγελαδοτρόφος 1 ευρώ το χρόνο για κάθε στρέμμα
βοσκοτόπου ή όχι.
Και φυσικά, τα παραπολιτικά ζητήματα απασχολούν κι αυτά
κόσμο, αλλά μόνο όταν τελειώσουν με τα σοβαρά.
Σαν έναν τρόπο χαλάρωσης ή έναν τρόπο να ασχοληθούν και
οι απολιτίκ μάζες με την πολιτική.
Έστω κι απ΄την κλειδαρότρυπα.









