Επιστροφή στην βαλκανική μιζέρια…

Τα παλιά τα χρόνια, πριν καταρρεύσει ο υπαρκτός κομμουνισμός, που πλέον μόνο στη Β. Κορέα (ίσως), και στη χώρα μας έχει θιασώτες, όταν επέστρεφε κάποιος από ταξίδι (οδικώς) μέσω Γιουγκοσλαβίας, θεωρούσε την Ελλάδα παράδεισο σε σχέση με αυτά που έβλεπε και ζούσε διασχίζοντας την πάλαι ποτέ «αυτοδιαχειριζόμενη» σοβιετία του Τίτο.

Κάπως έτσι αισθάνεται σήμερα και όποιος επιστρέφει στη χώρα μας από το εξωτερικό… όμως από την ανάποδη.

Αισθάνεται δηλαδή σαν να ξαναμπαίνει σε τούνελ χωροχρόνου, και να ζει καταστάσεις που για άλλες χώρες αποτελούν σιχαμερό παρελθόν.

Διότι η σημερινή Ελλάδα είναι κάτι σαν τη Γιουγκοσλαβία του 1980.

Ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο;

Μετά και την πρόσφατη παρέμβαση του Ντράγκι τα πράγματα είναι σαφέστατα. Η ΕΚΤ θα αγοράζει ελληνικά ομόλογα στο μέτρο που η Ελλάδα ακολουθεί το πρόγραμμα προσαρμογής και ολοκληρώσει την αξιολόγηση.

Δηλαδή αν θέλουμε ρευστότητα πρέπει να κάνουμε μεταρρυθμίσεις.

Όχι γενικά, αλλά αυτές που επιβάλουν η ΕΕ και το ΔΝΤ.

Ενδεικτικά αναφέρω μερικά από τα προαπαιτούμενα για να ξέρουμε για τι συζητάμε:

Όλα σικέ!

«Πρόεδρε, εσύ λες θα τα βάλεις με τη Μέρκελ και δεν μπορείς να κάνεις καλά τον Δήμαρχο Νέας Φιλαδέλφειας;»

Στέλιος Μανωλάς στον Αλέξη Τσίπρα

Τις δεκαετίες του ‘60 και του ‘70, κατά τη θερινή ανάπαυλα του πρωταθλήματος, στα γήπεδα ανά την Επικράτεια γινόντουσαν αγώνες ελευθέρας πάλης, το λεγόμενο «κατς».

Διοργανώνονταν από ατζέντηδες και τις πατρονάριζαν οι αθλητικές εφημερίδες καθώς, καλοκαίρι καιρό, ύλη εκτός από φημολογία για παραμυθένιες μεταγραφές δεν υπήρχε.

Ήταν ένα υβρίδιο μεταξύ αθλήματος και θεάματος, το ελληνικό αντίστοιχο του αμερικανικού Professional Wrestling. Τελευταίο αντιπροσωπευτικό δείγμα των πρωτοπαλαιστών της εποχής εκείνης υπήρξε μετέπειτα ο Απόστολος Σουγκλάκος, με το θάνατο του οποίου εξέπνευσε και το είδος.

Οι επόμενοι έξι μήνες του δράματος...

Οι επόμενοι έξι μήνες προβλέπεται να είναι ιδιαίτερα δύσκολοι για την Ελλάδα, καθώς θα επιχειρηθεί να τεθεί η σχέση της με την Ευρώπη σε νέα βάση.

Στη διελκυστίνδα αυτή υπάρχουν δυο εκδοχές, είτε να υποχωρήσει η Ευρώπη είτε να υποχωρήσει η νέα κυβέρνηση και να δεχτεί ένα νέο μνημόνιο, δημοσιονομικά ακόμη πιο σκληρό από το προηγούμενο λόγω και της «μαύρης τρύπας» που δημιούργησε η προεκλογική περίοδος.

Εκτιμώ πως δεν θα γίνει ούτε το πρώτο, ούτε το δεύτερο.

Κατά συνέπεια τους επόμενους μήνες θα βιώσουμε ως κοινωνία και οικονομία τις συνέπειες αυτής της σύγκρουσης…

Τα μποφόρ της προόδου…

Προσκεκλημένος στη θεματική εκπομπή του Αρη Πορτοσάλτε στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ προχθές το βράδυ, είχα την ευκαιρία να πληροφορηθώ ορισμένες πτυχές του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ για τη μετανάστευση.

Τις ανέπτυξε από το μετερίζι εκείνο η υποψήφια στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας κ. Τασία Χριστοδουλοπούλου.

Βασική θέση των προοδευτικών δυνάμεων του τόπου είναι ότι στους πρόσφυγες πρέπει να παρέχεται άσυλο (βλ. σχετική επιχειρηματολογία στις «Ικέτιδες» του Αισχύλου) ενώ για τους μετανάστες θα πρέπει να ισχύει κάποιο ειδικό καθεστώς. Το ουσιώδες είναι ότι ο διαχωρισμός πρέπει να γίνεται εκ των προτέρων, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η απρόσκοπτος διάβαση των προσφύγων από τα σύνορά μας. Στην, εύλογη ή όχι, απορία πώς θα γίνεται αυτός ο έλεγχος, η κ. Χριστοδουλοπούλου απήντησε πως υπάρχουν τρόποι.

Εξάλλου, όπως τόνισε στον υπουργό Δημόσιας Τάξης κ. Κικίλια, ο οποίος ήταν παρών, υπάρχει νόμος της Ευρωπαϊκής Ενωσης τον οποίον οφείλει να σεβαστεί…

Ζητούμενο, η επόμενη μέρα…

H προεκλογική περίοδος είναι τόσο σύντομη, ώστε - μεταξύ άλλων - είναι αδύνατο για τους  συνδυασμούς  που συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία αλλά και τους υποψηφίους τους, να παρουσιαστούν και να εκτεθούν επαρκώς.

Ελλοχεύει, λοιπόν, ο κίνδυνος οι ψηφοφόροι να καταλήξουν και να «σταυρώσουν»  γνωστούς και παλιούς «αγαπημένους», πολλοί εκ των οποίων προσωποποιούν επάξια τον όρο, «επαγγελματίες πολιτικοί»…

Δε με λένε Κασσάνδρα

Τον Νοέμβριο του 2009, μετά από την κατραπακιά των 10 μονάδων από το ΠΑΣΟΚ, πίστεψα ότι μόνο ένας πραγματικός αστός, ένας άνθρωπος που πολιτικά δεινοπάθησε και έμαθε τι θα πει ρεαλισμός, θα μπορούσε να ηγηθεί της παράταξης. Στήριξα Σαμαρά, ο οποίος κράτησε τον έναν από τους δύο πόλους του δικομματισμού της Μεταπολίτευσης όρθιο και κυβερνητικό, όταν ο έτερος πόλος ψάχνεται ακόμα και αν θα μπει στη Βουλή. Είχα δίκιο.

Γιατί φοβάμαι τον ΣΥΡΙΖΑ

Τον τελευταίο καιρό, το φάντασμα της πολιτικής ορθότητας έκανε και πάλι το θαύμα του: φοβόμαστε να πούμε ότι φοβόμαστε τον ΣΥΡΙΖΑ. Δοκιμάστε να το γράψετε δημοσίως, στα social media ή να το πείτε σε μια παρέα. Με αυτά που κατά κανόνα θα ακούσετε, θα μετανιώσετε την ώρα και την στιγμή που το αναφέρατε.

Woman...

...by Philip Bailey...

Τα δύο πρώτα χαράτσια του ΣΥΡΙΖΑ

Θα καταβάλλεται αγνώστου ύψους εισφορά για κάθε είδους συναλλαγή με τράπεζες - Θα υπάρξει φόρος σε όλα τα τυχερά παιχνίδια - Τα έσοδα θα πάνε για την επιβίωση του ασφαλιστικού

Με δύο χαράτσια που επηρεάζουν ανεξαιρέτως σχεδόν όλους τους Έλληνες και περιγράφονται στα προγραμματικά κείμενα του κόμματος που έχουν αναρτηθεί προς διαβούλευση στην ιστοσελίδα syriza.gr, σχεδιάζει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης να στηρίξει το ασφαλιστικό σύστημα.