29.3.15

Λεονταρισμοί εν ου παικτοίς...



Οι ημέρες περνούν και για μεταρρυθμίσεις ακούμε αλλά μεταρρυθμίσεις δεν βλέπουμε.
Ο πρωθυπουργός, αφού απέδωσε την ευθύνη της κρίσης σ’ εμάς –απολύτως σωστά- στη συνάντησή του με την Γερμανίδα καγκελάριο, ανέλαβε την ευθύνη και την υποχρέωση να τις προωθήσει, ούτως ώστε ν’ αναπνεύσει και να σταθεροποιηθεί η ελληνική οικονομία.
Από εκείνο το βράδυ του Βερολίνου, κυβερνητικοί παράγοντες
γράφουν και σβήνουν.




Γράφουν μια μεταρρύθμιση και την κοστολογούν, αλλά όλο και κάποιος κυβερνητικός παράγοντας διαφωνεί μ’ αυτή και τη βάζουν στην άκρη.
Γράφουν μια άλλη, την κοστολογούν κι αυτή, αλλά άλλος κυβερνητικός ή κομματικός παράγων διαφωνεί και τη βάζουν κι αυτή στο συρτάρι.
Όμως, δεν γίνεται δουλειά έτσι...


Η συζήτηση για τις ΟΥΚ είναι υποκριτική!



Από τη μύγα ξύγκι προσπαθεί να βγάλει μεγάλο τμήμα του πολιτικο-μηντιακού συστήματος με αφορμή τα συνθήματα που ακούστηκαν από άντρες των ΟΥΚ στο τέλος της παρέλασης και περίπου στο ύψος των Προπυλαίων,  όταν φώναξαν ρυθμικά «και το όνειρό μας είναι/ στην Πόλη εμείς να μπούμε/ σημαία να υψώσουμε/τον ύμνο εμείς να πούμε».




Μέγα θέμα λοιπόν ένα «τραγουδάκι» με το περιεχόμενο του οποίου μπορεί να διαφωνεί κανείς αλλά στο κάτω – κάτω δεν είναι οι άντρες των ΟΥΚ που ασκούν την εξωτερική πολιτική της χώρας...


Προχωρημένη φορολογική σκέψη…



Φόρο λίπους ετοιμάζει η κυβέρνηση και μάλιστα είναι ένα από το μέτρα τα οποία προτείνονται στο πλαίσιο των μεταρρυθμίσεων που συζητιούνται ήδη στο Brussels Group.



Σύμφωνα με το Star προωθείται η αύξηση τουλάχιστον κατά ένα λεπτό, στην τιμή των προϊόντων που περιέχουν ζάχαρη, λίπος ή/και αλάτι…

Σωπάστε επιτέλους... λομπίστες της δραχμής!



Μια ατάκα από διαφήμιση που έχει γίνει… must αναφέρει «Κράζεις ή θαυμάζεις;» Ταιριάζει γάντι σε όσα συμβαίνουν τους τελευταίους δύο μήνες με αυτό το ιστορικό ατύχημα που προέκυψε ξαφνικά στην Ελλάδα αλλά και με την απίστευτη ανοχή που επιδεικνύει ο κόσμος.



Τόση μεγάλη καταστροφή σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα και παράλληλα, τόση υπομονή από τον ελληνικό λαό, δεν είχαμε ποτέ στη σύγχρονη ιστορία.
Πράγματι να δώσουμε χρόνο να ξεδιπλώσει το… όραμά του.
Να δώσουμε χρόνο στους υπουργούς να καταλάβουν τι συμβαίνει.
Αν και οι πιέσεις είναι ασφυκτικές, να τους δώσουμε την ευκαιρία να κάνουν αυτό που ο ελληνικός λαός τους εμπιστεύτηκε.
Δηλαδή αλλαγή πολιτικής, αλλαγή διαπραγμάτευσης αλλά σε καμιά περίπτωση να τεθεί σε κίνδυνο η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας…


28.3.15

Kryptonite...

3 Doors Down



Οι δυο πραγματικότητες, και ο εθνικός διπολισμός…



Δεν παίζεται αυτό που ζούμε. Να επαίρονται οι κυβερνώντες πως απολαμβάνουμε τις παρελάσεις χωρίς κιγκλιδώματα, ωσάν να μη θυμόμαστε πως αυτά τοποθετήθηκαν μετά τις επιθέσεις στις εξέδρες των επισήμων των… ιδίων ως “αγανακτισμένων”, φτάνοντας στο σημείο να προπηλακίζουν ακόμη και τον τότε πρόεδρο της Δημοκρατίας, ματαιώνοντας την παρέλαση στη Θεσσαλονίκη.
 



Θα μου πείτε, εδώ καμαρώνουν που η Μέρκελ κάθισε πολλές ώρες με τον Αλέξη Τσίπρα και του χαμογέλασε, αντιμετωπίζοντας αυτά ως τεράστια επιτυχία, θαρρείς και ξεχνάμε πως δεν ήταν η Μέρκελ που δεν μας μιλούσε, αλλά οι νέοι κυβερνώντες που την παρέδιδαν στο πυρ το εξώτερον, ταυτίζοντάς την με όλα τα δεινά στη χώρα μας…


Εθνικολαϊκισμός και κιτς παράτες…



Δεν αντιλαμβάνομαι τον όλο θόρυβο που ξέσπασε επειδή κάτι παλικάρια των υποβρυχίων καταστροφών εξέφρασαν την επιθυμία να πάρουν την Πόλη.
Επειδή δε ο ελληνισμός διάγει περίοδο απελευθερώσεως των επιθυμιών του, κάτι σαν τη σεξουαλική επανάσταση στη Δύση τη δεκαετία του εξήντα, θα πρότεινα να μην τα αποθαρρύνουμε.
Ας τα αφήσουμε κι αυτά να εκφραστούν.



Μπορούμε, εξηγώντας στη γείτονα περί τίνος πρόκειται, να τα αφήσουμε να ταξιδεύσουν ώς τη Βασιλεύουσα και να πράξουν τα δέοντα.
Αν την καταλάβουν θα έχουμε κερδίσει μια πόλη – θέλω να δω πώς θα ταΐσουμε τα 14 εκατομμύρια που την κατοικούν.
Αν δεν την καταλάβουν και επιστρέψουν άπραγοι, ε, τότε, θα θυμηθούμε όλοι εκείνη την επιτυχία του Πίτερ Σέλερς «Το ποντίκι που βρυχάται», με τους τοξότες που αποβιβάζονται στη Νέα Υόρκη.

Bloomberg: Δεν πείθει ο Τσίπρας…



«Ακόμη και οι φίλοι του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στη Γερμανία αρχίζουν να εξοργίζονται με την κυβέρνησή του μετά την επίσκεψη στο Βερολίνο που τους γέμισε σκεπτικισμό για το αν δύναται να κάνει ό,τι χρειάζεται για να θέσει τέλος το αδιέξοδο στα οικονομικά της χώρας του», αναφέρει το Bloomberg.



«Ενώ το κλίμα ήταν καλό στις συνομιλίες ανάμεσα στον πρωθυπουργό και την καγκελάριο Μέρκελ, μία βελτίωση στον τόνο δεν μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση της αντιπαράθεσης για τις μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να ξεκλειδωθεί η βοήθεια», σύμφωνα με Γερμανό κυβερνητικό αξιωματούχο ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί… 

Πόλεμος πατήρ πάντων, ή… όλα καλά στο μέτωπο!



Με αφορμή τις συριζέικες ανοησίες για τα δήθεν «φασιστόμουτρα» που παρεισέφρησαν στις ένοπλες δυνάμεις (βλ. ΟΥΚ), προτιμώντας (μάλλον) τον πόλεμο (αν ποτέ μας έρθει) να τον κάνουν οι μπαχαλάκηδες με μολότοφ και γαρδένιες, θυμήθηκα ένα παλιό άρθρο περί της σκληρής πραγματικότητας του πολέμου, και το αναδημοσιεύω μπας και το διαβάσουν οι ειρηνόφιλοι δημοκράτες του Σύριζα…



Όπως εμείς, έτσι και οι Αμερικάνοι έχουν τη δική τους μυθολογία  για τη συμμετοχή της χώρας τους στον Β`Π.Π.
Σύμφωνα λοιπόν με την ισχύουσα άποψη, ο πόλεμος αυτός ήταν αναπόφευκτος και επιβλήθηκε στους ειρηνόφιλους Αμερικανούς εξαιτίας της «μπαμπέσικης» επίθεσης των «μοχθηρών» Ιαπώνων στο Pearl Harbor…


Αδειάζουν τα ταμεία κι εμείς τους κοιτάμε!!!



Τα όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες θυμίζουν σταλινικές για να μην πούμε χουντικές πρακτικές. Ή μήπως είναι ένα και το αυτό;




Βλέπουμε να είναι η Ελλάδα σε πραγματική εσωτερική στάση πληρωμών και δεν αντιδρούμε.
Η κυβέρνηση ξύνει τον πάτο του βαρελιού, αρπάζει απ’ όπου βρει λεφτά για να πληρώσει μισθούς, συντάξεις και δόσεις στο ΔΝΤ και αναρωτιόμαστε τι θα είχε γίνει αν αυτά τα έκανε μια κυβέρνηση της ΝΔ.
Για σκεφτείτε π.χ. να ήταν «γαλάζια» η Περιφερειάρχης Ρένα Δούρου και να άρπαζε με τέτοιο πραξικοπηματικό τρόπο τα αποθεματικά της περιφέρειας…