Ξεφτιλίσατε την Αριστερά…

Είμαι αριστερός, τι να κάνουμε, έχω αυτό το… κουσούρι.

Εδώ κάποιοι έχουν άλλα κι άλλα κουσούρια εδώ θα κολλήσουμε.

Μεγάλωσα, όχι στις αγκάλες του ΚΚΕ, δεν μου έμαθαν την Τρίτη Διεθνή από κούνια, δεν κόλλησα ποτέ αφίσες του Κόμματος, ούτε προσκύνησα τα ιερά τοτέμ της Σοβιετικής Ένωσης.

Είμαι από τους άλλους, τους ρομαντικούς που πίστεψαν σε μια ευρωπαϊκή αριστερά που δεν θα είχε καμιά σχέση με τον ανύπαρκτο σοσιαλισμό του Στάλιν και που θα πολεμούσε τον Θατσερισμό. Έναν ανθρωπιστικό ρεαλισμό σε μια πολιτική κατεύθυνση που θα είχε ως βασική αρχή την «κυριαρχία των άξιων».

Που δεν θα είχε σχέση με λαμόγια και νταβατζήδες. Που δεν θα έκανε κωλοτούμπες ούτε θα ήταν «ανεμοδούρας» να γυρνά από εδώ κι από εκεί, όπου φυσάει ο άνεμος…

Πάση θυσία στο ευρώ…

Θέλετε να παραμείνει η χώρα στο ευρώ «πάση θυσία»;

Το ερώτημα τίθεται εκ του πονηρού.

Από τη σκοπιά της τυπικής λογικής κανένα νόμισμα δεν μπορεί να αξίζει κάθε θυσία. Ούτε το ευρώ.

Πολιτικά, ωστόσο, αξίζει πράγματι να κάνουμε όσες «θυσίες» χρειάζεται για να παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη.

Απλώς η διατύπωση του ερωτήματος είναι λάθος και μοιραία οδηγεί σε λανθασμένα συμπεράσματα.

Μπορούμε ίσως να το καταλάβουμε καλύτερα αν αλλάξουμε... ήπειρο.

Τα τελευταία χρόνια μια σειρά από πόλεις και πολιτείες των ΗΠΑ είτε βρέθηκαν στα πρόθυρα της χρεοκο­πίας, όπως η Καλιφόρνια, είτε κήρυξαν χρεοκοπία, όπως το Ντιτρόιτ.

Η κεντρική τράπεζα των ΗΠΑ συνέχισε να χρηματοδοτεί τις τράπεζες ακριβώς όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

Οι τοπικές αρχές, ωστόσο, αφέθηκαν λιγότερο ή περισσότερο μόνες να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα κόβο­ντας δημόσιες υπηρεσίες, απολύοντας δασκάλους και αστυνομικούς και αυξάνοντας τους φόρους.

Σε ορισμέ­νες περιπτώσεις μάλιστα πλήρωσαν τους μισθούς με υποσχετικές (IOUs), τις οποίες πολλές μεγάλες τράπεζες αρνήθηκαν να κάνουν δεκτές.

Για τους πολίτες το κόστος ήταν μεγάλο. Ουδείς ποτέ διανοήθηκε, ωστόσο, να προτείνει έξοδο από το δολάριο και τύπωμα χρήματος. Πολύ περισσότερο καμία τοπική αρχή δεν είπε στην κεντρική κυβέρνηση είτε μου χρηματοδοτείς τα χρέη, είτε αποχωρώ.

Με άλλα λόγια το πλαίσιο των λύσεων που αναζητήθηκαν ήταν εξαρχής δεδομένο...

«Ψεκασμένη»… που ακούει φωνές!

Σφοδρές αντιδράσεις από το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι προκάλεσε η προτεινομένη από την κυβέρνηση νέα αντιπρόεδρος του ΕΦΕΤ , η οποία αναγκάστηκε να αποσύρει την υποψηφιότητά της.

Μάλιστα η Φωτεινή Αθανασοπούλου δεν έκρυψε την ενόχληση της υποστηρίζοντας πως ήταν κατάλληλη για τη θέση, αφού το βιογραφικό της είναι ένα από τα καλύτερα στην Ελλάδα.

Και τα δύο κόμματα ζήτησαν την άμεση απόσυρση της κυβερνητικής πρότασης, καταγγέλλοντας πως η κα Αθανασοπούλου έχει στο παρελθόν προκαλέσει με δημόσιες θέσεις της.

Μάλιστα, κατέθεσαν στην επιτροπή σειρά αναρτήσεων από το διαδίκτυο, υποστηρίζοντας ότι αποτελούν προκλητικές θέσεις της κ. Αθανασοπούλου, η οποία υπήρξε στο παρελθόν υποψήφια ευρωβουλευτής και βουλευτής των ΑΝΕΛ.

Μεταξύ άλλων, στα κείμενα αναφέρονται τα εξής:

Από το μαζί τα φάγαμε στο μαζί θα βολευτούμε...

Μπορεί η κυβέρνηση της Αριστεράς να μην έχει καταφέρει - ακόμη... - να αλλάξει τον κόσμο, έχει καταφέρει όμως να αλλάξει τη σημασία, το νόημα λέξεων, ιδεών, πολιτικών συμπεριφορών.

Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά, για να είμαστε ειλικρινείς, που η αριστερή ρητορεία διαστρέφει ιδέες και νοήματα για να τα προσαρμόσει στη δική της πραγματικότητα και να δικαιολογήσει πολιτικές παλινωδίες, ιδεολογικές μεταστροφές, ακόμα και εγκληματικά λάθη…

Νέα, προσοντούχος, ψάχνει σχέση για επαγγελματική αποκατάσταση.

Το είδαμε και αυτό από την "πρώτη φορά Αριστερά Κυβέρνηση".

Δηλαδή από εκείνους που κατηγορούσαν τις άλλες Κυβερνήσεις για πράσινα και γαλάζια παιδιά.

Τώρα δεν είναι απλά το μπορδοροδοκόκκινα παιδιά, είναι και οι μητέρες και οι σύζυγοι και οι σύντροφοι και οι ερωμένες...

Εθνική καταστροφή… Ό κατήφορος τής Παιδείας!

Ένας άπό τους κορυφαίους Γάλλους μαρξιστές, ό ιστορι­κός Ζάν Έλλενστάϊν, συγγραφέας μεταξύ άλλων τού ογκώ­δους βιβλίου «Μαρξ, ή ζωή καί τό έργο του» (έκδ. Fayard, 1981), στην πρώτη μας συνάντηση στην Αθήνα τό 1985, απαν­τώντας σε ερώτηση μου γιά τους λόγους τής διαγραφής του άπό τό ΚΚ Γαλλίας τρία χρόνια πριν, μού είχε πει: «Θά πρέ­πει νά διαβάσετε τήν ιστορία τού Μαρξ γιά νά καταλάβετε σε ποιόν βαθμό είναι ξένος σέ αυτούς πού τόν επικαλούνται όταν βρίσκονται στην εξουσία. Όλα τά ολοκληρωτικά κα­θεστώτα, ασχέτως χρώματος, κύριο μέλημα έχουν τήν υπα­γωγή τής εκπαίδευσης στην εξουσία τους. Ή αριστεία, ή κριτική γνώση καί ή ιστορική μνήμη είναι οι μεγάλοι τους αντίπαλοι. Πρέπει λοιπόν νά τους εξοντώσουν...».

Πολύ σωστά, λοιπόν, στην σημερινή Ελλάδα, ό κυβερνητι­κός σχηματισμός -τό ουσιαστικό έργο τού οποίου βρίσκεται ακόμη στην αρχή- κύριο μέλημα του έχει τήν άλωση τής εξου­σίας καί τήν παραμονή σέ αυτήν.

Δέν ενδιαφέρεται, συνεπώς, γιά τήν εξεύρεση λύσεων σέ καυτά προβλήματα, όπως ή κατα­πολέμηση τής ανεργίας καί ή επανεκκίνηση τής καταρρέουσας πτωχευμένης οικονομίας, γιατί προέχει ή δημιουργία προϋπο­θέσεων παραμονής καί διαιωνίσεως στην εξουσία…

Red Army Blues...

The Waterboys

Για ποια Αριστερά μιλάμε;

Όταν λέω εγώ ότι ζούμε σε καθεστώς υπαρκτού σουρεαλισμού, κάποιοι με θεωρούν υπερβολικό.

Και όμως!

Πως αλλιώς να ερμηνεύσεις όλο αυτό το τσίρκο… το freak show, που ζούμε, την ώρα που η χώρα οδεύει ολοταχώς προς τα βράχια της πτώχευσης;

Ίσως μια καλή παρομοίωση θα ήταν αυτή με τον Τιτανικό, όπου όπως λέγεται, οι ανυποψίαστοι επιβάτες έτρωγαν και χόρευαν ταγκό ντυμένοι με τα καλά τους, και με την ορχήστρα του πλοίου να παίζει βάλς, μέχρι και λίγα λεπτά πριν ο καπετάνιος οδηγήσει το πλοίο επάνω στο μοιραίο παγόβουνο, και ακολουθήσει η καταστροφή…

Τα αρχίδια* της Ε.Ε.

Οι πρώτες εκατό μέρες της νέας κυβέρνησης πέρασαν, αλλά κάποια ουσιαστική αλλαγή δεν είδαμε.

Να αρχίσουμε από το χρέος και την κατάργηση των Μνημονίων.

Δεν έγινε τίποτα.

Το χρέος εξυπηρετείται κανονικά και, σύμφωνα με τους υπολογισμούς του καθηγητή Γ. Μαργαρίτη («Εφ.Συν.» 6.4.15), μέχρι τον Αύγουστο θα έχουμε πληρώσει 15 δισ. ευρώ.

Πού είναι η διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους αφού πληρώνουμε τοκοχρεολύσια που ουσιαστικά επικυρώνουν το χρέος;

Οι εφαρμοστικοί νόμοι έχουν την ίδια ισχύ όπως και με την κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου. «Η δημόσια κοινή περιουσία αυτού του λαού δεν ξεπουλιέται» μας είχαν υποσχεθεί.

Αλλά το ΤΑΙΠΕΔ δεν καταργήθηκε και δουλεύει κανονικά. Αν το βαφτίσουμε σε αριστερά νερά, πάλι την ίδια δουλειά δεν θα κάνει;

Περίεργα «παιχνίδια» στα Σκόπια…

Απορροφημένοι από τα δικά μας οικονομικά, και όχι μόνο, προβλήματα, με αυτούς που μπλέξαμε και που μας κατσικώθηκαν στο Μαξίμου, ασχολούμαστε με φεστιβάλ κάνναβης και υποδοχές ιερών λειψάνων, αδιαφορώντας για το τι γίνεται στη γειτονιά μας.

Και ίσως σε μια άλλη εποχή, πιο ανώδυνη, αυτά που συμβαίνουν γύρω μας να μην μας επηρέαζαν ιδιαίτερα. Στη σημερινή όμως συγκυρία, όπου η Ελλάδα κινδυνεύει να βρεθεί απομονωμένη από τους πάντες, χρεοκοπημένη, και στο έλεος του κάθε γείτονα,  το παραμικρό τσακ ίσως είναι αρκετό για να μας κάψει.

Οπότε χρειάζεται εγρήγορση…