Τι θα απογίνουμε χωρίς μεσαία τάξη;

Η ετήσια έκθεση της ελβετικής τράπεζας Credit Suisse για τον παγκόσμιο πλούτο επιβεβαίωσε με τον πιο δραματικό τρόπο την κατάρρευση της μεσαίας τάξεως στην πατρίδα μας.

Μέσα σε οκτώ χρόνια αυτοί που για δεκαετίες αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας και της οικονομίας έχουν υποστεί το μεγαλύτερο πλήγμα από την κρίση. Το 2008 αριθμούσαν 5.800.000 πολίτες. Σήμερα 1.200.000 λιγότερους. Οσοι δεν συγκαταλέγονται στους αυτόχειρες, στους ανέργους και στα λουκέτα ανήκουν πλέον σε χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα.

Οι περιουσιακές απώλειες στα μεσαία νοικοκυριά ανέρχονται κατά την περίοδο αυτή σε περισσότερα από 500 δισ. δολάρια! Το ποσό είναι ιλιγγιώδες, αν αναλογιστείτε ότι αντιστοιχεί σε περισσότερες από δύο φορές το ΑΕΠ της χώρας! Και βεβαίως, είναι πρωτοφανές για χώρα της ευρωζώνης ο μέσος πλούτος κάθε Ελληνα πολίτη της να έχει υποχωρήσει περί τα 55.500 δολάρια σε μία οκταετία.

Ήμουν και εγώ μια … περήφανη μπουτού! Η ιστορία της Σούλας…

Συνέντευξη με μια … μπουτού!

Όπως οι περισσότεροι Έλληνες, έτσι κι εμείς εδώ στον ΟΡΘΟΓΡΑΦΟ εντυπωσιαστήκαμε ιδιαίτερα με την συγκλονιστική φωτογραφία που έχει γίνει viral, και που απεικονίζει μια χαρούμενη παρέα νέων κοριτσιών να χορεύουν όλο πάθος στην πλατεία Συντάγματος το βράδυ του δημοψηφίσματος.

Η άγνωστη αυτή παρέα, που έστησε τον αυθόρμητο χορό, έχει ονομαστεί από κάποιους ποταπούς ως «οι περήφανες μπουτούδες», και με αυτό το όνομα θα περάσει στο πάνθεον της σύγχρονης νεοελληνικής ιστορίας μας, ως σημείο αναφοράς για την εποχή που οι Έλληνες μάταια κυνηγούσαν το όνειρο….

Tzitzi gate: Όταν ο Γκλύξμπουργκ «συνάντησε» τον Σαββίδη…

Για να ξεκαθαρίσω τα πράγματα, σαν επαγγελματίας για χρόνια στην πολιτική στρατηγική και την επικοινωνία, δεν έχω πρόβλημα με το τι τακτική θα ακολουθήσει κάποιος για να πετύχει τη νίκη. Αυτά όμως που συνέβησαν χθες στη ΝΔ με κάνουν να πιστεύω πως βιάστηκα να γράψω για το πώς ο Τσίπρας θα διαλύσει τη ΝΔ. Δεν θα χρειαστεί καν να προσπαθήσει.

Το «Δελφινάριο» που περιέγραψε ο Όμηρος Τσάπαλος θα τα καταφέρει μια χαρά να διαλυθεί μόνο του.

Γιατί είναι τόσο σημαντική η διαδικασία; Μα πολύ απλά γιατί αυτή θα προσδιορίσει το εκλογικό αποτέλεσμα. Ο επόμενος αρχηγός της ΝΔ θα βγει ανάλογα με τη σύνθεση του εκλεκτορικού σώματος, την οποία καθορίζει το χρηματικό αντίτιμο που πραξικοπηματικά αποφασίστηκε στα 3 ευρώ. Ο Παπαμιμίκος – που θα έπρεπε να έχει καθαιρεθεί από γραμματέας με συνοπτικές διαδικασίες πριν από τις εκλογές του Σεπτέμβρη – ανακοίνωσε μια απόφαση 7 – 1 της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής, όταν η απόλυτη πλειοψηφία των μελών της είχε αποχωρήσει και είχαν μείνει μόνον οι 8 που ψήφισαν!

Αυτό δεν είναι εσωκομματικής δημοκρατία είναι εσωκομματική αλητεία…

Ο δρόμος για το κομματικό κράτος Σε μια παράγραφο…

Στην ομιλία του στη Κεντρική Επιτροπή τους ΣΥΡΙΖΑ, ο Αριστείδης Μπαλτάς μίλησε για τον τρόπο δουλειάς των οργανώσεων, προτείνοντας, μεταξύ άλλων, «χαρτογράφηση» της γειτονιάς, δηλαδή π.χ. πόσες και ποιες δομές υγείας υπάρχουν, τι δημόσιες υπηρεσίες κτλ, ώστε να καταγράφονται τα προβλήματα και οι ανάγκες των τοπικών κοινωνιών. Σε αυτό το πλαίσιο είπε ότι το κόμμα πρέπει να κατανοεί και να υπηρετεί την κοινωνία και μετά να ενημερώνεται η κυβέρνηση.

Ο Μπαλτάς είναι από τους κύριους ιδεολογικού εκφραστές του κόμματος. Την άποψή του, όμως, επικρότησε και ο γραφειοκρατικός υπεύθυνος, ο νέος Γενικός Γραμματέας Α  σύντροφος Ρήγας διαβεβαιώνοντας ότι «Ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο αυθεντικός εκφραστής των κοινωνικών αναγκών προς την κυβέρνηση.» Αυτό σημαίνει ότι η φωνή της κοινωνίας θα διαμεσολαβείται από το κόμμα που, προφανώς, θα διαμορφώνει την πληροφορία που μεταβιβάζει στην κυβέρνηση δια μέσου των κομματικών του φίλτρων…

"Σε σύγχυσης και ταραχής μαύρο καιρό, αδέρφια μη δικάζετε τον αδερφό"

Μια και η κυβέρνηση Τσίπρα παριστάνει την αριστερή, τους θυμίζω την περίφημη ατάκα από το αριστούργημα του Μιχαήλ Σολόχοφ, "Ο ήρεμος Ντον", για το οποίο ο σοβιετικός (τότε) συγγραφέας πήρε το Νόμπελ λογοτεχνίας το 1965.

Έτσι, ως υπενθύμιση ομόνοιας και αλληλεγγύης σε ανθρώπους που χωρίς ίχνος τσίπας  καταδικάζουν την ελληνική κοινωνία στην ανέχεια.

"Σε σύγχυσης και ταραχής μαύρο καιρό, αδέρφια μη δικάζετε τον αδερφό" σημειώνει στο βιβλίο του ο Σολόχοφ, αναφερόμενος βέβαια στην επανάσταση των μπολσεβίκων και στην εποχή του εμφυλίου στην Ρωσία προς τη δύση του πρώτου παγκόσμιου πολέμου…

Από το «πάρε κόσμε» στο «φέρε τον μπαλτά»…

Υπάρχουν δύο μέθοδοι για να λύσεις ένα πρόβλημα. Η μια είναι η αυτονοήτως κλασική: το έχεις μελετήσει σε βάθος, έχεις ενημερώσει και προετοιμάσει τους ενδιαφερομένους, ώστε να το κατανοήσουν και, μετά από  όλα αυτά, παίρνεις τα μέτρα που κρίνεις.

Η άλλη είναι η κλασική νεοελληνική: κοροϊδεύεις τους πάντες με ωραία λόγια, δίνεις υποσχέσεις χωρίς αντίκρυσμα, παίρνεις την εξουσία και αμέσως μετά παίρνεις και τον μπαλτά. Και όποιους πάρει ο Χάρος.

Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα  με το Ασφαλιστικό και την δεύτερη φορά Αριστερά, που πάει να το «λύσει»….

Τα παιδιά με τα μαύρα γυαλιά γελούν με τους Τσιπροκαμμένους!

Το δημαγωγικό δίδυμο της κυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου που ανέλαβε να εφαρμόσει το τρίτο Μνημόνιο έχει ένα και μοναδικό κοινό συμφέρον. Διατήρηση της εξουσίας πάσει δυνάμει και παντί τρόπω. Και ανάμεσα στις πολλές μπαλαφάρες που έχει εκστομίσει ο ηγέτης της αριστεράς που θα άλλαζε την Ευρώπη είναι να πάρει την εξουσία των τραπεζών στα χέρια του.

Κανείς δεν του έχει πει λ.χ ότι, απο πέρυσι το Νοέμβριο ο επόπτης είναι ευρωπαίος και μας δανείζει.

Καλά ο σταρ των 1001 των παραμυθιών ( Βαρουφάκης ) δεν τον ενημέρωσε διότι όδευε ένα λαό προς την καταστροφή και έδειχνε να το ευχαριστιέται. Ακόμη και τώρα ακόμη έχει το θράσος να βγαίνει σε εκπομπές στο εξωτερικό και να γελοιοποιεί ένα ολόκληρο λαό.

Δεν τον ενημέρωσε ο άλλος ο έμπειρος πολιτικός ο Δραγασάκης και επιβλήθηκαν οι κεφαλαιακοί έλεγχοι υπογράφτηκαν στις 25 Ιουνίου απο τον Βαρουφάκη;

Όσο ξημερώνει, η ΝΔ μαραζώνει…

Περισσότερα από 40 χρόνια, η ΝΔ είναι το αστικό-συντηρητικό κόμμα της χώρας. Έχει τη δική της συμβολή στην εξέλιξη της χώρας και ιδιαίτερα πιστώνεται τη μετάβαση στη δημοκρατία το 1974, αλλά και την είσοδο της χώρας στην ΕΟΚ. Φυσικά, έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την οικονομική χρεοκοπία της χώρας, με αποκορύφωμα την πενταετία του Κώστα Καραμανλή.

Τα παραπάνω, βεβαίως, είναι στην κρίση και στην αξιολόγηση των πολιτών, των οικονομολόγων των ιστορικών κ.ά.

Με τα θετικά της και τα αρνητικά της, με τα πάνω της και τα κάτω της, ποτέ η ΝΔ δεν γελοιοποιήθηκε. Για παράδειγμα, αυτά που έγιναν με το Ωνάσειο, με τη Δήμητρα Λιάνη, με τους μάγους και τους γελοτοποιούς ή τα όσα έγιναν στην εσωκομματική εκλογή ανάμεσα στον Γιώργο Παπανδρέου και τον Ευάγγελο Βενιζέλο, η ΝΔ δεν τα είχε ζήσει.

Όπως αντιλαμβάνεστε από το χρόνο, λέμε «είχε ζήσει» και όχι «έχει ζήσει». Διότι, όσα συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες στη Συγγρού έχουν μικρύνει πάρα πολύ το κόμμα που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής…

«Αριστεροί»…

Να τα πάρω από την αρχή. Από την Δέσποινα Χαραλαμπίδου. Που ως στέλεχος του ενιαίου ΣΥ.ΡΙΖ. Α διετέλεσε αντιπρόεδρος της Βουλής!

Τι έκανε η κυρά Δέσποινα; Οτι όλοι κάμουν. Οσο ήταν παρέα με τον Τσίπρα είχε επιδοθεί στο σπορ της αυτολογοκρισίας. Δεν έβγαζε κιχ.

Ποιο το επιχείρημα; Το γνωστό. Να δώσω εγώ στον «ταξικό» μου αντίπαλο ονόματα επίορκων βουλευτών, υπουργών και «συντρόφων»; Ποτέ των ποτών!

Οταν ο Τσίπρας τοποθετήθηκε στο κάδρο των «ταξικών εχθρών» τσουπ η κυρά Δέσποινα. Να τα ονόματα. Να η εκδίκηση. Να οι τάχα μου αριστεροί του σημερινού δεξιού και συστημικού ΣΥ.ΡΙΖ. Α.

Οχι παίζουμε!

Ημέρες κατάθλιψης, ημέρες περισυλλογής, ημέρες αναστοχασμού…

Οι πρόσφατες εκλογές διεκδικούν μία μεγάλη πρωτιά στην ελληνική ιστορία: Πριν απ’ όλα, για το πρωτοφανές ποσοστό αποχής που, μαζί με τα λευκά και τα άκυρα, πλησιάζουν σε πραγματικούς αριθμούς το 35% του εκλογικού σώματος (αφαιρώντας από τους εκλογικούς καταλόγους τους αποβιώσαντες, τους μετανάστες κ.ο.κ.).

Επιπλέον, ήδη από το βράδυ των εκλογών, δεν πανηγύρισε σχεδόν κανένας εκτός απ’ όσους –και είναι μερικές δεκάδες χιλιάδες– έχουν να κερδίσουν από την επιστροφή του Τσίπρα και του Καμμένου στην εξουσία (οι βουλευτές, οι υπουργοί και οι σύμβουλοί τους και οι πέντε με δέκα χιλιάδες διορισμένοι από τις εκάστοτε κυβερνήσεις).

Οι υπόλοιποι, ακόμα και όσοι ψήφισαν τα δύο κυβερνητικά κόμματα, αντιμετώπισαν το αποτέλεσμα των εκλογών με επιφύλαξη και το κύριο συναίσθημα που κυριαρχεί είναι η κατάθλιψη, διότι όλοι γνωρίζουν πως με αυτές τις εκλογές κατεβαίνουμε ή θα κατέβουμε αναπόφευκτα μερικά σκαλοπάτια στην κρίση, την οικονομική και κοινωνική αποδιάρθρωση και τη γεωπολιτική υποβάθμιση της χώρας…