Δικό τους είναι το πρόβλημα…

Τα κόμματα, μάλλον όλα πλην του ΚΚΕ κόμματα, ένοιωσαν την ανάγκη να επιτεθούν, να κολακέψουν και γενικότερα να κάνουν κριτική στη νέα ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας. Ξαφνικά, δημιουργήθηκε πολύ φασαρία και σηκώθηκε άλλη τόση σκόνη.

Να την περιγράψουμε με τίτλους: «Ο Μητσοτάκης αλλάζει ριζικά το πολιτικό σκηνικό», «Μας χωρίζει άβυσσος από τις απόψεις του κ. Μητσοτάκη», «Δεν αποκλείεται βουλευτές της Δημοκρατικής συμπαράταξης να πορευτούν με τον Μητσοτάκη», «Με τον Μητσοτάκη διαμορφώνεται ένας ακροδεξιός νεοφιλελευθερισμός» κ.α.

Ψηφίσαμε Κυριάκο επειδή…

Πολλοί φίλοι που, έχοντας ένα λογαριασμό στα socialmedia και πέντε δράμια κοινό νου, έτυχε να πειστούν με τα πολλά πως θα ήταν καλό για την Ελλάδα να εκλεγεί αρχηγός στη Νέα Δημοκρατία ο Κυριάκος Μητσοτάκης αντί οποιουδήποτε άλλου υποψηφίου για το χρίσμα αυτό, οπότε και έσπευσαν κάποιοι από αυτούς να πάρουν μέρος στις αρχαιρεσίες του κόμματος, άρχισαν ήδη από χθες-προχθές να δυσανασχετούν και να αναψοκοκκινίζουν γιατί δεν βλέπουν να υλοποιείται αυθωρεί το όνειρό τους για μια κεντροαριστερή Νέα Δημοκρατία, για μια πούρα φιλελεύθερη Νέα Δημοκρατία, για μία σοσιαλφιλελεύθερη («φιλελέφτ», που έλεγα κι εγώ χαριτολογώντας προ μερικών ετών, μην τολμώντας να φανταστώ ότι ο όρος θα ημινομιμοποιούνταν) Νέα Δημοκρατία κ.ο.κ.

Ας μου επιτραπούν δύο σημειώσεις εδώ, δύο μόνο σχόλια: Ψηφίσαμε τον Μητσοτάκη όλοι εμείς οι πολύ λίγοι εξωκομματικοί που το κάναμε (επαναλαμβάνω: είμαστε λίγοι, κι ας ισχυρίζεται το Twitter ότι είμαστε λεγεών — δεν υπάρχουν στοιχεία που να πιστοποιούν το πλήθος μας, ίσα-ίσα) για να έχουμε βάσιμες ελπίδες ότι η ΝΔ θα νικήσει τον ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εθνικές εκλογές μήπως και, συνεπακόλουθα, ορθοποδήσει η χώρα κλείνοντας, διά των εκλογών αυτών, την αριστερή παρένθεση και θέτοντας τις βάσεις για μία δεύτερη συγκυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (και Ποταμιού, πλέον), μήπως και ξαναφτάσουμε στα επίπεδα του φθινοπώρου τού 2014: αυτό είναι ξεκάθαρο…

Life on Mars?

David Bowie

Ο Κυριάκος, ο Αλέξης, και η Ελπίδα που πέρασε σύριζα….

Η μοναδική αχτίδα φωτός τον τελευταίο χρόνο ήταν η εκλογή του Κυριάκου στην προεδρία της ΝΔ. Κάτι που συνετέλεσε (απ ότι βλέπω) στην συσπείρωση του εν λόγω κόμματος, και στην αποβολή της χρόνιας ηττοπάθειας και των ενοχικών συνδρόμων των οπαδών του. Χώρια που φαίνεται να βάζει  τέλος στους κύκλους πέριξ του … Αντώναρου!

Όπως και να το κάνουμε, όλες οι τελευταίες «εκλογικές» αναμετρήσεις έβγαζαν μαύρα αποτελέσματα, και πάντα το αντίθετο απ ‘ότι ψήφιζα εγώ, αποδεικνύοντας  τόσο ότι μάλλον είμαι γκαντέμης όσο και το κλασικό «πολλοί μεν οι κλητοί, ολίγοι δε οι εκλεκτοί», κάνοντάς με να με θεωρώ «περιθωριακό» στις αντιλήψεις μου, και ξένο σώμα στην Ελλάδα, αφού δεν μπορεί, ο κοΖμάκης κάτι θα ξέρει που ψηφίζει Αλέξη (δυο φορές), ΟΧΙ στο δημοψήφισμα, και τέλος επιλέγει καπάκι και τον Μεϊμαράκη (σε πρώτη φάση)...

Οι πρώτες αναταράξεις…

Πόσο ωραία το λέει ο Auden! «When it comes, will it come without warning / Just as I ’m picking my nose? / Will it knock on the door in the morning, / Or tread in the bus on my toes? » Οπως το λέει ο ποιητής για τον έρωτα, ομοίως και με την τραγωδία.

Παράδειγμα βγαλμένο από τη ζωή. Ξυπνώ χθες στις 7.30 π.μ., φτιάχνω καφέ, κάθομαι να τον πιω και ανοίγω το ραδιόφωνο. Εκείνη την ώρα δίνει συνέντευξη ο αρχοντοπασόκος ο Λεωνίδας ο Γρηγοράκος. (Ο γιατρός, ο δημοκράτης, ο άνθρωπος πάνω απ’ όλα!) Λέω κάτι που δεν γράφεται και συγκεντρώνομαι στον καφέ. Ωρα 7.44, τον ακούω να λέει ότι θα σκεφθεί μήπως δεν πολιτευθεί ξανά. Μετέωρο μένει το χέρι με το φλιτζάνι. Πάλι λέω κάτι που δεν γράφεται. Είναι σωστό αυτό, είναι δίκαιο;

Για τα μάτια του Bowie…

Ο τιτανοτεράστιος all around καλλιτέχνης David Bowie έφυγε, και μαζί του έφυγε και  το περίφημο βλέμμα του… με το ένα μάτι γαλάζιο, και το άλλο καφέ.

Πως έγινε όμως αυτό; Πως είχε μάτια με διαφορετικό χρώμα το καθένα;

Φήμες τον ήθελαν να πάσχει από μια οφθαλμολογική πάθηση ονόματι «ετεροχρωμία», η οποία είναι σπάνια στους ανθρώπους, και προκαλεί το διαφορετικό χρώμα στην κάθε ίριδα…

H δημοτικότητα Κυριάκου εκτοξεύει την ΝΔ στο 52%...

Δραματικές αλλαγές στον πολιτικό χάρτη της χώρας προκαλεί η ανάδειξη του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.

Το “Κουρδιστό Πορτοκάλι” είναι σε θέση να γνωρίζει τις πυρετώδεις τηλεφωνικές δημοσκοπήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη και οι οποίες προκαλούν σοκ στις ηγεσίες των κομμάτων εκτός ΝΔ, ΚΚΕ και Χρυσής Αυγής.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης στην κυριολεξία καταπίνει τους πολιτικούς του αντιπάλους στέλνοντας στο 14% τον ΣΥΡΙΖΑ και όλα τα υπόλοιπα κόμματα εκτός Βουλής με εξαίρεση το ΚΚΕ και το ΠΑΣΟΚ.

Η δημοτικότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι αντίστοιχη με star της rock με αποτέλεσμα να εκτοξεύει την ΝΔ σε ένα ποσοστό πολύ πάνω από το 50%.

Ενας άλλος «εφιάλτης»…

Την 1η Σεπτεμβρίου του μακρινού 1984 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης εκλεγόταν αρχηγός της ΝΔ, νικώντας τον παραδοσιακό δεξιό (ας πούμε «καραμανλικό» της εποχής) Κωστή Στεφανόπουλο.

Λίγες μέρες αργότερα έγιναν τα εγκαίνια της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης από τον τότε πρωθυπουργό Ανδρέα Παπανδρέου.

Την επομένη, κατά την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου στη «Ρέμβη», ο Ανδρέας ρωτήθηκε πώς βλέπει το νέο αρχηγό της  αντιπολίτευσης. Aλλο που δεν ήθελε. Είκοσι χρόνια έχθρας βγήκαν σε λίγα λεπτά. Η κατακλείδα του ήταν: «Δεν περνούν πια άλλοι εφιάλτες». Πέντε χρόνια μετά, ο «εφιάλτης» Μητσοτάκης τον νίκησε στις εκλογές…

China Girl...

David Bowie

Το «αριστερό» ξεπούλημα των αεροδρομίων!

Θυμόσαστε (πέρσι τέτοιο καιρό) τις προεκλογικές υποσχέσεις του «ριζοσπαστικού» Σύριζα, αλλά και του ίδιου του Αλέξη, ότι μόλις οι αγωνιστές της Ελπίδας γίνουν κυβέρνηση, εκτός από το σκίσιμο του μνημονίου, την κατάργηση των φόρων, τις αυξήσεις μισθών και συντάξεων, κλπ, κλπ θα καταργούσαν αμέσως και τις συμφωνημένες από τους «δοσίλογους» παραχωρήσεις των 14 περιφερειακών αεροδρομίων;

Με αποτέλεσμα να στήσουν χορό οι συνδικαλιστές των δημόσιων και δωρεάν αεροδρομίων, παρέα με τις θρυλικές μπουτούδες, και να κερνούν τσουρέκια Τερκενλή στον Παππά;

Ε, λοιπόν… πάπαλα...

Σύμφωνα με δημοσιεύματα (π.χ. Καθημερινή της Κυριακής), η  Πρώτη Φορά Αριστερά κυβέρνηση τελικά «τίμησε» την «απεχθή» συμφωνία, και λίγο πριν κλείσει το 2015 (η χειρότερη χρονιά έβερ για την χώρα μας), οι δυο πλευρές υπέγραψαν και επίσημα την «βδελυρή» σύμβαση για την ολοκλήρωση της παράδοσης του ελέγχου και της λειτουργίας των αεροδρομίων στον παραχωρησιούχο (Fraport), δηλαδή στους «κακοί Γερμανοί τοκογλύφοι», που θα’ λεγε κι ο Λεουτσάκος.

Και βέβαια η υπογραφή συνοδεύτηκε και με το αντίστοιχο γοερό κλάμα του αρμόδιου υπουργού, που έκανε πέτρα την (αριστερή) καρδιά του και υπέγραψε με δάκρια αντί για μελάνη…