Γυναίκες και άντρες, με τρακτέρια στους ώμους…

Οι αγρότες είναι στους δρόμους. Κατ εικόνα και ομοίωση, των πεπραγμένων των τελευταίων 40 ετών.

Το ζητούμενο είναι ότι, πριν 40 χρόνια, παρήγαν και κάτι. Έβγαινε  και κανένα ζαρζαβατικό, τελείως ελληνικό.

Το χειρότερο δε, ότι μέσα στο σημερινό  μπαχαβρά, όπου τα πάντα λοιδορούνται, ελλείψει στοιχειωδών θετικών προτάσεων, αυτό το αντί που εμφανίζεται παντού, ως νέα κυρίαρχη ιδεολογία, βανδαλίζει  κάθε  λογική, που θα μπορούσε να δημιουργεί διεξόδους, από τη σημερινή κρίση…

Sweet Come Down...

Black Ryder

Το σύστημα ΣΥΡΙΖΑ σε πλήρες αδιέξοδο…

Για ποιο λόγο άραγε ο Τσακαλώτος ξιφουλκεί με τα σπασμένα ελληνικά του εναντίον του ΔΝΤ, την ίδια στιγμή που τα μπλόκα των αγροτών κλείνουν τους δρόμους και ξεσηκώνονται οι ελεύθεροι επαγγελματίες;

Ποτέ άλλοτε, ακόμα και στη γεμάτη αδιέξοδα περίοδο των μνημονίων, το αδιέξοδο δεν ήταν τόσο μεγάλο και τόσο καθολικό. Αφετηρία του δε, είναι το γεγονός πως ο αντιμνημονιακός πόλος του συστήματος μεταβλήθηκε σε μνημονιακό, με τέτοια ταχύτητα και τέτοιες ανατροπές, ώστε οι πολιτικές δυνάμεις δεν έχουν προλάβει να προσαρμοστούν σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, ενώ την ίδια στιγμή οι κοινωνικές δυνάμεις εγκαταλείπουν με ταχύτητα την κυβέρνηση που επέλεξαν τέσσερις μήνες πριν…

Ο "ηλίθιος" έπαψε να είναι "χρήσιμος"...

Η προσβλητική ατάκα του Γερμανού ΥΠΟΙΚ κ. Σόιμπλε "είναι η εφαρμογή, ηλίθιε", σε παράφραση του γνωστού συνθήματος που χρησιμοποίησε ο Bill Clinton "the economy, stupid", το οποίο είχε εμπνευστεί ο James Carville, επικεφαλής της καμπάνιας του τότε κυβερνήτη του Άρκανσο, είναι προφανές ότι αφορούσε τον Αλέξη Τσίπρα. 

Και είναι ίσως η πιο άκομψη έμμεση -πλην σαφής- προσβολή που έχει γίνει σε τετ α τετ τόσο υψηλού επιπέδου!

Όσο και αν προσπάθησε να το μαζέψει επικοινωνιακά το Μαξίμου με διαρροές, όσο και αν στη συνέχεια έριξε ένα σωρό "καρφιά" ο Έλληνας πρωθυπουργός προς τον κ. Σόιμπλε, οι εντυπώσεις που δημιουργεί είναι και ξεκάθαρες αλλά και εξαιρετικά επικίνδυνες. Γιατί ο κ. Τσίπρας δεν είναι ένας ιδιώτης, αλλά ο πρωθυπουργός μίας χώρας και αυτήν εκπροσωπεί στα διεθνή fora. Το blame λοιπόν στον κ. Τσίπρα, έχει συνέπειες και για ολόκληρη τη χώρα. Τουλάχιστον για όσο την εκπροσωπεί...

Πληρώνονται με το ίδιο νόμισμα. Ουδείς οίκτος!

Τις τελευταίες μέρες τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ γνώρισαν από πρώτο χέρι την οργή και την αγανάκτηση συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων. Ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης αποκλείσθηκε από εξοργισμένους αγρότες και εξήλθε του κτηρίου της νομαρχίας μεταμφιεσμένος σε αστυνομικό, η σύζυγος υφυπουργού του ΣΥΡΙΖΑ δέχθηκε στο δικηγορικό γραφείο της «επίσκεψη» ατόμων αγνώστου προελεύσεως, που προξένησαν υλικές φθορές στον χώρο, ενώ ο κ. Λιάκος δύο φορές απέτυχε να συγκαλέσει την επιτροπή για την Παιδεία της οποίας προΐσταται, λόγω εισβολής αντιεξουσιαστών φοιτητών.

 

Ψάχνοντας τον Αλέξη...

Είναι προφανές και σίγουρο πως όσο θα λαμβάνονται φοροεισπρακτικά μέτρα και ο ΣΥΡΙΖΑ θα δείχνει το σκληρό μνημονιακό του πρόσωπο, τόσο θα πολλαπλασιάζονται αυτά τα φαινόμενα. Όσο θα περικόπτει μισθούς και συντάξεις, τόσο θα εκπίπτει από τη συνείδηση των ψηφοφόρων του το αριστερό πρόσημο του…

Είναι ανήθικοι!

Πολλοί συμπολίτες μας κατηγορούν την κυβέρνηση ως αποτελούμενη από κομμουνιστές. Άλλοι ότι εφαρμόζει νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Όμως και οι δυο κατηγορίες τελικά είναι αβάσιμες.

Γιατί, από πότε είναι νεοφιλελεύθερη πολιτική το να διορίζεις όλο το συγγενολόι σου στο δημόσιο; Από πότε είναι νεοφιλελεύθερη πολιτική το να χαρατσώνεις όποιον βρεις μπροστά σου; Η μάλλον να χαρατσώνεις διπλά όποια κοινωνική ομάδα δεν σε ψηφίζει;

Και από την άλλη τι το κομμουνιστικό υπάρχει στην πλήρη υποταγή στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Ποιος κομμουνιστής ηγέτης θα έκανε κάτι τέτοιο;

Το τέλος ενός αριβίστα…

Έχουμε μάθει πολύ καλά τον Αλέξη Τσίπρα. Κι από την καλή κι από την ανάποδη. Αναμφισβήτητα, αν και αμόρφωτος, έχει το χάρισμα της πολιτικής επικοινωνίας και ξέρει να παίζει καλά το πολιτικό παιχνίδι.

 

Έτοιμη η διαφυγή...

Το βασικό είναι ότι μέχρι τώρα έδειξε πως ό,τι κάνει δεν το κάνει για την πατρίδα του αλλά για την πάρτη του, για την πολιτική του επιβίωση. Και για το λόγο αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί ως μετρ του πολιτικού αριβισμού. Από πέρυσι έκανε ό,τι χρειαζόταν για να μείνει στην εξουσία. Αν ισχύουν μάλιστα οι φήμες ότι την στροφή την είχε αποφασίσει από πέρυσι τον Φεβρουάριο και άφηνε τον Βαρουφάκη να αλωνίζει ώστε να του φορτώσει την καταστροφή και την ευκαιρία να υπογράψει το μνημόνιο επειδή ο Γιάνης τον ανάγκασε με τις πράξεις του, τότε μιλάμε για τον απόλυτο αριβίστα…

Heart and Soul...

Joy Division

Έχουμε τον ηγέτη που μας αξίζει…

Σε λίγες μέρες κλείνουμε έναν ολόκληρο χρόνο από την αποφράδα μέρα που ο Σύριζας ανέβηκε στην εξουσία … μια ακόμη πλήρη περιστροφή της γης (μαζί σερνάμενη και η Ελλάδα) γύρω από τον ήλιο…

Ήλιο είπα, και μου ’ρθε στο μυαλό ο Αλέξης, που πέρσι τέτοιο καιρό απολάμβανε τιμές εθνικού ήρωα, αντιμετωπίζονταν παντού ως ροκ σταρ (μέχρι και τσουρέκια Τερκενλή του πρόσφεραν οι θαυμαστές του), και όλα έδειχναν πως επιτέλους η Ελλάδα βρήκε έναν άξιο ηγέτη!

Και όπως έλεγε τότε ο αρχηγός, η Ελλάδα θα αλλάξει, και με τον Σύριζα στο Μαξίμου, τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο… Ίσως η μοναδική υπόσχεση του Αλέξη, που τηρήθηκε με ευλάβεια. Απλά, δεν είχε διευκρινίσει επακριβώς τι εννοούσε όταν μιλούσε για αλλαγή.

Τώρα, έναν χρόνο μετά, μπορούμε με σχετική ακρίβεια να προσδιορίσουμε τις πολυπόθητες αλλαγές, για τις οποίες ο πάντα σοφός ελληνικός λαός τον ψήφισε με τα δυο τα χέρια.

Καντίνα, τσίκνα, Πάολα και ο λογαριασμός στο χωριό...

 «Ο κ. Αποστόλου πριν από τρία χρόνια ήταν μαζί μας με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στις κινητοποιήσεις κι έλεγαν ότι στηρίζουν τον αγώνα μας, τώρα όμως είναι απέναντί μας και φέρνουν μέτρα που θα διαλύσουν τον αγροτικό τομέα». Η δήλωση ανήκει σε αγροτοσυνδικαλιστή και περιγράφει, με τη σωστή δόση κυνισμού τη μοίρα του πολιτικού που βρίσκεται, γυμνός από προσχήματα, μπροστά στα απομεινάρια των υποσχέσεων του.

 

Για την Πάολα καλά πάω;

Κάπως έτσι, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλης Αποστόλου, βρέθηκε σε κλοιό αγροτών στην Κομοτηνή, μην έχοντας τίποτα να πει, ούτε καν μία υπόσχεση να αφήσει έτσι για να βγει από τη δύσκολη θέση. Και ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στο Νταβός της Ελβετίας αφήνοντας πίσω του εικόνες που δεν θα ήθελε να δουν οι συνομιλητές του στο ελβετικό θέρετρο. Τρακτέρ στα οδικά δίκτυα, η χώρα κομμένη σε πολλά κομμάτια, συγκρούσεις αγροτών με την Αστυνομία και αγριεμένα πρόσωπα που εκστομίζουν ύβρεις και απειλές για την κυβέρνηση της Αριστεράς…