16.5.16

Η Βενεζουέλα βρίσκεται στον 19ο αιώνα από πλευράς δημόσιας υγείας!



«Κάθε μέρα πεθαίνουν μωρά», μας λέει ο Dr. Osleidy Camejo, χειρούργος στο Καράκας, μιλώντας για τα νοσοκομεία της χώρας του που έχουν καταρρεύσει.
Η οικονομική κρίση που βιώνει η Βενεζουέλα έχει εξελιχτεί σε κρίση της δημόσιας υγείας, με τεράστιες απώλειες ανθρώπινων ζωών. Η κατάσταση είναι τόσο σοβαρή, που ανάγκασε τον πρόεδρο Μαδούρο να κηρύξει τη χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ενώ υπάρχουν φόβοι για κυβερνητική κατάρρευση.




Οι νοσοκομειακοί θάλαμοι έχουν καταντήσει νεκρικοί, όπου οι δυνάμεις που αποσυνθέτουν την Βενεζουέλα συγκλίνουν. Ακόμη και τα χειρουργικά γάντια, ακόμη και το σαπούνι, δεν υπάρχουν πια. Όσον αφορά στα φάρμακα για τον καρκίνο, τα βρίσκει κανείς μόνο στη μαύρη αγορά. Παράλληλα, υπάρχει τόση έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος, που οι δημόσιες υπηρεσίες λειτουργούν μόνο δυο μέρες την εβδομάδα…


Γι’ αυτό μας ψηφίσατε!



Ο καπετάνιος Τίλλαρντ, αφηγείται ο Ταμπούκι, παρακολούθησε από τη γέφυρα του πολεμικού σκάφους «Σαμπρίνα» τη γέννηση ενός μικρού νησιού. Κατέβασε δύο άνδρες στο νησί με την εντολή να βάλουν την αγγλική σημαία και το βάφτισε «Σαμπρίνα». Πριν να σηκώσει άγκυρα την επόμενη μέρα, η νήσος Σαμπρίνα είχε εξαφανιστεί. Σκέφτομαι αυτόν τον καπετάνιο που έσπευσε να βάλει υπερήφανα τη σημαία του σε ένα νησί που βούλιαξε την άλλη μέρα και μου φαίνεται ότι είναι μια πολύ ισχυρή αλληγορία της Πρώτη-Φορά-Αριστεράς



Δεν θα σχολιάσω την ομιλία του πρωθυπουργού για τα αποτελέσματα του Eurogroup, διότι αποφεύγω να γράφω σε οργίλο ύφος. Θα πω μόνο ότι διαθέτει πια όλα τα χαρακτηριστικά της κατεστημένης πολιτικής αγυρτείας, και κυρίως το απαραίτητο θράσος διαστρέβλωσης της πραγματικότητας.
Με ενδιαφέρει, σε όσα έχει επιλέξει να επικαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ για την υπεράσπισή του, ένα επιχείρημα, το οποίο θεωρώ κομβικό ως προς την αποτίμηση αυτών που συμβαίνουν αυτή την περίοδο.

Κάτσε να σε διορίσω...



Μπορεί στο πρόσφατο παρελθόν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να στηλίτευαν τον νεποτισμό και να υπόσχονταν να βάλουν τέλος στα ρουσφέτια, σήμερα όπως δεν αφήνουν θέση για θέση μετακλητού που να μην διορίζουν συγγενείς, φίλους και κολλητούς.




Τελευταία αποκάλυψη για τέτοια φαινόμενα είναι ο διορισμός συγγενικού προσώπου της αναπληρώτριας υπουργού Παιδείας Σίας Αναγνωστοπούλου που σύμφωνα με ρεπορτάζ του “Πρώτου Θέματος” τοποθέτησε-διόρισε τον αδελφό της Γιάννη Αναγνωστόπουλο διευθυντή του πολιτικού της γραφείου...

15.5.16

A Day in The Life...

The Beatles




Ο Μαδούρο τα έκανε όλα μπάχαλο…



Ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Νικολά Μαδούρο κήρυξε το βράδυ της Παρασκευής κατάσταση έκτακτης  ανάγκης, λίγες ώρες μετά την προειδοποίηση Αμερικανών αξιωματούχων ότι η χώρα του κινδυνεύει με πλήρη διάλυση. Τώρα, υπό αυτές τις συνθήκες, οι αυξημένες εξουσίες του προέδρου τον επιτρέπουν «να σταθεροποιήσει την πατρίδα μας, και να αντιμετωπίσει όλες τις εσωτερικές και διεθνείς απειλές εναντίον της», όπως είπε, αποφεύγοντας  όμως να μπει σε λεπτομέρειες.




Η Βενεζουέλα παλεύει με έναν απίθανο πληθωρισμό, μια διαρκώς όλο και πιο συρρικνωμένη οικονομία, χρόνιες ελλείψεις στα τρόφιμα, και διακοπές ρεύματος τόσο συχνές που οι δημόσιοι υπάλληλοι εργάζονται μόνο δυο ημέρες την εβδομάδα, με τον Μαδούρο να καλεί τις γυναίκες να σταματήσουν την χρήση των σεσουάρ προκειμένου να εξοικονομηθεί ενέργεια...


Έρμαια των προδοτών…



Ω του θαύματος. Δεν ασχολούμαστε με τα μνημόνια του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μας ενδιαφέρει ότι χιλιάδες εργαζόμενοι που από χθες καταθέτουν αίτηση συνταξιοδότησης θα πάρουν έως και 30% μικρότερη σύνταξη απ’ ότι πριν μερικές ημέρες.




Κανείς δε νοιάζεται για τη φοροκαταιγίδα που έρχεται ή για τις υψηλές εισφορές που επιβάλλονται χωρίς αντίκρισμα. Ούτε για τον δημοσιονομικό κόφτη, την μεγαλύτερη ντροπή στη σύγχρονη ελληνική οικονομική ιστορία…


Κυριάκο, πάρτο αλλιώς, θα βρείς!



Είναι μερικές φορές που η εισαγωγή ή ο πρόλογος ενός κειμένου γνώμης καταλαβαίνεις ότι είναι περιττός και το θέμα σου απαιτεί να μπεις κατευθείαν στο ψητό χωρίς πολλές φιοριτούρες και μισόλογα. Κοντολογίς, Κυριάκο, πάρτο αλλιώς!




Εξαρχής και προσωπικά και ως «Παρατηρητήριο» συνολικά, ήδη από τις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας, είδαμε με αρκετά μεγάλη συμπάθεια, για να μην πω στηρίξαμε ανοιχτά, τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την εκλογή του στην προεδρία του κόμματος. Φυσικά, ο οποιοσδήποτε από τους συνυποψηφίους του, κι αυτός ακόμη ο Πανίκας Ψωμιάδης αν κατέβαινε και εκλεγόταν, θα ήταν προτιμότερος για πρωθυπουργός απ’ ότι ο Αλέξης Τσίπρας, και νομίζω μετά και τον προχθεσινό λογαριασμό που μας έφερε στη Βουλή, αυτό γίνεται σαφές σε όλο και περισσότερους «ελπιδοφόρους» που «αυταπατήθηκαν».


Τα παράσιτα της Μεταπολίτευσης…



Τα παράσιτα του ΣΥΡΙΖΑ το έκαναν και πάλι το θαύμα τους! Κολλημένα σαν βδέλλες στην εξουσία, απομυζούν την τελευταία ικμάδα του ελληνικού λαού, υπογράφοντας το πιο καταστροφικό μνημόνιο που μεταβάλλει τη χώρα, οριστικά, τελεσίδικα, σε προτεκτοράτο.



Δεσμεύουν τις μελλοντικές κυβερνήσεις και τον ελληνικό λαό μέχρι τρίτης γενεάς τουλάχιστον. Παράλληλα, μέσα από την προσφυγική κρίση, επιταχύνουν την υποταγή της χώρας στην Τουρκία και το ΝΑΤΟ, ενώ ανοίγουν τον δρόμο για την ισλαμοποίηση που ακολουθεί…


Είπε ψέματα, ή απλά πίστεψε μία ουτοπία;



Έχουμε κι εκείνους, τους ψηφοφόρους των ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ που, θέλοντας να διώξουν από επάνω τους την ευθύνη που τους αναλογεί για αυτά που έπεσαν στο κεφάλι μας, προσπαθούν να κρυφτούν πίσω από το δήθεν περισπούδαστο επιχείρημα: “και οι άλλοι τα ίδια θα έκαναν”.




Ώστε έτσι λοιπόν. Και οι άλλοι τα ίδια θα έκαναν.
Κι εσείς που το ξέρατε, γιατί μας βάλατε σε τέτοια ταλαιπωρία ως κοινωνία, αφού όλοι τα ίδια θα έκαναν;
Γιατί διαλύσατε τη χώρα με συνεχείς διαδηλώσεις κι απεργίες;
Γιατί προπηλακίζατε τους πολιτικούς σας αντιπάλους μιλώντας για τσολιάδες, για κρεμάλες και… πσόφους;
Γιατί χορεύατε με ενθουσιασμό για το ΟΧΙ, γιατί, γιατί, γιατί…


14.5.16

Τσαβισμός: Η καταστροφή της Βενεζουέλας!



Όταν,  ένας επιχειρηματίας στη Βενεζουέλα ξεκίνησε το εργοστάσιό του πριν από είκοσι χρόνια, ποτέ δεν θα φαντάζονταν ότι θα έρχονταν μια μέρα που θα κινδύνευε να πάει φυλακή, εξαιτίας του χαρτιού υγείας στις τουαλέτες της επιχείρησής του. Στη Βενεζουέλα όμως του σήμερα, αυτό που κάποτε ήταν απίθανο γίνεται πραγματικότητα.




Οι περιπέτειες του εργοστασιάρχη άρχισαν πριν από έναν περίπου χρόνο, όταν το συνδικάτο των εργαζομένων απαίτησε να εφαρμοστεί μια (ασήμαντη) ρήτρα στην συλλογική σύμβαση, βάσει της οποίας οι τουαλέτες του εργοστασίου θα έπρεπε να διαθέτουν χαρτί υγείας ανά πάσα στιγμή...