Μια χώρα χρεοκοπεί όταν οι πολιτικοί της
γίνονται δημαγωγοί και υπακούουν στις Σειρήνες του λαϊκισμού. Μετά την πτώση
της δικτατορίας το 1974, στη χώρα ξαναφούντωσαν τα εμφυλιοπολεμικά σύνδρομα.
Μια ταραχώδης περίοδος είχε κλείσει και άνοιγε ένας κύκλος με ιδιαίτερα ιδεολογικά
χαρακτηριστικά που θα αποτελούσαν το… πυρ στα θεμέλια της ελληνικής οικονομίας,
οδηγώντας τη χώρα σε καθολική οικονομική εξάρτηση από τον διεθνή δανεισμό.
Μετά από δύο πετρελαϊκές κρίσεις το 1973 και το
1976, η δεκαετία του ΄70 έμελλε να είναι… μοιραία. Όταν στο Ηνωμένο Βασίλειο η
Μάργκαρετ Θάτσερ έβλεπε τον κίνδυνο να τεθεί η χώρα υπό την κηδεμονία του
Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προχωρούσε σε ριζικές μεταρρυθμίσεις, οι οποίες
κατέστησαν τη χώρα ανεξάρτητη των εξελίξεων που κυοφορούνταν στη Γηραιά Ήπειρο
ενόψει νομισματικής και οικονομικής ένωσης. Εμείς εδώ, κινηθήκαμε σε εντελώς
διαφορετική ρότα, καθώς το χάσμα στη χωρισμένη Ελλάδα της δεξιάς και της
αριστεράς δεν συνηγορούσε προς την κατεύθυνση φιλελευθεροποίησης της
οικονομίας, αλλά αντίθετα, προς την περαιτέρω… κρατικοποίησή της για πολιτικούς
λόγους…









