Εδώ και 41 ολόκληρα χρόνια, σε κάθε
εκλογική αναμέτρηση, είτε αυτή αφορούσε δημοτικές, είτε βουλευτικές, είτε
ευρωεκλογές, θυμάμαι τις μακροσκελείς καταστάσεις με ονόματα ανθρώπων των
«γραμμάτωνε και των τεχνώνε» που δήλωναν ευπειθώς την υποστήριξη τους στα σχήματα
και τα ψηφοδέλτια της Αριστεράς.
Δεν είναι μυστικό, ότι η Ρούλα Κουκούλου, μέλος
του πανίσχυρου Π.Γ του ΚΚΕ κατά τη μεταπολίτευση, είναι εκείνη που μέσω του
μηχανισμού του κόμματος, αναδείκνυε καλλιτέχνες της «στρατευμένης (υπέρ της
κομματικής ιδεολογίας) τέχνης». Από τότε, ακόμη, υπήρχαν κατάλογοι επιθυμητών
και εγκεκριμένων καλλιτεχνών, συγγραφέων, μουσικών, ποιητών κ.λπ. Οι μη αρεστοί
δεν ήταν υποχρεωτικά κάποιοι που ήταν αντίθετοι με την ολοκληρωτική ιδεολογία,
αρκούσε απλά να είναι «ουδέτεροι» ή «αδιάφοροι» και αυθωρεί κατατάσσονταν…









