Ο αθεράπευτος κ. Τσίπρας...

Θα μπορούσαν να ήταν διασκεδαστικές οι λογοτεχνικές αναφορές του κ. Τσίπρα, δεδομένης της ολοφάνερης άγνοιας περί του τι επικαλείται, αν δεν άγγιζαν συχνά τα όρια της ύβρεως. Μια τελευταία τέτοια αναφορά είναι η καταληκτική φράση της ομιλίας του στην ΚΟ του Συριζα (8.11.2017) όπου δήλωσε γεμάτος χαρά και με ένα πελώριο χαμόγελο πως είναι "αθεράπευτα αισιόδοξος": "Σήμερα, περισσότερο από χθες, περισσότερο από ποτέ, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, δηλώνω αθεράπευτα αισιόδοξος. Θα τα καταφέρουμε" είπε και ξέσπασαν σε ένθερμα χειροκροτήματα οι βουλευτές/οπαδοί του.  

Δυο τινά υπάρχουν: Είτε οι λογογράφοι του κ Τσίπρα αγνοούν το βαθύτερο περιεχόμενο των φράσεων που χρησιμοποιούν, είτε δεν τα αγνοούν και είναι επικίνδυνα κυνικοί…

Ο διωγμός των ιδεών…

«​​Δεν θα καλώ κάθε λίγο την αστυνομία στο πανεπιστήμιο, μιας και η δημοκρατία παρέχει πολλούς τρόπους να επιλύει τις διαφορές». Σύντομο παράθεμα από τη σωφρονιστική επιστολή του υπουργού Παιδείας προς τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Μακεδονίας κ. Ζαπράνη.  Πέρα από το ύφος της επιστολής, του είδους «αγοράκι, όχι πολλά πολλά γιατί σε ξέρουμε», συγκρατώ αυτήν την υπέροχη λέξη που τα λέει όλα: «διαφορές».

Στο μυαλό μου η χρήση της λέξης αφορά τσαλακωμένες λαμαρίνες στη διασταύρωση, «διαφορά» που λύνεται με ένα απλό τηλεφώνημα στην ασφαλιστική, αν υπάρχει, χρήση της πιλοτής ή της ταράτσας για το άπλωμα της μπουγάδας. Eστω κάτι τετραγωνικά στο χωράφι, τα οποία με την αντιπαροχή έγιναν οριζόντιος ιδιοκτησία, με αποτέλεσμα να τα ακολουθήσουν και οι «διαφορές» από όροφο σε όροφο. Πάντως, όταν καμιά δεκαπενταριά παλικάρια μπαίνουν στην πολυκατοικία για να τα κάνουν λαμπόγυαλο, αυτό δεν θεωρείται «διαφορά» μεταξύ των εισβολέων και των ιδιοκτητών ή ενοίκων των διαμερισμάτων. Λέγεται απειλή, τραμπουκισμός, άσκηση βίας, μια λέξη τέλος πάντων που κινείται σ’ αυτό το σημασιολογικό πεδίο…

Λευτεριά στους βουλευτές που κλεισμένοι στην Βουλή δεν υποδέχτηκαν τον Κουφοντίνα…

«Εμείς ουδέποτε επιδοκιμάσαμε δολοφονικές ενέργειες και ουδέποτε στέρξαμε συμπαράστατες σε τέτοιες καταστάσεις». Μεταξύ άλλων ήταν η απάντηση του Σταύρου Κοντονή στην Ντόρα Μπακογιάννη όταν είπε «Εμφανιστήκατε ως θλιβερός απολογητής του Κουφοντίνα». Δεν χρειαζόταν καν να το πει. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι εδραιωμένος στην συνείδηση των ελλήνων σαν ακούραστος μαχητής κατά της ακροαριστερής τρομοκρατίας. Τα γεγονότα μιλάνε μόνα τους.  

Μέλος συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ ήταν μάρτυρας υπεράσπισης του Κουφοντίνα, πέντε στελέχη του κόμματος ήταν μάρτυρες υπεράσπισης στην δίκη της 17 Νοέμβρη, τον Απρίλιο του 2015 η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Βασιλική Λέβα είχε επισκεφθεί στην Λαμία τον Κουφοντίνα, που μετά την επίσκεψη διέκοψε την απεργία πείνας. Ο Ρουβίκωνας η οργάνωση που με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν λογαριάζει νόμο εκθείασε τον λαϊκό αγωνιστή γράφοντας «Δεν βγήκε να αποκηρύξει τη δράση του. Δεν είπε "έκανα λάθος» έβγαλε ο Ρουβίκωνας που με τον ΣΥΡΙΖΑ πάει παντού και  η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Αφροδίτη Σταμπουλή αναρωτήθηκε γιατί τον κόσμο δεν απασχολεί ότι η άδεια δόθηκε μετά από 16 και όχι 8 χρόνια…

Έξω ο Κουφοντίνας, έξω και το δολοφονικό 45άρι…

Πριν ακόμη σβήσει ο κρότος από τις σφαίρες του καλάσνικοφ των μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης «Επαναστατική Αυτοάμυνα» κατά του Αστυνομικού που φρουρούσε τα γραφεία του ΠαΣοΚ, χορηγήθηκε άδεια να βγει από τη φυλακή στον καταδικασμένο 11 φορές σε ισόβια κάθειρξη Δημήτρη Κουφοντίνα. Το πιο βασικό φονικό χέρι της 17Ν! Αδιανόητη απόφαση!

 

Όχι μόνο επειδή έχει σκοτώσει δεκάδες ανθρώπους, αλλά κι επειδή είναι αμετανόητος και ιδεολογικός καθοδηγητής της νέας γενιάς τρομοκρατών. Κι επιπλέον, επειδή είναι ο άνθρωπος που κρύβει τα δυο όπλα της τρομοκρατικής –δολοφονικής οργάνωσης, ένα εκ των οποίων βαφτίστηκε … «ιστορικό 45άρι»!

Σχεδόν 15 χρόνια μετά την εξάρθρωση της 17Ν, το ερώτημα «τι στα κομμάτια θέλουν τα όπλα που κρύβουν;», πλανάται αναπάντητο…

Daydreamer...

David Cassidy

Αϊ Γαβρόγλου, ο προστάτης άγιος των τραμπούκων…

Όλα τα επαγγέλματα, όλες οι κοινωνικές ομάδες, από τους αστυνομικούς και τους ναυτικούς μέχρι τα τεθωρακισμένα και τις εγκύους, έχουν τον Άγιό τους. Νομίζω, λοιπόν, πως είναι άδικο οι συμπολίτες που επιβάλουν την άποψή τους για το δίκιο με τη βία, οι συμπαθείς τραμπούκοι που τόσο έντονη έχουν κάνει την παρουσία τους τα τελευταία χρόνια, να μην έχουν κάποιον να τους φυλάει (με τη θρησκευτική έννοια του όρου). Και ποιος καλύτερος να ανακηρυχτεί προστάτης Άγιος τους από τον υπουργό της Παιδείας, σύντροφο Γαβρόγλου.

Κάποιοι μπορεί να πείτε πως ίσως καταλληλότερος να είναι ο σύντροφος Τόσκας, αλλά θυμίζω ότι μιλώ για προστασία με τη θρησκευτική και όχι την πολιτική ή την πρακτική έννοια του όρου. Και θυμίζω επίσης ότι ο σύντροφος Γαβρόγλου ήταν ο πρώτος κυβερνητικός που με θάρρος εξέφρασε την ανάγκη επανίδρυσης κάποιας μορφής ταγμάτων ασφαλείας, όταν στην τήρηση και την επιβολή του νόμου από την αστυνομία αντιπρότεινε την τήρηση και την επιβολή του νόμου από το ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα...

Πολιτικό Κατιναριό…

Το ταξίδι στις ΗΠΑ και τα ενσταντανέ με τον Ντόναλντ Τραμπ κατέληξαν στο φιάσκο των F16 και των υπέρογκων αμυντικών δαπανών εν μέσω Μνημονίων και πτώχευσης της χώρας.  Η ΔΕΘ προηγουμένως δεν πήγε και πολύ καλά. Ήταν μια «σούπα».

Οι πολίτες στενάζουν υπό το βάρος των φόρων Τσακαλώτου που καταστρέφουν με μέθοδο και συστηματικά τη μεσαία τάξη, με αποτέλεσμα μια ή δυο ημέρες μετά την πληρωμή μισθών και συντάξεων οι πολίτες να μην έχουν ούτε ευρώ τσακιστό. Ο Πάνος Καμμένος κάθε τρεις και λίγο τα κάνει μαντάρα με τις περίεργες συνήθειες κι επιλογές του στα αμυντικά ή με τα πονταρίσματα στη ρουλέτα…

Ο φαύλος κύκλος της εγκληματικότητας…

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός εγκληματολόγος ή κοινωνιολόγος για να καταλάβει ότι στο ζήτημα της εγκληματικότητας και της διαχείρισής της, κάτι πολύ σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.

Καλώς ή κακώς η Ελλάδα σαν χώρα της Ευρώπης, της πιο «πολιτισμένης» δηλαδή περιοχής του πλανήτη, εδώ και πολλά χρόνια προσάρμοσε το δικανικό και σωφρονιστικό της σύστημα στην ανθρωπιστική προσέγγιση με την οποία ο σύγχρονος πολιτισμός αντιμετωπίζει τους παραβάτες.

Μόνο που στη δική μας περίπτωση η προσαρμογή αυτή συνέπεσε με μια «περίεργη» συγκυρία, αρχικά την μαζική εισροή «παλιννοστούντων» και «ομογενών», μεταξύ των οποίων χιλιάδες Αλβανοί, Γεωργιανοί, Τσετσένοι κ.ά. και αργότερα «προσφύγων πολέμου» από το Μάγκρεμπ, την Μέση Ανατολή, ακόμη και από την Παπούα της Νέας Γουινέας! Με αποτέλεσμα η εγκληματικότητα να εκτοξευτεί σε πρωτόγνωρα για την χώρα μας ύψη, και να έχουμε δολοφονίες για ένα κινητό ή σιδερώματα γιαγιάδων μέσα στο ίδιο τους το σπίτι, για την σύνταξή τους! Έτσι, η Ελλάδα μπήκε χωρίς να το καταλάβει στον χορό της σκληρής αλά Αμερική εγκληματικότητας, όμως με εργαλεία αντιμετώπισής της αλά Σουηδία και Νορβηγία…

Βρε τι τραβάει ο καημένος ο Kevin Spacey…

Την εποχή που ο ψυχρός πόλεμος ήταν στο ζενίθ του στην Αμερική, και πιο ειδικά στο Χόλυγουντ, επικρατούσε ο «μακαρθισμός». Ήταν δηλαδή μια μαύρη περίοδος που στοχοποιούνταν καλλιτέχνες, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, ακόμη και τεχνικοί της πανίσχυρης κινηματογραφικής βιομηχανίας, με την κατηγορία ότι είτε ήταν κομμουνιστές είτε συνοδοιπόροι τους.

Πολλές καριέρες καταστράφηκαν, πολλές ζωές ρημάχτηκαν, και το αντίκτυπο της σκοτεινής αυτής περιόδου κράτησε για πολλά χρόνια…

Η κυβέρνηση στηρίζει την εγκληματικότητα…

Τελικά η κυβέρνηση Τσίπρα δεν έχει τις ιδεολογικές αγκυλώσεις που νομίζαμε ότι είχε. Εχει αρχίσει να αποδέχεται τον ρόλο της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι αυτή η αποδοχή της ιδιωτικής πρωτοβουλίας περιορίζεται αυστηρά στον τομέα της εγκληματικότητας. Η εγκληματικότητα είναι ο μόνος τομέας της οικονομίας που γνωρίζει άνθηση.

Τελικά την 85χρονη την έκαψαν με σίδερο ληστές που είχαν αποφυλακιστεί πρόωρα με τον νόμο Παρασκευόπουλου. Η υπόθεση έχει περισσότερο ενδιαφέρον, μιας και οι συγκεκριμένοι δράστες ήταν λαθρομετανάστες. Όχι μόνο κανένας δεν εμπόδισε την είσοδό τους στην Ελλάδα, αλλά και κανένας δεν τους έστειλε πίσω, όταν διέμεναν εδώ. Αργότερα, όταν διέπραξαν εγκλήματα, το ελληνικό κράτος τούς έδωσε ουσιαστικά συμβολικές ποινές. Αλλά ούτε τις συμβολικές ποινές δεν θα εκτίσουν, γιατί ο νόμος Παρασκευόπουλου θα τους αφήσει ελεύθερους πολύ νωρίτερα...