Χυδαίος Τσιπροκαμμενισμός…

Ο ανθρώπνος εγκέφαλος σε θεωρητικό επίπεδο είναι φτιαγμένος ώστε να μην δέχεται απεριόριστες δόσεις γελοιοποίησης και εξευτελισμού. Οι σημερινοί συγκυβερνώντες έχουν βαλθεί να σπάσουν όλα τα... κοντέρ προκλητικότητας, ανεντιμότητας, θράσους και διαφθοράς.

Ο σημερινός ένοικος του Μαξίμου θα είναι δύσκολο να αποφύγει τις εκλογές μέσα στους επόμενους μήνες από τη στιγμή που θα πρεσάρεται συνεχώς τόσο από τις απαιτήσεις του μνημονίου όσο και από την αηδία της κοινωνίας. Η περίπτωση της νομοθέτησης για τους πλειστηριασμούς φαίνεται ότι θα αποτελέσει τον καταλυτικό παράγοντα. Θα είναι ο... ΕΝΦΙΑ του ΣΥΡΙΖΑ όπως πολύ εύστοχα παρατηρούν πολλοί!

Στα τέσσερα εσείς.. στα τέσσερα!

Ζούμε ανεπανάληπτες, αν όχι μοναδικές ιστορικά στιγμές για τη χώρα μας.

Πιο συγκεκριμένα ζούμε σε μια ιστορική φάση όπου η αριστερά, η οποία έχει αποτύχει παταγωδώς σε παγκόσμιο επίπεδο, στην Ελλάδα συνεχίζει να λατρεύεται από σημαντικό ποσοστό του λαού, και αυτό φαίνεται δημοσκοπικά και όχι μόνο. Παρά την καταστροφή που επέφερε στα πάντα όλα η Πρώτη Φορά Αριστερά του ριζοσπαστικού (τρομάρα του) Σύριζα.

Και γιατί είναι μοναδικές αυτές οι στιγμές; Διότι ο λαός όχι μόνο επέλεξε τον κομμουνισμό για να τον σώσει σε μια φάση που η χώρα είχε επί δεκαετίες συνηθίσει στον άκρατο υλισμό και στην τρυφηλότητα, αλλά επέλεξε έναν κομμουνισμό μπασταρδεμένο, που όχι μόνο συνεργάζεται κυβερνητικά με ακροδεξιούς και εθνικιστές (της πλάκας), αλλά εφαρμόζει ότι πιο ακραία νεοφιλελεύθερο υπάρχει (εκτός από μείωση ή κατάργηση φόρων). Για παράδειγμα το περίφημο πολυνομοσχέδιο που μεταξύ άλλων συμπεριλαμβάνει και την ουσιαστική κατάργηση του συνδικαλισμού όπως τον ξέραμε. Έναν συνδικαλισμό, που άσχετα με το πώς κατέληξε, έδωσαν αιματηρούς αγώνες οι παλιοί κομμουνιστές και αριστεροί για να καθιερώσουν…

Η αφωνία και η στρεψοδικία…

Η ενασχόληση με το παρελθόν είναι τις περισσότερες φορές αντιπαραγωγική, για να μην πούμε επιζήμια. Πόσο μάλλον όταν αυτό το παρελθόν είναι σχετικά πρόσφατο και μπορεί να αναζωπυρώσει αχρείαστες αντιπαραθέσεις. Με μια διαφορά. Δεν χρειάζεται να ασχολούμαστε με το παρελθόν αυτό, αν όσοι έχουν διαδραματίσει καίριο ρόλο έχουν μιλήσει και έχουν δώσει εξηγήσεις για τα πεπραγμένα τους.

Αντίθετα, αν ένας βασικός πρωταγωνιστής αρνείται επίμονα και συστηματικά να πει έστω και μια κουβέντα και αναθέτει σε τρίτους να τον υπερασπίζονται, απολογούμενοι γι’ αυτόν, τότε η επιλογή αυτή δεν πρέπει να αγνοείται, πρέπει να κριτικάρεται και να επικρίνεται…

Θεσσαλονίκη 2018. Μια τριτοκοσμική μεγαλούπολη…

Δεν νομίζω να υπάρχει άλλη πόλη του μεγέθους της Θεσσαλονίκης στην Ευρώπη που η εικόνα της να παρουσιάζει αυτή την αίσθηση διάλυσης όπως η εικόνα της Θεσσαλονίκης αυτό το χειμώνα.

  

Το αεροδρόμιο της πόλης ανοιγοκλείνει διαρκώς, εδώ και δεκαετίες, λόγω της ομίχλης και μεις χαιρόμαστε κάθε φορά που ένα νέο δρομολόγιο ανακοινώνεται προσεχώς ενώ θα έπρεπε να σφύζει από ζωή και μετακινήσεις. Το λιμάνι της είναι νεκρό από θαλάσσια συγκοινωνία και από αυτό το καλοκαίρι αποκόπτεται και από τις Σποράδες καθώς σταματά το μοναδικό δρομολόγιο με πλοίο της προκοπής, ενώ παρηγοριόμαστε που κάτι χαριτωμένα καραβάκια πηγαίνουν πέρα δώθε στην Περαία τους θερινούς μήνες…

Something Just Like This...

Coldplay and the Chainsmokers

Γιαγιά Πατίνι...

Μουσικές Ταξιαρχίες

Εξελίσσεται βάσει προδιαγραφών ΣΥΡΙΖΑ…

Ετσι είναι, πράγματι: χθες κάτι ακούστηκε από το Κούγκι (το Εθνικό Συμβούλιο των ΑΝΕΛ). Ηταν βέβαια ο Π. Καμμένος, που επανέλαβε το δόγμα του 1992 περί της απόλυτης ελληνικότητας του όρου «Μακεδονία». Ωστόσο, όσον αφορά τη γενική εικόνα, ο κυβερνητικός εταίρος παραμένει εξαφανισμένος, την ίδια ώρα που αυξάνεται η πίεση την οποία δέχεται, ιδίως αφότου μπήκε στο παιχνίδι και η Εκκλησία.

 

Η kolotoumba του Π. Καμμένου στο Μακεδονικό γίνεται δυσκολότερη, καθώς το κοινό στις κερκίδες αρχίζει να αγριεύει και αυτό επηρεάζει την ψυχολογική κατάσταση του αθλητή. «Ασημάκη, τούμπα! Τούμπα, Ασημάκη!», κάποτε αλάλαζαν τα πλήθη που παρακολουθούσαν κατς στο γήπεδο της Πανάθας, μόλις εμφανιζόταν ο περίφημος παλαιστής Ασημάκης, σήμα κατατεθέν του οποίου ήταν η εναέρια τούμπα. Με το κοινό εχθρικό, υποθέτω ότι δεν θα έκανε τούμπα ο Ασημάκης…

Κερδάμε παντού…

Εφορία 9/1/2017

Είναι ένας κύριος ο οποίος έχει κάνει διακανονισμό δόσεων στην εφορία και θα πληρώνει κάθε μήνα περίπου 400 ευρώ. Πηγαίνει να πάρει φορολογική ενημερότητα για να πάρει το ποσό των 1500 ευρώ που του χρωστούν (παρέχει υπηρεσίες με μπλοκάκι).

Παρά τη ρύθμιση, παρά του ότι έχει πληρώσει την πρώτη δόση,  ο έφορος ζητά να του παρακρατηθεί το 30% των οφειλών του, δηλαδή από τις 4.000 που χρωστά να του κρατηθούν 1.200. Μένει ένα υπόλοιπο 300  ευρώ να πάρει στο χέρι…

Άνθρωποι και ανθρωπάκια…

Στις 2 Ιουλίου του 2015 παραιτήθηκε ο βουλευτής των ΑΝΕΛ Κώστας Δαμαβολίτης. Ο Δαμαβολίτης είχε ταχθεί υπέρ του ΝΑΙ στο δημοψήφισμα. Παραιτήθηκε από το βουλευτικό του αξίωμα, παρέδωσε την έδρα του στο κόμμα και εγκατέλειψε την πολιτική.

  

Ο Κώστας Δαμαβολίτης δεν ήταν μαχητής δημοσιογράφος όπως ο  Νίκος Φίλης. Δεν ήταν διανοητής της αριστεράς όπως ο Τσακαλώτος. Δεν είχε μισό κιλό μουστάκι, τουπέ ή πτυχία, όπως οι Γαβρόγλου, Κοντονής ή Ζουράρις. Δεν τον περίμενε μια θέση σε τράπεζα όπως τον Γαβριήλ Σακελλαρίδη ή στην διοίκηση του ΟΚΑΝΑ όπως την Βασιλική Κατριβάνου. Ο Δαμαβολίτης δεν είχε βρει τον μήνα που τρέφει τους 11 βγαίνοντας με ένα κόμμα και δηλώνοντας ανεξαρτητοποίηση όπως η Σοφία Σακοράφα. Δεν γαύγιζε για λογαριασμό του αφεντικού όπως ο Πολάκης…

Τι παίζει σήμερα στο Σκοπιανό…

  Σε προηγούμενα σημειώματα παρουσίασα όλες τις πτυχές του Σκοπιανού.

Την ιστορική πλευρά του, τη ευρύτερη γεωπολιτική πλευρά του, την προπαγανδιστική του διάσταση - μέσα κι έξω από την Ελλάδα - το διαπραγματευτικό παρασκήνιο το 1991-92 και το ρόλο που έπαιξαν τότε – ευτυχώς – τα μεγάλα συλλαλητήρια…

Σήμερα θα κλείσω αυτή τη σειρά σημειωμάτων, με μια παρουσίαση του «τι παίζει» σήμερα. Δηλαδή το τωρινό πολιτικό παρασκήνιο γύρω από το Σκοπιανό.

Γιατί υπάρχουν πολύ περισσότερα απ’ όσα φαίνονται κι όσο ομολογούνται δημόσια…