Είχα σήμερα μια συζήτηση με ένα παλιό καλό φίλο, με τον οποίο χάθηκα τελευταία, πλην όμως παρακολουθεί τα διαδικτυακά μου παραληρήματα.
Είναι από εκείνους που μνημονεύω ως «συριζαίους πρώην πασόκους», που μαγεύτηκαν από τα «μπιχλιμπίδια» που υπόσχονταν η τρελοπαρέα του Αλέξη, και που τον ψήφισαν δυο φορές, και μάλιστα με τα δυο χέρια.
Τελευταία τον είχα δει δια ζώσης την εποχή των σαμαροβενιζέλων. Τότε που «όλα τα έσκιαζε η φοβέρα… μπλα μπλα».Ήταν αεράτος, και μάλιστα μου είχε επιτεθεί με οργή, διότι «δεν έβλεπα μπροστά», και ήμουν «γονατισμένος»! Χώρια το ότι έγραφα αηδίες στο «ιντερνέτι», διότι προφανώς ήμουν πληρωμένο τσιράκι των «κακοί κσαίνοι τοκογλύφοι».
Σήμερα όμως ήταν ένας άλλος άνθρωπος. Σαφώς πιο καταβεβλημένος και σαφώς πιο προσγειωμένος. Νηφάλιος θα έλεγα...
Είναι από εκείνους που μνημονεύω ως «συριζαίους πρώην πασόκους», που μαγεύτηκαν από τα «μπιχλιμπίδια» που υπόσχονταν η τρελοπαρέα του Αλέξη, και που τον ψήφισαν δυο φορές, και μάλιστα με τα δυο χέρια.
Τελευταία τον είχα δει δια ζώσης την εποχή των σαμαροβενιζέλων. Τότε που «όλα τα έσκιαζε η φοβέρα… μπλα μπλα».Ήταν αεράτος, και μάλιστα μου είχε επιτεθεί με οργή, διότι «δεν έβλεπα μπροστά», και ήμουν «γονατισμένος»! Χώρια το ότι έγραφα αηδίες στο «ιντερνέτι», διότι προφανώς ήμουν πληρωμένο τσιράκι των «κακοί κσαίνοι τοκογλύφοι».
Σήμερα όμως ήταν ένας άλλος άνθρωπος. Σαφώς πιο καταβεβλημένος και σαφώς πιο προσγειωμένος. Νηφάλιος θα έλεγα...








