Old England is Dying...

Waterboys

Ο 12λογος της εθνικής μας αφασίας…

Λες και βρισκόμαστε σε συλλογική… «καταστολή»!

Πώς είναι δυνατόν στην Ελλάδα που όλοι μιλάνε για όλα, να μην γίνεται καθόλου λόγος στο «δημόσιο στίβο», για τις δώδεκα μεγάλες «πληγές» της χώρας, που κακοφορμίζουν και πυορροούν συνεχώς;

Πώς είναι δυνατόν να μην υπάρχουν στη δημόσια ατζέντα, αυτά από τα οποία εξαρτάται πια η ίδια η ύπαρξή μας – και μάλιστα στο άμεσο μέλλον;

Πρώτον, δεν γίνεται λόγος για το δημογραφικό μαρασμό της Ελλάδας. Κάποιοι το επαναφέρουν συνεχώς. Αλλά ουδείς ασχολείται…

Δεύτερον, δεν γίνεται λόγος για την στασιμότητα της παραγωγικότητας εργασίας (και τη μείωση της παραγωγικότητας κεφαλαίου). Πράγμα που σημαίνει ότι η Ελληνική οικονομία χάνει συνεχώς σε δυναμισμό.

Η κυβέρνηση μάλιστα, μιλάει για … «ρεκόρ αύξησης επενδύσεων» την τελευταία διετία! Αλλά δεν μας αναφέρει ούτε μια σημαντική παραγωγική επένδυση. Ούτε μια!

Και δεν μας εξηγεί ακόμα, πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν παραγωγικές επενδύσεις-ρεκόρ, και το Ελληνικό χρηματιστήριο να καταρρέει συνεχώς και να σέρνεται ήδη κάτω από το μισό απ’ όπου βρισκόταν το καλοκαίρι του 2014!

Αυτοί οι άνθρωποι είναι κάτι χειρότερο από ψεύτες καθ’ έξιν: Είναι είτε αδίστακτοι, είτε μυθομανείς - είτε και τα δύο..

Ο αμόρφωτος Αλέκσης…

Το ότι ο Αλέκσης μπορεί να μην περάσει στην Ιστορία ως ο πιο ανίκανος και καταστροφικός πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης δεν θα οφείλεται μόνο στην κομματική ή την υπερκομματική προπαγάνδα (η πρώτη γλείφει τον Αλέξη, η δεύτερη γλείφει όλους τους πρωθυπουργούς ανεξαρτήτως κόμματος).

Κυρίως θα οφείλεται στο ότι ο σύζυγος της Περιστέρας έχει μια ιδιότητα που ξεπερνά και την ανικανότητα και την καταστροφική του μανία κι αυτή είναι η αμορφωσιά του.

Η παντελής του άγνοια ακόμα και για τα βασικά, η οποία εύκολα τον τοποθετεί στο βάθρο του πιο αμόρφωτου πρωθυπουργού όχι της μεταπολίτευσης, αλλά της Ελληνικής Δημοκρατίας από τότε που υπάρχει…

Ταξίδι στην Αθήνα του μέλλοντος…

Γράφτηκε και δημοσιεύτηκε στο Antinews την 4/4/2011

Πριν από αρκετά χρόνια μου είχε καρφωθεί μια ιδέα για το πώς θα ήταν το μέλλον, το σήμερα δηλαδή.
Πίστευα πως, λίγο εξαιτίας της συνεχώς αυξανόμενης εγκληματικότητας, λίγο εξαιτίας της ρύπανσης και της μόλυνσης του περιβάλλοντος, και λίγο εξαιτίας της τρομακτικής ανάπτυξης των Η/Υ, και του διαδικτύου, το 2010-2015 οι πόλεις μας θα είχαν ερημώσει, ο κόσμος θα έμενε κλειδαμπαρωμένος μέσα στα σπίτια, επικοινωνώντας, και δουλεύοντας online. Θα παραγγέλναμε τα πάντα μέσω κομπιούτερ, και δεν θα χρειάζονταν να κυκλοφορούμε στους επικίνδυνους δρόμους.

Σ`αυτούς τους δρόμους θα κυκλοφορούσαν μόνο οι κακοποιοί, οι αστυνομικοί, οι περιθωριακοί, και οι … απαραίτητοι ντελιβαράδες.
Ένα σκληρό μέλλον δηλαδή, που ευτυχώς δεν πραγματοποιήθηκε.
Πραγματοποιήθηκε όμως ένα άλλο μέλλον, εξίσου θλιβερό, και μπορεί και πιο επικίνδυνο. Συνετέλεσε σε αυτό η οικονομική κρίση και το ΔΝΤ, κανένα από τα οποία δεν είχα προβλέψει…

Ο ρόλος της εμφάνισης στην καριέρα των ανδρών…

Άσχημα τα νέα για τους ωραίους άνδρες. Όπως όλα δείχνουν, και σύμφωνα με μια πρόσφατη ενδελεχή μελέτη, η ομορφιά τους αποτελεί σημαντικό εμπόδιο στην επαγγελματική τους σταδιοδρομία.

Όπως λοιπόν αναφέρει η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο  GQ  και που διεξήχθη στις ΗΠΑ και στη Βρετανία, οι ωραίοι άνδρες αντιμετωπίζονται με επιφύλαξη από τα αφεντικά τους, που τους βλέπουν ως απειλή, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται να εξελιχθούν επαγγελματικά, να χάνουν προαγωγές, και γενικά να καταλήγουν υφιστάμενοι λιγότερο ελκυστικών συναδέλφων τους…

Babies...

Pulp

Οι «Κατερίνες» του ΣΥΡΙΖΑ και το αμερικανικό όνειρο…

Η ιστορία της Κ. Νοτοπούλου είναι πλέον ευρέως γνωστή. Από «φυτεμένη καθαρίστρια» του Δήμου Θεσσαλονίκης ως κομματικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, έφτασε να γίνει μέλος του Υπουργικού Συμβουλίου.

Σε χρόνο-ρεκόρ, με φτωχές σπουδές, χωρίς επαγγελματική καριέρα και με διοικητική εμπειρία σχεδόν ανύπαρκτη.

Η ιστορία μιας άλλης Κατερίνας, της κ. Κ. Εξερτζόγλου, δείχνει μια σχεδόν εξίσου εντυπωσιακή εξέλιξη.

Η 33χρονη κομήτης-κομματικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ από τηλεφωνήτρια στο υπ. Εργασίας έφτασε σε χρόνο- μηδέν να γίνει γενική γραμματέας Διαχείρισης Κοινοτικών Πόρων του υπουργείου, διαχειριζόμενη εκατομμύρια ευρώ…

Η Ραχήλ της Βρετανίας;

Είναι σε όλους γνωστό ότι η χώρα μας παράγει πιο πολλούς ηλίθιους απ’ όσους μπορεί να αφομοιώσει.

Ειδικά τα τελευταία 3-4 χρόνια οι ηλίθιοι αυξήθηκαν κατακόρυφα, και απόδειξη γι’ αυτό αποτέλεσε (πέραν των διάφορων εκλογών) κι εκείνο το περίφημο δημοψήφισμα του 2015, που ως άλλο μαζικό τεστ νοημοσύνης, έδειξε σε όλη την πολιτισμένη υφήλιο ότι το ποσοστό Ελλήνων ηλιθίων είναι τσιμεντωμένο στο 60-65%, βρέξει χιονίσει.

Μάλιστα, όπως λένε οι ειδικοί, το ποσοστό ηλιθίων είναι σχεδόν παντού και πάντα σταθερό, άσχετα αν μιλάμε για ποδοσφαιριστές, ναυτικούς, ντελιβεράδες, ή … νομπελίστες…

Οι κωλοτούμπες (αλά Αλέξη) της Theresa May…

Πριν από δυόμιση χρόνια, το καλοκαίρι του 2016, οι περήφανοι Βρετανοί ψήφισαν για να βγει η χώρα τους από την ΕΕ, την οποία άλλωστε ποτέ δεν είχαν πάρει με καλό μάτι.

Την όλη διαδικασία του  Brexit ανέλαβε η Theresa May, η οποία όμως σήμερα χαρακτηρίζεται από πολλούς ως Μις Κωλοτούμπα… κάτι σαν τον δικό μας τον Αλέξη δηλαδή, τον παγκόσμιο βασιλιά των πολιτικών κυβιστήσεων.

Κι αυτό διότι παρά τις αρχικές διαβεβαιώσεις της, ότι «το Brexit, σημαίνει Brexit, και όχι οι μισοί μέσα και οι μισοί έξω», η May άλλαξε ρότα,  και τα στομφώδη λόγια της αποδείχθηκαν πομφόλυγες, λόγια του αέρα… συριζιές δηλαδή…

Περί Τατσόπουλου…

Αφορμή αυτών των σκέψεων είναι η κάθοδος στις προσεχείς εκλογές με τα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας, του εξαιρετικού συγγραφέα και πρώην βουλευτή Πέτρου Τατσόπουλου.

Η ιστορία έχει δείξει ότι τα κόμματα που οδεύουν στην εξουσία προχωρούν σε σημαντικές διευρύνσεις. 

Το έκανε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής όταν σχημάτισε την πρώτη του κυβέρνηση το 1955 με την προσχώρηση μεγάλου μέρους του Κέντρου, το ξανάκανε το 1977 προς την ίδια κατεύθυνση.

Το έκανε ο Γεώργιος Παπανδρέου το 1961 με την προσχώρηση στην Ένωση Κέντρου προσωπικοτήτων από την Κεντροαριστερά, το έκανε κι ο Ανδρέας Παπανδρέου (από τη μια πήρε τον Μάρκο Βαφειάδη και από την άλλη τον Γιάννη Μπούτο, του οποίου, στον εμφύλιο, σκότωσαν τον πατέρα οι συνοδοιπόροι του πρώτου), το έκανε κι ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης…