Το πρόβλημα που πρέπει να απαντήσουμε ως
κοινωνία ΔΕΝ είναι αν οι καταλήψεις
είναι «καλό» ή «κακό» πράγμα…
Ούτε αν οι καταχρηστικές διαδηλώσεις κάθε μέρα,
που παραλύουν την οικονομική και κοινωνική ζωή των πόλεων, είναι «καλό» ή
«κακό» πράγμα…
Ούτε αν η παρανομία και η διάχυτη βία είναι «καλά» ή
«κακά» πράγματα.
Όλα αυτά είναι πολύ κακά πράγματα, αλλά υπάρχουν
γύρω μας, δυναστεύουν τις ζωές μας και τα ανεχόμαστε αδιαμαρτύρητα.
Έτσι δεν είναι;
Το πρόβλημα είναι τι κάνουμε για να τα αντιμετωπίσουμε! Ευχόμαστε
απλώς να σταματήσουν κάποτε;
Όσοι έτσι σκέπτονται, ας μη διαβάσουν παρακάτω…
Δεν χρειάζεται. Δεν θα καταλάβουν το παραμικρό…
Απευθύνομαι μόνο στους υπόλοιπους. Που δεν συμβιβάζονται
με τέτοια ευχολόγια…
«Υπό κανονικές συνθήκες», λοιπόν,
·
δεν πρέπει να γίνονται
καταλήψεις,
·
δεν πρέπει να γίνονται
καθημερινές διαδηλώσεις,
·
δεν πρέπει να γίνονται
καθημερινές απεργίες,
·
δεν πρέπει να υπάρχει
ανομία στους δρόμους (δηλαδή καθημερινές εγκληματικές πράξεις, υπό το πρόσχημα
του «ακτιβισμού»)…
Υπό κανονικές συνθήκες τίποτε απ’ όλα αυτά δεν πρέπει να
συμβαίνει!
Εδώ συμφωνούμε όλοι!
Κι ακόμα…