Επαναστάτης της συμφοράς…

Την εποχή που η Σοβιετική Ένωση κατέρρεε κι ο κομμουνισμός έμπαινε για τα καλά (και για πάντα) στα ντουλάπια της λήθης, ένας πιτσιρικάς τρέχει να γραφτεί στην… ΚΝΕ! Τον είχαν «ψήσει» κνίτες που πήγαν στο σχολείο του για να ξεσηκώσουν μαθητές για καταλήψεις.

Το όνομά του; Αλέξης Τσίπρας!

Οι κνίτες τον έγραψαν στην οργάνωση κι εκείνος διέπρεψε στις καταλήψεις.

Όμως, όταν διασπάστηκε (1991) ο ενιαίος Συνασπισμός, ο νεαρός καταληψίας αποχώρησε από την ΚΝΕ. 

Κι εξελέγη πρόεδρος του δεκαπενταμελούς του Ενιαίου Πολυκλαδικού Λυκείου Αμπελοκήπων.

Βγήκε πρώτος στην ψηφοφορία των μαθητών κι η δημοφιλία του, μεταξύ των συμμαθητών, οφειλόταν στο γεγονός ότι είχε διακριθεί στις μαθητικές καταλήψεις του 1990. 

Όμως, επειδή ήταν στην Β’ Λυκείου, για να γίνει πρόεδρος χρειαζόταν την ψήφο των μαθητών της Γ’ Λυκείου στην εσωτερική ψηφοφορία μεταξύ των δεκαπέντε εκλεγμένων μελών.

Συμφώνως με μία εκδοχή, εξασφάλισε αυτή την ψήφο επειδή εκχώρησε στα εκλεγμένα μέλη της Γ΄ Λυκείου την «προεδρική» αρμοδιότητα οργάνωσης της πενταήμερης. Η απόρρητη συνεννόηση ήταν πως μόνο αν τον έκαναν πρόεδρο θα τους επέτρεπε να ασχοληθούν ανενόχλητοι με την εκδρομή της άνοιξης του 1992 στη Ρόδο…

Ο Πολιτευτής...

Διονύσης Σαββόπουλος

Περί δημοσίων και δωρεάν πανεπιστημίων…

Ακούγοντας πριν από λίγες ημέρες την ανακοίνωση του Υπουργού Παιδείας ότι οι θέσεις για τα ΑΕΙ την επόμενη χρονιά θα αυξηθούν κατά περίπου 3000, θα ήθελα να υπενθυμίσω την διαφορά των δικών μας Πανεπιστημίων με τα ξένα.

Ακούω από πολλούς να μου λένε ότι αφού και η πλειοψηφία των ξένων πανεπιστημίων είναι δημόσια γιατί είσαι τόσο εναντίων με τα δικά μας;

Η διαφορά αγαπητοί μου φίλοι είναι ότι τα μεν ξένα πανεπιστήμια είναι ΔΗΜΟΣΙΑ τα δικά μας όμως ΔΕΝ είναι ΔΗΜΟΣΙΑ αλλά είναι ΚΡΑΤΙΚΑ. Οι διαφορές, μεταξύ άλλων, είναι και οι εξής:

1. Τα Δημόσια ξένα Πανεπιστήμια είναι αυτόνομα και αυτοδιοίκητα πράγμα που σημαίνει ότι παίρνουν όλες τις αποφάσεις που τους αφορούν.
Τα Ελληνικά κρατικά Πανεπιστήμια ΑΝΟΙΚΟΥΝ στο Κράτος και δεν μπορούν να πάρουν καμία απόφαση μόνα τους. Για όλα απαιτείται η έγκριση του Υπουργού Παιδείας…

Η φαιδρή πολιτική (και όχι μόνο) καθημερινότητά μας…

Και ενώ τα συμβατικά ΜΜΕ ασχολούνται με τα μεγάλα θέματα, όπως π.χ. τη μείωση του αφορολογήτου, ή την «αποπομπή» του Ευάγγελου Βενιζέλου από το ΚΙΝΑΛ, ή ακόμη ακόμη το διακριτικό φλερτ του Προκόπη προς την σύζυγο του Τραμπ, εγώ ο ποταπός εστιάζω σε άλλα πράγματα… ήσσονος σημασίας, που όμως επηρεάζουν το μέλλον μας.

Όπως δηλαδή τη βαρυσήμαντη δήλωση της κυρά Τασίας, που αποφάσισε να παρατήσει την πολιτική και να μην ξαναβάλει υποψηφιότητα για τη βουλή.

Χωρίς βέβαια να μας πει ότι και πριν δεν είχε βάλει υποψηφιότητα, αλλά εξελέγη όντας 6^η στη σειρά στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας του Σύριζα…

Τρία εφιαλτικά σενάρια…

Έλληνες επίσημοι, Τούρκοι επίσημοι, Αμερικανοί… ημιεπίσημοι, επαναλαμβάνουν συνεχώς δημόσια, συνεχώς τις τελευταίες μέρες:

ότι «επίκειται» ή «εύχονται να αποφευχθεί»,

ή «κάνουν ό,τι μπορούν να αποτρέψουν» ελληνοτουρκική σύγκρουση!

Το αμέσως προσεχές διάστημα…

Τι παίζει; 

* Ο υπουργός Άμυνας της κυβέρνησης Τσίπρα βρίσκεται – προεκλογικά – στις ΗΠΑ. Τι παίζει;

* Πριν λίγες μέρες παραιτήθηκε ο Έλληνας ανώτατος αξιωματικός που διαχειριζόταν τις «εμπιστευτικές συνομιλίες με την Τουρκία για τα ΜΟΕ, τα λεγόμενα «Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης»…

Κάτι παίζει, έτσι;

Τα νέα ποντίκια… αυτά της Νέας Δημοκρατίας!

Τόσα χρόνια είχαμε τα ποντίκια του Πασόκ που πήδηξαν από το ένα καράβι για να ανέβουν στο άλλο του Σύριζα, και να συνεχίσουν το … σουλάτσο τους.

Σήμερα βλέπω κάτι ανάλογο. Με τα ποντίκια του Σύριζα να πηδάνε στο καράβι του Κυριάκου! 

Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.

Διέλυσαν τα πάντα όλα, δεν έκαναν τίποτα από αυτά που υπόσχονταν προεκλογικά, και έστειλαν τη χώρα δεκαετίες πίσω.

Ενδεικτικά να θυμίσω τον ΕΝΦΙΑ και τα διόδια που θα καταργούσαν, τα 751 ευρώ κατώτατο μισθό τον μήνα, και άλλα παρόμοια.

Όπως π.χ. ότι δεν θα «ξεπουλούσαν» τα αεροδρόμια στους Γερμανοί τοκογλύφοι…

Γιατί δεν απαντάμε στα ψέματα του ΣΥΡΙΖΑ;

Μια απλή ερώτηση: Πότε η ΝΔ θα αποφασίσει να απαντά στα εξοργιστικά ψέματα που λέει καθημερινά ο ΣΥΡΙΖΑ;

·       Ναι, σίγουρα, ο κόσμος δεν τον ακούει πια.

·       Ναι, η κοινωνία – σε ποσοστό πάνω από 72% πλέον – απλά θέλει να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ και δεν δίνει σημασία σε όσα λένε οι εκπρόσωποί του.

Αλλά αυτός δεν είναι λόγος, να μένουν τα ψέματά του αναπάντητα!

Ακόμα και τώρα.

Οφείλουν να του τρίβουν την αλήθεια στη μούρη, όπου τον βρίσκουν. Για να πιέσουν τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ ακόμα πιο κάτω!

Και για να ακουστεί η αλήθεια, βρε αδελφέ. Κάποτε πρέπει να ακουστεί και η ρημάδα η αλήθεια!

Παράδειγμα πρώτο: Λέει ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχώς, επί τέσσερα χρόνια, ότι «δική του πολιτική» ήταν η επέκταση της δημόσιας ασφάλισης σε 2,5 εκατομμύρια ανασφάλιστους!

Ψέματα!

Αυτό είχε νομοθετηθεί από την άνοιξη του 2013, επί κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου και υπουργίας Άδωνη Γεωργιάδη, ενώ εφαρμόστηκε από τις αρχές καλοκαιριού του 2014, επί υπουργίας Μάκη Βορίδη. Μέχρι το Δεκέμβρη του 2014 είχαν προλάβει να επωφεληθούν πάνω από 200 χιλιάδες ανασφάλιστοι.

Ο ΣΥΡΙΖΑ «βομβαρδίζει» τον κόσμο με ψέματα. Και σπανίως οι εκπρόσωποι της ΝΔ απαντάνε…

Ισχυρός και σταθερός συμπαραστάτης του Κυριάκου ο Αντώνης Σαμαράς!

Μετά από 3,5 χρόνια αναμονής ο Κυριάκος Μητσοτάκης πέτυχε την πρώτη του νίκη κόντρα στον Τσίπρα. Πρώτη ήττα του Αλέξη Τσίπρα μετά το 2014 σε οποιοδήποτε μέτωπο.

Κανονικά αυτό δεν λέγεται απλώς ως μια νίκη του Μητσοτάκη, ούτε καν μόνο της ΝΔ, πόσο δε ως ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι κάτι πολύ ευρύτερο. Είναι νίκη κατά του ψέματος, της αλητείας και της βρόμικης προπαγάνδας.

Και αυτή ήταν η πρώτη και καθοριστική νίκη της Νέας Δημοκρατίας.Συντριπτική νίκη της κεντροδεξιάς κατά της καθεστωτικής αριστεράς. Η μεγαλύτερη εδώ και πολλά χρόνια.

Εδώ όμως οφείλουμε να πούμε και κάποιες αλήθειες οι οποίες θα πρέπει να είναι οδηγός για την συνέχεια και την πορεία της παράταξης…

Οι παραστάσεις συνεχίζονται καθ' εκάστην...

Προσωπικά δεν με ενδιαφέρει το ποιος είναι δήμαρχος ή κοινοτάρχης διότι όσα χρόνια ζω όλοι είναι ίδιοι… κυριολεκτικά.

Τα τέλη να εισπράττονται, και η δημοσιότητα να είναι άπλετη, κι από κει και πέρα το χάος,  αφού η θέση του δημάρχου είναι, ή μάλλον έχει καταντήσει,  τελετουργική, και απλά το εφαλτήριο για κάτι μεγαλύτερο… για υπουργικό θώκο.

Έτσι το βλέπουν οι επαγγελματίες πολιτικοί, από την εποχή που ο τότε άσημος Κούβελας βγήκε δήμαρχος στη Θεσσαλονίκη, και στη συνέχεια έγινε το πρώτο βιολί στις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας.

Όπως επίσης θυμάμαι την περίπτωση του Παναγιώτη Φασούλα, που κάποτε εξελέγη πρώτος (με ρεκόρ σταυρών) δημοτικός σύμβουλος στη Θεσσαλονίκη, αλλά στη συνέχεια δεν πάτησε ποτέ το πόδι του σε κάποια συνεδρίαση…

Όταν τον κατήγγειλαν για αυτό, απάντησε με στόμφο πως έχει καλύτερα πράγματα να κάνει με τον ελεύθερο χρόνο του.

Ναι, αλλά χιλιάδες ζαγάρια τον ψήφισαν για να τους σώσει...

Το – επικείμενο – «σμπαράλιασμα» του ΣΥΡΙΖΑ!

Στην Ελλάδα έχουμε μια τάση να βρισκόμαστε συχνά…«εκτός θέματος»!

Ή ερμηνεύουμε το σήμερα και το αύριο ως «γραμμική προέκταση» του χθες…

Είναι αξιοπερίεργο πως ένας λαός που έχει μάθει από τα γεννοφάσκια του να «πολιτικολογεί», δεν βλέπει τις κρίσιμες στιγμές τα πράγματα που αλλάζουν γύρω του. Και νομίζει ότι βρίσκεται σε ένα κόσμο ο οποίος προ πολλού, απλώς… δεν υπάρχει!

Κλασικό παράδειγμα, η συζήτηση περί του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος παρά τη δεινή ήττα του προχθές – και την προεξοφλούμενη, ακόμα μεγαλύτερη ήττα του στις 7 Ιουλίου – παραμένει, λέει, «ο ισχυρότερος πόλος στο χώρο της Κεντροαριστεράς».

Άρα, ο Τσίπρας «διασώζεται» (λέει)…