Όταν η «ελίτ» διαψεύδεται σε ΟΛΑ!

Για να καταλάβετε τι «παίχτηκε» μέχρι στιγμής, στο λαθρομεταναστευτικό, αναλογιστείτε μόνο τι ακούσαμε τα τελευταία χρόνια – και από στόματα «πνευματικών» ανθρώπων και «αναλυτών» – και πόσο διαψεύδονται σήμερα:

Το πιο σημαντικό: ΔΕΝ μας έλεγαν τι μπορούμε να κάνουμε – μας βομβάρδιζαν με περιορισμούς πολιτικής: τι ΔΕΝ μπορούμε να κάνουμε!

Και τρομοκρατούσαν την κοινή γνώμη, για το τι θα συμβεί, αν «παραβιάζαμε» τους περιορισμούς αυτούς.

Για παράδειγμα:

·       Μας έλεγαν ότι ΔΕΝ μπορούσαμε, τάχα, να κλείσουμε τα σύνορα σε παράνομους μετανάστες.

·       Ότι δεν μπορούσαμε, τάχα, ούτε καν να τους αποκαλούμε «παράνομους» - μόνο «παράτυπους» (που είναι κάτι εντελώς διαφορετικό…).

·       Ότι το Διεθνές Δίκαιο «επιβάλει», τάχα, να δώσουμε «άσυλο» σε όλους όσους του ζητάνε.

·       Ότι δεν μπορούμε, τάχα, να τους κρατάμε σε «κλειστά» κέντρα.

·       Ότι, είμαστε τάχα, υποχρεωμένοι να δίνουμε «άσυλο» σε όποιον το ζητάει, ακόμα και αν μπαίνει παράνομα στη χώρα - και ύστερα να τον φιλοξενούμε και να τον περιθάλπουμε επ’ αόριστον…

Μυρίζει μπαρούτι στη γειτονιά μας…

Αυτά που γίνονται στον Έβρο, και που θα συνεχιστούν, με το ενδεχόμενο να εξαπλωθούν και στα νησιά μας για τουλάχιστον ένα εξάμηνο ακόμη, έχουν τις ρίζες τους στη γεωπολιτικά ανερμάτιστη «αυτοκρατορική» αντίληψη και συμπεριφορά του Ερντογάν.

Ο οποίος δείχνει (δεν είναι) κυρίαρχος του παιχνιδιού, και παίζει εν ου παικτοίς.

Και ο οποίος κινδυνεύοντας στο εσωτερικό, αποφάσισε να ανοίξει μέτωπα στο εξωτερικό, ελπίζοντας πως έτσι θα μειωθούν οι αντιδράσεις στην αυταρχική του πολιτική.

Γι’ αυτό και για πρώτη φορά από το 1974 ο τουρκικός στρατός πολεμάει τον στρατό άλλου κράτους (Συρία), στηρίζοντας «τζιχαντιστές», και βρίσκεται αντιμέτωπος ακόμη και με την ίδια τη Ρωσία, με κίνδυνο η ευρύτερη περιοχή μας να γίνει για μια ακόμη φορά η μπαρουταποθήκη του πλανήτη.

Και επειδή δεν μπορεί να τα βάλει στα ίσα με τη Ρωσία, αντί για το ρωσικό γαϊδούρι χτυπάει το σαμάρι… δηλαδή εμάς, και συνεπώς την Ευρώπη, η οποία στο παρελθόν αρνήθηκε τους εναγκαλισμούς του...

Ενδιαφέροντες καιροί…

Εδώ και χρόνια λέω και γράφω ότι το να ζει κανείς στην Ελλάδα είναι σαν να ζει μόνιμα πάνω σε ένα τρενάκι του τρόμου.

Με επικίνδυνες στροφές, βουτιές, και μπόλικη αγωνία.

Κανείς μας ποτέ δεν ξέρει τι θα του ξημερώσει.

Πόλεμος;

Σεισμός;

Οικονομική κρίση;

Πραξικόπημα;

Εκλογές;

Πανδημίες;

Και ούτω καθ’ εξής.

Ένα διαρκές σκοτσέζικο ντους, που μας κρατά στη τσίτα, όσο αδιάφοροι, όσο απολιτίκ,  και όσο βολεμένοι κι αν ήμαστε…

Μια μοναδική ευκαιρία για τον Κυριάκο;

Έχουμε και λέμε… Κάποιοι από εμάς αντιδρούσαμε στη μαζική εισροή «προσφύγων πολέμου» από το Μαγκρέμπ και την υποσαχάρια Αφρική εδώ και χρόνια. 

Από τότε δηλαδή που ο Σύριζα άνοιξε τα σύνορα, ο Πανούσης άνοιξε τις «Αμυγδαλέζες», η Κυρά Τασία κι ο Μουζάλας έζησαν το όνειρό τους για μια ελληνική «τζαμαχαρία», και ο Κουράκης προσκαλούσε τους «πρόσφυγες» να φέρουν και τις οικογένειές τους.

Χίλιοι καλοί χωράνε, μας έλεγαν…

Κλείστε τα σύνορα… χθες!

Για τους συριζαίους και τους οπαδούς των ανοιχτών συνόρων, η επιδημία του κοροναϊού είναι ότι το χειρότερο.

Κι’ αυτό διότι καθώς τα κρούσματα πολλαπλασιάζονται και αυξάνονται σε πολλές χώρες της ΕΕ, το ίδιο αυξάνονται και οι φωνές όλων εκείνων που ζητούν άμεσο κλείσιμο των συνόρων, προβάλλοντας  σαν αφορμή τον ιό.

Και αυτές οι φωνές δεν ανήκουν πλέον μόνο σε λαϊκιστές ή φανατικούς εθνικιστές, ή σε τίποτα οπισθοδρομικούς συντηρητικούς που αναπολούν την παλιά Ευρώπη, αλλά σε κανονικούς πολίτες, που τρέμουν στο ενδεχόμενο η επιδημία να μετατραπεί σε πανδημία λόγω της ανεξέλεγκτης μετακίνησης των ανθρώπων.

Πόσο δε μάλλον στην «θωρακισμένη» χώρα μας, με το άρτιο(!) σύστημα δημόσιας υγείας, με τα διάτρητα θαλάσσια «σύνορα», και την καθημερινή είσοδο εκατοντάδων «μεταναστών» που κανείς δεν γνωρίζει από πού κρατάει η σκούφια τους…

Τσακίστε τους νταβατζήδες των ΜΚΟ! Τώρα…

Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους:

Η κυβέρνηση υπέστη μια πολιτική ήττα στα ακριτικά νησιά του Αιγαίου!

Έστειλε εκεί 14 διμοιρίες ΜΑΤ για να επιβάλλουν τα «κλειστά κέντρα» - και δύο 24ωρα αργότερα αναγκάστηκε να τους ανακαλέσει πίσω, δαρμένους, τραυματισμένους και… πυροβολημένους! 

Η ίδια επιμένει ότι «τα κλειστά κέντρα» στα νησιά «θα προχωρήσουν».

Αλλά αυτό γίνεται όλο και πιο αμφίβολο πλέον.

Η λέξη «ήττα» είναι η ηπιότερη που μπορεί να περιγράψει αυτό που συνέβη.

Και η ήττα της κυβέρνησης οφείλεται σε δύο πράγματα…

Αντισταθείτε στον πανικό!

Τον καλλιεργούμενο και απόλυτα αδικαιολόγητο πανικό για τον κορονοϊό.

Για τη συντριπτικά μεγαλύτερη μερίδα του πληθυσμού είναι ισοδύναμο με μια απλή συνηθισμένη εποχιακή γρίπη.

Ενοχλητική, ασφαλώς, αλλά τίποτε σοβαρό.

Και περαστική μετά από μερικές μέρες.

Για τους μεγάλους ανθρώπους είναι πράγματι επικίνδυνη. Όπως και για όσους έχουν σοβαρή επιβάρυνση της υγείας τους από άλλα αίτια: Από καρδιοπάθειες, σοβαρά αναπνευστικά, σοβαρά ηπατικά, όσους έχουν αδύναμο ανοσοποιητικό κλπ.

Αλλά είναι επικίνδυνος ο κορονοϊός για αυτούς, όχι αισθητά περισσότερο απ’ όσο μια εποχιακή γρίπη (όσοι πεθαίνουν κάθε χρόνο από τη γρίπη, ανήκουν σε αυτές τις κατηγορίες) και λιγότερο επικίνδυνος, γι’ αυτούς, απ’ όσο η παλαιότερη επιδημία του SARS…

Δηλαδή ρε ξύπνιε, εσύ τι προτείνεις;

Αυτές τις μέρες η χώρα αντιμετωπίζει δυο σοβαρά προβλήματα: Τις έντονες αντιδράσεις των νησιωτών στις αμήχανες προσπάθειες της κυβέρνησης να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα σε ένα ζήτημα στο οποίο δείχνει πελαγωμένη και απροετοίμαστη, παρά τα μεγάλα προεκλογικά λόγια, και έναν αδικαιολόγητο πανικό από πλευράς ΜΜΕ για την εξάπλωση του κοροναϊού, ο οποίος έχει  «σκοτώσει» το 0.000000000000000000000000000.1 % του παγκόσμιου πληθυσμού, την ώρα που μόνο φέτος η απλή γρίπη πήρε τη ζωή 60 περίπου συμπατριωτών μας. 

Από σήμερα το πρωί όμως όλα αυτά δείχνουν δευτερεύοντα για τα κανάλια μας, που μάλλον ξέχασαν τον ιό και ασχολούνται φουλ τάιμ με τον θάνατο του δημοφιλούς Κώστα Βουτσά…

Χάος! Λίγο πριν το… Big Bang!

Εν αρχή ήν το Χάος.

Έτσι αρχίζει η Θεογονία του Ησιόδου.

Κι ύστερα έγινε το… Big Bang, η «μεγάλη Έκρηξη», συμπληρώνει η σύγχρονη Αστροφυσική. Και δημιουργήθηκε το σύμπαν – ο χωροχρόνος.

Κατά κάποιο περίεργο τρόπο, τώρα ζούμε εδώ στην Ελλάδα αυτή την κοσμική στιγμή λίγο πριν τη «μεγάλη Έκρηξη». Που όμως δεν θα είναι δημιουργική αλλά εφιαλτικά καταστροφική.

Αυτή τη στιγμή στα ακριτικά μας νησιά του ανατολικού Αιγαίου, επικρατεί Χάος!

Στην πολιτική της κυβέρνησης (δημιουργίας κλειστών κέντρων) αντιστέκονται με οργή οι πιο διαφορετικές κατηγορίες κατοίκων:

·       --Αντιστέκονται όσοι δεν θέλουν κλειστά κέντρα, γιατί προτιμούν τα ανοικτά! Οι λαθρομετανάστες στα ανοικτά κέντρα κάνουν τζίρους στην τοπική αγορά και νοικιάζουν σπίτια ντόπιων από τα λεφτά που τους δίνουν οι ΜΚΟ…

Στου κασίδη το κεφάλι…

Χρόνια τώρα παρατηρώντας τη νεοελληνική πραγματικότητα έχω καταλήξει στο ασφαλέστατο συμπέρασμα ότι είμαστε από τις ελάχιστες χώρες στον πλανήτη, ίσως μαζί με καμιά Σομαλία, όπου η καθημερινότητα του μέσου απλού πολίτη εξαρτάται άμεσα από το ποιο κόμμα κυβερνάει, ή ποιος «πολιτικάντης» αναλαμβάνει υπουργείο, ή ακόμη και Γενική Γραμματεία. 

Στα σοβαρά κράτη της Δύσης, στην οποία υποτίθεται πως ανήκουμε, το σύστημα λειτουργεί από μόνο του, και ο μέσος πολίτης δεν χρειάζεται να γνωρίζει ποιος είναι υπουργός, ή ακόμη και πρωθυπουργός.

Εδώ όμως τα πάντα όλα, συντάξεις, εργασία, φόροι, παιδεία, υγεία, δημόσια  ασφάλεια, δημόσια διοίκηση, και άλλα ων ούκ έστιν αριθμός, αλλάζουν κατά το δοκούν, κάθε φορά που αλλάζει η κυβέρνηση, και κάθε φορά που κάποιος πολιτικός προϊστάμενος θέλει να δείξει έργο στο υπουργείο του.

Να καινοτομήσει.

Συνήθως  κάνοντας πειράματα στου κασίδη το κεφάλι.

Στην πλάτη μας δηλαδή.

Παίζοντας εκ του ασφαλούς με τις ζωές και το βιος των ανθρώπων...