Superfool...

 Pink Grease

Δωρεάν...γυναικολογικοί έλεγχοι σε αεροδρόμιο!

 Εμείς έχουμε τους ελέγχους covid, και τις ειδικές φόρμες που πρέπει να συμπληρώνουν οι επιβάτες στα αεροδρόμια.

Αλλά αυτό δεν είναι τίποτα μπροστά στην ταλαιπωρία που υπέστησαν κάποιοι επιβάτες σε αεροδρόμιο του Κατάρ.

Τι συνέβη;

Πριν από δυο εβδομάδες, δεκατρείς Αυστραλές που ήταν επιβάτιδες  σε πτήση της Qatar Airways από την πόλη Doha προς το  Sydney, αναγκάστηκαν δια της βίας να αποβιβαστούν από το αεροσκάφος και να υποστούν «ταπεινωτικούς» σωματικούς ελέγχους…

 

I Exhale...

 The Underworld

Κυριάκο θέλαμε…

 Το έχω ξαναγράψει, αλλά αν δεν το πει ο ΣΚΑΙ, ή ας πούμε ο Χατζηνικολάου,  κανείς δεν δίνει  σημασία.

Ότι και να γίνει, ότι και να ειπωθεί, αν δεν μας το πουν τα συμβατικά ΜΜΕ είναι σαν να μην έγινε.

Από κει ενημερώνεται η κυρά Σούλα και γενικά ο μέσος συνέλληνας.

Είναι όπως το παράδειγμα της αστραπής που πέφτει στη μέση του Αμαζονίου και δεν την βλέπει κανείς.

Έπεσε ή όχι;

Βαθύ φιλοσοφικό ερώτημα, που αγγίζει τα όρια της κβαντοφυσικής, που θέλει ένα ηλεκτρόνιο (την βάση της ύλης) να συμπεριφέρεται διαφορετικά όταν υπάρχει ενσυνείδητος παρατηρητής.

Θα μου πείτε τέτοιες ώρες τέτοια λόγια… τι μας τσαμπουνάς ρε; Έχασε και ο Τσιτσιπάς, κλείσανε και τα σκυλάδικα…

Έχεις τίποτα χρήσιμο να μας πεις ή να πάμε παρακάτω;

Τέλος πάντων, επανέρχομαι στην αρχική μου πρόταση. Το έχω λοιπόν ξαναπεί.

Ποιο; Μα το ότι στις δικές μου προσωπικές «δημοσκοπήσεις» στα λουτρά, στα γυμναστήρια, στους χώρους εργασίας, στα ουζερί και στα πατσατζίδικα… ο κόσμος βράζει.

Όχι μόνο δεν υποκλίνεται στο μεγαλείο της κυβέρνησης, αλλά άρχισε δειλά δειλά και να την βρίζει.

Μέχρι και η λατρεία της προσωπικότητας που καλλιεργούν τα ΜΜΕ μοιάζει να θρυμματίζεται στην πράξη.

Μα γιατί;

Wild Horses...

 Rolling Stones

Μαμά γερνάω, και όλα τα ίδια μένουν…

Ένα από τα καλά του να «γερνάς» είναι ότι μπορείς πια να βλέπεις τα πράγματα αλλιώς, πιο σφαιρικά.

Και να τα συγκρίνεις με τα τεκταινόμενα προηγούμενων ετών, ακόμη και δεκαετιών.

Μια δυνατότητα που δεν έχουν οι νέοι, στερούμενοι εμπειριών και παραστάσεων.

Να φανταστείτε πως ένας 10χρονος όταν άρχισε η κρίση (σαν χθες για μένα) σήμερα είναι 20 χρονών ενεργός πολίτης. Τι μέτρο σύγκρισης έχει όμως;

Πως μπορεί να κρίνει, όταν επί Σαμαρά φερ’ ειπείν ήταν δεν ήταν 12-13 χρόνων;

Ο Σημίτης γι αυτόν είναι αρχαία ιστορία. Και πάει λέγοντας…

Εκεί λοιπόν, στα ώριμά σου χρόνια, αντιλαμβάνεσαι πως όλα έχουν ξανασυμβεί, «ουδέν καινόν υπό τον ήλιον», δηλαδή, όπως έλεγε ο Ηράκλειτος.

Και ειδικά στην πολιτική ζωή του τόπου μας, όλα έρχονται και παρέρχονται, και όλα τα ίδια μένουν....

Τίποτα δεν είναι δεδομένο κ. Μητσοτάκη…

 Το παρακάτω παραλήρημα θα μπορούσε να είναι και μια ανοιχτή επιστολή προς τον Κυριάκο, αλλά δεν είναι.

Είναι απλά κάποιες σκέψεις μου ατάκτως ερριμμένες.

Σπάνια παρακολουθώ επίσημες ομιλίες, εξαγγελίες, και λόγους πολιτικών.

Και αυτό διότι σε τέτοιες περιπτώσεις ξέρω ότι σπάνια λένε την αλήθεια.

Απλά χαϊδεύουν αφτιά, και μοιράζουν ανεδαφικές υποσχέσεις ποντάροντας στην εγγενή αφέλεια του μέσου ψηφοφόρου.

Προτιμώ να μαθαίνω τα παραπολιτικά που συμβαίνουν σε διαδρόμους και γραφεία, και να διαβάζω άρθρα απόψεων,  ψάχνοντας την αλήθεια ανάμεσα στις γραμμές.

Όσοι δίνουν βάση στις επίσημες εξαγγελίες και ομιλίες συνήθως πέφτουν θύματα παραπληροφόρησης, και ως κλασικό παράδειγμα αναφέρω τον  λαοπρόβλητο Αλέξη, που εκατομμύρια ψηφοφόρων πίστεψαν τις υποσχέσεις που έδινε κάποτε από βήματος ΔΕΘ, και έσπευσαν να τον ψηφίσουν.

Σήμερα ελάχιστοι παραδέχονται ότι ψήφισαν ή στήριξαν ΣΥΡΙΖΑ, αλλά έτσι είναι η ανθρώπινη φύση...

Αν δείτε Τούρκους, κάντε πως κοιμάστε…

Mε την κατάπτυστη απόφαση καταδίκης του κτηνοτρόφου στον Εβρο έχει γίνει χαμός. Υποθέτω ότι το σκεπτικό πίσω από τις ποινές στον κτηνοτρόφο είναι ότι οι ακρίτες των συνόρων όταν θα βλέπουν παράνομα εισελθόντες θα πρέπει να τους τρατάρουν λικέρ και φοντάν περιμένοντας την αστυνομία να εμφανιστεί, όποτε εμφανιστεί, αν οι παράνομοι είναι ακόμη εκεί κτλ.

Σε μία εποχή τεταμένων σχέσεων με την Τουρκία το δικαστήριο της ευαίσθητης περιοχής του Έβρου αποφάσισε ότι η συνδρομή πολίτη στην φύλαξη των συνόρων πρέπει να τιμωρηθεί αυστηρά…

Κερδάμε ολούθε… το ξέρατε;

Την ώρα που τα «χρυσοπληρωμένα» ΜΜΕ μας ασχολούνται με τα «μεγάλα» ζητήματα που ταλανίζουν τη χώρα, ελληνοτουρκικά, μεταναστευτικό, κορονοϊός, κυκλώνες, κλπ. στα οποία η κυβέρνηση φαντάζει «θεϊκή», η ζωή συνεχίζεται, όπως και η καθημερινότητα, με το ένα χαστούκι να διαδέχεται το άλλο.

Οι συριζαίοι προσπάθησαν να κλείσουν κάποια κανάλια προκειμένου να ελέγχουν την ενημέρωση.

Οι νυν, πιο επαγγελματίες στη λοβιτούρα, τα μπούκωσαν με χρήμα.

Γι’ αυτό και ανοίγεις τηλεόραση να δεις ειδήσεις, και γεμίζει το σαλόνι σου με άρωμα θυμιατού, από το συνεχές λιβανιστήρι. Λες και ζούμε στο Μονακό ένα πράγμα..

Πάντως πίσω από τις κουίντες σχεδιάζονται πραγματάκια.

Μόνο γκούλαγκ δεν έχουμε δει ακόμη, αλλά είναι ακόμη νωρίς...

Αντικρύζοντας την άβυσσο...

Έχουμε και λέμε: Η μάχη με τον κορονοϊό συνεχίζεται, αλλά δυστυχώς χάνουμε.

Οι ΜΕΘ πλημμυρίζουν σιγά σιγά, τα κρούσματα αυξάνονται καθημερινά, και για 34^η εβδομάδα ακούμε πως οι επόμενες δυο εβδομάδες θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμες.

Ακόμη και το απλό θέμα των μασκών για μαθητές, κατέληξε σε φιάσκο, και μάλλον σε κάποια μίζα που πήγε στραβά.

Βέβαια, για να τα λέμε όλα, αν είχαμε ακόμη ΣΥΡΙΖΑ, κουκούλες θα μοίραζαν στους μαθητές  και όχι μάσκες.

Τέλος πάντων.

Χάθηκε όμως και ο σοβαρός κ. Τσιόδρας από τις οθόνες μας (άγνωστο γιατί, άσχετα με κακοπροαίρετες φήμες που κυκλοφορούν, και που τον θέλουν να έχει αηδιάσει από τη μπόχα της μπίζνας με τον ιό), και η ενημέρωσή μας αφέθηκε στα χέρια του τεχνοκράτη Νικ Χαρντ και του πάντα χαμογελαστού κ. Σήψα, η κάθε εμφάνιση του οποίου σπέρνει νότες αισιοδοξίας στον μελανιασμένο λαό.

Κάποιοι λένε πως είδαν τον Τσιόδρα να ξεφορτώνει πακέτα με χαρτί υγείας από το αμάξι του… λέτε να ξέρει κάτι;