Tonight's Music....

Απόψε ακούμε τους Black Angels, στο κομμάτι Bad Vibrations, αφιερωμένο με αγάπη από τον Strange Attractor.

Όταν το χρήμα συναντά την βλακεία.

Είσαστε πολύ πλούσιος, και έχετε λεφτά για πέταμα;

Μήπως είσαστε συγχρόνως και ηλίθιος;

 Αν απαντήσατε ναι και στα δυο, τότε κάντε και εσείς ότι έκανε ο κακομαθημένος σταρ του  NBA  DeShawn Stevenson.

Γιατί αυτό το κόμμα δεν πήγαινε ποτέ καλά

«Είχε το θράσος ο κ. Καμμένος να πει δημοσίως στην Ολομέλεια της Βουλής ότι πρέπει να δοθούν τα ονόματα αυτών που διόρισαν υπάλληλους στη Βουλή και δίπλα του ο θρασύτατος ξέχασε ότι είχε το πιο λαμπρό παγκόσμιο παράδειγμα βουλευτή που από το παράθυρο υπήρξε μόνιμος υπάλληλος της Βουλής και εξακολουθεί να είναι. Εγώ το αποκάλυψα με όνομα. Είναι ο κύριος Κουράκος.»

Πρέπει επιτέλους να σφίξουν τα λουριά.

Γνωρίζω πολύ καλά, πως η οικονομική κρίση είναι αυτό το διάστημα το Νο1 πρόβλημα της χώρας.

Δεν θα πρέπει όμως να παραγνωρίζουμε και το άλλο, εξίσου σοβαρό, αυτό της εγκληματικότητας.

Έχω γράψει πάμπολλες φορές, πως η Ελλάδα κατάντησε εδώ και καιρό μια παιδική χαρά για κάθε είδους κακοποιούς, κυρίως εισαγόμενους.

Είμαστε η Ντίσνεϊλαντ του εγκλήματος.

Η ατιμωρησία που επικρατεί είναι άλλο πράγμα.

Η ελληνική κρίση πλουτίζει την Εσθονία!

Η κρίση χρέους, που εδώ και τέσσερα χρόνια γονάτισε την Ελλάδα, και που τώρα επηρεάζει αρνητικά και τις κυπριακές τράπεζες, έχει μια ευχάριστη παράπλευρη συνέπεια… για την Εσθονία.

Η Ελλάδα χρειάζεται γενναίο κούρεμα του χρέους της.

Η Ελλάδα βυθίζεται εν μέσω απεργιών, κοινοβουλευτικών μαχών για τα μέτρα λιτότητας, και μια καταρρέουσα οικονομία αντιμέτωπη με υψηλά χρέη.

Η σημερινή κατάσταση στην Αθήνα είναι μια από τα ίδια, και θυμίζει τις ανάλογες κρίσεις χρέους των αναπτυσσόμενων χωρών της δεκαετίας του `80, και του `90.

Οι εμπειρίες δεκάδων υπερχρεωμένων χωρών στη Λατινική Αμερική και στην Αφρική, θα πρέπει να αποτελούν πολύτιμο δίδαγμα για τους διασώστες της Ελλάδας.

Η Αμερική χρειάζεται ένα νέο κεντροδεξιό κόμμα.

Ο Ομπάμα κέρδισε μια δεύτερη προεδρική θητεία, όχι όμως επειδή νίκησαν οι Δημοκρατικοί, αλλά επειδή έχασαν οι Ρεπουμπλικάνοι.

 Αυτό ισχυρίζεται σε άρθρο του στην New York Times ο Nicholas Kristof, που όπως λέει: «ένας συνασπισμός γερασμένων λευκών ανδρών, αποτελεί μια σίγουρη συνταγή για αποτυχία, σε ένα έθνος που όλο και πιο πολύ μοιάζει με ουράνιο τόξο…».

Και βέβαια, «κανένας δεν θα πρέπει να χαίρεται με την παρακμή του ρεπουμπλικανικού κόμματος», προσθέτει.

Η μουσική μας για απόψε

Για άλλους ο ομορφότερος ύμνος στην Παναγία. Για άλλους το πιο αγνό ερωτικό τραγούδι. Σίγουρα, όμως, από τα καλύτερα του Νικηφόρου Βρεττάκου και της Ελληνικής Ποίησης... Από τον TopGunZ...

"Όχι σε όλα!"

Όπως υποσχεθήκαμε χθες, πάμε σήμερα φρέσκοι και ήρεμοι να σχολιάσουμε τα χθεσινά, τώρα που έχει κάπως ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Ας ξεκινήσουμε με το πουλαίν του κοινοβουλίου, το ανερχόμενο ταλέντο που ακούει στο όνομα Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ήταν τόση η έξαψή της, τέτοια η αντιπολιτευτική της λίμπιντο, που όταν ήρθε η ώρα της να ψηφίσει, ανέκραξε "Όχι σε όλα!"... Για να της θυμίσουν οι συνάδελφοί της, γελώντας, "ποια όλα, ένα άρθρο είναι"...

Ανοίχτε τα τρελάδικα!

Κάποτε είχα διαβάσει το  βιβλίο ενός Άγγλου, με τίτλο Greece Without Columns, μέσα στο οποίο ακτινογραφούσε μια χαρά την χώρα μας.

Θυμάμαι ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα, όπου έλεγε ότι η Ελλάδα είναι σαν τον σκύλο οδηγό, τον μπροστάρη, που οδηγάει το καραβάνι του πολιτισμού μέσα στην έρημο.

Το μόνο πρόβλημα είναι ότι το καραβάνι συνέχισε την πορεία του, και ο σκύλος έμεινε πίσω μόνος του, να αλυχτάει το φεγγάρι!