Μια Ζωή Σικέ (24)

Το θέμα είναι ότι πουθενά μα πουθενά δεν διαπιστώσαμε ανθρώπινη παρουσία.

Την τρίτη μέρα, και αφού ψάχναμε επί ώρες, βρήκαμε ένα άνοιγμα στη πλαγιά ενός λόφου το οποίο οδηγούσε στο εσωτερικό του, δηλαδή σε μια σπηλιά.

Σπηλιά τρόπος του λέγειν, διότι αποδείχθηκε ότι αποτελείτο από διάφορα επίπεδα, και από τεράστιες «αίθουσες, που με μια πρόχειρη ματιά θα πρέπει να είχαν μέγεθος της τάξης των δύο χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων η κάθε μία!

Το σκοτάδι βέβαια ήταν απόλυτο, μέχρι που ανάψαμε τις λάμπες και συνδέσαμε τις γεννήτριες που είχαμε φέρει μαζί.

Ας πρόσεχες ρε συ … Αλέξη!

Τελικά, οι περισσότεροι, δεν πιανόμαστε πουθενά.

Ότι και να γίνει, έχουμε έτοιμη την απάντηση.

Και συνήθως, στα καλά πιστωνόμαστε την δόξα, αλλά στα στραβά πάντα φταίνε οι άλλοι.

Την τελευταία εβδομάδα, που χαρακτηρίστηκε από σκηνικό πολιτικής έντασης λόγω της φαεινής ιδέας του Αλέξη να καταθέσει πρόταση δυσπιστίας εναντίον του Σαμαρά, είδαμε το τσίρκο του παραλόγου ζωντανά στις οθόνες μας….

Κύλισε ο τέντζερης …

Χείρα συνεργασίας στον ΣΥΡΙΖΑ τείνουν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με τον Νότη Μαριά να απευθύνει πρόσκληση συνεργασίας στην Κουμουνδούρου με στόχο να στηριχθούν αντιμνημονιακοί υποψήφιοι στις δημοτικές εκλογές.

Μεταξύ των δύο κομμάτων έχει ανοίξει ένας διάλογος, ένα γενικό πλαίσιο συζήτησης, όπως έλεγε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των Ανεξαρτήτων Ελλήνων σε συνομιλία που είχε με τους κοινοβουλευτικούς συντάκτες, γεγονός που παραδέχθηκε λίγο αργότερα σε πηγαδάκι στη Βουλή και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο κρατισμός μας τρώει τις σάρκες.

Ο δημόσιος τομέας δεν πρόκειται ποτέ να μειωθεί στην Ελλάδα.

Οι άνθρωποι που βρίσκονται σε αυτόν είναι οι καλύτεροι πελάτες του πολιτικού συστήματος και το τελευταίο δεν πρόκειται ποτέ να τους εγκαταλείψει –εκτός κι αν αποφασίσει να αυτοκτονήσει.  

Κάτι τέτοιο, ωστόσο, δεν είναι ορατό. 

Κατά συνέπεια, από τους 700.000 και πλέον δημοσίους υπαλλήλους ελάχιστοι θα αποχωρήσουν.

Θα μειωθούν, βέβαια, κάπως οι αμοιβές τους, ίσως να περιορισθούν και τα «τυχερά» τους, όμως κανείς από αυτούς δεν θα βρεθεί στην ανεργία.

Αν δε στον παραπάνω αριθμό προσθέσουμε και τους απασχολούμενους στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, τότε μπορούμε να πούμε ότι κάπου ένα εκατομμύριο νοικοκυριά στην χώρα συντηρούνται από το πτωχευμένο κράτος, το οποίο, με την σειρά του, επιβιώνει ελέω Ευρωπαϊκής Ενώσεως και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι 3,3 εκατομμύρια Έλληνες είναι δημοσιοσυντήρητοι –αριθμός ρεκόρ για τα ευρωπαϊκά χρονικά.

Προτίμησα τον καναπέ, και δεν υπάκουσα στον Αλέξη…

Παρακολούθησα στην τηλεόραση τα όσα συνέβησαν με αφορμή τη μανούρα της ΕΡΤ, η οποία δεν άργησε να εξελιχθεί σε διαδήλωση για να πέσει η κυβέρνηση, την οποία έτρεξε να καρπωθεί ο Σύριζα.

Είδαμε την κυρία Κωνσταντοπούλου του Σύριζα να φωνάζει «Καλέστε έναν εισαγγελέα», για το θεαθήναι, λες και η ίδια δεν μπορούσε να τον καλέσει και παράλληλα είδαμε βουλευτή  του ίδιου κόμματος να φωνάζει στην Βουλή με θεατρικό ύφος, ότι βουλευτές του Σύριζα την ίδια στιγμή τρώνε ξύλο από τα ΜΑΤ.

Πράγμα που φυσικά, δεν συνέβη ποτέ!

Και φυσικά, είδα και διάφορους επαναστάτες του Facebook, να κατηγορούν όσους δεν κατεβήκαμε να διαδηλώσουμε.

Κι όμως υπάρχει κίνδυνος δικτατορίας στην Ελλάδα...

Αν υπάρχει κίνδυνος δικτατορίας στην Ελλάδα, σίγουρα δεν προέρχεται από το κλείσιμο της ΕΡΤ και την είσοδο της αστυνομίας στο επί μήνες υπό κατάληψη Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής.

Αποτελεί δε έκπληξη πως οι  αυτοπροσδιοριζόμενες (και ευρέως αποδεχόμενες) ως δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις της ελληνικής κοινωνίας δεν το αντιλαμβάνονται και αρκετές από αυτές εξαντλούν την πολιτική αντιπαράθεση στην υπεράσπιση ως δημοκρατικού αιτήματος, στην υπεράσπιση του πελατειακού και παρασιτικού μορφώματος της ΕΡΤ.

Μια Ζωή Σικέ (23)

Αυτά λοιπόν σκεφτόμουν λίγο πριν με πάρει ο ύπνος, και ενώ το κεφάλι μου ήταν σαν να καιγόταν στο εσωτερικό του από τον πονοκέφαλο και τον πυρετό, αποτέλεσμα του χημικά εμπλουτισμένου ροζέ κρασιού που σέρβιραν στο πάρτι.

Ευτυχώς κοιμήθηκα ήρεμα, ήρεμα και βαθιά.

Είδα μάλιστα και όνειρο!

Ένα από τα καλύτερά μου.

Αλέξης ο λούζερ, και η «καγκελάριος» Τζάκρη !

Ή αλλιώς: Μονομαχία στο Ελ Πάσο....

Η χθεσινή συνεδρίαση της βουλής τα είχε όλα.

Δράμα, μυστήριο, αγωνία, καταγγελίες, υπονοούμενα, ανατροπές, και κυρίως γέλιο.

Πολύ γέλιο.

Λες  και την είχε σκηνοθετήσει ο Μελ Μπρουκς.

Γέλιο που περιέργως κυριάρχησε στη φάση της αποκορύφωσης του δράματος, εκεί που όλοι  περιμέναμε ατμόσφαιρα γκραν γκινιόλ.

Ή έστω κάτι από Φώσκολο…

Αλλά μας προέκυψε slap stick comedy.

Με τον πρωθυπουργό να αποδεικνύει σε όλους ότι πέρα από ειδικό πολιτικό βάρος, έχει και το χάρισμα της ατάκας.

Του χιούμορ….

 

Μομφή: Best of…

Φεύγοντας τις πρώτες πρωινές ώρες από τη Βουλή κι αφού η ψηφοφορία έδωσε ένα κάποιο σασπένς στην κατά τ’ άλλα χωρίς νόημα και ουσία συνεδρίαση, στάθηκα να ακούσω τα σχόλια σε ένα δημοσιογραφικό πηγαδάκι: «Τελικά η πρόταση μομφής έγινε για την Τζάκρη», ήταν το συμπέρασμα, καθώς ουδείς μπορεί να πει ότι ο Σύριζα κέρδισε κάτι από αυτή την τριήμερη μάχη.

Η βουλευτής Πέλλας βρήκε την καλύτερη ευκαιρία που θα μπορούσε να έχει ώστε να κάνει μια θεαματική έξοδο που είχε προαποφασίσει.

Πληροφορίες λένε πως ήδη ετοιμάζεται να κατέβει υποψήφια στον Δήμο Γιαννιτσών και φυσικά με το ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε να πάει πουθενά.

Αν θα συμπορευτεί με τον Σύριζα και επισήμως δεν γνωρίζω αλλά ό,τι και να κάνει η Βορειοελλαδίτισσα βουλευτίνα σήμερα έκανε όλους να μιλούν γι' αυτήν.

Η Αριστερά του… Τέξας.

Η πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ στη βουλή έχει πολλαπλές στοχεύσεις που αφορούν τόσο τη γενική πολιτική σκηνή όσο και το εσωτερικό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Όμως δε μπορεί να περάσει απαρατήρητο ότι η στιγμή, κατά την οποία η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ επιλέγει να προκαλέσει μια αναμέτρηση με την κυβέρνηση, τόσο εντός όσο και εκτός βουλής, στη λογική του «ή αυτοί ή εμείς», διακρίνεται απ’ τους άνευ προηγουμένου όρκους πίστης που έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας και το επιτελείο του τόσο στην ευρωζώνη όσο και γενικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα ύστερα από διεθνή ταξίδια τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη και επαφές με υψηλόβαθμα στελέχη της διεθνούς πολιτικής και οικονομικής ζωής.