Θεματογραφια
Πολιτική
Πυρ κατά βούληση
Μουσικογραφίες
Οικονομία
Επικαιρότητα
Κόσμος
Ελλάδα
Άνθρωποι
Εξωτερικές Πηγές
Ιστορία
Επιστήμη
Νεολαία
Τεχνολογία
Βιβλιοφάγος
Αθλητισμός
Κινηματογράφος
Διαχείριση
Επιχειρηματικότητα
Εκλογές 2014
Ανεκδοτολογίες
Παράδοση
Διηγήματα
Καταγγελίες
Ορθομαγειρέματα
Ποίηση
Σύντομο ανέκδοτο
Εθελοντισμός
Racing
Αγροτική Ζωή
Videogames
Εκλογές 2019
27.10.17
Ποιο είναι το καλύτερο διαβατήριο του πλανήτη;
Το πλέον ισχυρό και με το μεγαλύτερο διεθνές
πρεστίζ διαβατήριο του κόσμου δεν είναι πλέον το γερμανικό, αλλά εκείνο τη
Σιγκαπούρης. Μιας χώρας που κατατάσσεται πρώτη σε αυτόν τον τομέα στο Passport Index,
έναν έγκυρο δείκτη που συντάσσει,
διαχειρίζεται, και ελέγχει η εταιρία οικονομικών συμβούλων Arton
Capital.
Μέχρι πρότινος η Σιγκαπούρη ήταν ισόπαλη με την
Γερμανία στην κορυφή της κατάταξης, όμως
προχθές η Παραγουάη απέσυρε τις προϋποθέσεις που έθετε για χορήγηση βίζας στους
πολίτες της, και έτσι τώρα 159 κράτη προσφέρουν ελεύθερη πρόσβαση σε αυτούς σε
αντίθεση με τα 158 που κάνουν το ίδιο για τους Γερμανούς. Δηλαδή ένας κάτοχος
διαβατηρίου Σιγκαπούρης μπορεί τώρα να εμφανιστεί στην Παραγουάη, να το
σφραγίσει με την είσοδό του στη χώρα, και να μείνει εκεί νόμιμα για 30 μέρες
χωρίς να χρειαστούν αιτήσεις, εγκρίσεις, κλπ.
Ένας υπερήλικας … Νίντζα!
Εδώ και δέκα χρόνια η αστυνομία της πόλης Οσάκα
στην Ιαπωνία προσπαθούσε μάταια να πιάσει έναν διαρρήκτη φάντασμα που είχε
ρημάξει σπίτια και μαγαζιά. Κάτι μεταξύ Νίντζα και Σπάιντερμαν.
Έναν διαρρήκτη που σε καθημερινή βάση έκλεβε και
διέφευγε. Χωρίς να αφήνει κανένα στοιχείο πίσω του πέρα από το γεγονός ότι
πάντα φορούσε μαύρα ρούχα, πάντα δρούσε τη νύχτα, και μάλιστα κινούνταν σαν
Νίντζα, ή σαν τον άνθρωπο αράχνη, με ακροβατικές κινήσεις, πηδώντας από ταράτσα
σε ταράτσα, ή από μπαλκόνι σε μπαλκόνι…
Καταλονία: Δύο μέτρα και δύο σταθμά, ή απλά υποκρισία;
Το
να διασπαστεί ένα κράτος, να αποσχιστεί ένα κομμάτι του ή να αυτονομηθεί μια
περιοχή του είναι κάτι πολύ επικίνδυνο. Το είδαμε πολλές φορές στο παρελθόν και
συνεχίζουμε να το βλέπουμε ακόμη και σήμερα. Θυμόσαστε τον αμερικανικό εμφύλιο;
Την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και της ΕΣΣΔ; Το Ιράκ;
Πόσο δε μάλλον όταν κάτι τέτοιο
συμβαίνει σε μια σχετικά ομοιογενή χώρα, χωρίς ιδιαίτερα σημαντικές
θρησκευτικές ή εθνοτικές διαφορές ή έστω σοβαρές πολιτικές διενέξεις. Κάτι που
είδαμε να συμβαίνει πρόσφατα στην Ισπανία και παλαιότερα στο Κεμπέκ του Καναδά.
Στο οποίο Κεμπέκ θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ότι υπάρχουν όντως
πολιτισμικές, ιστορικές, εθνικές και γλωσσικές διαφορές με τον υπόλοιπο Καναδά,
αλλά τουλάχιστον εκεί το δημοψήφισμα που έγινε έβαλε τέλος (προσωρινά;) στις
επιδιώξεις κάποιων, που στο παρελθόν μέχρι και τρομοκρατική οργάνωση (FLQ)
είχαν φτιάξει με σκοπό την ανεξαρτητοποίηση της γαλλόφωνης αυτής επαρχίας…
Ο δικός μας άνθρωπος…
Τον κοιτούσα
αποσβολωμένος, προσπαθώντας να καταλάβω, αν πράγματι πιστεύει όσα λέει και
κάνει ή αν, εκτός από μας, κοροϊδεύει και τον εαυτό του. Τελικά, συμπέρανα πως
μόνον εμάς κοροϊδεύει, κι όλα τα υπόλοιπα είναι μέρος μιας φτηνής
παράστασης. Όσο για την παντελή απουσία αξιοπρέπειας και τον εξευτελισμό
του, αυτό ήταν μια δική μου, απόλυτα λανθασμένη, εκτίμηση. Όταν, χάριν της
εξουσίας, γίνεσαι πρόθυμος και κατ’ επανάληψιν οσφυοκαμπτης, δεν πρόκειται για
αυταπάτη.
Ένας σκέτος αριβισμός
είναι, μια πώληση της αξιοπρέπειας σε τιμή ευκαιρίας, βαφτίζοντας το φτύσιμο
‘’ψιχάλισμα’’. Ο δικός μας άνθρωπος χρωστάει παντού. Λογαριασμούς, φόρους,
αγορές καθημερνής ανάγκης, τα πάντα. Ζει με δανεικά, παίρνοντας από δεξιά κι
αριστερά, κι έχοντας υποθηκεύσει, εκτός από τα δικά του περιουσιακά στοιχεία,
και τις περιουσίες που – υποτίθεται – θα δημιουργήσουν τα παιδιά και τα εγγόνια
του...
26.10.17
Ο κύριος Σόιμπλε…
Στην τελευταία του
συνέντευξη ως υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, ο κ. Σόϊμπλε, έκανε αυτό που
αναμένεται από ένα σημαντικό πολιτικό, που ολοκληρώνει μια μεγάλη πορεία: Υπερασπίστηκε
το έργο του! Στην προκειμένη περίπτωση, μιλώντας μάλιστα σε ελληνικό
ακροατήριο (στον Αλέξη Παπαχελά του SKAI), αναφέρθηκε στην Ελληνική κρίση, σε
όλη τη διάρκεια της οποίας έπαιξε κρίσιμο ρόλο.
Από τα διάφορα που
είπε κρατώ το σημείο στο οποίο αναφέρθηκε στην κυβέρνηση Σαμαρά. Γιατί
αυτή η περίοδος είναι σημαντική; Γιατί τότε, όπως θα δούμε, χάθηκε μια
μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα. Και γιατί μόνο αν ξαναμπούμε στο
δρόμο που είχε χαραχθεί τότε, θα μπορέσουμε να βγούμε, κάποτε από
το τούνελ. Και για ένα λόγο ακόμα: Γιατί με αυτά που είπε ο Σόϊμπλε, ανατράπηκαν
και κάποιοι μύθοι για το τελευταίο διάστημα της διακυβέρνησης Σαμαρά…
Όλοι έξω!
Αντί για είκοσι
χρόνια, έμεινε στη φυλακή μόλις 2,5 χρόνια, λόγω των διατάξεων του νόμου - Οι
αστυνομικοί κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς οι πόλεις γεμίζουν με
κακοποιούς.
O ληστής με το
καλάσνικοφ που το
καλοκαίρι του 2014 μαζί με τρεις ακόμη ένοπλους συνεργούς του εισέβαλαν σε
κοσμηματοπωλείο στην καρδιά της Αρχαίας Ολυμπίας και πυροβολώντας
στον αέρα άρπαξαν κοσμήματα αξίας εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ και μετρητά
αποφυλακίστηκε μετά από δυόμισι χρόνια κράτησης!
Η Ευρώπη παραπαίει…
Όσο ένθερμος οπαδός
της ευρωπαϊκής ιδέας και της ολοκλήρωσης και να είναι κάποιος, εν τούτοις δεν
πρέπει να αγνοεί τα συνεχή σήματα κινδύνου που το ευρωπαϊκό εγχείρημα προβάλλει
με απόγνωση. Σήματα όμως που οι ιθύνοντες των Βρυξελλών μοιάζουν να
παραβλέπουν. Τα βλέπουν όμως οι λαοί και αντιδρούν με τον μόνο τρόπο που
διαθέτουν. Tην κάλπη.
Οι μεγάλες ιδέες που
προέκυψαν ως μαγικές λύσεις μετά από το τέλος του Β’ΠΠ, οι οποίες θα
καθιστούσαν την μέχρι πρότινος εμπόλεμη Ευρώπη σε μια ειρηνική ανοικτή κοινωνία
των λαών της, με όπλο την αλληλεγγύη, δείχνουν σήμερα φρούδες και ανέφικτες.
Ιδέες όπως είναι τα ανοικτά σύνορα, το ελεύθερο εμπόριο, η οικονομική στήριξη
των αδύναμων μελών, το ενιαίο νόμισμα, το άνοιγμα προς Ανατολάς, η ζώνη Σένγκεν
κλπ. Όλα αυτά τα ωραία όχι μόνο δεν δείχνουν να πέτυχαν τους αρχικούς στόχους
αλλά μάλλον οδήγησαν σε ένα νέο χάσμα εντός των κόλπων της γηραιάς ηπείρου, που
όλο και μεγεθύνεται. Και παρά τις πρόσφατες αισιόδοξες παρατηρήσεις του
Γιούνκερ ότι η κρίση που έχει ξεσπάσει τείνει να ξεπεραστεί, όλες οι ενδείξεις
μας λένε το αντίθετο...
Το «τρέξιμο» αρχίζει, αβέβαιος ο τερματισμός…
Οι φωτογραφίες του
Αλέξη Τσίπρα με αθλητική περιβολή μπορεί να διακινήθηκαν και να προβλήθηκαν για
προπαγανδιστικούς λόγους, αλλά αποτυπώνουν (και) αυτό που θα συμβεί τους
επόμενους μήνες: η κυβέρνηση θα τρέχει να προλάβει γεγονότα και ημερομηνίες
μέχρι το καλοκαίρι του 2018, ώστε του χρόνου τέτοιες μέρες να είναι έτοιμη να
στήσει τις κάλπες, αν δει ότι την συμφέρει.
Θα είναι ένα σπριντ
διαρκείας (το προβάλλουν θετικά και γερμανικές εφημερίδες, εδώ)
με προκαθορισμένες «στάσεις»:
– Μία περί τα τέλη του
χρόνου, για να μοιραστεί ένα μέρος του «πλεονάσματος». Η έγκριση των Θεσμών
έχει ήδη προεξοφληθεί. Η βεβαιότητα που εκφράζουν οι υπουργοί-διαπραγματευτές (εδώ)
εκπορεύεται από τη δεδηλωμένη βούληση των Ευρωπαίων να μην υπάρχουν
αναταράξεις, αφού έτσι κι αλλιώς ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ συμμορφώνονται
πλήρως προς τις υποδείξεις τους…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)









