Woe is Meee...

Ghostpoet

Αγαπητή κ. Παναγοπούλου...

Αγαπητή κ Παναγοπούλου,

να με συμπαθάτε, αλλά δεν λειτουργεί έτσι η Δημοκρατία. Είναι προφανές ότι δεν το ξέρετε. Γιατί, όπως και οι υπόλοιποι ζάπλουτοι, δεν τη χρειάζεστε τη Δημοκρατία. Τα προβλήματά σας τα λύνετε δια του πλούτου. Τον οποίο, όμως, σας επιτρέπει να κατέχετε νόμιμα η νομολογία της Δημοκρατίας. Λεπτομέρειες.

Ο κ Τσίπρας δεν είναι ο μόνος κουρασμένος πρωθυπουργός. Ο προηγούμενος έχασε το μάτι του για να μη σταματήσει να εργάζεται. Δεν έτυχε της φιλοξενίας σας…

Είναι ωραίο να είσαι ΣΥΡΙΖΑ…

Nα ξεκινήσω λέγοντας πως η φράση του τίτλου δεν θα πρέπει να εκληφθεί ως μια επιθυμία να καταντήσ... να γίνω συριζαίος και ούτε ως προτροπή σε εσάς να υποβάλετε τον εαυτό σας σε κάτι το τόσο επιβλαβές. Είναι, απλώς, η απάντηση στην ερώτηση «πώς αντέχουν άνθρωποι που δεν αμείβονται από την κυβέρνηση να υποστηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ» και θα πρέπει να την αντιμετωπίσετε όπως θα αντιμετωπίζατε και τη φράση «είναι ωραίο να είσαι απατεώνας».

Μια φράση που δεν λέγεται με ζήλια, αλλά με κατανόηση του γιατί κανείς επιλέγει να ζήσει μια – ανυπόφορη για εμένα και για τους περισσότερους συμπολίτες - ζωή ψεμάτων και εξαπάτησης (η χρήση της λέξης «απατεώνας» έγινε μόνο για λόγους παραδείγματος και σε καμιά περίπτωση δεν έχει σκοπό να μειώσει τους απατεώνες συμπολίτες ταυτίζοντας τους με το κόμμα του Αλέκση). Με λίγα λόγια, ούτε εγώ ούτε εσείς θα αντέχατε να είστε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως για κάποιους συμπολίτες η συμπόρευση με το κόμμα του Αλέκση (επαναλαμβάνω πως δεν μιλάω για όσους προσβλέπουν σε χειροπιαστό κέρδος) έχει ένα σημαντικό όφελος: Μπορείς πάντα να νιώθεις νικητής και να πανηγυρίζεις…

Εκλογές στην ερωτική συμπρωτεύουσα…

Μετρό δεν υπάρχει, κι ούτε βλέπω να υπάρχει για όσο θα ζω εγώ. Ίσως το προλάβει ο γιος μου… ποτέ δεν ξέρεις

Για τον ΟΑΣΘ τι να πει κανείς;

Τα λεωφορεία του τη δεκαετία του ’70, που τα χρησιμοποιούσα καθημερινά για να πηγαινοέρχομαι σχολείο και φροντιστήριο, ήταν πολύ πιο λειτουργικά, και πολύ πιο καλοσυντηρημένα. Χώρια που ήταν πολλά και στην ώρα τους.

Εν έτει 2019 όμως, κι ενώ έχουμε διαστημικό οργανισμό, κι είμαστε έτοιμοι να πάμε σελήνη, από αστικές συγκοινωνίες άστα να πάνε…

Οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα…

Από προχθές η πολύπαθη Βενεζουέλα είναι βυθισμένη στο χάος.

Ο αρχηγός της αντιπολίτευσης και αυτόκλητος πρόεδρος Juan Guaido ανακοίνωσε πως βγαίνει στους δρόμους, μαζί με ομάδες στρατιωτών και αξιωματικών που τον στηρίζουν, προκειμένου, όπως είπε, η χώρα να μπει στη τελική φάση ανατροπής και εκδίωξης του Nicolas Maduro.

Προς το παρόν όμως η «επανάσταση» δεν μοιάζει να είναι μαζική, με μεγάλο μέρος των ενόπλων δυνάμεων να συνεχίζει να στηρίζει το καθεστώς.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Εσωτερικών  κατηγόρησε τον Guaido ως πραξικοπηματία, λέγοντας πως «ο στρατός θα κάνει το καθήκον του απέναντι στους προδότες που βγήκαν στους δρόμους»…

Η βλακεία είναι στο DNA μας…

Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος το Πάσχα των Ελλήνων γιορτάστηκε με θρησκευτική ευλάβεια, κατάνυξη, σκυλάδικα στη διαπασών, σούβλες, και μπόλικα βεγγαλικά.

Και άντε τα σκυλάδικα τα καταλαβαίνω, είναι ο μπολιτιζμός μας, αλλά τα βεγγαλικά; 

Αυτά  με προβληματίζουν ιδιαίτερα, καθώς συνήθως τα ρίχνουν διάφοροι ανδροπρεπείς Αίλυννες (με κεφαλαίο το Α),  που όμως άμα είναι να παρουσιαστούν στο στρατό για θητεία 9 μηνών (με κέτερινγκ και σάουνα) ξαφνικά θυμούνται πόσα προβλήματα υγείας έχουν, ή πόσο ειρηνόφιλοι είναι, κλπ… αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

Ο πολεμοχαρής Πούτιν…

Η ρωσική εμπλοκή στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 2016 αποτέλεσε μια επίθεση στην εθνική μας κυριαρχία, κάτι που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.

Όμως αυτό δεν θα πρέπει  να το αφήσουμε να μας αποπροσανατολίσει από την ευρύτερη απειλή που ο Πούτιν και η Ρωσία αποτελούν τόσο για τις ΗΠΑ όσο και για τον κόσμο γενικότερα.

Για να κατανοήσουμε αυτή την απειλή, θα πρέπει να εξετάσουμε τα κίνητρα του Πούτιν.

 

Οι πολιτικές του υπαγορεύονται από βαθιά ριζωμένες απόψεις και φιλοδοξίες, που έχουν να κάνουν όχι τόσο με τον ρωσικό πατριωτισμό όσο με τον σοβιετικό.

Στο μυαλό του, το τέλος της ΕΣΣΔ ήταν μια ιστορική αδικία, την οποία επέβαλλαν στη χώρα του συνωμότες από το εξωτερικό και προδότες στο εσωτερικό…

Ένα βρομερό «Ορνιθοτροφείο»...

Το… «ηθικό πλεονέκτημα» της Αριστεράς «έλαμψε» χθες!

Ο Πολάκης έβρισε έναν ανάπηρο υποψήφιο ευρωβουλευτή της ΝΔ! Κι ύστερα πήγε να δικαιολογηθεί και τα έκανε χειρότερα...

Κι ύστερα βγήκε ο Τσίπρας (και αργότερα ο Κυρίτσης) να «καλύψει» τον «αψύ» Πολάκη…

Κι ύστερα βγήκανε κάμποσα επώνυμα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και αποδοκίμασαν τον Πολάκη. Ούτε κι εκείνοι άντεξαν την φρίκη και την ντροπή.

Και η κοινωνία παρακολουθεί άναυδη! Και αηδιασμένη…

Όχι, δεν είναι ο Πολάκης το πρόβλημα πλέον...

Αυτός είναι η προσωποποιημένη κακοήθεια, το θράσος, η ευτέλεια και η θρασυδειλία της Αριστεράς.

Το πρόβλημα είναι όσοι τον καλύπτουν κι όσοι τον ανέχονται. Αυτοί είναι «η Αριστερά» πλέον!

Γιατί αν η Αριστερά ήταν κάτι άλλο – που τελικώς ΔΕΝ είναι – δεν μπορεί, θα βρισκόταν έστω κι ΕΝΑΣ άντρας εκεί μέσα, έστω μια ΓΥΝΑΙΚΑ, να τους διαολοστείλει.

Όχι απλώς να καταδικάσει την «αστοχία» Πολάκη…

Όχι ευγενικά να εισηγηθεί στον Πολάκη «να ζητήσει συγγνώμη να τελειώνουμε»…

Αλλά να διαολοστείλει τον Τσίπρα που κάλυψε τέτοια αήθεια, τέτοια απανθρωπιά, τέτοια ασχήμια.

Κανείς τους! Κάνανε όλοι την πάπια.

Γιατί είναι κότες!

«Πολιτική ορθότητα» και αντιχριστιανική υστερία!

Ο Guardian είναι μια βρετανική κεντροαριστερή εφημερίδα.

Αρκετά «ανοικτή» στις απόψεις που φιλοξενεί, αλλά σταθερά προσηλωμένη στην αριστερόστροφη ατζέντα την διεθνούς «πολιτικής ορθότητας».

Χθες δημοσίευσε ένα άρθρο που αξίζει να προσεχθεί.

Τίτλος του: «Όπως δείχνουν οι επιθέσεις στην Σρι Λάνκα, οι Χριστιανοί αντιμετωπίζουν σοβαρούς διωγμούς διεθνώς!»

(As the Sri Lanka attacks show, Christians worldwide face serious persecution).

Το λέει και η αρθρογραφία του Guardian, πλέον…

Όχι τίποτε… «ακροδεξιοί»!

Αξίζει να αναφέρω τρία μικρά αποσπάσματα από το άρθρο αυτό:

Πρώτο:

«Ζούμε μια περίοδο όπου συμβαίνουν από τους πιο σοβαρούς διωγμούς των Χριστιανών στην Ιστορία! Και οι περισσότεροι αρνούνται να το παραδεχθούν. Ίσως κάποιοι δεν θέλουν να μιλάνε γι’ αυτό, φοβούμενοι ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εύκολο άλλοθι για Ισλαμοφοβία…»

Τώρα το παραδέχεται και ο Guardian…

Ζήτημα επιβίωσης της Αριστεράς η αήθης επίθεση Πολάκη στον Κυμπουρόπουλο

Ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος έχει μια από τις πιο τρομακτικές, πραγματικά, ασθένειες. Από μωρό παιδί μάλιστα. Παρ' όλα αυτά κατάφερε να γίνει σημαιοφόρος, να τελειώσει μια σχολή τόσο απαιτητική όσο η Ιατρική, να μετεκπαιδευτεί, να πάρει ειδικότητα και ταυτόχρονα να αποτελέσει φάρο ελπίδας για χιλιάδες συνανθρώπους μας με αναπηρίες.