"Όχι σε όλα!"

Όπως υποσχεθήκαμε χθες, πάμε σήμερα φρέσκοι και ήρεμοι να σχολιάσουμε τα χθεσινά, τώρα που έχει κάπως ξεκαθαρίσει το τοπίο.

Ας ξεκινήσουμε με το πουλαίν του κοινοβουλίου, το ανερχόμενο ταλέντο που ακούει στο όνομα Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ήταν τόση η έξαψή της, τέτοια η αντιπολιτευτική της λίμπιντο, που όταν ήρθε η ώρα της να ψηφίσει, ανέκραξε "Όχι σε όλα!"... Για να της θυμίσουν οι συνάδελφοί της, γελώντας, "ποια όλα, ένα άρθρο είναι"...

Ανοίχτε τα τρελάδικα!

Κάποτε είχα διαβάσει το  βιβλίο ενός Άγγλου, με τίτλο Greece Without Columns, μέσα στο οποίο ακτινογραφούσε μια χαρά την χώρα μας.

Θυμάμαι ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα, όπου έλεγε ότι η Ελλάδα είναι σαν τον σκύλο οδηγό, τον μπροστάρη, που οδηγάει το καραβάνι του πολιτισμού μέσα στην έρημο.

Το μόνο πρόβλημα είναι ότι το καραβάνι συνέχισε την πορεία του, και ο σκύλος έμεινε πίσω μόνος του, να αλυχτάει το φεγγάρι!

 

Ωιμέ. Έρχονται να μας αγοράσουν οι ξυπόλητοι!

 Με αφορμή τις ιδιωτικοποιήσεις των διάφορων κρατικών περιουσιακών στοιχείων που συζητιούνται αυτές τις μέρες, ακούγονται και διάφορα… κουλά.

Όπως π.χ. το γεγονός ότι δεν δεχθήκαμε σοβαρές προσφορές για τα διυλιστήρια, τον ΟΣΕ, κλπ. Οι μόνοι, λέει, που ενδιαφέρονται είναι κάποιες τριτοκλασάτες εταιρίες και όμιλοι, από το Ισραήλ, το Αζερμπαϊτζάν, και την Τσεχία.

Συντεχνιασμός σημαίνει φασισμός.

Για όσους γνωρίζουν, φασισμός σημαίνει συντεχνιασμός. Και αυτό δεν είναι σχήμα λόγου.

Έχει να κάνει με τα fasces, τα δεμάτια σταχυού, και τα ραβδιά, που το καθένα από μόνο του σπάει εύκολα, αλλά όταν είναι δεμένα μεταξύ τους, δεν σπάνε με τίποτα. 

Από κει, και από τα fasci (ομάδες, συντεχνίες) προέρχεται και ο πραγματικός φασισμός, που πρώτος λάνσαρε ο Μουσολίνι ως ιδεολογία. 

Άσχετα με το πώς εξελίχθηκε, και με το ποιες ιδιότητες και σημασίες του αποδίδουμε σήμερα. 

Ισχύς, δηλαδή, εν τη ενώσει. Τόσο απλά.

 

Η αποψινή μας μουσική πρόταση.

Απόψε, σε αυτή τη κρίσιμη πολιτικά νύχτα, η Sensei Angie Yoko ξεχνιέται, και μας προτείνει το Mother, του John Lennon.

Λίγο οξυγόνο ακόμα...

Με τρεις ψήφους πέρασαν τα μέτρα. Εξοντωτικά, άδικα, βάρβαρα, όπως θέλετε πείτε τα, αλλά μονόδρομος. Γιατί δε μιλάμε για την Ελλάδα του 2010. Μια Ελλάδα την οποία δεν είχαν ακόμα προλάβει να θάψουν τόσο βαθιά οι κηπουροί του ΓΑΠ. Μιλάμε για την Ελλάδα της τελευταίας ευκαιρίας.

Βρωμίσαμε ξεφτίλα!

Οι μάσκες έπεσαν! Όλα τα πομπώδη φληναφήματα των δύο άθλιων πολιτικών σχηματισμών της δραχμολαγνείας περί κοινωνικής δικαιοσύνης εξανεμίστηκαν! Η ξεφτίλα τους βρώμισε όλη την ούτως ή άλλως βαλτώδη πολιτική μας πραγματικότητα...

Αστυνομική βία και ... μεμέ!

Να μια υπόθεση σκληρής αστυνομικής βίας, που θα «σεληνίαζε» τις δικές μας «συριζάτες» συνηγορίνες, αυτές με τα Γκούτσι και τα Μπλάκμπερυ, που πολιορκούν την ΓΑΔΑ, κάθε φορά που προσάγεται κάποιος μπαχαλάκιας.

Μόνο που το συγκεκριμένο περιστατικό συνέβη στο Τέξας, όπου δεν υπάρχουν κυρίαρχες συνιστώσες, και δεν περνάνε οι μαγκιές….

Ο ανυπάκουος Ρένος και το βιβλίο

Το εγχειρίδιό του κινηματογραφικής ανυπακοής (ειλικρινούς ανυπακοής κι όχι απλά... υπακοής στην ανυπακοή) παρουσίασε στον Ιανό της Θεσσαλονίκης ο πολυπράγμων Ρένος Χαραλαμπίδης. Ο αυτοδίδακτος σεναριογράφος και σκηνοθέτης, ηθοποιός και μουσικός, αποφάσισε να συμπυκνώσει σε ένα μικρό πόνημα σκέψεις του, σημειώσεις του, συμβουλές προς τον εαυτό του, όπως τις συγκέντρωσε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων των τεσσάρων ταινιών του. Πάνω σε πακέτα τσιγάρων, προγράμματα γυρισμάτων, κινητά και αλλού, όπως λέει ο ίδιος.

ΣΥΡΙΖΑ, όπως λέμε Χρυσή Αυγή

Αστυνομικός-εισαγγελέας-εκτελεστής ο ΣΥΡΙΖΑ

Κατά τον κο Λαφαζάνη, οποιοσδήποτε πολίτης έχει το δικαίωμα να ελέγχει τον οποιονδήποτε. Δηλαδή τι ακριβώς διαφορετικό κάνει η Χρυσή Αυγή?