Τι άλλο θα δούμε;

Επί πάρα πολλούς αιώνες, ή μάλλον χιλιετίες, η Κίνα ήταν ερμητικά κλεισμένη στον εαυτό της, και απομονωμένη από τον υπόλοιπο κόσμο.

Με αποτέλεσμα να αναπτύξει τον δικό της ιδιαίτερο, αν όχι ιδιόρρυθμο, πολιτισμό.

Τα τελευταία όμως χρόνια ανοίγεται προς τα έξω με ραγδαίους ρυθμούς, αναπτυσσόμενη οικονομικά, και «απειλώντας» να «κατακτήσει» τον πλανήτη, παρόλο που παραμένει… κομμουνιστική!

Πάνω που όλοι προσαρμοσθήκαμε στον δυτικό, ή μάλλον αμερικανικό τρόπο ζωής, την pax americana δηλαδή.

Η πελατειακή αριστερά.

Οι τελευταίες εξελίξεις στην ΕΡΤ είχαν και ένα θετικό αποτέλεσμα.

Έδωσαν μία πρώτη γεύση σχετικά με το πώς σκοπεύει να κυβερνήσει την χώρα η Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ ΔΗΜΑΡ ΚΚΕ κ.λπ.) όταν ποτέ πάρει την εξουσία.

Μπορεί να πει κανείς πλέον με βεβαιότητα ότι το πελατειακό σύστημα το οποίο θα εφαρμόσει η Αριστερά θα ξεπερνάει κατά πολύ ό,τι διανοήθηκαν και εφάρμοσαν οι αστικές κυβερνήσεις.

Για να το πούμε πιο καθαρά: Το πελατειακό σύστημα που εφάρμοζαν οι συντηρητικές κυβερνήσεις χαρακτηριζόταν από ένα αίσθημα ενοχής.

Ακόμα και ο πιο παραδοσιακός Δεξιός πολιτικός θα προσπαθούσε κάπου να δικαιολογήσει τους διορισμούς του σε βάση (τάχα) αξιοκρατικών κριτηρίων.
Τέτοιου είδους ηθικές αναστολές δεν πρόκειται να βιώσουμε όταν έρθει η Αριστερά στην εξουσία.

Η αξιοκρατία θα καταδικασθεί ως «αστικός φορμαλισμός», ενώ το μόνο κριτήριο που θα μετράει θα είναι η πίστη και η προσήλωση στο Κόμμα.

Όπως ακριβώς γινόταν τη δεκαετία του '80.

Αυτό ακριβώς έδειξαν και οι τελευταίες εξελίξεις.

Παύλος Μελάς: Έλληνας!

«Παύλος Μελάς: ένας ήρωας με... βαρύ όνομα για την Ελλάδα. Το ίνδαλμα της νεότερης Ιστορίας μας. Με το αίμα του στέριωσε τον Μακεδονικό Αγώνα.

Ένας νέος άνθρωπος με πολλές ικανότητες και προσόντα, που έχασε τη ζωή του χωρίς να έχει εξακριβωθεί έως σήμερα πώς ακριβώς σκοτώθηκε.

Υποθέσεις κάνουμε μόνο για τον άδικο χαμό του».

Η ιστορικός Μίτση Πικραμένου, μετά το best seller της «Η κυρία με τα μαύρα» για τη ζωή της Πηνελόπης Δέλτα, επέστρεψε δυναμικά στα βιβλιοπωλεία με τη μυθιστορηματική βιογραφία ακόμη μιας σημαντικής προσωπικότητας της πατρίδας μας.

«Ωραίος ως Έλλην» είναι ο τίτλος του βιβλίου της για τον Παύλο Μελά, που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Τετράγωνο.

Το Πασόκ είναι εδώ!

Είναι η δεύτερη φορά που ο Ευάγγελος Βενιζέλος βγάζει το φίδι από την τρύπα.

Την πρώτη, τον Ιούνιο του 2011, όταν, αναλαμβάνοντας υπουργός Οικονομικών, ουσιαστικά διασφάλισε τη συνοχή του ΠΑΣΟΚ που μπόρεσε να υπερψηφίσει το αναθεωρημένο Μνημόνιο.

Και βέβαια προχθές που κράτησε στη ζωή την κυβέρνηση και απέτρεψε κατά πάσα πιθανότητα μια απροσδόκητη χρεοκοπία, αλλά και το ενδεχόμενο παρατεταμένης πολιτικής αστάθειας.

Μπορεί να φανταστεί άραγε κανείς τι θα συνέβαινε αν στην επόμενη Βουλή αναδεικνυόταν η ακροδεξιά σε ρυθμιστικό παράγοντα;
Δεν ήταν δεδομένη εκ των προτέρων η στάση του κ. Βενιζέλου.

‘Ολοι θυμόμαστε ότι πέρυσι, μετά τις εκλογές του Μαΐου, το ΠΑΣΟΚ είχε θέσει ως όρο για να συμμετάσχει στην κυβέρνηση τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ.

Στα νούφαρα και τις καλαμιές…

Πριν 5 χρόνια ολοκληρώθηκε το πρώτο κομμάτι της ανάπλασης της Νέας Παραλίας της Θεσσαλονίκη.

Από τότε άλλαξε η ζωή χιλιάδων ανθρώπων. 

Τις πρώτες μέρες δεν το πιστεύαμε: από εκεί που είχαμε συνηθίσει σε μια παραλία με λευκές, μισοσπασμένες πλάκες και πάρκα με γρασίδι της κακιάς ώρας, βρεθήκαμε με μια από τις ωραιότερες αστικές αναπλάσεις της Ευρώπης.

Με ένα χώρο που έχει ζωή 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, 365 μέρες το χρόνο -καιρού επιτρέποντος.

Η ανάπλαση σχεδιάστηκε από το αρχιτεκτονικό γραφείο των Πρόδρομου Νικηφορίδη και Bernard Cuomo, οι οποίοι οραματίστηκαν θεματικούς κήπους και μια αλληλοδιαδοχή πράσινων «δωματίων».

Όσο κι αν είχαμε δει μακέτες, η υλοποίηση ήταν πέραν κάθε προσδοκίας και περιμένουμε με αγωνία την ολοκλήρωση της ανάπλασης και του υπόλοιπου τμήματος της παραλίας, σε λίγους μήνες - αν όλα πάνε καλά, πράγμα το οποίο ευχόμαστε.

Υπάρχει ακόμη ελπίδα για τον τόπο...

Προβάδισμα 1,1 μονάδας της ΝΔ έναντι του Σύριζα, βουτιά του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ (στα όρια της πολιτικής επιβίωσης) και επιθυμία της κοινής γνώμης (σε συντριπτικό ποσοστό) να λειτουργήσει η κρατική Ραδιοτηλεόραση αφού μειωθεί το προσωπικό της και εξορθολογιστεί, καταγράφει γκάλοπ της Rass.

Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι η τεράστια κρίση με την ΕΡΤ δε φαίνεται να κόστισε στη ΝΔ αλλά μόνο στους δυο μικρότερους εταίρους της στην κυβέρνηση, ενώ δεν άγγιξε τη δημοφιλία του ίδιου του Αντώνη Σαμαρά που εξακολουθεί να επιλέγεται ως καταλληλότερος πρωθυπουργός με μεγάλη διαφορά από τον Αλέξη Τσίπρα (46,8 έναντι 33,4%).

The Guns of Brixton...

The Clash!

Σαμαράς: Now you see me, Now you don’t…

Πριν λίγες μέρες, ένας καλός φίλος, στέλεχος του Πασόκ, μου είπε: «Μην τον υποτιμάτε τον Σαμαρά. Είναι killer».
Δεν πέρασε καιρός και το βλέπουμε στην πράξη.
Ο Αντώνης Σαμαράς αποδεικνύεται ‘Πολύ σκληρός για να πεθάνει’ (τόσο εύκολα).

Απέναντί του έχει τους γνωστούς – άγνωστους μηχανισμούς υπονόμευσης, τα ‘κρυφά’ συμφέροντα με τους πολυεκατομμυριούχους ολιγάρχες που θέλουν την Ελλάδα σε επίπεδο τετρακοσμικής χώρας -χωρίς ανάπτυξη, χωρίς εκσυγχρονισμό, με παθητικό δημόσιο ανθρώπινο δυναμικό, χωρίς επιχειρηματικότητα, ‘φοβισμένη’ από θεωρίες διεθνούς συνομωσίας, με υδροκέφαλο κράτος.
Ένα ‘νεκροζώντανο ιδιάζων μόρφωμα’ όπου τα σύνορα είναι ανοιχτά για να έρχονται οι εξαθλιωμένοι μετανάστες από τριτοκοσμικές χώρες, η ανεργία να αγγίζει το 100% μαζί με την εγκληματικότητα, τους ανθρώπους να γίνονται απλά ‘τροφή’ για να πλουτίζουν οι ολιγάρχες επειδή δεν θέλουν να τους αγγίξει κανείς την… τσέπη τους.
Δηλαδή, θέλουν όλους εμάς, τους κοινούς θνητούς που ψάχνουν μια θέση στον ήλιο, να γίνουμε αναλώσιμα προϊόντα στο δικό τους ράφι.

Αριστερά περιορισμένης ευθύνης.

Η Ιστορία είναι γεμάτη από κακούς χειρισμούς. Και καταστροφές.

Αυτές συνήθως ξεκινούν από τα μικρά για να καταλήξουν στα χείριστα.

Οι εξελίξεις γίνονται χιονοστιβάδα και τα αδιανόητα πραγματικά. Βεβαίως, οι κακοί χειρισμοί δεν συνεπάγονται αυτομάτως καταστροφές.

Υπάρχουν συστήματα που έχουν καλά αμορτισέρ και απορροφούν τους κραδασμούς. Η Ελλάδα τα έχασε διότι κι αυτά δεν ήταν προϊόν δημοκρατικού αυτοματισμού, αλλά κρατικού κορβανά.

Παλαιότερα η παραμικρή αστάθεια στην κοινωνία «θεραπευόταν» με αύξηση των δαπανών, δηλαδή με ελλείμματα που γινόταν χρέος.

Δεν φτιάξαμε οικονομία που να δίνει εργασία· φτιάξαμε μεγάλο κράτος για να απορροφά ανέργους.

Τα τελευταία χρόνια, επειδή λεφτά δεν υπάρχουν, όλο το σύστημα λειτουργεί στο κόκκινο και οι πιθανότητες της καταστροφής αυξήθηκαν δραματικά.

Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η χώρα ζει με δανεικά· τα τελευταία χρόνια έτσι ζούσε. Είναι ότι ζει με τα τελευταία δανεικά που απέμειναν στον κόσμο· του ΔΝΤ και των Ευρωπαίων φορολογουμένων.

Η Βενεζουέλα (πρότυπο του Αλέξη) καταρρέει.

Η διάλυση του σοβιετικού μπλοκ στα τέλη της δεκαετίας του ’80 απέδειξε δυο πράγματα: Πρώτον ότι η βαθιά ριζωμένη οικονομική αναποτελεσματικότητα μπορεί να οδηγήσει ένα πολιτικό σύστημα στην σύνθλιψη, και δεύτερον, ότι αυτή η σύνθλιψη μπορεί να επιταχυνθεί εξαιτίας της ισχυρογνωμοσύνης των ηγετών του.

Η κακοδιαχείριση της οικονομίας από πλευράς κράτους, βοηθούντος του αγώνα εξοπλισμών λόγω του ψυχρού πολέμου, αλλά και του κόστους της εισβολής στο Αφγανιστάν, αποσάρθρωσε εντελώς την άλλοτε παντοδύναμη ΕΣΣΔ.

Έτσι, όταν το 1985 ο Mikhail Gorbachev διαδέχθηκε τον στερούμενο οράματος και ιδεολογικά περιορισμένο Konstantin Chernenko, δεν μπορούσε παρά να αναγνωρίσει ότι η χώρα του δεν ήταν δυνατόν πλέον να παριστάνει την υπερδύναμη.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, έπεσε το τείχος του Βερολίνου.