Κουράγιο Αλέξη!

«Ο πατριωτισμός είναι το καταφύγιο των αχρείων» (ή των μπαγαπόντηδων), ή κάπως έτσι νομίζω πως το είχε πει ο οξύνους και καυστικός ‘Οσκαρ Γουάιλντ.

Στα καθ ημάς, όχι μόνο ισχύει το παραπάνω αξίωμα, αλλά κάποιοι το πήγαν και τρία τέσσερα κλικ παραπέρα και έχτισαν πετυχημένες πολιτικές καριέρες πουλώντας δήθεν πατριωτισμό.

Ένας συγκεκριμένος μάλιστα έφτιαξε και κόμμα, και έγινε και υπουργός σε κυβέρνηση… ριζοσπαστικής αριστεράς!!!!!!!

Πόσο ελεύθεροι είμαστε;

«Όταν οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να κάνουν ό,τι θέλουν, συνήθως μιμούνται ο ένας τον άλλον» – Eric Hoffer

Τα πειράματα που θα διαβάσετε δεν έχουν εικονικά ηλεκτροσόκ Ούτε βασανίστηκαν ζώα κατά τη διάρκεια τους Ούτε είναι τόσο γνωστά όσο εκείνα του Asch.

Όμως μας βοηθάνε να πλησιάσουμε την απάντηση σ” ένα απ” τα παλαιότερα ερωτήματα: Έχει ο άνθρωπος ελεύθερη βούληση;

Τα πρώτα δείγματα εξουσίας ΣΥΡΙΖΑ...

Τους πολιτικούς πρέπει κάποιος να τους αξιολογεί μόνο με βάση τα πεπραγμένα, καθώς δεν έχει κανένα νόημα να τους αξιολογεί με βάση τις προθέσεις ή τις διακηρύξεις, γιατί συνήθως άλλα λένε και άλλα κάνουν...
Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ διάνυσε ήδη τον πρώτο μήνα στην εξουσία και πέραν των αγαθών προθέσεων και διακηρύξεων υπάρχει ήδη το πρώτο δείγμα γραφής των πεπραγμένων.

Το πρώτο δείγμα γραφής της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι αποκαρδιωτικό, καθώς εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, επιβεβαιώνει πως η κυβέρνηση (του πρώτη φορά αριστερά) αποτελεί τον πιο σκληρό πυρήνα της οπισθοφυλακής του πελατειακού και διαπλεκόμενου κράτους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ της μεταπολίτευσης.
Βασικό μέλημα των πρώτων μέτρων της διακυβέρνησης ήταν η επιβράβευση του πελατειακού κράτους, η ανάδειξη της μετριοκρατίας σε πρότυπο κλπ.
Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά...

Αν είσαι πρωθυπουργός...

Αρχή φόρμας

Τέλος φόρμας

Aν είσαι πρωθυπουργός κυβέρνησης που επικαλείται το σύνθημα «πρώτη φορά αριστερά», δεν υποκύπτεις στη λογική των προηγούμενων. Εκείνων που όταν έπαιρναν την εξουσία, διόριζαν παιδιά, αδέλφια, ξαδέλφια και γενικά συγγενικά πρόσωπα σε δημόσιες θέσεις.

Αν είσαι πρωθυπουργός και θέλεις να κάνεις τη διαφορά από τους προηγούμενους που κυβερνούσαν τόσα χρόνια, ενισχύοντας και εγκαθιδρύοντας τη λογική των «κολλητών», είσαι κάτι παραπάνω από προσεκτικός σ' αυτά τα θέματα. Αποφεύγεις με κάθε τρόπο να θεωρήσουν ότι λειτουργείς ευνοιοκρατικά. Και το κάνεις σε υπερβολικό βαθμό, σε ακραίο...

Για το τοστ του εναερίτη...

Τι είναι τελικά η ΔΕΗ; Είναι εισηγμένη που λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια ή είναι κράτος και μάλιστα βαθύ;

Ενας αναιδής συνδικαλιστής έβγαινε χθες στα ραδιόφωνα για να εξηγήσει ότι η ΔΕΗ είναι εισηγμένη και συνεπώς μπορεί να δίνει ό,τι θέλει στους εργαζομένους της, θεωρώντας δεδομένο ότι όλες οι εταιρείες σε όλο τον κόσμο εκτός από αυξήσεις μοιράζουν και τοστ και καφεδάκι στους υπαλλήλους τους.

Ακούγοντας μάλιστα το επιχείρημα ότι οι εναερίτες αξίζουν ένα τοστ, φαντάστηκα ότι καμία τριανταριά χιλιάδες άνθρωποι κρέμονται κάθε πρωί στα καλώδια της ΔΕΗ για να πάρουν το τοστ…

Τα γλυκά απελπισμένα σου αντίο...

Διάφανα Κρίκα

Ευρώ ή δραχμή;

Προσωπικά δεν έχω αντίρρηση να αεροβατώ και να ονειρεύομαι, το κάνω συχνά και το ευχαριστιέμαι όσο τίποτα.

Η παρούσα πολιτική συγκυρία όμως, μόνο με τον ρεαλισμό μπορεί να αναμετρηθεί για να προχωρήσει και να μπορέσει να αλλάξει την Ελλάδα με μια επανεκκίνηση βαρβάτη και δημιουργική.

Λέμε λοιπόν και κρίνουμε αυστηρά όλοι, από όλες τις μεριές, τις «υποχωρήσεις» της κυβέρνησής μας, αγνοώντας το βασικό και κύριο δίλλημα: Ευρώ η δραχμή; 

Μνημόνιο και ξερό ψωμί… και τα κεφάλια μέσα!

Παραφράζοντας Μανώλη Αναγνωστάκη και αφήνοντας κατά μέρος αυτό που αφορά τον ελληνικό λαό, θα λέγαμε ότι στις Βρυξέλλες, το βράδυ της Παρασκευής 20 Φλεβάρη, συνετελέσθη ο τέλειος εξευτελισμός της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και προσωπικά του πρωθυπουργού της Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος πήρε πάνω του μια ακόμη συμφωνία υποταγής του ελληνικού λαού στο Μνημόνιο της κινεζοποίησης, πετώντας στα σκουπίδια όσα έλεγε και προεκλογικά και μετεκλογικά και θεωρώντας ότι απευθύνεται σε Χαχόλους, σε λαό χωρίς μνήμη και χωρίς κρίση.
 

Βράδυ Παρασκευής, προπαραμονή της τελευταίας Αποκριάς, συντελέστηκε το ξεμασκάρεμα εκείνων που τόσο καιρό τώρα εξαπατούσαν τον ελληνικό λαό με εθνικοπατριωτικές κορόνες και σαλπίσματα αντίστασης.

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, εγκαταλείποντας για λίγο τη στεγνή προτεσταντική ηθική και υιοθετώντας τη βαλκανική ελευθεριότητα, έδωσε το σύνθημα των πανηγυρισμών στο στρατόπεδο των ιμπεριαλιστών δανειστών: «Θεωρώ πολύ δύσκολο να εξηγήσει η ελληνική κυβέρνηση το πρόγραμμα που υπέγραψε στους ψηφοφόρους που την επέλεξαν», δήλωσε χαιρέκακα το ιμπεριαλιστικό κάθαρμα, αναχωρώντας από το φαραωνικό μέγαρο Μπερλεμόντ των Βρυξελλών.

Πριν από λίγη ώρα, είχε υποχρεώσει την ελληνική συγκυβέρνηση (αυτή με τους ροζ και μαύρους «αντιμνημονιακούς» κόκκους - ή «στόκους») να υπογράψει μια εξευτελιστική ανακοίνωση πλήρους αποδοχής των όρων που ο ίδιος είχε υπαγορεύσει, και ακριβώς με τον τρόπο και τις διατυπώσεις που είχε υπαγορεύσει...

Τα θέλαμε και τα πάθαμε…

Το τελευταίο διάστημα έχω ένα πρόβλημα, που αγγίζει τα όρια του υπαρξιακού.

Από τη μια «χαίρομαι» κακόβουλα (και με μεγάλες ενοχές), διασκεδάζοντας για όλα αυτά που βλέπω να συμβαίνουν από την Πρώτη Φορά Αριστερά, τα οποία αποδεικνύονται ακόμη χειρότερα κι από αυτά που είχα προβλέψει (scripta manent), αλλά που το 36% του λαού αγνοούσε, ενώ από την άλλη με πιάνει κατάθλιψη για το που βαδίζει η χώρα με αυτό το τσίρκο που μας κυβερνά.

Υπαρκτός σουρεαλισμός και οργουελικές καταστάσεις στη νιοστή...

Λίγη τσίπα δεν υπάρχει;

Μετά την παγκόσμια συνωμοσία για να πέσει ο Τσίπρας, για την οποία ευθύνεται βεβαίως η ΝΔ, μετά τους ψεκασμούς με αλουμινόσκονη, που και πάλι η ΝΔ ευθύνεται, τώρα ήρθε και η υπόθεση των παράνομων μεταναστών που θα αφήνονται ελεύθεροι.

Με προφάσεις, κάνοντας τον ανήξερο και αποκεφαλίζοντας αξιωματικούς της Αστυνομίας, ο υπουργός Γιάννης Πανούσης και ο ολόκληρος ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να κουκουλώσουν ένα θέμα που προκάλεσε την οργή όλου του κόσμου.