Η επίθεση του
Ισλαμοφασισμού στην Ευρώπη δεν περιορίζεται, βέβαια, στην άνανδρη σφαγή της παρισινής
νεολαίας στις 13 Νοεμβρίου, ούτε στην αγγελία νέων σφαγών και
χημικής-βιολογικής επίθεσης. Οι απειλές και οι συνέπειες φαίνεται να είναι πολύ
ευρύτερες: αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, προοπτική πολεμικής εμπλοκής και,
πάντως, ανθρωπιστική και πολιτιστική υποχώρηση. Από τη διαρκή ειρήνη, την
πορεία προς την ομοσπονδιοποίηση, την ευημερία και την ελευθερία κυκλοφορίας
περνάμε στην ταυτοτική σύσπαση, στα «κλειστά» σύνορα, στην έξαψη εθνολαϊκισμών,
στην αναβίωση ρατσισμού και φασισμού.
Αυτά δεν απασχολούν
την αριστερή νομενκλατούρα του πολιτισμού, τη μακάρια ταμπουρωμένη στο ιδεολογικό της
μπούνκερ.
Κάποιοι εκλεκτοί εκπρόσωποί της όμως αισθάνθηκαν
την ανάγκη να μας χαρίσουν τον ακριβό τους λόγο, τουλάχιστον για τη σφαγή των
νέων. Εξέφρασαν την πολύτιμη συμπάθειά τους στα θύματα αλλά δεν ξέχασαν και τη
βαριά ευθύνη της Ι.Α.Η. (Ιστορίας, Αλήθειας, Ηθικής – με κεφαλαία αρχικά) που
σηκώνουν στους πνευματικούς τους ώμους…









