Στα οργανωμένα και πολιτισμένα κράτη της Δύσης, στα οποία ΔΕΝ ανήκουμε, ο
μέσος πολίτης δεν χρειάζεται να ασχολείται με την πολιτική, μιας και το σύστημα
εκεί λειτουργεί από μόνο του, και το ποιος είναι στο τάδε υπουργείο ή μη,
ουδόλως αγγίζει τη καθημερινότητά του.
Έτσι, για παράδειγμα, στις ΗΠΑ υπάρχει διαχρονικά ένα σημαντικό ποσοστό
πολιτών, της τάξης έως και του 30%, που δεν ξέρει καν το όνομα του
προέδρου! Και μιλάμε για μια χώρα οι
ψηφοφόροι της οποίας βγάζουν … πλανητάρχη! Οι πολιτικές του οποίου διαμορφώνουν
τις εξελίξεις (και την καθημερινότητα των πολιτών) σε δεκάδες χώρες …
Στη μπανανία μας όμως αυτά δεν ισχύουν.
Η καθημερινότητα και το βιος όλων μας εξαρτάται από την προσωπικότητα, τις
ιδεοληψίες, και τα καπρίτσια του κάθε
τυχαίου που αναλαμβάνει κάποιο υπουργείο. Και που θεωρεί καθήκον του να αφήσει
τη δική του σφραγίδα στον τομέα που «υπουργεύει», άσχετα αν η παραμονή του στον
θώκο είναι ολιγόμηνη, και άσχετα αν είναι παντελώς αδαής ως προς το αντικείμενο
του υπουργείου που εποπτεύει...










